ମୃତ୍ଯୁକନ୍ଯା ଵିଚାରଜ୍ଞା ଯଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ନିଷେକତଃ
ମୃତ୍ୟୁଙ୍କର କନ୍ୟା, ଯିଏ ବିଚାର କରିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଗର୍ଭଧାରଣ ସମୟରୁ ମଣିଷଙ୍କୁ ଆସି ପହଞ୍ଚେ।
ମାଲାଵତ୍ଯୁଵାଚ କଥଂ ହରସି ମତ୍କାନ୍ତଂ ଜୀଵିତାଯାଂ ମଯି ପ୍ରିଯେ
ମାଳାବତୀ କହିଲେ: ପ୍ରିୟ, ମୁଁ ଜୀବନ୍ତ ଥିବାବେଳେ କିପରି ତୁମେ ମୋ ପତିଙ୍କୁ ମୋଠାରୁ ନେଉଛ?
ମୃତ୍ଯୁକନ୍ଯୋଵାଚ ନ ଚ କ୍ଷମା ପରିତ୍ଯକ୍ତୁଂ ବହୁନା ତପସା ସତି
ମୃତ୍ୟୁଙ୍କର କନ୍ୟା କହିଲେ: ବହୁ ତପସ୍ୟା କଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ସତୀ ସତୀନାଂ ମଧ୍ଯେ ଚ କାଚିତ୍ତେଜସ୍ଵିନୀ ଵରା
ସତୀମାନେ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ନାରୀ ଅତି ତେଜସ୍ୱିନୀ ଓ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଥାନ୍ତି।
ସର୍ଵାପଚ୍ଛାନ୍ତିରେଵେହ ତଦା ଭଵତି ସୁନ୍ଦରି
ସୁନ୍ଦରୀ, ସେ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଏଠାରେ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ।
କାଲେନ ପ୍ରେରିତାଽହଂ ଚ ମତ୍ପୁତ୍ରା ଵ୍ଯାଧଯଶ୍ଚ ଵୈ
ସମୟଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ମୁଁ, ମୋ ପୁଅମାନେ ଓ ରୋଗମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛୁ।
ପୃଚ୍ଛ କାଲଂ ମହାତ୍ମାନଂ ଧର୍ମଜ୍ଞଂ ଧର୍ମସଂସଦି 1.15.
ଧର୍ମସଭାରେ ତୁମେ ସମୟଙ୍କୁ, ମହାନ ଆତ୍ମା ଓ ଧର୍ମର ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ପଚାର।
ମାଲାଵତ୍ଯୁଵାଚ ନାରାଯଣାଂଶୋ ଭଗଵନ୍ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂପରାଯ ଚ
ମାଳାବତୀ କହିଲେ: ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଂଶ, ଭଗବନ୍, ଆପଣଙ୍କୁ ଓ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
କଥଂ ହରସି ମତ୍କାନ୍ତଂ ଜୀଵିତାଯାଂ ମଯି ପ୍ରଭୋ
ମୁଁ ଜୀବନ୍ତ ଥିବାବେଳେ, ପ୍ରଭୁ, କିପରି ଆପଣ ମୋ ପତିଙ୍କୁ ମୋଠାରୁ ନେଉଛନ୍ତି?
କାଲପୁରୁଷ ଉଵାଚ ଵଯଂ ଭ୍ରମାମଃ ସତତମୀଶାଜ୍ଞାପରିପାଲକାଃ
କାଳପୁରୁଷ କହିଲେ: ଆମେ ସଦା ଭଗବାନଙ୍କ ଆଦେଶ ରକ୍ଷା କରି, ଘୁରୁଛୁ।
ଯସ୍ଯ ସୃଷ୍ଟା ଚ ପ୍ରକୃତିର୍ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦଯଃ
ଯାହାଠାରୁ ପ୍ରକୃତି, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛନ୍ତି।
ଧ୍ଯାଯନ୍ତେ ତତ୍ପଦାମ୍ଭୋଜଂ ଯୋଗିନଶ୍ଚ ଵିଚକ୍ଷଣାଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଯୋଗୀମାନେ ସେଠି ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମକୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।
ଯଦ୍ଭଯାଦ୍ଵାତି ଵାତୋଽଯଂ ସୂର୍ଯ୍ଯସ୍ତପତି ଯଦ୍ଭଯାତ୍
ତାଙ୍କର ଭୟରେ ପବନ ବହେ, ତାଙ୍କର ଭୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାପିବା କରେ।
ସଂହର୍ତ୍ତା ଶଙ୍କରଃ ସର୍ଵଜଗତାଂ ଯସ୍ଯ ଶାସନାତ୍
ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ନାଶକ ଶଙ୍କର, ତାଙ୍କର ଆଦେଶରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି।
ରାଶି ଚକ୍ରଂ ଗ୍ରହାଃ ସର୍ଵେ ଭ୍ରମନ୍ତି ଯସ୍ଯ ଶାସନାତ୍
ତାଙ୍କର ଆଦେଶରେ ସମସ୍ତ ଗ୍ରହମାନେ ରାଶିଚକ୍ରରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି।
ଯସ୍ଯାଜ୍ଞଯା ଚ ତରଵଃ ପୁଷ୍ପାଣି ଚ ଫଲାନି ଚ
ତାଙ୍କର ଆଦେଶରେ ଗଛମାନେ ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଧରେ।
ଯସ୍ଯାଜ୍ଞଯା ଜଲାଧାରା ସର୍ଵାଧାରା ଵସୁନ୍ଧରା 1.15.
ତାଙ୍କର ଆଦେଶରେ ଜଳଧାରା ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଧାର ଭୂମି ଅଛି।
ସହସା ମୋହିତା ମାଯା ମାଯଯା ଯସ୍ଯ ସନ୍ତତମ୍
ତାଙ୍କର ମାୟା ଦ୍ୱାରା ସଂସାର ହଠାତ୍ ଭ୍ରମିତ ହୋଇଯାଏ।
ଯସ୍ଯାନ୍ତଂ ନ ଵିଦୁର୍ଵେଦା ଵସ୍ତୂନାଂ ଭାଵଗା ଅପି
ଯାହାଙ୍କର ସେଷ କେଉଁଠି ଅଛି, ଏହା ବେଦମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣିପାରିନାହାନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଜିନିଷର ସ୍ୱରୂପ ବୁଝନ୍ତି ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣିପାରିନାହାନ୍ତି।
ଯସ୍ଯ ନାମ ଵିଧିର୍ଵିଷ୍ଣୁଃ ସେଵତେ ସୁମହାନ୍ଵିରାଟ୍
ଯାହାଙ୍କର ନାମକୁ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ଏହି ଦୁଇଜଣ ବଡ଼ ଏବଂ ବିଶାଳ ଦେବତା, ସେବନ କରନ୍ତି।
ସର୍ଵେଶ୍ଵରଃ କାଲକାଲୋ ମୃତ୍ଯୋର୍ମୃତ୍ଯୁଃ ପରାତ୍ପରଃ
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କର ନାଥ, ସମୟର ମଧ୍ୟରେ ସମୟ, ମୃତ୍ୟୁର ମଧ୍ୟରେ ମୃତ୍ୟୁ, ସମସ୍ତ ଉପରେ ଉତ୍ତମ।
ସର୍ଵାଭୀଷ୍ଟଂ ଚ ଭର୍ତ୍ତାରଂ ପ୍ରଦାସ୍ଯତି କୃପାନିଧିଃ
ସେ କୃପାର ଧାମ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଇଦେବେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା କାଲପୁରୁଷୋ ଵିରରାମ ଚ ଶୌନକ
ଏଭଳି କହି, କାଳପୁରୁଷ ଶାନ୍ତ ହେଲେ, ହେ ଶୌନକ।
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଵାଚ କସ୍ତେଽଧୁନା ଚ ସନ୍ଦେହସ୍ତଂ ପୃଚ୍ଛ କନ୍ଯକେ ଶୁଭେ
ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ: ଏବେ ତୁମର କଣ ସନ୍ଦେହ ଅଛି? ପଚାର, ହେ ଶୁଭ କନ୍ୟା।
ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ହୃଷ୍ଟା ମାଲାଵତୀ ସତୀ
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ମାଳାବତୀ ଧର୍ମପରାୟଣ ଖୁସି ହେଲେ।
ମାଲାଵତ୍ଯୁଵାଚ ତତ୍କାରଣଂ ଚ ଵିଵିଧଂ ସର୍ଵଂ ଵେଦେ ନିରୂପିତମ୍
ମାଳାବତୀ କହିଲେ: ସମସ୍ତ ବିଭିନ୍ନ କାରଣ ବେଦରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି।
ଯତୋ ନ ସଞ୍ଚରେଦ୍ଵ୍ଯାଧିର୍ଦୁର୍ନିଵାରୋଽଶୁଭାଵହଃ
ଯାହାଠାରୁ ଦୁର୍ନିବାର ଓ ଅଶୁଭ ଦେଉଥିବା ରୋଗ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏନାହିଁ।
ଯଦ୍ଯତ୍ପୃଷ୍ମପୃଷ୍ଟଂ ଵା ଜ୍ଞାତମଜ୍ଞାତମେଵ ଵା
ଯେଉଁଠି ପଚାରାଯାଏ କିମ୍ବା ଅନୁସନ୍ଧାନ କରାଯାଏ, ସେଥିରେ ଜଣା ଓ ଅଜଣା, ଯାହା କିଛି ହେଉ।
ମାଲାଵତୀଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିପ୍ରରୂପୀ ଜନାର୍ଦନଃ
ମାଳାବତୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଶୁଣିଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଵାଚ ଵେଦଵେଦାଂଗବୀଜସ୍ଯ ବୀଜଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣମୀଶ୍ଵରମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ: ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗର ମୂଳ ହେଉଛନ୍ତି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ସେଇ ଇଶ୍ୱର।