ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁ ପରମାଶ୍ଚର୍ଯଂ ଜଗ୍ମୁସ୍ତତ୍ପାରମୀଶ୍ଵରାଃ
ଏହି ଅପୂର୍ବ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ସେଠାର ଅପାର ପାରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ପାରିଜାତତରୂଣାଂ ଚ ଵନରାଜିଵିରାଜିତମ୍
ପାରିଜାତ ଗଛର ଉଦ୍ୟାନରେ ସେଠା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
କୋଟିଯୋଜନମୂର୍ଧ୍ଵଂ ଚ ଦୈର୍ଘ୍ଯଂ ଦଶଗୁଣୋତ୍ତରମ୍
ତାହାର ଉଚ୍ଚତା କୋଟି ଯୋଜନା ଏବଂ ଲମ୍ବରେ ତାହାର ଦଶଗୁଣ ଅଧିକ ଥିଲା।
ପ୍ରାକାରାକାରମସ୍ଯୈଵ ଶିଖରେ ରାସମଂଡଲମ୍
ତାହାର ଶିଖରରେ ପ୍ରାକାର ଭିତରେ ରାସ ମଣ୍ଡଳ ଥିଲା।
ପୁଷ୍ପୋଦ୍ଯାନସହସ୍ରେଣ ପୁଷ୍ପିତେନ ସୁଗଂଧିନା
ସେଠାରେ ହଜାର ଫୁଲ ଉଦ୍ୟାନ ଫୁଲିଥିଲା ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧରେ ଭରିଥିଲା।
ସୁରତ ଦ୍ରଵ୍ଯସଂଯୁକ୍ତୈ ରାଜିତଂ ରତିମଂଦିରୈଃ
ସେଠାରେ ଭୋଗବିଳାସ ପାଇଁ ଦ୍ରବ୍ୟ ଭରିଥିବା ରତିମନ୍ଦିର ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
ରତ୍ନସୋପାନଯୁକ୍ତେନ ସଦ୍ରତ୍ନକଲଶେନ ଚ
ମଣିରେ ତିଆରି ଶୋଭାମୟ ସିଢ଼ି ଏବଂ ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି କଳଶ ଥିଲା।
ସିଂଦୂରଵର୍ଣମଣିଭିଃ ପରିତଃ ଖଚିତେନ ଚ
ଚାରିପାଖରେ ସିନ୍ଦୂର ରଙ୍ଗର ମଣି ଲଗାଯାଇଥିଲା।
ରତ୍ନପ୍ରାକାରସଂଯୁକ୍ତମଣିଭେଦୈର୍ଵିରାଜିତମ୍
ରତ୍ନ ପ୍ରାକାର ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମଣି ଦ୍ୱାରା ସେଠା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
ରଜ୍ଜୁଗ୍ରଂଥିସମାଯୁକ୍ତରସାଲପଲ୍ଲଵାନ୍ଵିତୈଃ । ପରିତଃ କଦଲୀସ୍ତଂଭସମୂହୈଶ୍ଚ ସମନ୍ଵିତମ୍
ସେଠାରେ ଦୌରି ଗଠି ଲଗାଯାଇଥିବା ତରୁଣ ଶାଳ ଗଛର ଶାଖା ଏବଂ ଚାରିପାଖରେ କଦଳୀ ଗଛର ଗୋଛ ଥିଲା।
ଶୁକ୍ଲଧାନ୍ଯପର୍ଣଜାଲଫଲଦୂଵାଂର୍କୁରାନ୍ଵିତମ୍
ଶୁଭ୍ର ଧାନ୍ୟ, ପତ୍ର, ଫଳ, ଦୁର୍ବା ଓ ଆମ୍ବ ମୁଞ୍ଚିର ସଜାଣା ଥିଲା।
ଵେଷ୍ଟିତଂ ଗୋପକନ୍ଯାନାଂ ସମୂହୈଃ କୋଟିଶୋ ମୁନେ
ମୁନି, ଏହା ଅସଂଖ୍ୟ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ଦଳରେ ଘେରା ଥିଲା।
ରତ୍ନାଂଗୁଲୀଯଲଲିତୈର୍ହସ୍ତାଂଗୁଲିଵିରାଜିତୈଃ
ତାଙ୍କର ହାତ ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିର ଅଙ୍ଗୁଠି ପିନ୍ଧି ଚମକୁଥିଲା।
ଭୂଷିତୈ ରତ୍ନଭୂଷାଭିଃ ସଦ୍ରତ୍ନମୁକୁଟୋଜ୍ଜ୍ଵଲୈଃ
ମଣିର ଅଳଙ୍କାର ଓ ମଣିମୁକୁଟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ।
ସିଂଦୂରବିଂଦୁନା ସାର୍ଦ୍ଧମଲକାଧଃସ୍ଥଲୋଜ୍ଜ୍ଵଲୈଃ
ସିନ୍ଦୂର ଟିକିରେ ଓ ମାଥାର ତଳ ଭାଗର ଚମକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲେ।
ଶରତ୍ପ୍ରଫୁଲ୍ଲପଦ୍ମାନାଂ ଶୋଭାମୋଷଣଲୋଚନୈଃ
ଶରତ ଋତୁର ଖିଲିଥିବା ପଦ୍ମର ଶୋଭାକୁ ହରିନେଇଥିବା ଆଖି ଥିଲା।
ପ୍ରଫୁଲ୍ଲମାଲତୀମାଲାଜାଲୈଃକବରଶୋଭିତୈଃ ଚାରୁଣା ଗମନେନୈଵ ଗଜଖଂଜନଗଂଜନୈଃ
ଖିଲିଥିବା ମାଲତୀ ମାଳାରେ ଚୁଲି ସଜିଥିଲା, ତାଙ୍କର ଚାଲ ହାତୀ, ହଂସ ଓ ଖଞ୍ଜନ ପକ୍ଷୀ ପରି ମନୋହର ଥିଲା।
ଵକ୍ରଭ୍ରୂଭଂଗସଂଯୋଗଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣସ୍ମିତସମନ୍ଵିତୈଃ
ତାଙ୍କର ଭୃକୁଟି ବାଙ୍କା, ହସ ମୃଦୁ ଓ ମୁହଁର ଭାବ ନିମ୍ନ।
ଖଗେଂଦ୍ରଚଂଚୁଶୋଭାଢ୍ଯନାସିକୋନ୍ନତଭୂଷିତୈଃ
ପକ୍ଷୀରାଜଙ୍କ ଠୁଣ୍ଠି ପରି ଉଁଚ ଓ ଶୋଭାମୟ ନାକ ଥିଲା।
ନିତମ୍ବକଠିନଶ୍ରୋଣୀପୀନଭାରଭରାନତୈଃ
ତାଙ୍କର କଟି ଦୃଢ଼ ଓ ନିତମ୍ବ ଭାରି ଓ ମୋଟା ଥିଲା, ତାହା ଭାରରେ ଅଳ୍ପ ଭାଙ୍ଗି ଥିଲା।
ଦର୍ପଣୈଃ ପୂର୍ଣଚଂଦ୍ରାସ୍ଯସୌଂଦର୍ଯଦର୍ଶନୋତ୍ସୁକୈଃ
ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ମୁହଁ ଓ ଦର୍ପଣରେ ନିଜ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ଥିଲେ।
ସୁଂଦରୀଣାଂ ସମୂହୈଶ୍ଚ ରକ୍ଷିତଂ ରାଧିକାଜ୍ଞଯା
ରାଧିକାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସୁନ୍ଦରୀମାନେ ଦଳେ ଦଳେ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ଶ୍ଵେତରକ୍ତୈର୍ଲୋହିତୈଶ୍ଚ ଵେଷ୍ଟିତୈଃ ପଦ୍ମରାଜିତୈଃ
ଶୁଭ୍ର, ଲାଲ ଓ ଗାଢ଼ ରଙ୍ଗର ପଦ୍ମମଣିରେ ଘେରା ଥିଲା।
ଭୋଗଦ୍ରଵ୍ଯସକର୍ପୂରତାଂବୂଲଵସ୍ତ୍ରସଂଯୁତୈଃ
ଭୋଗବସ୍ତୁ, କପୂର, ପାନ ଓ ବସ୍ତ୍ରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ଵିଚିତ୍ରପୁଷ୍ପମାଲାଭିଃ ଶୋଭିତୈଃ ଶୋଭିତଂ ମୁନେ
ମୁନି, ବିଭିନ୍ନ ପୁଷ୍ପମାଳାରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ତାହା ଅତି ଚମକୁଥିଲା।
ତତୋ ଵିଚକ୍ଷଣଂ ରମ୍ଯଂ ଦଦୃଶୁଃ ସୁଂଦରଂ ଵନମ୍
ତାପରେ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନମାନେ ଏକ ଅତି ରମ୍ୟ ଓ ସୁନ୍ଦର ବନ ଦେଖିଲେ।
କ୍ରୀଡାସ୍ଥାନଂ ତଯୋରେଵ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷଚଯାନ୍ଵିତମ୍
ସେ ଦୁଇଝଣଙ୍କ ଖେଳସ୍ଥଳୀ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ଅଟାରେ ଭରିଥିଲା।
କସ୍ତୂରୀଯୁକ୍ତପତ୍ରାବ୍ଜୈଃ ପୁଷ୍ପୌଘୈଃ ସୁରଭୀକୃତମ୍
କସ୍ତୂରୀ ଲାଗିଥିବା ପତ୍ରପଦ୍ମ ଓ ପୁଷ୍ପମାଳାର ଗନ୍ଧରେ ମଧୁର ହୋଇଥିଲା।
କୁତ୍ର ହେଲିକଦଂବାନାଂ କଦଂବୈଃ କମନୀଯକମ୍
କେଉଁଠି ହେଲି କଦମ୍ବ ଗଛମାନଙ୍କର ଉଦ୍ୟାନ, ଯେଉଁଠାରେ କଦମ୍ବ ଫୁଲର ମଧୁର ଶୋଭା ରହିଛି?
ସୁଗଂଧିକୁସୁମାନାଂ ଚ ଗଂଧେନ ସୁରଭୀକୃତମ୍
ସୁଗନ୍ଧି ଫୁଲମାନଙ୍କର ଗନ୍ଧରେ ସେଠା ସବୁଠାରୁ ମନୋହର ଘ୍ରାଣ ହେଉଛି।