ନାନାସିଦ୍ଧୈଃ ପରିଵୃତଂ ଯୋଗୀଂଦ୍ରଗଣସେଵିତମ୍
ବିଭିନ୍ନ ସିଦ୍ଧମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହିଥିବା, ବଡ଼ ଯୋଗୀମାନେ ସେବା କରୁଥିବା—
ଗଂଧର୍ଵାଣାଂ ଚ ସଂଗୀତଂ ଶ୍ରୁତଵଂତଂ କୁତୂହଲାତ୍
କୁତୁହଳରେ ସେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଗୀତ ଶୁଣିଲେ—
ଜପଂତଂ ପଞ୍ଚଵକ୍ତ୍ରେଣ ହରେର୍ନାମୈକମଙ୍ଗଲମ୍
ପଞ୍ଚମୁଖରେ ଜପ କରୁଥିବା, ହରିଙ୍କ ଏକ ଶୁଭ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବା—
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ବ୍ରହ୍ମା ତସ୍ଥାଵଗ୍ରେ ସ ଧୂର୍ଜଟେଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ଧୂର୍ଜଟିଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଉତ୍ତସ୍ଥୌ ଶଂକରଃ ଶୀଘ୍ରଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜଗଦ୍ଗୁରୁମ୍
ଶଂକର ଜଗତ୍ଗୁରୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ଦେଖି, ଶୀଘ୍ର ଉଠିଲେ।
ପ୍ରଣେମୁର୍ଦେଵତାଃ ସର୍ଵେ ଶଂକରଂ ଚଂଦ୍ରଶେଖରମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ଶଂକରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଵୃତ୍ତାଂତଂ କଥଯାମାସ ପାର୍ଵତୀଶଂ ପ୍ରଜାପତିଃ
ପ୍ରଜାପତି ପାର୍ବତୀଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଘଟଣା କଥା କହିଲେ।
ଭକ୍ତାପାଯଂ ସମାକର୍ଣ୍ଯ ପାର୍ଵତୀପରମେଶ୍ଵରୌ
ଭକ୍ତିର ହାରା ଶୁଣି, ପାର୍ବତୀ ଓ ପରମେଶ୍ୱର—
ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ମହେଶଶ୍ଚ ସୁରସଂଘାନ୍ଵସୁଂଧରାମ୍
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ମହେଶ, ଦେବମଣ୍ଡଳ ଓ ପୃଥିବୀ ସହିତ—
ତତୋ ଦେଵେଶ୍ଵରୈସ୍ତୂର୍ଣମାଗତ୍ଯ ଧର୍ମମଂଦିରମ୍
ତାପରେ ଦେବଶ୍ୱରମାନେ ସହିତ ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଧର୍ମମନ୍ଦିରକୁ ଆସିଲେ।
ଵୈକୁଂଠଂ ପରମଂ ଧାମ ଜରାମୃତ୍ଯୁହରଂ ପରମ୍ କୋଟିଯୋଜନମୂର୍ଧ୍ଵଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଲୋକାତ୍ସନାତନମ୍
ବୈକୁଠ, ପରମ ନିବାସ, ବୃଦ୍ଧା ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଦୂର କରେ, ପରମ, ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରୁ କୋଟି ଯୋଜନ ଉପରେ, ଶାଶ୍ୱତ—
ଵର୍ଣନୀଯଂ ନ କଵିଭିର୍ଵିଚିତ୍ରଂ ରତ୍ନନିର୍ମିତମ୍
କବିମାନେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଅଦ୍ଭୁତ, ରତ୍ନରେ ତିଆରି—
ତେ ମନୋଯାଯିନଃ ସର୍ଵେ ସଂପ୍ରାପୁସ୍ତଂ ମନୋହରମ୍
ସମସ୍ତେ ମନରେ ଯାଇ, ସେ ମନୋହର ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ରତ୍ନସିଂହାସନସ୍ଥଂ ଚ ରତ୍ନାଲଂକାରଭୂଷିତମ୍
ରତ୍ନର ସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା, ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ—
ରତ୍ନକୁଣ୍ଡଲଯୁଗ୍ମେନ ଗଂଡସ୍ଥଲଵିରାଜିତମ୍
ଯୁଗଳ ରତ୍ନ କୁଣ୍ଡଳରେ ଗଣ୍ଡସ୍ଥଳ ଚମକୁଥିଲା ।
ଶାଂତଂ ସରସ୍ଵତୀକାଂତଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଧୃତପଦାଂବୁଜମ୍
ଶାନ୍ତ, ସରସ୍ବତୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତାଙ୍କର ପଦକମଳକୁ ଧରିଥିଲେ ।
ସୁନଂଦନଂଦକୁମୁଦୈଃ ପାର୍ଷଦୈରୁପସେଵିତମ୍ ପରମାନଂଦରୂପଂ ଚ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାରକମ୍
ସୁନନ୍ଦ, ନନ୍ଦ ଓ କୁମୁଦ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ, ପରମ ଆନନ୍ଦର ରୂପ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପା ଦେଇଥିବା ।
ତଂ ପ୍ରଣେମୁଃ ସୁରେଂଦ୍ରାଶ୍ଚ ଭକ୍ତ୍ଯା ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ମୁନେ ପରମାନଂଦଭାରାର୍ତାଃ ପୁଲକାଂଚିତଵିଗ୍ରହାଃ
ମୁନି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଭକ୍ତିରେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ, ପରମ ଆନନ୍ଦରେ ଭରି ଗଲେ, ତାଙ୍କର ଶରୀର ହର୍ଷରେ ଭରି ଉଠିଲା ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ନମାମି କମଲାକାଂତଂ ଶାଂତଂ ସର୍ଵେଷ୍ଟମଚ୍ଯୁତମ୍
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ମୁଁ କମଳାଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଶାନ୍ତ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ ।
ମନଵଶ୍ଚ ମୁନୀଂଦ୍ରାଶ୍ଚ ମାନୁଷାଶ୍ଚ ଚରାଚରାଃ
ମନୁମାନେ, ମୁନିମାନେ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଜୀବ ।
ଶଂକର ଉଵାଚ ଅନାଦିମାଦିମାନଂଦରୂପିଣଂ ସର୍ଵରୂପିଣମ୍
ଶଙ୍କର କହିଲେ: ଅନାଦି, ଆନନ୍ଦର ଆଦି, ସମସ୍ତ ରୂପର ଧାରୀ ।
ଅଣିମାଦିକସିଦ୍ଧୀନାଂ କାରଣଂ ସର୍ଵକାରଣମ୍
ଅଣିମା ଆଦି ସିଦ୍ଧିମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱାରା କାରଣ ।
ଵେଦେ ନିର୍ଵଚନୀଯଂ ଯତ୍ତନ୍ନିର୍ଵକ୍ତୁଂ ଚ କଃ କ୍ଷମଃ
ଯେଉଁ ଦେବତାକୁ ବେଦରେ ବର୍ଣ୍ନନା କରାଯାଇଛି, ତାହାକୁ କିଏ ବର୍ଣ୍ନନା କରିପାରିବ ?
ତଦତିରିକ୍ତଂ ସ୍ତଵନଂ କିମହଂ ସ୍ତୌମି ନିର୍ଗୁଣମ୍
ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ଗୁଣଗାନ କିପରି କରିବି ? ନିର୍ଗୁଣଙ୍କୁ କିପରି ବର୍ଣ୍ନନା କରିବି ?
ପଠିତ୍ଵା ମୁଚ୍ଯତେ ଦୁର୍ଗାଦ୍ଵାଞ୍ଛିତଂ ଚ ଲଭେନ୍ନରଃ
ଏହା ପଠିଲେ, ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟ ଚାହିଁଥିବା ଜିନିଷ ପାଇଁଥାଏ ।
ଗୋଲୋକଂ ଯାତ ଯୂଯଂ ଚ ଯାମି ପଶ୍ଚାଚ୍ଛ୍ରିଯା ସହ
ତମେମାନେ ଗୋଲୋକକୁ ଯାଅ, ମୁଁ ଶ୍ରୀ ସହିତ ପରେ ଯାଇବି ।
ଏତେ ଯାସ୍ଯଂତି ଗୋଲୋକେ ତଥା ଦେଵୀ ସରସ୍ଵତୀ ସାଵିତ୍ରୀ ଵେଦମାତା ଚ ପଶ୍ଚାଦ୍ଯାସ୍ଯଂତି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଏମାନେ ଗୋଲୋକକୁ ଯିବେ, ଦେବୀ ସରସ୍ବତୀ ଓ ସାବିତ୍ରୀ, ବେଦମାତା, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପରେ ଯିବେ ।
ନାରାଯଣଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣୋଽହଂ ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପନିଵାସକୃତ୍
ନାରାୟଣ, କୃଷ୍ଣ ଓ ମୁଁ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ ବସିଥାଉ ।
କଲାକଲାଂଶକଲଯା ସୁରାସୁରନରାଦଯଃ
କଳା ଓ ଅଂଶ କଳା ଦ୍ୱାରା ଦେବତା, ଦାନବ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ।
ଵଯଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ଗମିଷ୍ଯାମଃ ସର୍ଵେଷାମିଷ୍ଟସିଦ୍ଧଯେ
ଆମେ ପରେ ଯିବା, ସମସ୍ତଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ।