ଯେ ମିଥ୍ଯାଵାଦିନସ୍ତାତ ଦଯାସତ୍ଯ ଵିଵର୍ଜିତାଃ
ଯେମାନେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହନ୍ତି, ଦୟା ଓ ସତ୍ୟତାରୁ ବଞ୍ଚିତ,
ମିତ୍ରଦ୍ରୋହୀ କୃତଘ୍ନଶ୍ଚ ମିଥ୍ଯାସାକ୍ଷ୍ଯପ୍ରଦାଯକଃ
ଯେମାନେ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇଥାନ୍ତି, କୃତଘ୍ନ ଓ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷୀ ଦେଇଥାନ୍ତି,
କଲ୍ଯାଣସୂକ୍ତସାମାନି ହରେର୍ନାମୈକମଂଗଲମ୍
ଅନେକ ଶୁଭ ଶ୍ଲୋକ ଓ ସାମ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ହରିଙ୍କ ନାମ ଏକମାତ୍ର ଶୁଭ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ।
ଜୀଵଘାତୀ ଗୁରୁଦ୍ରୋହୀ ଗ୍ରାମଯାଜୀ ଚ ଲୁବ୍ଧକଃ
ଯେମାନେ ଜୀବକୁ ମାରନ୍ତି, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇଥାନ୍ତି, ଗ୍ରାମ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ଶିକାର କରନ୍ତି,
ପୂଜାଯଜ୍ଞୋପଵାସାଦି ଵ୍ରତାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ପୂଜା, ଯଜ୍ଞ, ଉପବାସ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଉପବାସ ଓ ବ୍ରତଗୁଡ଼ିକ,
ସଦା ଦ୍ଵିଷଂତି ଯେ ପାପା ଗୋଵିପ୍ରସୁରଵୈଷ୍ଣଵାନ୍
ଯେମାନେ ପାପୀ ସଦା ଗାଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବତା ଓ ବୈଷ୍ଣବଙ୍କୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି,
ଶଂଖାଦୀନାଂ ଚ ଭାରେଣ ପୀଡିତାଽହଂ ଯଥା ଵିଧେ
ହେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଶଂଖ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟର ଭାରରେ ମୁଁ ଅତି କଷ୍ଟ ପାଉଛି,
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ମଦ୍ଵ୍ଯଥାଯା ନିଵେଦନମ୍
ଏଭଳି ଭାବରେ ମୋର ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଏବଂ ବେଦନାକୁ ବର୍ଣ୍ନନା କରିଛି,
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଵସୁଧା ରୁରୋଦ ଚ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ଏଭଳି କହି ଭୂମି ଆବାର ଆବାର କାନ୍ଦିଲା,
ଭାରଂ ତଵାପନେଷ୍ଯାମି ଦସ୍ଯୂନାମପ୍ଯୁପାଯତଃ
ମୁଁ ତୁମର ଭାର ଦୂର କରିବି, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ,
କାଲେନ ଭାରହରଣଂ କରିଷ୍ଯତି ମଦୀଶ୍ଵରଃ
ସମୟ ଆସିଲେ, ମୋର ପ୍ରଭୁ ଭାର ଦୂର କରିବେ,
ମଧୁକାଷ୍ଠଂ ଚଂଦନଂ ଚ କସ୍ତୂରୀଂ ତୀର୍ଥମୃତ୍ତିକାମ୍
ମଧୁ, ଚନ୍ଦନ, କସ୍ତୂରୀ ଓ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ମାଟି,
ଇଂଦ୍ରନୀଲଂ ସୂର୍ଯମଣିଂ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ କୁଶମୂଲକମ୍
ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ମଣି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଣି, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଓ କୁଶ ମୂଳ,
ଶଂଖଂ ପ୍ରଦୀପମାଲାଂ ଚ ଶିଲାମର୍ଚ୍ଯାଂ ଚ ଘଂଟିକାମ୍ ଗ୍ରଂଥିଯୁକ୍ତଂ ଯଜ୍ଞସୂତ୍ରଂ ଦର୍ପଣଂ ଶ୍ଵେତଚାମରମ୍
ଶଂଖ, ଦୀପମାଳା, ପୂଜା ପାଇଁ ପଥର, ଛୋଟ ଘଣ୍ଟି, ଗଠି ଥିବା ଯଜ୍ଞସୂତ୍ର, ଦର୍ପଣ ଓ ଧଳା ଚାମର,
ଗୋରୋଚନଂ ଚ ମୁକ୍ତାଂ ଚ ଶୁକ୍ତିଂ ମାଣିକ୍ଯମେଵ ଚ
ଗୋରୋଚନା, ମୁକ୍ତା, ଶୁକ୍ତି ଓ ମାଣିକ୍ୟ,
ରଜତଂ କାଂଚନଂ ଚୈଵ ପ୍ରଵାଲଂ ରତ୍ନମେଵ ଚ
ରୂପା, ସୁନା, ପ୍ରବାଳ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକ,
ତ୍ଵଯି ଯେ ସ୍ଥାପଯିଷ୍ଯଂତି ମୂଢାଶ୍ଚୈତାନି ସୁନ୍ଦରି
ସୁନ୍ଦରୀ, ଯେ ମୂଢ଼ ଲୋକମାନେ ଏହିଗୁଡ଼ିକୁ ତୁମେ ରଖିବେ—
ବ୍ରହ୍ମା ପୃଥ୍ଵୀଂ ସମାଶ୍ଵାସ୍ଯ ଦେଵତାଭିସ୍ତଯା ସହ
ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ପୃଥିବୀକୁ ଶାନ୍ତ କରିଲେ—
ଗତ୍ଵା ତମାଶ୍ରମଂ ରମ୍ଯଂ ଦଦର୍ଶ ଶଂକରଂ ଵିଧିଃ
ସେ ମନୋହର ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇ, ବିଧି ଶଂକରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଵ୍ଯାଘ୍ରଚର୍ମପରୀଧାନଂ ଦକ୍ଷକନ୍ଯାସ୍ଥିଭୂଷଣମ୍
ବାଘର ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଦକ୍ଷ କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ଅସ୍ଥିରେ ଶୋଭିତ—
ନାନାସିଦ୍ଧୈଃ ପରିଵୃତଂ ଯୋଗୀଂଦ୍ରଗଣସେଵିତମ୍
ବିଭିନ୍ନ ସିଦ୍ଧମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହିଥିବା, ବଡ଼ ଯୋଗୀମାନେ ସେବା କରୁଥିବା—
ଗଂଧର୍ଵାଣାଂ ଚ ସଂଗୀତଂ ଶ୍ରୁତଵଂତଂ କୁତୂହଲାତ୍
କୁତୁହଳରେ ସେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଗୀତ ଶୁଣିଲେ—
ଜପଂତଂ ପଞ୍ଚଵକ୍ତ୍ରେଣ ହରେର୍ନାମୈକମଙ୍ଗଲମ୍
ପଞ୍ଚମୁଖରେ ଜପ କରୁଥିବା, ହରିଙ୍କ ଏକ ଶୁଭ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବା—
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ବ୍ରହ୍ମା ତସ୍ଥାଵଗ୍ରେ ସ ଧୂର୍ଜଟେଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ଧୂର୍ଜଟିଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଉତ୍ତସ୍ଥୌ ଶଂକରଃ ଶୀଘ୍ରଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜଗଦ୍ଗୁରୁମ୍
ଶଂକର ଜଗତ୍ଗୁରୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ଦେଖି, ଶୀଘ୍ର ଉଠିଲେ।
ପ୍ରଣେମୁର୍ଦେଵତାଃ ସର୍ଵେ ଶଂକରଂ ଚଂଦ୍ରଶେଖରମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ଶଂକରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଵୃତ୍ତାଂତଂ କଥଯାମାସ ପାର୍ଵତୀଶଂ ପ୍ରଜାପତିଃ
ପ୍ରଜାପତି ପାର୍ବତୀଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଘଟଣା କଥା କହିଲେ।
ଭକ୍ତାପାଯଂ ସମାକର୍ଣ୍ଯ ପାର୍ଵତୀପରମେଶ୍ଵରୌ
ଭକ୍ତିର ହାରା ଶୁଣି, ପାର୍ବତୀ ଓ ପରମେଶ୍ୱର—
ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ମହେଶଶ୍ଚ ସୁରସଂଘାନ୍ଵସୁଂଧରାମ୍
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ମହେଶ, ଦେବମଣ୍ଡଳ ଓ ପୃଥିବୀ ସହିତ—
ତତୋ ଦେଵେଶ୍ଵରୈସ୍ତୂର୍ଣମାଗତ୍ଯ ଧର୍ମମଂଦିରମ୍
ତାପରେ ଦେବଶ୍ୱରମାନେ ସହିତ ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଧର୍ମମନ୍ଦିରକୁ ଆସିଲେ।