ଗତିସ୍ତ୍ଵମସ୍ଯା ଭୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ନିର୍ଵୃତିଂ କର୍ତୁମର୍ହସି
'ବ୍ରହ୍ମା, ତୁମେ ତାଙ୍କର ଶରଣ; ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ଦେବା ଉଚିତ ।'
ଵଯଂ ତେନୈଵ ଦୁଃଖାର୍ତାସ୍ତଦ୍ଭାରହରଣଂ କୁରୁ
'ଏହି ଦୁଃଖରେ ଆମେ ବିପର୍ଯ୍ୟସ୍ତ; ସେଇ ଭାରକୁ ଦୂର କର ।'
ଦୂରୀକୃତ୍ଯ ଭଯଂ ଵତ୍ସେ ସୁଖଂ ତିଷ୍ଠ ମମାଂତିକମ୍
'ଭୟକୁ ଦୂର କର, ଶିଶୁ, ଏବଂ ମୋ ପାଖରେ ଆନନ୍ଦରେ ରୁହ ।'
ଅପନେଷ୍ଯାମି ତଂ ଭଦ୍ରେ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଭଵିତା ଧୁଵମ୍ ପୀଡିତା ଯେନ ଯେନୈଵଂ ପ୍ରସନ୍ନଵଦନେକ୍ଷଣା
'ମୁଁ ସେଇ ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରିଦେବି, ଶୁଭେ; ନିଶ୍ଚିତ ଭଲ ହେବ, ତୁମେ ଯେପରି ତେଜସ୍ବୀ ମୁଖରେ ଦେଖୁଛ ।'
ଵିନା ବଂଧୁଂ ସଵିଶ୍ଵାସଂ ନାନ୍ଯଂ କଥିତୁମର୍ହତି
'ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ ବନ୍ଧୁ ଛଡ଼ା, ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଏହି କଥା କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ।'
ସ୍ତ୍ରୀଜାତିରବଲା ଶଶ୍ଵଦ୍ରକ୍ଷଣୀଯା ସ୍ଵବଂଧୁଭିଃ
'ସ୍ତ୍ରୀଜାତି ସଦା ଦୁର୍ବଳ, ସେମାନେ ସ୍ବଜନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ରହିବା ଦରକାର ।'
ତ୍ଵଯା ପୃଷ୍ଟା ଜଗତ୍ତାତ ନ ଲଜ୍ଜା କଥିତୁଂ ମମ
'ଜଗତ୍ତାତ, ତୁମେ ପଚାରିଥିବାରୁ, ମୋତେ କହିବାରେ ଲଜ୍ଜା ନାହିଁ ।'
କୃଷ୍ଣଭକ୍ତିଵିହୀନା ଯେ ଯେ ଚ ତଦ୍ଭକ୍ତନିଂଦକାଃ
'ଯେମାନେ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତିରେ ଶୂନ୍ୟ, ଏବଂ ଯେମାନେ ତାଙ୍କର ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି—'
ସ୍ଵଧର୍ମାଚାରହୀନା ଯେ ନିତ୍ଯକୃତ୍ଯଵିଵର୍ଜିତାଃ
ଯେମାନେ ନିଜ କର୍ତବ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ଆଚରଣରୁ ବଞ୍ଚିତ ଓ ଦିନନିୟତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅନଦେଖା କରନ୍ତି,
ପିତୃମାତୃଗୁରୁସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ପୋଷଣଂ ପୁତ୍ରପୋଷ୍ଯଯୋଃ
ପିତା, ମାତା, ଗୁରୁ, ଜୀବନ ସାଥୀ ଓ ପୁଅଙ୍କୁ ଚାଲିବା ଦେଇ ଯେମାନେ ଦାୟିତ୍ୱ ନେନ୍ତିନାହିଁ,
ଯେ ମିଥ୍ଯାଵାଦିନସ୍ତାତ ଦଯାସତ୍ଯ ଵିଵର୍ଜିତାଃ
ଯେମାନେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହନ୍ତି, ଦୟା ଓ ସତ୍ୟତାରୁ ବଞ୍ଚିତ,
ମିତ୍ରଦ୍ରୋହୀ କୃତଘ୍ନଶ୍ଚ ମିଥ୍ଯାସାକ୍ଷ୍ଯପ୍ରଦାଯକଃ
ଯେମାନେ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇଥାନ୍ତି, କୃତଘ୍ନ ଓ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷୀ ଦେଇଥାନ୍ତି,
କଲ୍ଯାଣସୂକ୍ତସାମାନି ହରେର୍ନାମୈକମଂଗଲମ୍
ଅନେକ ଶୁଭ ଶ୍ଲୋକ ଓ ସାମ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ହରିଙ୍କ ନାମ ଏକମାତ୍ର ଶୁଭ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ।
ଜୀଵଘାତୀ ଗୁରୁଦ୍ରୋହୀ ଗ୍ରାମଯାଜୀ ଚ ଲୁବ୍ଧକଃ
ଯେମାନେ ଜୀବକୁ ମାରନ୍ତି, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇଥାନ୍ତି, ଗ୍ରାମ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ଶିକାର କରନ୍ତି,
ପୂଜାଯଜ୍ଞୋପଵାସାଦି ଵ୍ରତାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ପୂଜା, ଯଜ୍ଞ, ଉପବାସ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଉପବାସ ଓ ବ୍ରତଗୁଡ଼ିକ,
ସଦା ଦ୍ଵିଷଂତି ଯେ ପାପା ଗୋଵିପ୍ରସୁରଵୈଷ୍ଣଵାନ୍
ଯେମାନେ ପାପୀ ସଦା ଗାଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବତା ଓ ବୈଷ୍ଣବଙ୍କୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି,
ଶଂଖାଦୀନାଂ ଚ ଭାରେଣ ପୀଡିତାଽହଂ ଯଥା ଵିଧେ
ହେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଶଂଖ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟର ଭାରରେ ମୁଁ ଅତି କଷ୍ଟ ପାଉଛି,
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ମଦ୍ଵ୍ଯଥାଯା ନିଵେଦନମ୍
ଏଭଳି ଭାବରେ ମୋର ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଏବଂ ବେଦନାକୁ ବର୍ଣ୍ନନା କରିଛି,
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଵସୁଧା ରୁରୋଦ ଚ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ଏଭଳି କହି ଭୂମି ଆବାର ଆବାର କାନ୍ଦିଲା,
ଭାରଂ ତଵାପନେଷ୍ଯାମି ଦସ୍ଯୂନାମପ୍ଯୁପାଯତଃ
ମୁଁ ତୁମର ଭାର ଦୂର କରିବି, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ,
କାଲେନ ଭାରହରଣଂ କରିଷ୍ଯତି ମଦୀଶ୍ଵରଃ
ସମୟ ଆସିଲେ, ମୋର ପ୍ରଭୁ ଭାର ଦୂର କରିବେ,
ମଧୁକାଷ୍ଠଂ ଚଂଦନଂ ଚ କସ୍ତୂରୀଂ ତୀର୍ଥମୃତ୍ତିକାମ୍
ମଧୁ, ଚନ୍ଦନ, କସ୍ତୂରୀ ଓ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ମାଟି,
ଇଂଦ୍ରନୀଲଂ ସୂର୍ଯମଣିଂ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ କୁଶମୂଲକମ୍
ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ମଣି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଣି, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଓ କୁଶ ମୂଳ,
ଶଂଖଂ ପ୍ରଦୀପମାଲାଂ ଚ ଶିଲାମର୍ଚ୍ଯାଂ ଚ ଘଂଟିକାମ୍ ଗ୍ରଂଥିଯୁକ୍ତଂ ଯଜ୍ଞସୂତ୍ରଂ ଦର୍ପଣଂ ଶ୍ଵେତଚାମରମ୍
ଶଂଖ, ଦୀପମାଳା, ପୂଜା ପାଇଁ ପଥର, ଛୋଟ ଘଣ୍ଟି, ଗଠି ଥିବା ଯଜ୍ଞସୂତ୍ର, ଦର୍ପଣ ଓ ଧଳା ଚାମର,
ଗୋରୋଚନଂ ଚ ମୁକ୍ତାଂ ଚ ଶୁକ୍ତିଂ ମାଣିକ୍ଯମେଵ ଚ
ଗୋରୋଚନା, ମୁକ୍ତା, ଶୁକ୍ତି ଓ ମାଣିକ୍ୟ,
ରଜତଂ କାଂଚନଂ ଚୈଵ ପ୍ରଵାଲଂ ରତ୍ନମେଵ ଚ
ରୂପା, ସୁନା, ପ୍ରବାଳ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକ,
ତ୍ଵଯି ଯେ ସ୍ଥାପଯିଷ୍ଯଂତି ମୂଢାଶ୍ଚୈତାନି ସୁନ୍ଦରି
ସୁନ୍ଦରୀ, ଯେ ମୂଢ଼ ଲୋକମାନେ ଏହିଗୁଡ଼ିକୁ ତୁମେ ରଖିବେ—
ବ୍ରହ୍ମା ପୃଥ୍ଵୀଂ ସମାଶ୍ଵାସ୍ଯ ଦେଵତାଭିସ୍ତଯା ସହ
ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ପୃଥିବୀକୁ ଶାନ୍ତ କରିଲେ—
ଗତ୍ଵା ତମାଶ୍ରମଂ ରମ୍ଯଂ ଦଦର୍ଶ ଶଂକରଂ ଵିଧିଃ
ସେ ମନୋହର ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇ, ବିଧି ଶଂକରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଵ୍ଯାଘ୍ରଚର୍ମପରୀଧାନଂ ଦକ୍ଷକନ୍ଯାସ୍ଥିଭୂଷଣମ୍
ବାଘର ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଦକ୍ଷ କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ଅସ୍ଥିରେ ଶୋଭିତ—