ଭୃଶଂ ବଭୂଵ ଶୋକାର୍ତା ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଶରଣଂ ଯଯୌ
ଅତି ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲା ।
ସୁରୈଶ୍ଚାସୁରସଂତପ୍ତୈର୍ଭୃଶମୁଦ୍ଵିଗ୍ନମାନସୈଃ
ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ, ଦାନବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯନ୍ତ୍ରଣାଭିତ ହୋଇ, ଭୟଭୀତ ମନରେ ସେ ସହିତ ଗଲେ ।
ଦଦର୍ଶ ତସ୍ଯାଂ ଦେଵେଶଂ ଜ୍ଵଲଂତଂ ବ୍ରହ୍ମତେଜସା
ସେଠି, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାର ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେଖିଲା ।
ଅପ୍ସରୋଗଣନୃତ୍ଯଂ ଚ ପଶ୍ଯଂତଂ ସସ୍ମିତଂ ମୁଦା
ସେ ହସି ହସି ଆପ୍ସରାମାନଙ୍କ ନୃତ୍ୟକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଦେଖୁଥିଲେ ।
ଜପଂତଂ ପରମଂ ବ୍ରହ୍ମ କୃଷ୍ଣ ଇତ୍ଯକ୍ଷରଦ୍ଵଯମ୍
ସେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ, 'କୃଷ୍ଣ' ଏହି ଦୁଇ ଅକ୍ଷର ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲେ ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ସା ତ୍ରିଦଶୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚତୁରାନନମ୍ ସାଽଶ୍ରୁପୂର୍ଣା ସପୁଲକା ତୁଷ୍ଟାଵ ଚ ରୁରୋଦ ଚ
ଭକ୍ତିରେ, ଦେବମାନେ ସହିତ ସେ ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ; ଅଶ୍ରୁପୂର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ଷୁ, ରୋମାଞ୍ଚିତ ଶରୀରରେ, ସେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ ଏବଂ କାନ୍ଦିଲେ ।
ତାମୁଵାଚ ଜଗଦ୍ଧାତା କଥଂ ସ୍ତୌଷି ଚ ରୋଦିଷି
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ତାକୁ କହିଲେ: 'ତୁମେ କାହିଁକି ପ୍ରଶଂସା କରୁଛ ଏବଂ କାନ୍ଦୁଛ?'
ସୁସ୍ଥିରା ଭଵ କଲ୍ଯାଣି ଭଯଂ କିଂ ତେ ମଯି ସ୍ଥିତେ
'ଶାନ୍ତ ହେଉ, ଶୁଭେ; ମୁଁ ଥିବାବେଳେ ତୁମେ କାହିଁକି ଭୟ କରୁଛ?'
କଥମାଗମନଂ ଦେଵା ଯୁଷ୍ମାକଂ ମମ ସନ୍ନିଧିମ୍
'ଦେବମାନେ, ମୋ ସମ୍ନିଧିକୁ ତୁମେ କାହିଁକି ଆସିଛ?'
ଭାରାକ୍ରାଂତା ଚ ଵସୁଧା ଦସ୍ଯୁଗ୍ରସ୍ତା ଵଯଂ ପ୍ରଭୋ
'ପ୍ରଭୁ, ପୃଥିବୀ ଭାରରେ ଦବିଗଲା, ଆମେ ଦସ୍ୟୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ।'
ଗତିସ୍ତ୍ଵମସ୍ଯା ଭୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ନିର୍ଵୃତିଂ କର୍ତୁମର୍ହସି
'ବ୍ରହ୍ମା, ତୁମେ ତାଙ୍କର ଶରଣ; ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ଦେବା ଉଚିତ ।'
ଵଯଂ ତେନୈଵ ଦୁଃଖାର୍ତାସ୍ତଦ୍ଭାରହରଣଂ କୁରୁ
'ଏହି ଦୁଃଖରେ ଆମେ ବିପର୍ଯ୍ୟସ୍ତ; ସେଇ ଭାରକୁ ଦୂର କର ।'
ଦୂରୀକୃତ୍ଯ ଭଯଂ ଵତ୍ସେ ସୁଖଂ ତିଷ୍ଠ ମମାଂତିକମ୍
'ଭୟକୁ ଦୂର କର, ଶିଶୁ, ଏବଂ ମୋ ପାଖରେ ଆନନ୍ଦରେ ରୁହ ।'
ଅପନେଷ୍ଯାମି ତଂ ଭଦ୍ରେ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଭଵିତା ଧୁଵମ୍ ପୀଡିତା ଯେନ ଯେନୈଵଂ ପ୍ରସନ୍ନଵଦନେକ୍ଷଣା
'ମୁଁ ସେଇ ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରିଦେବି, ଶୁଭେ; ନିଶ୍ଚିତ ଭଲ ହେବ, ତୁମେ ଯେପରି ତେଜସ୍ବୀ ମୁଖରେ ଦେଖୁଛ ।'
ଵିନା ବଂଧୁଂ ସଵିଶ୍ଵାସଂ ନାନ୍ଯଂ କଥିତୁମର୍ହତି
'ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ ବନ୍ଧୁ ଛଡ଼ା, ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଏହି କଥା କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ।'
ସ୍ତ୍ରୀଜାତିରବଲା ଶଶ୍ଵଦ୍ରକ୍ଷଣୀଯା ସ୍ଵବଂଧୁଭିଃ
'ସ୍ତ୍ରୀଜାତି ସଦା ଦୁର୍ବଳ, ସେମାନେ ସ୍ବଜନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ରହିବା ଦରକାର ।'
ତ୍ଵଯା ପୃଷ୍ଟା ଜଗତ୍ତାତ ନ ଲଜ୍ଜା କଥିତୁଂ ମମ
'ଜଗତ୍ତାତ, ତୁମେ ପଚାରିଥିବାରୁ, ମୋତେ କହିବାରେ ଲଜ୍ଜା ନାହିଁ ।'
କୃଷ୍ଣଭକ୍ତିଵିହୀନା ଯେ ଯେ ଚ ତଦ୍ଭକ୍ତନିଂଦକାଃ
'ଯେମାନେ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତିରେ ଶୂନ୍ୟ, ଏବଂ ଯେମାନେ ତାଙ୍କର ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି—'
ସ୍ଵଧର୍ମାଚାରହୀନା ଯେ ନିତ୍ଯକୃତ୍ଯଵିଵର୍ଜିତାଃ
ଯେମାନେ ନିଜ କର୍ତବ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ଆଚରଣରୁ ବଞ୍ଚିତ ଓ ଦିନନିୟତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅନଦେଖା କରନ୍ତି,
ପିତୃମାତୃଗୁରୁସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ପୋଷଣଂ ପୁତ୍ରପୋଷ୍ଯଯୋଃ
ପିତା, ମାତା, ଗୁରୁ, ଜୀବନ ସାଥୀ ଓ ପୁଅଙ୍କୁ ଚାଲିବା ଦେଇ ଯେମାନେ ଦାୟିତ୍ୱ ନେନ୍ତିନାହିଁ,
ଯେ ମିଥ୍ଯାଵାଦିନସ୍ତାତ ଦଯାସତ୍ଯ ଵିଵର୍ଜିତାଃ
ଯେମାନେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହନ୍ତି, ଦୟା ଓ ସତ୍ୟତାରୁ ବଞ୍ଚିତ,
ମିତ୍ରଦ୍ରୋହୀ କୃତଘ୍ନଶ୍ଚ ମିଥ୍ଯାସାକ୍ଷ୍ଯପ୍ରଦାଯକଃ
ଯେମାନେ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇଥାନ୍ତି, କୃତଘ୍ନ ଓ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷୀ ଦେଇଥାନ୍ତି,
କଲ୍ଯାଣସୂକ୍ତସାମାନି ହରେର୍ନାମୈକମଂଗଲମ୍
ଅନେକ ଶୁଭ ଶ୍ଲୋକ ଓ ସାମ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ହରିଙ୍କ ନାମ ଏକମାତ୍ର ଶୁଭ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ।
ଜୀଵଘାତୀ ଗୁରୁଦ୍ରୋହୀ ଗ୍ରାମଯାଜୀ ଚ ଲୁବ୍ଧକଃ
ଯେମାନେ ଜୀବକୁ ମାରନ୍ତି, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇଥାନ୍ତି, ଗ୍ରାମ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ଶିକାର କରନ୍ତି,
ପୂଜାଯଜ୍ଞୋପଵାସାଦି ଵ୍ରତାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ପୂଜା, ଯଜ୍ଞ, ଉପବାସ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଉପବାସ ଓ ବ୍ରତଗୁଡ଼ିକ,
ସଦା ଦ୍ଵିଷଂତି ଯେ ପାପା ଗୋଵିପ୍ରସୁରଵୈଷ୍ଣଵାନ୍
ଯେମାନେ ପାପୀ ସଦା ଗାଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବତା ଓ ବୈଷ୍ଣବଙ୍କୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି,
ଶଂଖାଦୀନାଂ ଚ ଭାରେଣ ପୀଡିତାଽହଂ ଯଥା ଵିଧେ
ହେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଶଂଖ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟର ଭାରରେ ମୁଁ ଅତି କଷ୍ଟ ପାଉଛି,
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ମଦ୍ଵ୍ଯଥାଯା ନିଵେଦନମ୍
ଏଭଳି ଭାବରେ ମୋର ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଏବଂ ବେଦନାକୁ ବର୍ଣ୍ନନା କରିଛି,
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଵସୁଧା ରୁରୋଦ ଚ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ଏଭଳି କହି ଭୂମି ଆବାର ଆବାର କାନ୍ଦିଲା,
ଭାରଂ ତଵାପନେଷ୍ଯାମି ଦସ୍ଯୂନାମପ୍ଯୁପାଯତଃ
ମୁଁ ତୁମର ଭାର ଦୂର କରିବି, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ,