ନ ଜେତା ତେ ତ୍ରିଭୁଵନେ ହ୍ଯସୁରେଂଦ୍ରୋ ଭଵିଷ୍ଯସି
ତୁମେ ତିନି ଲୋକରେ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ; ତୁମେ ଦାନବମାନ୍ୟର ରାଜା ହେବେ ନାହିଁ ।
ଆଗମିଷ୍ଯସି ପଂଚାଶଦ୍ଯୁଗାଂତେ ତୁ ମମାଶିଷା 4.3.
ମୋର ଆଶୀର୍ବାଦରେ ପଞ୍ଚାଶି ଯୁଗ ଶେଷରେ ତୁମେ ଫେରିବେ ।
ତ୍ଵଦ୍ଭକ୍ତିରହିତଂ ମାଂ ଚ କଦାଚିନ୍ନ କରିଷ୍ଯସି
ତୁମର ଭକ୍ତି ଛାଡି ମୋତେ କେବେ ଅନ୍ୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ ।
ପଶ୍ଚାଜ୍ଜଗାମ ସା ଦେଵୀ ରୁରୋଦ ଚ ପୁନଃପୁନଃ
ପରେ, ସେ ଦେବୀ ଚାଲିଗଲେ ଏବଂ ପୁନିପୁନି କାନ୍ଦିଲେ ।
ଶ୍ରୀଦାମାଽପି ଚ ତାଂ ନତ୍ଵା ରୁରୋଦ ପ୍ରେମଵିହ୍ଵଲଃ
ଶ୍ରୀଦାମ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ପ୍ରେମରେ ବିହ୍ୱଳ ହୋଇ କାନ୍ଦିଲେ ।
ଗତେ ଶ୍ରୀଦାମ୍ନି ସା ଦେଵୀ ଜଗାମେଶ୍ଵରସନ୍ନିଧିମ୍
ଶ୍ରୀଦାମ ଚାଲିଗଲା ପରେ, ସେ ଦେବୀ ଭଗବାନଙ୍କର ସମ୍ନିଧିକୁ ଗଲେ ।
ଶୋକାତୁରାଂ ଚ ତାଂ କୃଷ୍ଣୋ ବୋଧଯାମାସ ପ୍ରେଯସୀମ୍
ଶୋକରେ ବିପର୍ଯ୍ୟସ୍ତ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟାକୁ କୃଷ୍ଣ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କଲେ ।
ରାଧା ଜଗାମ ଧରଣୀଂ ଵାରାହେ ହରିଣା ସହ
ରାଧା ହରିଙ୍କୁ ବରାହ ରୂପରେ ସାଙ୍ଗ କରି ପୃଥିବୀକୁ ଗଲେ ।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣାଖ୍ଯାନମଂଗଲମ୍
ଏପରି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ମଙ୍ଗଳମୟ କଥା ସମସ୍ତ କହାଯାଇଛି ।
ଆଜଗାମ ଜଗନ୍ନାଥୋ ଵଦ ଵେଦଵିଦାଂ ଵର
ଜଗତ୍ନାଥ ଆସିଲେ; ବେଦ ଜଣା ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ, କହ ।
ଭୃଶଂ ବଭୂଵ ଶୋକାର୍ତା ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଶରଣଂ ଯଯୌ
ଅତି ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲା ।
ସୁରୈଶ୍ଚାସୁରସଂତପ୍ତୈର୍ଭୃଶମୁଦ୍ଵିଗ୍ନମାନସୈଃ
ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ, ଦାନବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯନ୍ତ୍ରଣାଭିତ ହୋଇ, ଭୟଭୀତ ମନରେ ସେ ସହିତ ଗଲେ ।
ଦଦର୍ଶ ତସ୍ଯାଂ ଦେଵେଶଂ ଜ୍ଵଲଂତଂ ବ୍ରହ୍ମତେଜସା
ସେଠି, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାର ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେଖିଲା ।
ଅପ୍ସରୋଗଣନୃତ୍ଯଂ ଚ ପଶ୍ଯଂତଂ ସସ୍ମିତଂ ମୁଦା
ସେ ହସି ହସି ଆପ୍ସରାମାନଙ୍କ ନୃତ୍ୟକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଦେଖୁଥିଲେ ।
ଜପଂତଂ ପରମଂ ବ୍ରହ୍ମ କୃଷ୍ଣ ଇତ୍ଯକ୍ଷରଦ୍ଵଯମ୍
ସେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ, 'କୃଷ୍ଣ' ଏହି ଦୁଇ ଅକ୍ଷର ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲେ ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ସା ତ୍ରିଦଶୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚତୁରାନନମ୍ ସାଽଶ୍ରୁପୂର୍ଣା ସପୁଲକା ତୁଷ୍ଟାଵ ଚ ରୁରୋଦ ଚ
ଭକ୍ତିରେ, ଦେବମାନେ ସହିତ ସେ ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ; ଅଶ୍ରୁପୂର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ଷୁ, ରୋମାଞ୍ଚିତ ଶରୀରରେ, ସେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ ଏବଂ କାନ୍ଦିଲେ ।
ତାମୁଵାଚ ଜଗଦ୍ଧାତା କଥଂ ସ୍ତୌଷି ଚ ରୋଦିଷି
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ତାକୁ କହିଲେ: 'ତୁମେ କାହିଁକି ପ୍ରଶଂସା କରୁଛ ଏବଂ କାନ୍ଦୁଛ?'
ସୁସ୍ଥିରା ଭଵ କଲ୍ଯାଣି ଭଯଂ କିଂ ତେ ମଯି ସ୍ଥିତେ
'ଶାନ୍ତ ହେଉ, ଶୁଭେ; ମୁଁ ଥିବାବେଳେ ତୁମେ କାହିଁକି ଭୟ କରୁଛ?'
କଥମାଗମନଂ ଦେଵା ଯୁଷ୍ମାକଂ ମମ ସନ୍ନିଧିମ୍
'ଦେବମାନେ, ମୋ ସମ୍ନିଧିକୁ ତୁମେ କାହିଁକି ଆସିଛ?'
ଭାରାକ୍ରାଂତା ଚ ଵସୁଧା ଦସ୍ଯୁଗ୍ରସ୍ତା ଵଯଂ ପ୍ରଭୋ
'ପ୍ରଭୁ, ପୃଥିବୀ ଭାରରେ ଦବିଗଲା, ଆମେ ଦସ୍ୟୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ।'
ଗତିସ୍ତ୍ଵମସ୍ଯା ଭୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ନିର୍ଵୃତିଂ କର୍ତୁମର୍ହସି
'ବ୍ରହ୍ମା, ତୁମେ ତାଙ୍କର ଶରଣ; ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ଦେବା ଉଚିତ ।'
ଵଯଂ ତେନୈଵ ଦୁଃଖାର୍ତାସ୍ତଦ୍ଭାରହରଣଂ କୁରୁ
'ଏହି ଦୁଃଖରେ ଆମେ ବିପର୍ଯ୍ୟସ୍ତ; ସେଇ ଭାରକୁ ଦୂର କର ।'
ଦୂରୀକୃତ୍ଯ ଭଯଂ ଵତ୍ସେ ସୁଖଂ ତିଷ୍ଠ ମମାଂତିକମ୍
'ଭୟକୁ ଦୂର କର, ଶିଶୁ, ଏବଂ ମୋ ପାଖରେ ଆନନ୍ଦରେ ରୁହ ।'
ଅପନେଷ୍ଯାମି ତଂ ଭଦ୍ରେ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଭଵିତା ଧୁଵମ୍ ପୀଡିତା ଯେନ ଯେନୈଵଂ ପ୍ରସନ୍ନଵଦନେକ୍ଷଣା
'ମୁଁ ସେଇ ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରିଦେବି, ଶୁଭେ; ନିଶ୍ଚିତ ଭଲ ହେବ, ତୁମେ ଯେପରି ତେଜସ୍ବୀ ମୁଖରେ ଦେଖୁଛ ।'
ଵିନା ବଂଧୁଂ ସଵିଶ୍ଵାସଂ ନାନ୍ଯଂ କଥିତୁମର୍ହତି
'ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ ବନ୍ଧୁ ଛଡ଼ା, ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଏହି କଥା କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ।'
ସ୍ତ୍ରୀଜାତିରବଲା ଶଶ୍ଵଦ୍ରକ୍ଷଣୀଯା ସ୍ଵବଂଧୁଭିଃ
'ସ୍ତ୍ରୀଜାତି ସଦା ଦୁର୍ବଳ, ସେମାନେ ସ୍ବଜନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ରହିବା ଦରକାର ।'
ତ୍ଵଯା ପୃଷ୍ଟା ଜଗତ୍ତାତ ନ ଲଜ୍ଜା କଥିତୁଂ ମମ
'ଜଗତ୍ତାତ, ତୁମେ ପଚାରିଥିବାରୁ, ମୋତେ କହିବାରେ ଲଜ୍ଜା ନାହିଁ ।'
କୃଷ୍ଣଭକ୍ତିଵିହୀନା ଯେ ଯେ ଚ ତଦ୍ଭକ୍ତନିଂଦକାଃ
'ଯେମାନେ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତିରେ ଶୂନ୍ୟ, ଏବଂ ଯେମାନେ ତାଙ୍କର ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି—'
ସ୍ଵଧର୍ମାଚାରହୀନା ଯେ ନିତ୍ଯକୃତ୍ଯଵିଵର୍ଜିତାଃ
ଯେମାନେ ନିଜ କର୍ତବ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ଆଚରଣରୁ ବଞ୍ଚିତ ଓ ଦିନନିୟତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅନଦେଖା କରନ୍ତି,
ପିତୃମାତୃଗୁରୁସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ପୋଷଣଂ ପୁତ୍ରପୋଷ୍ଯଯୋଃ
ପିତା, ମାତା, ଗୁରୁ, ଜୀବନ ସାଥୀ ଓ ପୁଅଙ୍କୁ ଚାଲିବା ଦେଇ ଯେମାନେ ଦାୟିତ୍ୱ ନେନ୍ତିନାହିଁ,