ବ୍ରହ୍ମାନଂତେଶଦେଵେଶଂ ଜଗତ୍କାରଣକାରଣମ୍
'ସେ ବ୍ରହ୍ମା, ଅନନ୍ତ ଓ ଶିବଙ୍କର ନାଥ, ବିଶ୍ୱର କାରଣର କାରଣ।'
ଯସ୍ଯ ପାଦାର୍ଚନେନୈଵ ସର୍ଵେଷାମୀଶ୍ଵରୀ ପରା 4.3.
ଯାହାଙ୍କ ପାଦପୂଜା କରି ସମସ୍ତଙ୍କ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶାସକ ହୁଅନ୍ତି—
ଭ୍ରୂଭଂଗଲୀଲଯା କୃଷ୍ଣଃ ସ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଶକ୍ତଶ୍ଚ ତ୍ଵଦ୍ଵିଧାଃ
କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ଭୃକୁଟିର ଖେଳରେ ତୁମ ପରି ଜନମ ଦେଇପାରନ୍ତି।
ଵୈକୁଂଠେ ଶ୍ରୀହରେରସ୍ଯ ଚରଣାଂବୁଜମାର୍ଜନମ୍
ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କର ପଦପଦ୍ମ ପରିଚର୍ଯ୍ୟା ହେଉଛି ପାଦ ଧୁଇବା।
ସରସ୍ଵତୀ ଚ ସ୍ତଵନୈଃ କର୍ଣପୀଯୂଷସୁଂଦରୈଃ
ସରସ୍ବତୀ ମଧୁର ଗୀତରେ, ଯାହା କାନକୁ ଅମୃତ ସ୍ବାଦ ଦେଇଥାଏ, ପ୍ରଶଂସା କରୁଛନ୍ତି।
ଭୀତା ଚ ପ୍ରକୃତିର୍ମାଯା ସର୍ଵେଷାଂ ବୀଜରୂପିଣୀ
ଭୟଭିତ ପ୍ରକୃତି, ସମସ୍ତଙ୍କର ମୂଳ ଅବସ୍ଥା ଭାବରେ, ମାୟା ରୂପେ ଅଛି।
ସ୍ତୁଵଂତି ସତତଂ ଵେଦା ମହିମ୍ନଃ ଷୋଡଶୀଂ କଲାମ୍
ବେଦଗୁଡିକ ସେଉଁଠି ସଦା ତାଙ୍କର ଶୋଳେ ଅଂଶର ମହିମାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଵକ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚତୁର୍ଭିର୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମା ଵେଦାନାଂ ଜନକୋ ଵିଭୁଃ
ବ୍ରହ୍ମା, ଚାରିଟି ମୁହଁ ଥିବା, ବେଦର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଶଂକରଃ ପଂଚଭିର୍ଵକ୍ତ୍ରୈଃ ସ୍ତୌତି ଯଂ ଯୋଗିନାଂ ଗୁରୁଃ
ଶଂକର, ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ଗୁରୁ, ପାଞ୍ଚଟି ମୁହଁ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଶେଷଃ ସହସ୍ରଵଦନୈଃ ପରମାତ୍ମାନମୀଶ୍ଵରମ୍
ଶେଷ, ହଜାରଟି ମୁହଁ ଦ୍ୱାରା, ପରମାତ୍ମା ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛନ୍ତି।
ଧର୍ମଃପାତା ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ସାକ୍ଷୀ ଚ ଜଗତାଂ ପତିଃ
ଧର୍ମ ଏବଂ ପାତା, ସମସ୍ତଙ୍କର ସାକ୍ଷୀ ଏବଂ ଜଗତର ନାଥ, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପନିଵାସୀ ଯଃ ପାତା ଵିଷ୍ଣୁଃ ସ୍ଵଯଂ ଵିଭୁଃ 4.3.
ଯିଏ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ ବାସ କରନ୍ତି, ସେହି ପାତା ହେଉଛନ୍ତି ନିଜେ ବିଷ୍ଣୁ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟାପକ ନାଥ।
ସୁରାସୁରମୁନୀଂଦ୍ରାଶ୍ଚ ମନଵୋ ମାନଵା ବୁଧାଃ
ଦେବ, ଅସୁର, ମହାଋଷି, ମନୁ, ମାନବ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ, ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
କ୍ଷିପ୍ରଂ ରୋଷଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଭଜ ପାଦାଂବୁଜଂ ହରେଃ
ତୁରନ୍ତ କ୍ରୋଧକୁ ଛାଡି, ହରିଙ୍କର ପଦପଦ୍ମକୁ ଭଜନ କର।
ନିମେଷମାତ୍ରାଦସ୍ଯୈଵ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପତନଂ ଭଵେତ୍
କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ, ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରୁ ପତିତ ହେଇପାରନ୍ତି।
ଏଵମଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତମାଯୁର୍ଯସ୍ଯ ଜଗଦ୍ଵିଧେଃ
ଏଭଳି, ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କର ଆୟୁ ଏକ ଶତ ଏବଂ ଆଠ ବର୍ଷ।
ଶ୍ରୀଦାମ୍ନୋ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କେଵଲଂ କଟୁମୁଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍
ଶ୍ରୀଦାମଙ୍କର କଠୋର ଏବଂ ଦ୍ରୁତ ଉଚ୍ଚ୍ୱଳ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ରାସର ରାଣୀ ଅତି ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।
ରାସେଶ୍ଵରୀ ବହିର୍ଗତ୍ଵା ତମୁଵାଚ ହ ନିଷ୍ଠୁରମ୍
ରାସର ରାଣୀ ବାହାରକୁ ଯାଇ, ତାଙ୍କୁ କଠୋର ଭାବରେ କହିଲେ।
ରେରେ ଜାଲ୍ମ ମହାମୂଢ ଶୃଣୁ ଲॆପଟକିଂକର
ହେ ଦୁଷ୍ଟ, ବଡ଼ ମୂଢ଼, ଶୁଣ, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କର ଦାସ।
ତ୍ଵଦୀଶ୍ଵରଶ୍ଚ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣୋ ନ ହ୍ଯସ୍ମାକଂ ଵ୍ରଜାଧମ
ତୁମର ନାଥ ହେଉଛନ୍ତି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ଆମର ନୁହଁନ୍ତି, ହେ ବ୍ରଜର ନିମ୍ନ।
ଯଥାଽସୁରାଶ୍ଚ ତ୍ରିଦଶା ନିତ୍ଯଂ ନିଂଦଂତି ସଂତତମ୍
ଯେପରି ଅସୁର ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ସଦା ଏକାପରକୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ସେପରି।
ଗୋପ ଵ୍ରଜାସୁରୀଂ ଯୋନିଂ ଗୋଲୋକାଚ୍ଚ ବହିର୍ଭଵ 4.3.
ହେ ଗୋପ, ବ୍ରଜର ଅସୁରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନିଅ ଏବଂ ଗୋଲୋକରୁ ବାହାରିଯା।
ରାସେଶ୍ଵରୀ ତମିତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସୁଷ୍ଵାପ ଵିରରାମ ଚ
ନୃତ୍ୟର ମହାରାଣୀ କୁ ଏପରି କହି, ସେ ଶୋଇ ପଡିଲେ ଏବଂ ଚୁପ ହେଲେ ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ଵଚନଂ ତସ୍ଯାଃ କୋପେନ ସ୍ଫୁରିତାଧରଃ ଶ୍ରୀଦାମୋଵାଚ ମାନୁଷ୍ଯା ଇଵ କୋପସ୍ତେ ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ମାନୁଷୀ ଭୁଵି
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଶ୍ରୀଦାମ ର ତିଆଁ ରୋଷରେ କମ୍ପିଥିଲା । ସେ କହିଲେ — 'ତୁମର ରୋଷ ଏକ ମାନବ ଭଳି; ଏହି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ମାନବୀ ହେବୁ ।'
ଭଵିଷ୍ଯସି ନ ସଂଦେହୋ ମଯା ଶପ୍ତା ତ୍ଵମଂବିକେ
ଏହା ନିଶ୍ଚିତ, ଆମ୍ବିକା, ମୁଁ ତୁମକୁ ଶାପ ଦେଇଛି ।
ମୂଢା ରାପାଣପତ୍ନୀ ତ୍ଵାଂ ଵକ୍ଷ୍ଯତି ଜଗତୀତଲେ
ପୃଥିବୀରେ ମୂଢ଼ ରାପଣଙ୍କ ପତ୍ନୀ ତୁମକୁ ଏପରି କହିବେ ।
ଭଵିଷ୍ଯତି ମହାଯୋଗୀ ରାଧାଶାପେନ ଗର୍ଭଜଃ
ରାଧାଙ୍କର ଶାପରେ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଏକ ମହାଯୋଗୀ ଉଦ୍ଭବିତ ହେବେ ।
ଭଵିତା ତେ ଵର୍ଷଶତଂ ଵିଚ୍ଛେଦୋ ହରିଣା ସହ
ହରିଙ୍କୁ ଏକ ଶତବର୍ଷ ଅଲଗା ରହିବା ତୁମର ଭାଗ୍ୟ ହେବ ।
ତାମିତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ନତ୍ଵା ଚ ସ ଜଗାମ ହରେଃ ପୁରଃ
ଏପରି କହି, ସେ ନମସ୍କାର କରି, ହରିଙ୍କର ସମ୍ନିଧିକୁ ଗଲେ ।
ଆନୁପୂର୍ଵ୍ଯାତ୍ତୁ ତତ୍ସର୍ଵଂ ରୁରୋଦ ଚ ଭୃଶଂ ପୁନଃ
ପରେ, ସବୁ କ୍ରମରେ, ସେ ଫେରି ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ କାନ୍ଦିଲେ ।