ଏଵଂ ଦେଵେଷୁ ନୋ ଶକ୍ତିଃ ଶକ୍ରେ ଵା ବ୍ରହ୍ମରୁଦ୍ରଯୋଃ
ଏଭଳି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବ୍ରହ୍ମା କିମ୍ବା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ଏମିତି ଶକ୍ତି ନାହିଁ।
ସ୍ଵାମୀ କର୍ତ୍ତା ଚ ହର୍ତ୍ତା ଚ ଶାସ୍ତା ପୋଷ୍ଟା ଚ ରକ୍ଷିତା
ସ୍ୱାମୀ କର୍ତ୍ତା, ହର୍ତ୍ତା, ଶାସ୍ତା, ପୋଷକ ଓ ରକ୍ଷକ।
କନ୍ଯା ସତ୍କୁଲଜାତା ଯା ସା କାନ୍ତଵଶଵର୍ତିନୀ
ଯେଉଁ କନ୍ୟା ଉତ୍ତମ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି ଏବଂ ସେ ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣେ—
ଦୁଷ୍ଟା ପରପୁମାଂସଂ ଚ ସେଵତେ ଯା ନରାଧମା
କିନ୍ତୁ ଯିଏ ଖରାପ ଓ ନିମ୍ନ ଚରିତ୍ରର ନାରୀ, ସେ ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ସେବା କରେ—
ଉପବର୍ହଣଭାର୍ଯ୍ଯାଽହଂ କନ୍ଯା ଚିତ୍ରରଥସ୍ଯ ଚ
ମୁଁ ଉପବର୍ହଣଙ୍କର ଜୀବନସଂଗିନୀ ଏବଂ ଚିତ୍ରରଥଙ୍କର କନ୍ୟା।
ସର୍ଵଂ କାଲଯିତୁଂ ଶକ୍ତସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ଵେଦଵିଦାଂ ଵର
ତୁମେ ବେଦ ଜଣା ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ସମସ୍ତ ସମୟକୁ ମାପିବାର ଶକ୍ତି ତୁମରେ ଅଛି।
ମାଲାଵତୀଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିପ୍ରୋ ଵେଦଵିଦାଂ ଵରଃ 1.15.
ମାଳାବତୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ—
ଦଦର୍ଶ ମୃତ୍ଯୁକନ୍ଯାଂ ଚ ପ୍ରଥମଂ ମାଲତୀ ସତୀ
ସତୀ ମାଳତୀ ପ୍ରଥମେ ମୃତ୍ୟୁର କନ୍ୟାକୁ ଦେଖିଲେ।
ସସ୍ମିତାଂ ଷଡ୍ଭୁଜାଂ ଶାନ୍ତାଂ ଦଯାଯୁକ୍ତାଂ ମହାସତୀମ୍
ସେ ହସୁଥିବା, ଛଅଟି ହାତ, ଶାନ୍ତ ମନ, ଦୟାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ମହାପତିବ୍ରତା ଥିଲେ।
କାଲଂ ନାରାଯଣାଂଶଂ ଚ ଦଦର୍ଶ ପୁରତଃ ସତୀ
ସତୀ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଂଶ ଥିବା କାଳଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଷଡ୍ଵକ୍ତ୍ରଂ ଷୋଡଶଭୁଜଂ ଚତୁର୍ଵିଂଶତିଲୋଚନମ୍
ସେଠାରେ ଛଅଟି ମୁହଁ, ସୋଳଟି ହାତ ଏବଂ ଚବିଶଟି ଆଖି ଥିଲା।
ଦେଵସ୍ଯ ଦେଵଂ ଵିକୃତଂ ସର୍ଵସଂହାରରୂପିଣମ୍
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା, ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସଂହାର କରୁଥିବା ରୂପରେ ଦେଖିଲେ।
ଈଷଦ୍ଧାସ୍ଯପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯମକ୍ଷମାଲାକରଂ ଵରମ୍
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ହଲକା ହସିଥିଲା, ଦୟାମୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ହାତରେ ଅକ୍ଷମାଳ ଧରିଥିଲେ, ଦାନଦାତା ଥିଲେ।
ସତୀ ଦଦର୍ଶ ପୁରତୋ ଵ୍ଯାଧିସଂଘାନ୍ସୁଦୁର୍ଜଯାନ୍
ସତୀ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଅନେକ ଦୁର୍ଜୟ ରୋଗମାନେକୁ ଦେଖିଲେ।
ସ୍ଥୂଲପାଦଂ କୃଷ୍ଣଵର୍ଣଂ ଧର୍ମିଷ୍ଠଂ ରଵିନନ୍ଦନମ୍
ସେ ଏକ ବଡ଼ ପାଦ, କଳା ରଙ୍ଗର, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ପୁଅକୁ ଦେଖିଲେ।
ଧର୍ମାଧର୍ମଵିଚାରଜ୍ଞଂ ପରଂ ଧର୍ମସ୍ଵରୂପିଣମ୍
ସେ ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମର ବିଚାରକୁ ଜାଣନ୍ତି, ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମର ସ୍ୱରୂପ।
ତାଂଶ୍ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ନିଃଶଙ୍କା ପପ୍ରଚ୍ଛ ପ୍ରଥମଂ ଯମମ୍ 1.15.
ସେମାନେକୁ ଦେଖି, କୌଣସି ଭୟ ନ ରଖି, ସେ ପ୍ରଥମେ ଯମଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।
ମାଲାଵତ୍ଯୁଵାଚ କାଲଵ୍ଯତିକ୍ରମେ କାନ୍ତଂ କଥଂ ହରସି ମେ ଵିଭୋ
ମାଳାବତୀ କହିଲେ: ନାଥ, ସମୟ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଆପଣ କିପରି ମୋ ପତିଙ୍କୁ ନେଉଛନ୍ତି?
ଯମ ଉଵାଚ ଈଶ୍ଵରାଜ୍ଞାଂ ଵିନା ସାଧ୍ଵି ନାମୃତଂ ଚାଲଯାମ୍ଯହମ୍
ଯମ କହିଲେ: ହେ ସତୀ, ଭଗବାନଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ବିନା, ମୁଁ କାହାର ଜୀବନକୁ ବି ଚଳାଇ ଦେଉନି।
ଅହଂ କାଲୋ ମୃତ୍ଯୁକନ୍ଯା ଵ୍ଯାଧଯଶ୍ଚ ସୁଦୁର୍ଜଯାଃ
ମୁଁ କାଳ, ମୃତ୍ୟୁର କନ୍ୟା ଏବଂ ସେଇ ଦୁର୍ଜୟ ରୋଗମାନେ।
ମୃତ୍ଯୁକନ୍ଯା ଵିଚାରଜ୍ଞା ଯଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ନିଷେକତଃ
ମୃତ୍ୟୁଙ୍କର କନ୍ୟା, ଯିଏ ବିଚାର କରିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଗର୍ଭଧାରଣ ସମୟରୁ ମଣିଷଙ୍କୁ ଆସି ପହଞ୍ଚେ।
ମାଲାଵତ୍ଯୁଵାଚ କଥଂ ହରସି ମତ୍କାନ୍ତଂ ଜୀଵିତାଯାଂ ମଯି ପ୍ରିଯେ
ମାଳାବତୀ କହିଲେ: ପ୍ରିୟ, ମୁଁ ଜୀବନ୍ତ ଥିବାବେଳେ କିପରି ତୁମେ ମୋ ପତିଙ୍କୁ ମୋଠାରୁ ନେଉଛ?
ମୃତ୍ଯୁକନ୍ଯୋଵାଚ ନ ଚ କ୍ଷମା ପରିତ୍ଯକ୍ତୁଂ ବହୁନା ତପସା ସତି
ମୃତ୍ୟୁଙ୍କର କନ୍ୟା କହିଲେ: ବହୁ ତପସ୍ୟା କଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ସତୀ ସତୀନାଂ ମଧ୍ଯେ ଚ କାଚିତ୍ତେଜସ୍ଵିନୀ ଵରା
ସତୀମାନେ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ନାରୀ ଅତି ତେଜସ୍ୱିନୀ ଓ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଥାନ୍ତି।
ସର୍ଵାପଚ୍ଛାନ୍ତିରେଵେହ ତଦା ଭଵତି ସୁନ୍ଦରି
ସୁନ୍ଦରୀ, ସେ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଏଠାରେ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ।
କାଲେନ ପ୍ରେରିତାଽହଂ ଚ ମତ୍ପୁତ୍ରା ଵ୍ଯାଧଯଶ୍ଚ ଵୈ
ସମୟଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ମୁଁ, ମୋ ପୁଅମାନେ ଓ ରୋଗମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛୁ।
ପୃଚ୍ଛ କାଲଂ ମହାତ୍ମାନଂ ଧର୍ମଜ୍ଞଂ ଧର୍ମସଂସଦି 1.15.
ଧର୍ମସଭାରେ ତୁମେ ସମୟଙ୍କୁ, ମହାନ ଆତ୍ମା ଓ ଧର୍ମର ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ପଚାର।
ମାଲାଵତ୍ଯୁଵାଚ ନାରାଯଣାଂଶୋ ଭଗଵନ୍ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂପରାଯ ଚ
ମାଳାବତୀ କହିଲେ: ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଂଶ, ଭଗବନ୍, ଆପଣଙ୍କୁ ଓ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
କଥଂ ହରସି ମତ୍କାନ୍ତଂ ଜୀଵିତାଯାଂ ମଯି ପ୍ରଭୋ
ମୁଁ ଜୀବନ୍ତ ଥିବାବେଳେ, ପ୍ରଭୁ, କିପରି ଆପଣ ମୋ ପତିଙ୍କୁ ମୋଠାରୁ ନେଉଛନ୍ତି?
କାଲପୁରୁଷ ଉଵାଚ ଵଯଂ ଭ୍ରମାମଃ ସତତମୀଶାଜ୍ଞାପରିପାଲକାଃ
କାଳପୁରୁଷ କହିଲେ: ଆମେ ସଦା ଭଗବାନଙ୍କ ଆଦେଶ ରକ୍ଷା କରି, ଘୁରୁଛୁ।