ତତ୍ସୂକ୍ଷ୍ମଵସ୍ତ୍ରସାରାଣାଂ ଵରୈରାଚ୍ଛାଦିତଂ ପରମ୍
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଏବଂ ନୂତନ ଶୂକ୍ଷ୍ମ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଢାକି ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଶ୍ଵେତଚାମରକୋଟୀଭିର୍ଵଜ୍ରକୋଟିଭିରନ୍ଵିତମ୍
ଶ୍ୱେତ ଚାମର ର କୋଟି-କୋଟି ଶ୍ରେଣୀ ଏବଂ ଅନେକ ହଜାର ହୀରା ଦ୍ୱାରା ଏହା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ପାରିଜାତପ୍ରସୂନାନାଂ କୋଟିତଲ୍ପଵିରାଜିତମ୍
ପାରିଜାତ ଫୁଲର କୋଟି-କୋଟି ଶୟ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଏହା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବରେ ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ରତ୍ନଶଯ୍ଯାକୋଟିଭିଶ୍ଚ ଚିତ୍ରଵଜ୍ରପରିଚ୍ଛଦୈଃ
ରତ୍ନର ଶୟ୍ୟାର କୋଟି-କୋଟି ଶ୍ରେଣୀ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ହୀରା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଅସ୍ତରଣ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା।
ପୁଷ୍ପୋପଧାନସଂଯୁକ୍ତୈଃ ଶୃଂଗାରାର୍ହାଭିରନ୍ଵିତମ୍
ଫୁଲରେ ଭରିଥିବା ଆସନ ଓ ପ୍ରେମର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ଏଵଂଭୂତାଦ୍ରଥାତ୍ତୂର୍ଣମଵରୁହ୍ଯ ହରିପ୍ରିଯା
ଏଭଳି ଭାବରେ ହରିଙ୍କର ପ୍ରିୟା ତୁରନ୍ତ ରଥରୁ ଉତରିଗଲେ।
ଦ୍ଵାରେ ନିଯୁକ୍ତଂ ଦଦୃଶେ ଦ୍ଵାରପାଲଂ ମନୋହରମ୍ 4.2.
ଦ୍ୱାରରେ ଏକ ମନୋହର ଦ୍ୱାରପାଳ ଉପସ୍ଥିତ ଦେଖିଲେ।
ଗୋପଂ ଶ୍ରୀଦାମନାମାନଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣପ୍ରିଯକିଂକରମ୍
ସେ ଗୋପ ଥିଲେ, ନାମ ଶ୍ରୀଦାମ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଦାସ।
ଗଚ୍ଛ ଦୂରଂ ଗଚ୍ଛ ଦୂରଂ ରତିଲଂପଟକିଂକର
ଦୂରେ ଯାଅ, ଦୂରେ ଯାଅ, ପ୍ରେମର ଆନନ୍ଦରେ ଲିପ୍ତ ଦାସ।
ରାଧିକାଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନିଃଶଂକଃ ପୁରତଃ ସ୍ଥିତଃ
ରାଧିକାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ସେ ନିର୍ଭୟ ଭାବରେ ସାମ୍ନାରେ ଦଠିଲେ।
ତୂର୍ଣଂ ଚ ରାଧିକାଲ୍ଯଶ୍ଚ ଶ୍ରୀଦାମାନଂ ସକିଂକରମ୍
ତେବେ ରାଧିକା ଓ ତାଙ୍କ ସହଚରୀମାନେ ଶୀଘ୍ର ଶ୍ରୀଦାମଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା କୋଲାହଲଂ ଶବ୍ଦଂ ଗୋପିକାନାଂ ହରିଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଗୋପୀମାନଙ୍କର କଳାହଳ ଓ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ହରି ସ୍ୱୟଂ—
ଵିରଜା ରାଧିକାଶବ୍ଦାଦଂତର୍ଧାନଂ ହରେରପି
ରାଧିକାଙ୍କର ନାମ ଶବ୍ଦରେ, ବିରଜା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ଏବଂ ହରି ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହେଲେ।
ସଦ୍ଯସ୍ତତ୍ର ସରିଦ୍ରୂପଂ ତଚ୍ଛରୀରଂ ବଭୂଵ ହ
ସେଠାରେ ସେ ଦେହ ତୁରନ୍ତ ଏକ ନଦୀର ଆକାର ନେଲା।
କୋଟିଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ ପ୍ରସ୍ଥେଽତିନିମ୍ନମେଵ ଚ
ସେ ନଦୀ କୋଟି ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଓ ଅତି ଗଭୀର ଥିଲା।
ଵିରଜାଂ ଚ ସରିଦୂପାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗେହଂ ଜଗାମ ସା
ବିରଜାଙ୍କୁ ନଦୀ ଆକାରରେ ଦେଖି, ସେ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣୋ ଵିରଜାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସରିଦ୍ରୂପାଂ ପ୍ରିଯାଂ ସତୀମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ବିରଜାଙ୍କୁ ନଦୀ ଆକାରରେ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଓ ସତୀ—
ମମାଂତିକଂ ସମାଗଚ୍ଛ ପ୍ରେଯସୀନାଂ ପରେ ଵରେ
ମୋ ପାଖକୁ ଆସ, ପ୍ରିୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନଦ୍ଯଧିଷ୍ଠାତ୍ରି ଦେଵି ତ୍ଵଂ ଭଵ ମୂର୍ତିମତୀ ସତୀ
ନଦୀର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ତୁମେ ଦେହଧାରଣ କରି ସତୀ ହୁଅ।
ପୂର୍ଵରୂପାଚ୍ଚ ସୌଭାଗ୍ଯାଦିଦାନୀଂ ସୁଭଗା ଭଵ
ପୂର୍ବର ଆକାର ଓ ଭାଗ୍ୟରୁ, ଏବେ ଅତି ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ ହୁଅ।
ଜଲାଦୁତ୍ଥାଯ ଚାଗଚ୍ଛ ଵିଧାଯ ତନୁମୁତ୍ତମାମ୍
ଜଳରୁ ଉଠି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦେହ ଧାରଣ କରି ଆସ।
କୃଷ୍ଣାଜ୍ଞଯା ଚ ଵିରଜା ଵିଧାଯ ତନୁମୁତ୍ତମାମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ବିରଜା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦେହ ଧାରଣ କଲେ।
ପୀତଵସ୍ତ୍ରପରୀଧାନା ସ୍ମେରାନନସରୋରୁହା
ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ମନୋହର ହସରେ ମୁହଁ ମାନେ ମନ୍ଦ ହସରେ ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା ।
ନିତଂବଶ୍ରୋଣିଭାରାର୍ତା ପୀନୋନ୍ନତପଯୋଧରା
ତାଙ୍କର କମର ଓ ଉରୁ ତାଙ୍କ ଦେହର ଭାର ବୋହିଥିଲା, ତାଙ୍କର ଅଂଶ ଉଚ୍ଚ ଓ ଭରିପୁରି ଥିଲା ।
ସୁଂଦରୀ ସୁଦରୀଣାଂ ଚ ଧନ୍ଯା ମାନ୍ଯା ଚ ଯୋଷିତାମ୍ 4.3.
ସମସ୍ତ ସୁନ୍ଦର ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦର, ଭାଗ୍ୟବତୀ ଓ ସମ୍ମାନିତା ଥିଲେ ।
ପକ୍ଵ ଦାଡିମବୀଜାଭଦଂତପଂକ୍ତିମନୋହରା
ତାଙ୍କର ଦାନ୍ତ ଶାରି ଅତି ଆକର୍ଷଣୀୟ ଥିଲା, ପକ୍କା ଦାଡିମା ଗୁଡିକ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା ।
କସ୍ତୂରୀବିଂଦୁନା ସାର୍ଧଂ ସିଂଦୂରବିଂଦୁଭୂଷିତା
କସ୍ତୂରୀ ଦାଗ ଓ ସିନ୍ଦୂର ଚିହ୍ନରେ ତାଙ୍କ ଶରୀର ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା ।
ରତ୍ନକୁଂଡଲଗଂଡସ୍ଥା ଭୂଷିତା ରତ୍ନମାଲଯା
ତାଙ୍କ ଗାଲିରେ ରତ୍ନ କୁଣ୍ଡଳ ଲଗା ଥିଲା, ଏବଂ ରତ୍ନ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ ।
ରତ୍ନକଂକଣକେଯୂରଚାରୁଶଂଖକରୋଜ୍ଜ୍ଵଲା
ତାଙ୍କ ହାତରେ ରତ୍ନର କଙ୍କଣ, କେୟୂର ଓ ଚାରୁ ଶଂଖା ଲଗା ଥିଲା, ଯାହା ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖାଯାଉଥିଲା ।
ତାଂ ଚ ରୂପଵତୀଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରେମୋଦ୍ରେକା ଜଗତ୍ପତିଃ
ତାଙ୍କର ଏହି ରୂପ ଦେଖି, ଜଗତ୍ପତି ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରଭାବିତ ହେଲେ ।