ଦଯାଽସ୍ତି ସର୍ଵଜୀଵେଷୁ ସର୍ଵଂ କୃଷ୍ଣମ ଯଂ ଜଗତ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି ଦୟା ରଖନ୍ତି, ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ କୃଷ୍ଣ ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି—
ଲବ୍ଧାନୀଷ୍ଟାନି ଵସ୍ତୂନି ପ୍ରଦାତୁଂ ହରଯେ ମୁଦା
ସେମାନେ ନିଜେ ଲାଭ କରିଥିବା ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁମାନେ ହରିଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି।
ଯନ୍ମନୋ ହରିପାଦାବ୍ଜେ ସ୍ଵପ୍ନେ ଜ୍ଞାନେ ଦିଵାନିଶମ୍ 4.1.
ଯେଉଁ ଜଣଙ୍କର ମନ ହରିଙ୍କର ପଦପଦ୍ମରେ ସ୍ବପ୍ନ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଦିନ-ରାତି ସବୁବେଳେ ଲଗିଥାଏ,
ଗୁରୁଵକ୍ତ୍ରାଦ୍ଵିଷ୍ଣୁମଂତ୍ରୋ ଯସ୍ଯ କର୍ଣେ ଵିଶତ୍ଯଲମ୍
ଯେଉଁ ଜଣଙ୍କର କାନରେ ଗୁରୁଙ୍କର ମୁଖରୁ ବିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ର ପ୍ରଚୁର ଭାବରେ ପ୍ରବେଶ କରେ,
ପୂର୍ଵାନ୍ତ୍ସପ୍ତ ପରାନ୍ତ୍ସପ୍ତ ସପ୍ତ ମାତାମହାଦିକାନ୍
ସେ ଜଣଙ୍କର ପୂର୍ବପୁରୁଷ ସାତ ଜଣ, ପରବର୍ତ୍ତୀ ସାତ ଜଣ ଓ ମାମାପକ୍ଷ ଆଦି ନିକଟାତ୍ମୀୟମାନେ,
କଲତ୍ରଂ କନ୍ଯକାଂ ବଂଧୁଂ ଶିଷ୍ଯଂ ଦୌହିତ୍ରମାତ୍ମନଃ
ଘରବାଳି, ଝିଅ, ବନ୍ଧୁ, ଶିଷ୍ୟ, ନାତି ଓ ନିଜ ନିଜେ,
ସଦା ଵାଂଛତି ତୀର୍ଥାନି ଵୈଷ୍ଣଵସ୍ପର୍ଶଦର୍ଶନେ
ସେ ସବୁବେଳେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କର ସ୍ପର୍ଶ ଓ ଦର୍ଶନକୁ ଆଶା କରେ,
ଗୋଦୋହନକ୍ଷଣଂ ଯାଵଦ୍ଯତ୍ର ତିଷ୍ଠଂତି ଵୈଷ୍ଣଵାଃ
ଗାଁ ଦୁହିବା ବେଳା ଯେଉଁଠି ବୈଷ୍ଣବମାନେ ରହନ୍ତି, ସେଠି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ଧ୍ରୁଵଂ ତତ୍ର ମୃତଃ ପାପୀ ମୁକ୍ତୋ ଯାତି ହରେଃ ପଦମ୍
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ଯଦି କୌଣସି ପାପୀ ସେଠି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ, ସେ ମୁକ୍ତି ପାଇ ହରିଙ୍କର ପଦକୁ ଯାଏ।
ତୁଲସୀକାନନେ ଗୋଷ୍ଠେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣମଂଦିରେ ପରେ
ତୁଳସୀ ଜଙ୍ଗଲ, ଗୋଶାଳା କିମ୍ବା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମନ୍ଦିରରେ,
ପାପାନି ପାପିନାଂ ଯାଂତି ତୀର୍ଥସ୍ନାନାଵଗାହନାତ୍
ପାପୀମାନଙ୍କର ପାପ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ ଓ ଡୁବିବା ଦ୍ୱାରା ଦୂର ହୋଇଯାଏ।
ନ ହି ସ୍ଥାତୁଂ ଶକ୍ନୁଵଂତି ପାପାନ୍ଯେଵ କୃତାନି ଚ
ସେଠି କରାଯାଇଥିବା ପାପ କେବେ ରହିପାରିବ ନାହିଁ।
ଭକ୍ତଂ ଵର୍ତ୍ମନି ଗଚ୍ଛଂତଂ ଯେ ଯେ ପଶ୍ଯଂତି ମାନଵାଃ 4.1.
ଯେଉଁ ମାନବ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ପଥରେ ଚାଲିବା ସମୟରେ ଦେଖନ୍ତି,
ଯେ ନିଂଦଂତି ହୃଷୀକେଶଂ ତଦ୍ଭକ୍ତଂ ପୁଣ୍ଯରୂପିଣମ୍
ଯେଉଁମାନେ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟରୂପୀ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି,
ତେ ପଚ୍ଯଂତେ ମହାଘୋରେ କୁଂଭୀପାକେ ଭଯାନକେ
ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ଦଣ୍ଡିତ ହୋଇ ରହନ୍ତି।
ତସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ପୁଣ୍ଯଂ ନଶ୍ଯତି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ତାଙ୍କୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ପୁଣ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଵୈଷ୍ଣଵସ୍ପର୍ଶମାତ୍ରେଣ ମୁକ୍ତୋ ଭଵତି ପାତକୀ
ବୈଷ୍ଣବଙ୍କୁ କେବଳ ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ପାପୀ ମୁକ୍ତି ପାଇଯାଏ।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତୋ ଵିପ୍ର ଵିଷ୍ଣୁଵୈଷ୍ଣଵଯୋର୍ଗୁଣଃ
ଏଭଳି ଭାବରେ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କର ଗୁଣ ବର୍ଣ୍ଣନ କରାଯାଇଛି।
ଯଂ ଯଂ ଵିଧାଯ ଭୂମୌ ସ ଜଗାମ ସ୍ଵାଲଯଂ ଵିଭୁଃ
ଯେଉଁ କିଛି ପ୍ରଭୁ ଭୂମିରେ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ, ସେ ସବୁ କାମ ଶେଷ କରି ସ୍ବ ନିଜ ନିବାସକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଭାରାଵତରଣୋପାଯଂ ଦୁଷ୍ଟାନାଂ ଚ ଵଧୋଦ୍ଯମମ୍
ଭାର ହଟାଇବା ଉପାୟ ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ପ୍ରୟାସ।
ଅଧୁନା ଗୋପଵେଷଂ ଚ ଗୋକୁଲାଗମନଂ ହରେଃ
ଏବେ ପ୍ରଭୁ ଗୋପର ଭୂଷା ପିନ୍ଧି ଗୋକୁଳକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ।
ଶଂଖଚୂଡଵଧଂ ପୂର୍ଵଂ ସଂକ୍ଷେପାତ୍କଥିତଂ ଶ୍ରୁତମ୍
ଶଂଖଚୂଡ଼ଙ୍କ ନିଧନ ପୂର୍ବରୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବରେ କଥାହୋଇଥିଲା ।
ଶ୍ରୀଦାମ୍ନଃ କଲହଶ୍ଚୈଵ ବଭୂଵ ରାଧଯା ସହ
ଶ୍ରୀଦାମ ଓ ରାଧାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଝଗଡା ହେଲା ।
ରାଧାଂ ଶଶାପ ଶ୍ରୀଦାମା ଯାହି ଯୋନିଂ ଚ ମାନଵୀମ୍
ଶ୍ରୀଦାମ ରାଧାକୁ ଶାପ ଦେଲେ — 'ମାନବ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇଯା ।'
ଭୀତା ଶ୍ରୀଦାମଶାପାତ୍ସା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ସମୁଵାଚ ହ
ଶ୍ରୀଦାମଙ୍କ ଶାପରେ ଭୟଭିତ ହୋଇ ରାଧା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ ।
କମୁପାଯଂ କରିଷ୍ଯାମି ଵଦ ମାଂ ଭଯଭଂଜନ
ମୁଁ ଇଚ୍ଛାପୂରଣ ପାଇଁ ଉପାୟ ନେବି; ମୋତେ କହ, ଭୟ ଦୂର କରୁଥିବା ।
କ୍ଷଣମେକଂ ଯୁଗଶତଂ କାଲନାଥ ତ୍ଵଯା ଵିନା
କାଳର ନାଥ, ତୁମେ ନଥିଲେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ଶତବର୍ଷ ସମାନ ଲାଗେ ।
ଶରତ୍ପାର୍ଵଣଚଂଦ୍ରାଭଂ କ୍ଷୁଧାପୂର୍ଣାନନଂ ତଵ 4.2.
ତୁମର ଭୋକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁହଁ ଶରତ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଦେଖାଯାଏ ।
ତ୍ଵମାତ୍ମା ମେ ମନଃ ପ୍ରାଣା ଦେହମାତ୍ରଂ ଵହାମ୍ଯହମ୍
ତୁମେ ମୋର ଆତ୍ମା, ମନ, ପ୍ରାଣ; ମୁଁ କେବଳ ଏହି ଦେହକୁ ବୋହିଯାଉଛି ।
ସ୍ଵପ୍ନେ ଜ୍ଞାନେ ତ୍ଵଯି ମନଃ ସ୍ମରାମି ତ୍ଵତ୍ପଦାଂବୁଜମ୍
ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ଜାଗରଣରେ, ମୋର ମନ ତୁମର ପଦପଦ୍ମକୁ ସ୍ମରଣ କରେ ।