ପୁତ୍ରାର୍ଥୀ ଲଭତେ ପୁତ୍ରଂ କନ୍ଯାର୍ଥୀ କନ୍ଯକାଂ ଲଭେତ୍ ଭ୍ରଷ୍ଟରାଜ୍ଯୋ ଲଭେଦ୍ରାଜ୍ଯଂ ନଷ୍ଟଵିତ୍ତୋ ଧନଂ ଲଭେତ୍
ପୁଅ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କରିଥିବା ଲୋକ ପୁଅ ପାଇଥାଏ; ଝିଅ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କରିଥିବା ଲୋକ ଝିଅ ପାଇଥାଏ; ରାଜ୍ୟ ହରାଇଥିବା ଲୋକ ରାଜ୍ୟ ପୁନି ପାଇଥାଏ; ଧନ ହରାଇଥିବା ଲୋକ ଧନ ମିଳିଥାଏ।
ଯସ୍ଯ ରୁଷ୍ଟୋ ଗୁରୁର୍ଦେଵୋ ରାଜା ଵା ବାନ୍ଧଵୋଽଥଵା
ଯାହାଙ୍କୁ ଗୁରୁ, ଦେବତା, ରାଜା କିମ୍ବା ନିଜ ଆତ୍ମୀୟ ରୁଷ୍ଟ ହୋଇଥାନ୍ତି—
ଦସ୍ଯୁଗ୍ରସ୍ତଃ ଫଣିଗ୍ରସ୍ତଶ୍ଶତ୍ରୁଗ୍ରସ୍ତୋ ଭଯାନକଃ ।। 3.45.
କିମ୍ବା ଦସ୍ୟୁ, ସାପ କିମ୍ବା ଭୟଙ୍କର ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମିତ ହୋଇଥିଲେ—
ରାଜଦ୍ଵାରେ ଶ୍ମଶାନେ ଚ କାରାଗାରେ ଚ ବନ୍ଧନେ
ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରରେ, ଶ୍ମଶାନରେ, କାରାଗାରରେ କିମ୍ବା ବନ୍ଧନରେ—
ସ୍ଵାମିଭେଦେ ପୁତ୍ରଭେଦେ ମିତ୍ରଭେଦେ ଚ ଦାରୁଣେ
ସ୍ୱାମୀ, ପୁଅ କିମ୍ବା ମିତ୍ର ସହ ବିଭାଜନର କଷ୍ଟରେ—
କୃତ୍ଵା ହଵିଷ୍ଯଂ ଵର୍ଷଂ ଚ ସ୍ତୋତ୍ରରାଜଂ ଶୃଣୋତି ଯା
ଏକ ବର୍ଷ ହବିଷ୍ୟ ଦେଇ, ଯେଉଁ ଜଣେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରରାଜାକୁ ଶୁଣନ୍ତି—
ଲଭତେ ସା ଦିଵ୍ଯପୁତ୍ରଂ ଜ୍ଞାନିନଂ ଚିରଜୀଵିନମ୍
ସେ ଦିବ୍ୟ, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଦୀର୍ଘାୟୁ ପୁଅ ପାଇଥାଏ।
କନ୍ଯାମାତା ପୁତ୍ରହୀନା ପଞ୍ଚମାସଂ ଶୃଣୋତି ଯା
ଯେଉଁ ଝିଅର ମାଁ, ପୁଅ ନଥିବା, ପାଞ୍ଚ ମାସ ଶୁଣିଥାନ୍ତି—
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ସ୍ତୋତ୍ରେଣ ହରିଣୋକ୍ତେନ ସ ତୁଷ୍ଟାଵ ଗଣାଧିପମ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ହରିଙ୍କ କହିଥିବା ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେ ଗଣାଧିପତିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ପୂଜାଂ ଚକାର ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ଵିଵିଧୈରପି
ସେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଭୋଗ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ।
ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ଭ୍ରାତରଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ସ ରାମଃ ଶଂକରାଜ୍ଞଯା
ରାମ ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଭକ୍ତି ସହ ନିଜ ଭାଇଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ନୈଵଦ୍ଯୈର୍ଵିଵିଧୈଃ ପୁଷ୍ପୈସ୍ତୁଲସୀଂ ଚ ଵିନା କଥମ୍
ନାରଦ କହିଲେ: ତୁଳସୀ ଛଡ଼ା ବିଭିନ୍ନ ଭୋଗ ଓ ଫୁଲ କିପରି ଦିଆଯାଇପାରିବ?
ତୁଲସୀ ସର୍ଵପୁଷ୍ପାଣାଂ ମାନ୍ଯା ଧନ୍ଯା ମନୋହରା
ସମସ୍ତ ଫୁଲ ମଧ୍ୟରେ ତୁଳସୀ ଅତି ଆଦରିତ, ଶୁଭ୍ର ଏବଂ ମନୋହର।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ବ୍ରହ୍ମକଲ୍ପସ୍ଯ ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ ନିଗୂଢଂ ଚ ମନୋହରମ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ବ୍ରହ୍ମକଳ୍ପର ଏହି ଘଟଣା ଗୁପ୍ତ ଏବଂ ଆନନ୍ଦଦାୟକ।
ଏକଦା ତୁଲସୀ ଦେଵୀ ପ୍ରୋଦ୍ଭିନ୍ନନଵଯୌଵନା
ଏକ ଦିନ ତୁଳସୀ ଦେବୀ ନୂତନ ଯୁବତା ରୂପେ ଫୁଟିଉଠିଲେ।
ଦଦର୍ଶ ଗଙ୍ଗାତୀରେ ସା ଗଣେଶଂ ଯୌଵନାନ୍ଵିତମ୍
ସେ ଗଙ୍ଗା ତୀରରେ ଯୁବତା ଗଣେଶଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଚନ୍ଦନୋକ୍ଷିତସର୍ଵାଂଗଂ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତମ୍
ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦେହ ଚନ୍ଦନରେ ଲିପ୍ତ ଏବଂ ରତ୍ନ ଗହଣାରେ ଶୋଭିତ।
ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯାଣାଂ ପ୍ରଵରଂ ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ଗୁରୋର୍ଗୁରୁମ୍ 3.46.
ସେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ଗୁରୁ ଏବଂ ଶିକ୍ଷକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତୁଲସ୍ଯୁଵାଚ କଥଂ ଲମ୍ବୋଦରୋ ଦେହୋ ଗଜଵକ୍ତ୍ରଂ କଥଂ ତଵ
ତୁଳସୀ ପଚାରିଲେ: କିପରି ତୁମର ଦେହ ଗଣ୍ଡା ଏବଂ ମୁହଁ ହାତୀର ଭଳି?
ଏକଦନ୍ତଃ କଥଂ ଵକ୍ତ୍ରେ ଵଦାମୁତ୍ର ଚ କାରଣମ୍
ତୁମର ମୁହଁରେ କିପରି ଏକ ଦନ୍ତ ଅଛି? ଏହାର କାରଣ କହ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତୁଲସୀ ଦେଵୀ ପ୍ରଜହାସ ପୁନଃ ପୁନଃ
ଏପରି କହି ତୁଳସୀ ଦେବୀ ପୁନିପୁନି ହସିଲେ।
ଗଣେଶସ୍ଯ ପ୍ରଧାନାଂଗେ ଦତ୍ତ୍ଵା କିଞ୍ଚିଜ୍ଜଲଂ ମୁନେ
ମୁନି, ସେ ଗଣେଶଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଅଙ୍ଗରେ ଅଳ୍ପ ପାଣି ଛିଟିଲେ।
ବଭୂଵ ଧ୍ଯାନଭଗ୍ନଂ ଚ ତସ୍ଯ ନାରଦ ଚେତନମ୍
ନାରଦଙ୍କର ମନ ଧ୍ୟାନରୁ ଭ୍ରମିତ ହେଲା।
ଧ୍ଯାନଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ହରିଂ ସ୍ମୃତ୍ଵା ଚାପଶ୍ଯତ୍କାମିନୀଂ ପୁରଃ
ଧ୍ୟାନ ଛାଡି, ହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ସେ ସାମ୍ନାରେ ଏକ କାମନାରତ ନାରୀକୁ ଦେଖିଲେ।
ଲମ୍ବୋଦରଶ୍ଚ ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପରଂ ଵିନଯପୂର୍ଵକମ୍
ଲମ୍ବୋଦର ସେ ନାରୀକୁ ଦେଖି ଅତି ବିନୟରେ ଆଗକୁ ଆସିଲେ।
ଗଣେଶ୍ଵର ଉଵାଚ ପାପଦୋଽଶୁଭଦଃ ଶଶ୍ଵଦ୍ଧ୍ଯାନଭଂଗସ୍ତପସ୍ଵିନାମ୍
ଗଣେଶ କହିଲେ: ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କର ଧ୍ୟାନ ଭଙ୍ଗ ସଦା ପାପ ଏବଂ ଅଶୁଭ।
କୃଷ୍ଣଃ କରୋତୁ କଲ୍ଯାଣଂ ହନ୍ତୁ ଵିଘ୍ନଂ କୃପାନିଧିଃ
କୃଷ୍ଣ ଦୟାର ସାଗର, ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ ଏବଂ ବିଘ୍ନ ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ଗଣେଶଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତମୁଵାଚ ସ୍ମରାତୁରା 3.46.
ଗଣେଶଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ କାମରେ ବିପର୍ଯ୍ୟସ୍ତ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତୁଲସ୍ଯୁଵାଚ ତପସ୍ଯା ମେ ସ୍ଵାମିନୋଽର୍ଥେ ତ୍ଵଂ ସ୍ଵାମୀ ଭଵ ମେ ପ୍ରଭୋ
ତୁଳସୀ କହିଲେ: ମୋର ତପସ୍ୟା ଏକ ସ୍ୱାମୀ ପାଇଁ; ଆପଣ, ପ୍ରଭୁ, ମୋ ସ୍ୱାମୀ ହେଉନ୍ତୁ।
ତୁଲସୀଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଗଣେଶଃ ଶ୍ରୀହରିଂ ସ୍ମରନ୍
ତୁଳସୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଗଣେଶ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ।