ଯମସ୍ତଲ୍ଲିଖନଂ ଦୂରଂ କରୋତି ତତ୍କ୍ଷଣଂ ଭିଯା 1.14.
ଯମ ଭୟରେ ସେହି ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ନାମ ତାଲିକାରୁ ସାଙ୍ଗେସାଙ୍ଗେ ମିଛାଇ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଅହୋ ଵିଲଙ୍ଘ୍ଯ ମଲ୍ଲୋକଂ ମାର୍ଗେଣାନେନ ଯାସ୍ଯତି
ହା! ସେ ମୃତ୍ୟୁର ଲୋକକୁ ଅଟକାଇ, ଏହି ପଥରେ ଯିବେ।
ଦୁରିତାନି ଚ ଭୀତାନି କୋଟିଜନ୍ମକୃତାନି ଚ
କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମରେ କରାଯାଇଥିବା ପାପମାନେ ମଧ୍ୟ ଭୟଭୀତ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ପୁରାତନଂ କୃତଂ କର୍ମ ଯଦ୍ଯତ୍ତସ୍ଯ ଶୁଭାଶୁଭମ୍
ସେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ପୁରୁଣା କର୍ମ କରିଛନ୍ତି, ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ, ସେସବୁ...
ତଂ ଵିହାଯ ଜରା ମୃତ୍ଯୁର୍ଯାତି ଚକ୍ରଭିଯା ସତି
ଚକ୍ରର ଭୟ ଥିଲେ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ମୃତ୍ୟୁ ତାକୁ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଯାନ୍ତି।
ନିଃଶଙ୍କୋ ଯାତି ଗୋଲୋକଂ ଵିହାଯ ମାନଵୀଂ ତନୁମ୍
ଭୟ ଛାଡ଼ି, ସେ ମାନବ ଦେହକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ଗୋଲୋକକୁ ଯାଏ।
ଯାଵତ୍କୃଷ୍ଣୋ ହି ଗୋଲୋକେ ତାଵଦ୍ଭକ୍ତୋ ଵସେତ୍ସଦା
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୃଷ୍ଣ ଗୋଲୋକରେ ଅଛନ୍ତି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭକ୍ତା ସେଠି ସଦା ବସିଥାଏ।
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଵାଚ ସର୍ଵରୋଗଚିକିତ୍ସାଂ ଚ ଜାନାମି ଚ ଚିକିତ୍ସକଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ: ମୁଁ ସମସ୍ତ ରୋଗର ଚିକିତ୍ସା ଜାଣେ ଏବଂ ମୁଁ ଏକ ଚିକିତ୍ସକ।
ମୃତତୁଲ୍ଯଂ ମୃତଂ ରୋଗାତ୍ସପ୍ତାହାଭ୍ଯନ୍ତରେ ସତି
ଯଦି କେହି ରୋଗରେ ପଡ଼ି ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ ମୃତ ଭଳି ହୋଇଯାଏ କିମ୍ବା ମରିଯାଏ—
ରାଜମୃତ୍ଯୁଂ ଯମଂ କାଲଂ ଵ୍ଯାଧିମାନୀଯ ତ୍ଵତ୍ପୁରଃ
ମୁଁ ରାଜମୃତ୍ୟୁ, ଯମ ଓ କାଳଙ୍କୁ ରୋଗ ସହିତ ତୁମ ସାମ୍ନାକୁ ଆଣିଛି।
ଯତୋ ନ ସଞ୍ଚରେଦ୍ଵ୍ଯାଧିର୍ଦେହେଷୁ ଦେହଧାରିଣାମ୍
ଏହିକାରଣରୁ, ଦେହଧାରୀ ଜୀବମାନଙ୍କର ଦେହରେ ରୋଗ ଚଳାଚଳ କରେନାହିଁ।
ଯତୋ ନ ସଞ୍ଚରେଦ୍ଵ୍ଯାଧିବୀଜଂ ଦୁଷ୍ଟମମଙ୍ଗଲମ୍
ଏହିକାରଣରୁ, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଅମଙ୍ଗଳ ରୋଗବୀଜ ଛଡ଼ାଏ ନାହିଁ।
ଯୋ ଵା ଯୋଗେନ ଖେଦେନ ଦେହତ୍ଯାଗଂ କରୋତି ଚ
ଯିଏ ଯୋଗ କିମ୍ବା କଷ୍ଟରେ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରେ—
ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ୍ଫୀତା ମାଲାଵତୀ ସତୀ
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସମୃଦ୍ଧିଶାଳି ମାଳାବତୀ ଦୃଢ଼ ରହିଲେ।
ମାଲାଵତ୍ଯୁଵାଚ ଵଯସାଽତିଶିଶୁର୍ଦୃଷ୍ଟୋ ଜ୍ଞାନଂ ଯୋଗଵିଦାଂ ପରମ୍
ମାଳାବତୀ କହିଲେ: ବୟସରେ ତୁମେ ଅତି ଛୋଟ ଦେଖାଯାଉଛ, କିନ୍ତୁ ତୁମର ଜ୍ଞାନ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ତ୍ଵଯା କୃତା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଚ କାନ୍ତଂ ଜୀଵଯିତୁଂ ମମ
ମୋ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ପୁନଃ ଜୀବନ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ତୁମେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛ।
ଜୀଵଯିଷ୍ଯତି ମତ୍କାନ୍ତଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ଵେଦଵିଦାଂ ଵରଃ 1.15.
ପରେ, ବେଦଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୋ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ଜୀବନ୍ତ କରିବେ।
ସଭାଯାଂ ଜୀଵିତେ କାନ୍ତେ ତସ୍ଯ ତୀଵ୍ରସ୍ଯ ସନ୍ନିଧୌ
ସଭାରେ, ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଜୀବନ୍ତ ଥିବାବେଳେ ଏବଂ ସେ ତୀବ୍ର ଉପସ୍ଥିତିରେ—
ଏତେ ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ଦେଵା ଵିଦ୍ଯମାନାଶ୍ଚ ସଂସଦି
ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଆଦି ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ସଭାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅନ୍ୟମାନେ—
ନାରୀଂ ରକ୍ଷତି ଭର୍ତ୍ତାଂ ଚେନ୍ନ କୋଽପି ଖଣ୍ଡିତୁଂ କ୍ଷମଃ
ଯଦି ଜଣେ ନାରୀ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ତେବେ କେହି ତାଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଏଵଂ ଦେଵେଷୁ ନୋ ଶକ୍ତିଃ ଶକ୍ରେ ଵା ବ୍ରହ୍ମରୁଦ୍ରଯୋଃ
ଏଭଳି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବ୍ରହ୍ମା କିମ୍ବା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ଏମିତି ଶକ୍ତି ନାହିଁ।
ସ୍ଵାମୀ କର୍ତ୍ତା ଚ ହର୍ତ୍ତା ଚ ଶାସ୍ତା ପୋଷ୍ଟା ଚ ରକ୍ଷିତା
ସ୍ୱାମୀ କର୍ତ୍ତା, ହର୍ତ୍ତା, ଶାସ୍ତା, ପୋଷକ ଓ ରକ୍ଷକ।
କନ୍ଯା ସତ୍କୁଲଜାତା ଯା ସା କାନ୍ତଵଶଵର୍ତିନୀ
ଯେଉଁ କନ୍ୟା ଉତ୍ତମ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି ଏବଂ ସେ ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣେ—
ଦୁଷ୍ଟା ପରପୁମାଂସଂ ଚ ସେଵତେ ଯା ନରାଧମା
କିନ୍ତୁ ଯିଏ ଖରାପ ଓ ନିମ୍ନ ଚରିତ୍ରର ନାରୀ, ସେ ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ସେବା କରେ—
ଉପବର୍ହଣଭାର୍ଯ୍ଯାଽହଂ କନ୍ଯା ଚିତ୍ରରଥସ୍ଯ ଚ
ମୁଁ ଉପବର୍ହଣଙ୍କର ଜୀବନସଂଗିନୀ ଏବଂ ଚିତ୍ରରଥଙ୍କର କନ୍ୟା।
ସର୍ଵଂ କାଲଯିତୁଂ ଶକ୍ତସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ଵେଦଵିଦାଂ ଵର
ତୁମେ ବେଦ ଜଣା ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ସମସ୍ତ ସମୟକୁ ମାପିବାର ଶକ୍ତି ତୁମରେ ଅଛି।
ମାଲାଵତୀଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିପ୍ରୋ ଵେଦଵିଦାଂ ଵରଃ 1.15.
ମାଳାବତୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ—
ଦଦର୍ଶ ମୃତ୍ଯୁକନ୍ଯାଂ ଚ ପ୍ରଥମଂ ମାଲତୀ ସତୀ
ସତୀ ମାଳତୀ ପ୍ରଥମେ ମୃତ୍ୟୁର କନ୍ୟାକୁ ଦେଖିଲେ।
ସସ୍ମିତାଂ ଷଡ୍ଭୁଜାଂ ଶାନ୍ତାଂ ଦଯାଯୁକ୍ତାଂ ମହାସତୀମ୍
ସେ ହସୁଥିବା, ଛଅଟି ହାତ, ଶାନ୍ତ ମନ, ଦୟାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ମହାପତିବ୍ରତା ଥିଲେ।
କାଲଂ ନାରାଯଣାଂଶଂ ଚ ଦଦର୍ଶ ପୁରତଃ ସତୀ
ସତୀ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଂଶ ଥିବା କାଳଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।