କୃଷ୍ଣାଜ୍ଞଯାଽସୁରାନ୍ହତ୍ଵା ଦତ୍ତ୍ଵା ତେଭ୍ଯଃ ପଦଂ ତତଃ
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଦେବତାମାନେ ଦେମନମାନେଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି, ସେମାନେକୁ ମୁକ୍ତି ଦେଲେ।
ଭାର୍ଯ୍ଯା ଭୂତ୍ଵା ଶଂକରସ୍ଯ ପୁନଃ ପତ୍ଯୁଶ୍ଚ ନିନ୍ଦଯା
ଶଙ୍କରଙ୍କର ଜନାନୀ ହେଇ, ପୁନି ତାଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିଲେ।
ଶଂକରସ୍ତପସା ଲବ୍ଧୋ ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ଗୁରୋର୍ଗୁରୁଃ 3.45.
ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପାଇଗଲା, ଯିଏ ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ଗୁରୁ, ଗୁରୁମାନଙ୍କର ଶିକ୍ଷକ।
ଯଂ ଧ୍ଯାଯସ୍ଯେଵ ନିତ୍ଯଂ କିଂ ତଂ ନ ଜାନାସି ବାଲକ
ଯିଏକୁ ତୁମେ ସଦା ଧ୍ୟାନ କରୁଛ, ତୁମେ କି ସେଠିକୁ ଜାଣିନାହାଁ, ଶିଶୁ?
କୃତାଞ୍ଜଲିର୍ନତୋ ଭୂତ୍ଵା ସ୍ତୁହି ଦୁର୍ଗାଂ ଶିଵପ୍ରିଯାମ୍
ହାତ ଜୋଡି ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ଷ୍ଟୁତି କର।
ଶିଵାଯାଃ ସ୍ତୋତ୍ରରାଜେନ ପୁରା ଶୂଲିକୃତେନ ଵୈ
ଶିବାଙ୍କର ଷ୍ଟୁତିରାଜ, ପୂର୍ବରୁ ଶୂଳିକ ଲେଖିଥିଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରୀପଦଂ ଶୀଘ୍ରଂ ଜଗାମ ଶ୍ରୀନିକେତନମ୍
ଏପରି କହି, ସେ ଶୀଘ୍ର ଶ୍ରୀନିକେତନକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସ୍ତୋତ୍ରେଣ ଵିଷ୍ଣୁଦତ୍ତେନ ସର୍ଵଵିଘ୍ନହରେଣ ଚ
ବିଷ୍ଣୁଦତ୍ତ ଲେଖିଥିବା, ସମସ୍ତ ବାଧା ଦୂର କରୁଥିବା ଷ୍ଟୁତି ଦ୍ୱାରା—
କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟୋ ଭୂତ୍ଵା ସ୍ନାତ୍ଵା ଗଙ୍ଗୋଦକେ ଶୁଭେ
ହାତ ଜୋଡି ଭକ୍ତିରେ, ଶୁଭ ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି—
ଆଚମ୍ଯ ନତ୍ଵା ମୂର୍ଧ୍ନା ତାଂ ଭକ୍ତିନମ୍ରାତ୍ମକନ୍ଧରଃ
ଜଳ ଚିପି, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ଭକ୍ତିରେ ଗଳା ଭାଙ୍ଗି, ସେ ନମସ୍କାର କଲେ।
ପରଶୁରାମ ଉଵାଚ ଆଵିର୍ଭୂତା ଵିଗ୍ରହତଃ ପୁରା ସୃଷ୍ଟ୍ଯୁନ୍ମୁଖସ୍ଯ ଚ
ପରଶୁରାମ କହିଲେ: ପୂର୍ବରୁ, ସୃଷ୍ଟି ଆରମ୍ଭ ହେବାକୁ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ସେ ଆକୃତିରୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ସୂର୍ଯ୍ଯକୋଟିପ୍ରଭାଯୁକ୍ତା ଵସ୍ତ୍ରାଲଙ୍କାରଭୂଷିତା
ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଚମକ ଥିଲା, ଶୋଭାମୟ ପୋଶାକ ଓ ଆଭୂଷଣରେ ସଜିଥିଲେ।
ନଵଯୌଵନସମ୍ପନ୍ନା ସିନ୍ଦୂରାରୁଣ୍ଯଶୋଭିତା 3.45.
ନୂତନ ଯୁବତା ଭାବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସିନ୍ଦୂର ରଙ୍ଗର ଚମକରେ ଶୋଭିତ।
ଅହୋଽନିର୍ଵଚନୀଯା ତ୍ଵଂ ଚାରୁମୂର୍ତ୍ତିଂ ଚ ବିଭ୍ରତୀ
ଅହୋ! ତୁମେ ବର୍ଣ୍ନନା କରିବାକୁ ଅସମ୍ଭବ, ଅତି ସୁନ୍ଦର ଆକୃତି ଧାରଣ କରିଛ।
ମୁମୋହ କ୍ଷଣମାତ୍ରେଣ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତ୍ଵାଂ ସର୍ଵମୋହିନୀମ୍
କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା ତୁମକୁ ଦେଖି, ସେ ମୋହିତ ହେଲେ।
ସଦ୍ଭିଃ ଖ୍ଯାତା ତେନ ରାଧା ମୂଲପ୍ରକୃତିରୀଶ୍ଵରୀ
ଏହିପରି, ସଦ୍ଜନମାନେ ତାଙ୍କୁ ରାଧା, ମୂଳ ପ୍ରକୃତି ଓ ଶ୍ୱାସ୍ତିନୀ ଭାବରେ ପରିଚିତ କରନ୍ତି।
ତତୋ ଡିମ୍ଭଂ ମହଜ୍ଜଜ୍ଞେ ତତୋ ଜାତୋ ମହାଵିରାଟ୍
ତାପରେ ବଡ ଡିମ୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ହେଲା, ଏବଂ ତାହାରୁ ବଡ ବିରାଟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ରାଧାରତିକ୍ରମେଣୈଵ ତନ୍ନିଶ୍ଵାସୋ ବଭୂଵ ହ
ରାଧାଙ୍କର ଆନନ୍ଦର ଚଳାଚଳ ଦ୍ୱାରା, ତାଙ୍କର ନିଶ୍ୱାସ ଏହି ଭାବରେ ହେଲା।
ଭଯଘର୍ମ୍ମଜଲେନୈଵ ପୁପ୍ଲୁଵେ ଵିଶ୍ଵଗୋଲକମ୍
ଭୟର ଘର୍ମରେ ସାରା ବିଶ୍ୱ ଗୋଳକ ଉପଲୁତ ହେଇଗଲା ।
ତତସ୍ତ୍ଵଂ ପଞ୍ଚଧାଭୂଯ ପଞ୍ଚ ମୂର୍ତୀଶ୍ଚ ବିଭ୍ରତୀ କୃଷ୍ଣପ୍ରାଣାଧିକାଂ ରାଧାଂ ତାଂ ଵଦନ୍ତି ପୁରାଵିଦଃ
ତାପରେ ତୁମେ ପାଞ୍ଚ ରୂପ ନେଇ ପାଞ୍ଚ ମୂର୍ତି ଧରିଛ, ପୁରାତନ ବିଦ୍ୱାନମାନେ ତୁମକୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ରାଧା ବୋଲି କହନ୍ତି ।
ଵେଦାଧିଷ୍ଠାତୃମୂର୍ତିର୍ଯା ଵେଦଶାସ୍ତ୍ରପ୍ରସୂରପି
ଯିଏ ବେଦର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ରୂପ ଏବଂ ବେଦ ଶାସ୍ତ୍ରର ଉତ୍ସ ।
ଐଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯାଧିଷ୍ଠାତୃମୂର୍ତିଃ ଶାନ୍ତିସ୍ତ୍ଵଂ ଶାନ୍ତରୂପିଣୀ
ତୁମେ ଏଶ୍ୱର୍ୟର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ, ଶାନ୍ତି ଓ ଶାନ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛ ।
ରାଗାଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵୀ ଯା ଶୁକ୍ଲମୂର୍ତିସ୍ସତାଂ ପ୍ରସୂଃ 3.45.
ଯିଏ ରାଗର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ଶୁଭ୍ର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଏବଂ ସତ୍ଜନମାନଙ୍କର ଉତ୍ସ ।
ବୁଦ୍ଧିର୍ଵିଦ୍ଯା ସର୍ଵଶକ୍ତେର୍ଯା ମୂର୍ତିରଧିଦେଵତା
ତୁମେ ବୁଦ୍ଧି, ଜ୍ଞାନ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ରୂପ ଏବଂ ଅଧିଦେବତା ।
ସର୍ଵମଙ୍ଗଲବୀଜସ୍ଯ ଶିଵସ୍ଯ ନିଲଯେଽଧୁନା
ଏବେ ଶିବଙ୍କ ନିବାସରେ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ମୂଳ ।
ଶିଵେ ଶିଵାସ୍ଵରୂପା ତ୍ଵଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ନାରାଯଣାନ୍ତିକେ
ଶିବଙ୍କ ସହ ତୁମେ ଶିବାର ରୂପ, ନାରାୟଣଙ୍କ ସହ ତୁମେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ।
ରାଧା ରାସେଶ୍ଵରସ୍ଯୈଵ ପରିପୂର୍ଣତମସ୍ଯ ଚ
ରାଧା ହେଉଛନ୍ତି ରାସ ନୃତ୍ୟର ନାୟକଙ୍କ ସହଚରୀ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତାର ଅଧିପତି ।
ତ୍ଵତ୍କଲାଂଶାଂଶକଲଯା ଦେଵାନାମପି ଯୋଷିତଃ
ତୁମର କଳା, ଅଂଶ ଓ ଉପଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନଙ୍କ ମହିଳାମାନେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ତ୍ଵଂ ଵିଦ୍ଯା ଯୋଷିତଃ ସର୍ଵାସ୍ସର୍ଵେଷାଂ ବୀଜରୂପିଣୀ
ତୁମେ ଜ୍ଞାନ, ସମସ୍ତ ମହିଳା, ସମସ୍ତଙ୍କର ମୂଳ ରୂପ ।
ଶଚୀ ଶକ୍ରସ୍ଯ କାମସ୍ଯ କାମିନୀ ରତିରୀଶ୍ଵରୀ
ତୁମେ ଶଚୀ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟା; ରତି, କାମଙ୍କ ଅଧିପତି ।