କୁତ୍ସିତଂ ପତିତଂ ମୂଢଂ ଦରିଦ୍ରଂ ରୋଗିଣଂ ଜଡମ୍
ଯେଉଁଠି ଲୋକ ନିଚ, ପତିତ, ମୂଢ଼, ଗରିବ, ରୋଗୀ ଓ ମୂର୍ଖ ଅଛନ୍ତି—
ହୁତାଶନୋ ଵା ସୂର୍ଯ୍ଯୋ ଵା ସର୍ଵତେଜସ୍ଵିନାଂ ଵରଃ
ସେଠି ଅଗ୍ନିଦେବ କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ—
ମହାଦାନାନି ପୁଣ୍ଯାନି ଵ୍ରତାନ୍ଯନଶନାନି ଚ
ବଡ଼ ଦାନ, ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ, ବ୍ରତ ଓ ଉପବାସ—
ପୁତ୍ରୋଵାଽପି ପିତା ଵାଽପି ବାନ୍ଧଵୋଽଥ ସହୋଦରଃ
ପୁଅ କିମ୍ବା ବାପା, ଆଉ କିଛି ନିକଟାତ୍ମୀୟ କିମ୍ବା ଭାଇ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵାମିନଂ ଦୁର୍ଗା ଦଦର୍ଶ ପୁରତୋ ଭୃଗୁମ୍
ଏପରି କହି, ଦୁର୍ଗା ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଭୃଗୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ପୁତ୍ରୋଽସି ଜମଦଗ୍ନେଶ୍ଚ ଶିଷ୍ଯୋ ଵୈ ଯୋଗିନାଂ ଗୁରୋଃ
ପାର୍ବ୍ବତୀ କହିଲେ: ତୁମେ ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପୁଅ ଓ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ।
ମାତା ତେ ରେଣୁକା ସାଧ୍ଵୀ ପଦ୍ମାଂଶା ସତ୍କୁଲୋଦ୍ଭଵା
ତୁମର ମା ରେଣୁକା ଏକ ଶୁଭ ନାରୀ, ପଦ୍ମାଙ୍କ ଅଂଶ ଓ ଉତ୍ତମ କୁଳରେ ଜନ୍ମିଥିବା।
ତ୍ଵଂ ଚ ରେଣୁକଭୂପସ୍ଯ ମନୁଵଂଶୋଦ୍ଭଵସ୍ଯ ଚ 3.44.
ତୁମେ ରେଣୁକାଙ୍କ ରାଜା ଓ ମନୁବଂଶର ସନ୍ତାନ।
କସ୍ଯ ଦୋଷେଣ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷସ୍ତ୍ଵଂ ନ ଜାନେଽପ୍ଯଶୁଦ୍ଧଧୀଃ
କାହାର ଦୋଷରେ, ହେ ଦୁର୍ଜୟ, ତୁମର ମନ ଅଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଛି, ମୁଁ ଜାଣିନି।
ଅମୋଘଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପର୍ଶୁଂ ଚ ଗୁରୁଂ ଚ କରୁଣାନିଧିମ୍
ଅପରାଜିତ ପରଶୁ ଓ ଦୟାମୟ ଗୁରୁ ପାଇଥିବା—
ଗୁରଵେ ଦକ୍ଷିଣାଦାନମୁଚିତଂ ଚ ଶ୍ରୁତୌ ଶ୍ରୁତମ୍
ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଶୁଣାଯାଇଛି ଯେ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ।
ଗଣେଶ୍ଵରଂ ରଣେ ଜିତ୍ଵା ସ୍ଥିତଶ୍ଚେଦାଵଯୋଃ ପୁରଃ
ଯଦି ଯୁଦ୍ଧରେ ଗଣେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଜିତି, ଆମ ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ି ରହିପାରିବ—
ପର୍ଶୁନାଽମୋଘଵୀର୍ଯ୍ଯେଣ ଶଙ୍କରସ୍ଯ ଵରେଣ ଚ
ତୁମର ଅପରାଜିତ ପରଶୁର ଶକ୍ତି ଓ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ—
ତ୍ଵଦ୍ଵିଧଂ ଲକ୍ଷକୋଟିଂ ଚ ହନ୍ତୁଂ ଶକ୍ତୋ ଗଣେଶ୍ଵରଃ
ଗଣେଶ୍ୱର ତୁମ ପରି ଲକ୍ଷ କୋଟି ଲୋକଙ୍କୁ ମାରିପାରିବେ।
ତେଜସା କୃଷ୍ଣତୁଲ୍ଯୋଽଯଂ କୃଷ୍ଣାଂଶଶ୍ଚ ଗଣେଶ୍ଵରଃ
ତାଙ୍କର ତେଜରେ ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସମାନ; ଗଣେଶ୍ୱର କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ।
ଵ୍ରତପ୍ରଭାଵତଃ ପ୍ରାପ୍ତଃ ଶଙ୍କରସ୍ଯ ଵରେଣ ଚ
ବ୍ରତର ପ୍ରଭାବ ଓ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ସେ ଏହି ସମ୍ପଦ ପାଇଛନ୍ତି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପାର୍ଵତୀ ରୋଷାତ୍ତଂ ରାମଂ ହନ୍ତୁମୁଦ୍ଯତା
ଏପରି କହି, ପାର୍ବ୍ବତୀ କ୍ରୋଧରେ ରାମଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ଦୁର୍ଗା ଦଦର୍ଶ ପୁରତୋ ଦ୍ଵିଜମ୍ 3.44.
ଏହି ସମୟରେ, ଦୁର୍ଗା ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଶୁକ୍ଲଦନ୍ତଂ ଶୁକ୍ଲଵାସଂ ଶୁକ୍ଲଯଜ୍ଞୋପଵୀତିନମ୍
ଧଳା ଦାନ୍ତ, ଧଳା ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଧଳା ଜଜ୍ଞୋପବୀତ ଧାରଣ କରିଥିବା,
ଦଧତଂ ତୁଲସୀମାଲାଂ ସସ୍ମିତଂ ସୁମନୋହରମ୍
ତୁଳସୀର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ହସୁଥିବା ଏବଂ ବହୁତ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଦେଖାଯାଉଥିବା,
ରତ୍ନନୂପୁରପାଦଂ ଚ ସଦ୍ରତ୍ନମୁକୁଟୋଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍
ମଣିମାଳା ନୂପୁର ପିନ୍ଧିଥିବା ପାଦ ଏବଂ ମଣିମାଣିକ୍ୟର ମୁକୁଟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିବା,
ସ୍ଥିରମୁଦ୍ରାଂ ଦର୍ଶଯନ୍ତଂ ଭକ୍ତଵାମକରେଣ ଚ
ଦୃଢ଼ ମୁଦ୍ରା ଦେଖାଉଥିବା, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ବାମହସ୍ତ ବଢ଼ାଇଥିବା,
ବାଲିକାବାଲକଗଣୈର୍ନାଗରୈଃ ସସ୍ମିତୈର୍ଯୁତମ୍
ଛୋଟ ଝିଅ ଓ ପିଲାମାନେ, ନଗରବାସୀମାନେ, ସମସ୍ତେ ହସୁଥିବା ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ,
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସମ୍ଭ୍ରମାଚ୍ଛମ୍ଭୁଃ ସଭୃତ୍ଯଃ ସହପୁତ୍ରକଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶିବ ତାଙ୍କର ସହଚର ଓ ପୁଅ ସହିତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ,
ଆଶିଷଂ ପ୍ରଦଦୌ ବାଲଃ ସର୍ଵେଭ୍ଯୋ ଵାଞ୍ଛିତପ୍ରଦାମ୍
ସେଇ ପିଲା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କଲେ,
ଦତ୍ତ୍ଵା ତସ୍ମୈ ଶିଵୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ତୂପଚାରାଂସ୍ତୁ ଷୋଡଶ
ଶିବ ଭକ୍ତିଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ଷୋଡଶ ଉପଚାର ଦେଇ ପୂଜା କଲେ,
ରତ୍ନସିଂହାସନସ୍ଥଂ ଚ ପ୍ରାଵୋଚଚ୍ଛଙ୍କରଃ ସ୍ଵଯମ୍ 3.44.
ମଣିମାଣିକ୍ୟର ସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା ତାଙ୍କୁ ନିଜେ ଶଙ୍କର କହିଲେ:
ଶଂକର ଉଵାଚ ତେ ଶଶ୍ଵତ୍କୁଶଲାଧାରାଃ କୁଶଲାଃ କୁଶଲପ୍ରଦାଃ
ଶଙ୍କର କହିଲେ: ତୁମେ ଚିରକାଳର ମଙ୍ଗଳର ଆଧାର, ମଙ୍ଗଳ ଦେବା ଓ ମଙ୍ଗଳ ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା ଜଣେ ହେଉଛ,
ଅଯନେ ସଫଲଂ ଜନ୍ମ ଜୀଵିତଂ ଚ ସୁଜୀଵିତମ୍
ଏହି ଜଗତରେ ଜନ୍ମ ଫଳଦାୟକ ଓ ଜୀବନ ଭଲ ଭାବେ ବ୍ୟତୀତ ହୁଏ,
ପରିପୂର୍ଣତମଃ କୃଷ୍ଣୋ ଲୋକନିସ୍ତାରହେତଵେ
କାରଣ କୃଷ୍ଣ, ଯିଏ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାର କାରଣ,