ଦ୍ଵିଭୁଜଂ ମୁରଲୀହସ୍ତଂ ସସ୍ମିତଂ ସୁମନୋହରମ୍
ସେ ଦୁଇ ହାତରେ ବାଂଶୀ ଧରି, ହସୁଥିବା ଏବଂ ଅତି ଆକର୍ଷଣୀୟ ଦେଖିଲେ।
ତେଜସା କୋଟିସୂର୍ଯ୍ଯାଭଂ ରାଧାଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲସ୍ଥିତମ୍
କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା, ସେ ରାଧାଙ୍କର ଛାତିରେ ବସିଥିଲେ।
କ୍ଷଣେନ ଲମ୍ବମାନଂ ଚ ଭ୍ରାମଯିତ୍ଵା ପୁନଃ ପୁନଃ ଭ୍ରୂଣହତ୍ଯାଦିକଂ ପାପଂ ଭୃଗୋର୍ଦୂରଂ ଚକାର ହ
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଘୁରାଇ ଓ ଝୁଲାଇ ଦେଖାଇ, ଭୃଗୁଙ୍କର ଗର୍ଭହତ୍ୟା ଭଳି ପାପକୁ ଦୂରେ ଫେଙ୍ଗିଦେଲେ।
ନ ଭଵେଦ୍ଯାତନା ନଷ୍ଟା ଵିନା ଭୋଗେନ ପାପଜା
ପାପରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଫଳ ଭୋଗ କରିବା ବିନା ଶେଷ ହୁଏନାହିଁ।
କ୍ଷଣେନ ଚେତନାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଭୁଵି ଵେଗାତ୍ପପାତ ହ 3.43.
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଜ୍ଞାନ ଫେରି, ତିଅଁ ତେଜରେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ସସ୍ମାର କଵଚଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଗୁରୁଦତ୍ତଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ସେ ଗୁରୁ ଦିଆ ଦୁର୍ଲଭ କବଚ ଓ ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ସ୍ମରଣ କଲେ।
ଚିକ୍ଷେପ ପର୍ଶୁମଵ୍ଯର୍ଥଂ ଶିଵତୁଲ୍ଯଂ ଚ ତେଜସା
ସେ ନିର୍ଥକ୍କ ତାଳବାହାନକୁ ଶିବ ପରି ତେଜରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ପିତୁରଵ୍ଯର୍ଥମସ୍ତ୍ରଂ ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗଣପତିଃ ସ୍ଵଯମ୍
ପିତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ନିର୍ଥକ୍କ ହେବାକୁ ଦେଖି, ଗଣପତି ନିଜେ—
ନିପାତ୍ଯ ପର୍ଶୁର୍ଵେଗେନ ଚ୍ଛିତ୍ତ୍ଵା ଦନ୍ତଂ ସମୂଲକମ୍
ଦାନ୍ତର ଶକ୍ତିରେ ଆଘାତ କରି, ମୂଳ ସହିତ ଦାନ୍ତକୁ କାଟିଦେଲେ।
ହାହେତି ଶବ୍ଦମାକାଶେ ଦେଵାଶ୍ଚକ୍ରୁର୍ମହାଭିଯା
‘ହା ହା’ ଚିତ୍କାରରେ ଦେବତାମାନେ ଆକାଶରେ ବଡ଼ ଉପଦ୍ରବ କଲେ।
ପପାତ ଭୂମୌ ଦନ୍ତଶ୍ଚ ସରକ୍ତଃ ଶବ୍ଦଯଂସ୍ତଦା
ସେ ଦାନ୍ତ ରକ୍ତମୟ ହୋଇ, ଭୂମିରେ ପଡ଼ି, ସେ ଖଣ୍ଡରେ ଶବ୍ଦ କଲା।
ଶବ୍ଦେନ ମହତା ଵିପ୍ର ଚକମ୍ପେ ପୃଥିଵୀ ଭିଯା
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ବଡ଼ ଶବ୍ଦରେ ଭୟରେ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଗଲା।
ନିଦ୍ରା ବଭଞ୍ଜ ତତ୍କାଲେ ନିଦ୍ରେଶସ୍ଯ ଜଗତ୍ପ୍ରଭୋଃ
ସେ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ନିଦ୍ରାର ଅଧିପତିଙ୍କର ନିଦ୍ରା ଭଙ୍ଗ ହେଲା।
ପୁରୋ ଦଦର୍ଶ ହେରମ୍ବଂ ଲୋହିତାସ୍ଯଂ କ୍ଷତେନ ତମ୍
ସେ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ହେରମ୍ବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ତାଙ୍କର ମୁଁହ ରକ୍ତରଙ୍ଗିନ ଓ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହତ।
ପପ୍ରଚ୍ଛ ପାର୍ଵତୀ ଶୀଘ୍ରଂ ସ୍କନ୍ଦଂ କିମିତି ପୁତ୍ରକ 3.43.
ପାର୍ବତୀ ତୁରନ୍ତ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, "ଏହା କଣ, ମୋ ପୁଅ?"
ଚୁକୋପ ଦୁର୍ଗା କୃପଯା ରୁରୋଦ ଚ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ଦୁର୍ଗା ଦୟାବଶତଃ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ଏବଂ ପୁନିପୁନି କାନ୍ଦିଲେ।
ସମ୍ବୋଧ୍ଯ ଶମ୍ଭୁଂ ଶୋକେନ ଭିଯା ଵିନଯପୂର୍ଵକମ୍
ଶୋକ ଓ ଭୟ ସହିତ, ନମ୍ରତାରେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତେ ମହାପୁରାଣେ ତୃତୀଯେ ଗଣପତିଖଣ୍ଡେ ନାରଦନାରାଯଣସଂଵାଦେ ଗଣେଶଦନ୍ତଭଙ୍ଗକାରଣଵର୍ଣନଂ ନାମ ତ୍ରିଚତ୍ଵାରିଂଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ମହାପୁରାଣର ତୃତୀୟ ଗଣପତିଖଣ୍ଡରେ ନାରଦ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ସଂବାଦରେ 'ଗଣେଶଙ୍କ ଦନ୍ତ ଭଙ୍ଗର କାରଣ' ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ଚଉଵାଳିସ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ଅପେକ୍ଷା ରହିତା ଦାସୀ ତସ୍ଯା ଵୈ ଜୀଵନଂ ଵୃଥା
ପାର୍ବତୀ କହିଲେ: ଯେ ସେବିକା କୌଣସି ଆଶା ନାହିଁ, ତାଙ୍କର ଜୀବନ ନିଷ୍ଫଳ।
ଈଶ୍ଵରସ୍ଯ ସମାଃ ସର୍ଵାସ୍ତୃଣପର୍ଵତଜାତଯଃ
ସମସ୍ତ ଘାସ ଓ ପାହାଡ଼ରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ଭଗବାନଙ୍କ ନଜରରେ ସମାନ।
ଵିଚାରଂ କର୍ତୁମୁଚିତଂ ତ୍ଵଂ ଚ ଧର୍ମଵିଦାଂ ଵରଃ
ବିଚାର କରିବା ଉଚିତ, ତୁମେ ଧର୍ମ ଜଣା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ସାକ୍ଷ୍ଯେ ମିଥ୍ଯାଂ କୋ ଵଦେଦ୍ଵା ଦ୍ଵାଵେଷାଂ ଭ୍ରାତରୌ ସମୌ
ସାକ୍ଷୀ ଦେବାରେ କିଏ ମିଥ୍ୟା କହିପାରିବ? ଏହି ଦୁଇ ଭାଇ ସମାନ।
ସାକ୍ଷୀ ସଭାଯାଂ ଯତ୍ସାକ୍ଷ୍ଯଂ ଜାନନ୍ନପ୍ଯନ୍ଯଥା ଵଦେତ୍
ଯେ ସାକ୍ଷୀ ସତ୍ୟ ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସଭାରେ ଭିନ୍ନ କହେ—
ସ ଯାତି କୁମ୍ଭୀପାକଂ ଚ ନିପାତ୍ଯ ଶତପୂରୁଷମ୍
ସେ ଶତପୁରୁଷଙ୍କୁ ନିମ୍ନକୁ ପକାଇ, କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକକୁ ଯାଏ।
ଅହଂ ଵିବୋଧିତୁଂ ଶକ୍ତା ଯନ୍ନିର୍ଣେତ୍ରୀ ଦ୍ଵଯୋରପି
ମୁଁ ଉଭୟଙ୍କ ନ୍ୟାୟ ଦେଇ ବୁଝିପାରିବି।
କିଂକରାଣାଂ ପ୍ରଭା ତତ୍ର ନୃପେ ଵସତି ସଂସଦି
ସେଠାରେ, ରାଜାଙ୍କ ସଭାରେ, ସେବକମାନଙ୍କ ତେଜ ବିଦ୍ୟମାନ।
ସୁଚିରଂ ତପସା ପ୍ରାପ୍ତଂ ତ୍ଵଦୀଯଂ ଚରଣାମ୍ବୁଜମ୍
ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମର ଚରଣକମଳ ପାଇଛି।
ଯତ୍କିଂଚିତ୍କୋପଶୋକାଭ୍ଯାମୁକ୍ତଂ ମୋହେନ ତତ୍ପରମ୍ 3.44.
କ୍ରୋଧ କିମ୍ବା ଶୋକରେ ଯାହା କହିଥିଲି, ସେ ସବୁ ମୋହରେ ହୋଇଥିଲା।
ତ୍ଵଯା ଯଦି ପରିତ୍ଯକ୍ତା ତଦା ପୁତ୍ରେଣ ତେନ କିମ୍
ତୁମେ ଯଦି ମୋତେ ତ୍ୟାଗ କରିଛ, ତେବେ ସେ ପୁଅ ମୋ ପାଇଁ କଣ କାମର?
ଅସଦ୍ଵଂଶପ୍ରସୂତା ଯା ଦୁଶ୍ଶୀଲା ଜ୍ଞାନଵର୍ଜିତା
ଯିଏ ଖରାପ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ଖରାପ ଚରିତ୍ର ଓ ଜ୍ଞାନ ନଥିବା—