ଵିଶାଲାକ୍ଷଂ ଚ ବାଣଂ ଚ ଵିରୂପାକ୍ଷଂ ମହାବଲମ୍ 3.41.
ସେଠାରେ ବିଶାଳାକ୍ଷ, ବାଣ ଏବଂ ବଳଶାଳୀ ବିରୂପାକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ସଂହାରଭୈରଵଂ କାଲଭୈରଵଂ ଚ ଭଯଙ୍କରମ୍
ସେଠାରେ ସଂହାରଭୈରବ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର କାଳଭୈରବ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
କୃଷ୍ଣାଙ୍ଗଭୈରଵଂ ଚୈଵ କ୍ରୋଧଭୈରଵମୁଲ୍ବଣମ୍
ଏହିପରି କୃଷ୍ଣାଙ୍ଗଭୈରବ ଏବଂ ଭୟାନକ କ୍ରୋଧଭୈରବ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ସିଦ୍ଧେଂଦ୍ରାଦୀନ୍ରୁଦ୍ରଗଣାନ୍ଵିଦ୍ଯାଧରସୁଗୁହ୍ଯକାନ୍
ସିଦ୍ଧମାନ୍ୟଙ୍କର ପ୍ରଧାନ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦଳ, ବିଦ୍ୟାଧର ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଗୁହ୍ୟକମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ଵେତାଲାନ୍ଦାନଵାଂଶ୍ଚୈଵ ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରାଂଶ୍ଚ ଜଟାଧରାନ୍
ସେଠାରେ ବେତାଳ, ଦାନବ ଏବଂ ଜଟାଧାରୀ ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନନ୍ଦିକେଶାଜ୍ଞାଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଭୃଗୁନନ୍ଦନଃ
ସେମାନେକୁ ଦେଖି, ଭୃଗୁଙ୍କ ପୁଅ ନନ୍ଦିକେଶଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରସାରଖଚିତଂ ଦଦର୍ଶ ଶତମନ୍ଦିରମ୍
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାଣିକ୍ୟରେ ଖୋଦା ଶତ ମହଲ ଦେଖିଲେ।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନରଚିତୈର୍ମୁକ୍ତାନିର୍ମ୍ମଲଦର୍ପଣୈଃ
ଅମୂଲ୍ୟ ମାଣିକ୍ୟ ଏବଂ ଶୁଧ୍ଧ, ନିର୍ମଳ ମୁକ୍ତା ଦର୍ପଣରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।
ଗୋରୋଚନାଭିର୍ମଣିଭିର୍ଯୁତଂ ସ୍ତମ୍ଭସହସ୍ରକୈଃ
ଗୋରୋଚନା, ମାଣିକ୍ୟ ଏବଂ ହଜାର ଖମ୍ଭରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
ଦଦର୍ଶାଭ୍ଯନ୍ତରଂ ଦ୍ଵାରଂ ନାନାଚିତ୍ରୈଶ୍ଚ ଚିତ୍ରିତମ୍
ସେ ଭିତର ଦ୍ୱାର ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଚିତ୍ର ଅଙ୍କିତ ଥିଲା।
ଦଦର୍ଶ କାର୍ତ୍ତିକେଯଂ ଚ ଵାମେ ଦକ୍ଷେ ଗଣେଶ୍ଵରମ୍ 3.41.
ସେ ବାମପଟେ କାର୍ତ୍ତିକେୟ ଏବଂ ଡାହାଣପଟେ ଗଣେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ପ୍ରଧାନପାର୍ଷଦଗଣାନ୍କ୍ଷେତ୍ରପାଲାଂଶ୍ଚ ନାରଦ
ନାରଦ, ସେଠାରେ ପ୍ରଧାନ ପାର୍ଷଦମାନେ ଏବଂ କ୍ଷେତ୍ରର ରକ୍ଷକମାନେ ଥିଲେ।
ତାନ୍ସମ୍ଭାଷ୍ଯ ଭୃଗୁଃ ଶୀଘ୍ରଂ ମହାବଲପରାକ୍ରମଃ
ବଡ଼ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଭୃଗୁ ସେମାନଙ୍କ ସହ ସତ୍ବରା ସଂଳାପ କଲେ।
ଗଚ୍ଛନ୍ତଂ ତଂ ଗଣେଶଶ୍ଚ କ୍ଷଣଂ ତିଷ୍ଠେତ୍ଯୁଵାଚ ହ
ସେ ଯିବାବେଳେ, ଗଣେଶ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଅପେକ୍ଷା କର।'
ଈଶ୍ଵରାଜ୍ଞାଂ ଗୃହୀତ୍ଵାଽହମତ୍ରାଗତ୍ଯ କ୍ଷଣାନ୍ତରେ
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ମିଳିବା ସହିତ, ମୁଁ ଏଠାକୁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଆସିଗଲି।
ଗଣେଶଵାକ୍ଯଂ ପରଶୁରାମଶ୍ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମହାବଲଃ
ଗଣେଶଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ପରଶୁରାମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ସେଥିରେ ମନ ଦେଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତ୍ତେ ମହାପୁରାଣେ ତୃତୀଯେ ଗଣପତିଖଣ୍ଡେ ନାରଦନାରାଯଣସଂଵାଦେ କୈଲାସଵର୍ଣନଂ ନାମୈକଚତ୍ଵାରିଂଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ମହାପୁରାଣର ତୃତୀୟ ଗଣପତିଖଣ୍ଡରେ ନାରଦ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ସଂବାଦରେ 'କୈଳାସ ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ଏକଚାଳିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ପରଶୁରାମ ଉଵାଚ ପ୍ରଣମ୍ଯ ମାତରଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଯାସ୍ଯାମି ତ୍ଵରିତଂ ଗୃହମ୍
ପରଶୁରାମ କହିଲେ: ମୁଁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ମାଆଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ତୁରନ୍ତ ଘରକୁ ଯିବି।
ତ୍ରିସ୍ସପ୍ତକୃତ୍ଵୋ ନିର୍ଭୂପାଂ କୃତ୍ଵା ପୃଥ୍ଵୀଂ ଚ ଲୀଲଯା
ମୁଁ ଏକୋଇଶିଥର ରାଜାମାନେ ନାହିଁ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଇ ପୃଥିବୀକୁ ଖାଲି କରିଥିଲି।
ନାନାଵିଦ୍ଯା ଯତୋ ଲବ୍ଧା ନାନାଶସ୍ତ୍ରଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ଯାହାଠାରୁ ମୁଁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଜ୍ଞାନ ଓ ଦୁର୍ଲଭ ଅସ୍ତ୍ର ଲାଭ କରିଛି,
ସଗୁଣଂ ନିର୍ଗୁଣଂ ଚୈଵ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହଵିଗ୍ରହମ୍
ଯିଏ ଗୁଣସହିତ ଓ ନିର୍ଗୁଣ ଦୁହେଁ ଅଟୁଟ, ଯାହାଙ୍କ ଦୟାରୂପ ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ଆଶିର୍ବାଦ ହେଉଛି,
ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯଂ ଦଯାସିନ୍ଧୁଂ ଦୀନବନ୍ଧୁଂ ମୁନୀଶ୍ଵରମ୍
ଯିଏ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ତିଆରି, ଦୟାର ସାଗର, ଦୁଃଖୀଙ୍କର ବନ୍ଧୁ ଓ ମୁନିମାନଙ୍କର ନାଥ,
ପରାପରାଣାଂ ସ୍ରଷ୍ଟାରଂ ପୁରୁହୂତଂ ପୁରସ୍କୃତମ୍
ଉଚ୍ଚ ଓ ନିମ୍ନ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ,
ସର୍ଵମଙ୍ଗଲମାଙ୍ଗଲ୍ଯଂ ସର୍ଵମଂଗଲକାରଣମ୍
ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର କାରଣ,
ଆଶୁତୋଷଂ ପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯଂ ଶରଣାଗତଵତ୍ସଲମ୍
ଅତି ଶୀଘ୍ର ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉଥିବା, ହସୁଥିବା ମୁହଁ, ଶରଣାଗତଙ୍କୁ ସ୍ନେହ କରୁଥିବା,
ଇତ୍ଥଂ ପରଶୁରାମୋଽସ୍ଥାଦୁକ୍ତ୍ଵା ଗଣପତେଃ ପୁରଃ
ଏଭଳି କହି, ପରଶୁରାମ ଗଣେଶଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
କ୍ଷଣଂ ତିଷ୍ଠ କ୍ଷଣଂ ତିଷ୍ଠ ଶୃଣୁ ଭ୍ରାତରିଦଂ ଵଚଃ 3.42.
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ରୁହ, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ରୁହ, ଭାଇ, ଏହି କଥା ଶୁଣ।
ସ୍ତ୍ରୀସଂଯୁକ୍ତଂ ଚ ପୁରୁଷଂ ଯଃ ପଶ୍ଯତି ନରାଧମଃ
ଯିଏ ପୁରୁଷକୁ ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଦେଖେ, ସେ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ନିମ୍ନ।
ଵିଶେଷତଶ୍ଚ ପିତରଂ ଗୁରୁଂ ଭୂତପତିଂ ଦ୍ଵିଜ
ବିଶେଷ କରି ନିଜ ବାପା, ଗୁରୁ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ନାଥ କିମ୍ବା ଦ୍ୱିଜକୁ,
ରହଃ ସୁରତସଂସକ୍ତଂ ନହି ପଶ୍ଯେଦ୍ଵିଚକ୍ଷଣଃ
ଗୁପ୍ତ ସଂଗମରେ ଲିନ ଥିବା କାହାକୁ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।