ପ୍ରକୃତିର୍ଲକ୍ଷଵର୍ଷଂ ଚ ତପସ୍ତପ୍ତ୍ଵା ଯମୀଶ୍ଵରମ୍
ପ୍ରକୃତି ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି କଠିନ ତପସ୍ୟା କରି, ସେଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ମୁନିଭିଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଜଗାମ କମଲୋଦ୍ଭଵଃ
ଏଭଳି କହି, ମୁନିମାନେ ସହିତ କମଳରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ବ୍ରହ୍ମା ଚାଲିଗଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ରାମୋ ଜଗାମ କୈଲାସଂ ନମସ୍କର୍ତୁଂ ଶିଵଂ ଗୁରୁମ୍ ଗୁରୁପତ୍ନୀଂ ଶିଵାମମ୍ବାଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଗୁରୁସୁତୌ ଚ ତୌ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ରାମ ଶିବଙ୍କୁ, ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବାକୁ କୈଳାସକୁ ଗଲେ, ଗୁରୁପତ୍ନୀ ଶିବା ଅମ୍ବାଙ୍କୁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।
ମନୋଯାଯୀ ମହାତ୍ମା ସ ଭୃଗୁସ୍ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ତତ୍କ୍ଷଣମ୍
ସେ ମହାନ ଆତ୍ମା ଭୃଗୁ ମନେ ମନେ ଯାଇ, ସେଠାକୁ ତୁରନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଗଲେ।
ଶୁଦ୍ଧସ୍ଫଟିକସଙ୍କାଶୈର୍ମଣିଭିଃ ସୁମନୋହରୈଃ
ଏଠିରେ ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଫଟିକ ପରି ଚମକୁଥିବା ମଣିମାନେ ରହିଥିଲେ, ଯାହା ଦେଖିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ।
ସିନ୍ଦୂରାରୁଣଵର୍ଣୈଶ୍ଚ ଵେଷ୍ଟିତଂ ମଣିଵେଦିଭିଃ
ସିନ୍ଦୂର ରଙ୍ଗରେ ରଙ୍ଗାଯିଥିବା ମଣି ଭରା ବେଦିମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ଯକ୍ଷାଣାମାଲଯୈର୍ଦିଵ୍ଯୈଃ ସଂଯୁକ୍ତଂ ଶତକୋଟିଭିଃ
ଶତ କୋଟି ଦିବ୍ୟ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ନିବାସ ଏଠିରେ ଯୋଗ ହୋଇଥିଲା।
ସୁଵର୍ଣକଲଶୈର୍ଦିଵ୍ଯୈ ରାଜତୈଃ ଶ୍ଵେତଚାମରୈଃ
ସୁନାର କଳଶ ଏବଂ ଚାନ୍ଦିର ସ୍ୱେତ ଚାମର ସହିତ ଦିବ୍ୟ ଭାବରେ ଶୋଭିତ।
ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷାଢ୍ଯୈର୍ଦୀପିତୈଃ ସୁନ୍ଦରୀଗଣୈଃ
ରତ୍ନ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧିଥିବା ସୁନ୍ଦରୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଏଠି ଦୀପ୍ତିମାନ।
କ୍ରୀଡଦ୍ଭିଃ ସସ୍ମିତୈଃ ଶଶ୍ଵତ୍ସ୍ଵଚ୍ଛନ୍ଦଂ ଚ ଵିରାଜିତୈଃ
ସେମାନେ ସଦା ଖେଳୁଥିଲେ, ହସୁଥିଲେ ଏବଂ ଇଚ୍ଛାମତେ ଚାଲିଯାଉଥିଲେ।
ଆକୀର୍ଣଂ ପୁଷ୍ପଜାଲୈଶ୍ଚ ପୁଷ୍ପିତୈଶ୍ଚ ସୁଗନ୍ଧିଭିଃ 3.41.
ଫୁଲର ମାଳା ଏବଂ ଖୁସି ମାଟିଥିବା ଖିଳିଥିବା ଫୁଲରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାସୁ ନିପୁଣୈଃ ପୁଣ୍ଯଵଦ୍ଭିର୍ନିଷେଵିତମ୍
ସିଦ୍ଧ ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏବଂ ପୁଣ୍ୟବାନ୍ ଲୋକମାନେ ସେଠି ସେବା କରୁଥିଲେ।
ଶତଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣୈଃ ଶତସ୍କନ୍ଧସମନ୍ଵିତୈଃ
ଶତ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଏବଂ ଶତ ଗୋଟିଏ ଗୋଷ୍ଠୀ ଦ୍ୱାରା ଘେରା।
ନାନାପକ୍ଷିଗଣାକୀର୍ଣୈଃ ସୁମନୋହରଶବ୍ଦିତୈଃ
ନାନା ପକ୍ଷୀ ଦଳ ଦ୍ୱାରା ଭରିଥିଲା, ଯାହାର ଶବ୍ଦ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମନୋହର।
ପୁଷ୍ପୋଦ୍ଯାନସହସ୍ରେଣ ସରସାଂ ଚ ଶତେନ ଚ
ହଜାର ଫୁଲ ବଗିଚା ଏବଂ ଶତ ଝିଲିକ ଥିଲା।
ରାମଶ୍ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନଗରମତିସଂହୃଷ୍ଟମାନସଃ
ଏହି ସହର ଦେଖି ରାମଙ୍କର ମନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହେଲା।
ସୁଵର୍ଣମୂଲ୍ଯଶତକୈର୍ମଣିଭିଃ ସ୍ଵର୍ଣଵର୍ଣକୈଃ
ସେଠାରେ ଶତଶତ ସୁନା ମୂଲ୍ୟର ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଜଗମଗ କରୁଥିଲା, ସେମାନେ ସୁନା ରଙ୍ଗରେ ଅତି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ତ୍ରିପଞ୍ଚଯୋଜନୋଚ୍ଛ୍ରାଯଂ ଚତୁର୍ଯୋଜନଵିସ୍ତୃତମ୍
ସେ ଗୃହଟି ପନ୍ଦର ଯୋଜନ ଉଚ୍ଚ ଏବଂ ଚାରି ଯୋଜନ ପ୍ରସ୍ତ ଥିଲା।
ଦ୍ଵାରଂ ରତ୍ନକପାଟେନ ନାନା ଚିତ୍ରାନ୍ଵିତେନ ଚ
ଏହାର ଦ୍ୱାର ମାଣିକ୍ୟ ଦ୍ୱାରପଟରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଚିତ୍ରରେ ସୁସଜ୍ଜିତ ଥିଲା।
ତଦ୍ଦକ୍ଷିଣେ ଵୃଷେନ୍ଦ୍ରଂ ଚ ଵାମେ ସିଂହଂ ଚ ନାରଦ
ନାରଦ, ସେ ଦ୍ୱାରର ଡାହାଣପଟେ ବଡ଼ ବୃଷଭ ଏବଂ ବାମପଟେ ସିଂହ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଵିଶାଲାକ୍ଷଂ ଚ ବାଣଂ ଚ ଵିରୂପାକ୍ଷଂ ମହାବଲମ୍ 3.41.
ସେଠାରେ ବିଶାଳାକ୍ଷ, ବାଣ ଏବଂ ବଳଶାଳୀ ବିରୂପାକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ସଂହାରଭୈରଵଂ କାଲଭୈରଵଂ ଚ ଭଯଙ୍କରମ୍
ସେଠାରେ ସଂହାରଭୈରବ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର କାଳଭୈରବ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
କୃଷ୍ଣାଙ୍ଗଭୈରଵଂ ଚୈଵ କ୍ରୋଧଭୈରଵମୁଲ୍ବଣମ୍
ଏହିପରି କୃଷ୍ଣାଙ୍ଗଭୈରବ ଏବଂ ଭୟାନକ କ୍ରୋଧଭୈରବ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ସିଦ୍ଧେଂଦ୍ରାଦୀନ୍ରୁଦ୍ରଗଣାନ୍ଵିଦ୍ଯାଧରସୁଗୁହ୍ଯକାନ୍
ସିଦ୍ଧମାନ୍ୟଙ୍କର ପ୍ରଧାନ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦଳ, ବିଦ୍ୟାଧର ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଗୁହ୍ୟକମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ଵେତାଲାନ୍ଦାନଵାଂଶ୍ଚୈଵ ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରାଂଶ୍ଚ ଜଟାଧରାନ୍
ସେଠାରେ ବେତାଳ, ଦାନବ ଏବଂ ଜଟାଧାରୀ ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନନ୍ଦିକେଶାଜ୍ଞାଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଭୃଗୁନନ୍ଦନଃ
ସେମାନେକୁ ଦେଖି, ଭୃଗୁଙ୍କ ପୁଅ ନନ୍ଦିକେଶଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରସାରଖଚିତଂ ଦଦର୍ଶ ଶତମନ୍ଦିରମ୍
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାଣିକ୍ୟରେ ଖୋଦା ଶତ ମହଲ ଦେଖିଲେ।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନରଚିତୈର୍ମୁକ୍ତାନିର୍ମ୍ମଲଦର୍ପଣୈଃ
ଅମୂଲ୍ୟ ମାଣିକ୍ୟ ଏବଂ ଶୁଧ୍ଧ, ନିର୍ମଳ ମୁକ୍ତା ଦର୍ପଣରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।
ଗୋରୋଚନାଭିର୍ମଣିଭିର୍ଯୁତଂ ସ୍ତମ୍ଭସହସ୍ରକୈଃ
ଗୋରୋଚନା, ମାଣିକ୍ୟ ଏବଂ ହଜାର ଖମ୍ଭରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
ଦଦର୍ଶାଭ୍ଯନ୍ତରଂ ଦ୍ଵାରଂ ନାନାଚିତ୍ରୈଶ୍ଚ ଚିତ୍ରିତମ୍
ସେ ଭିତର ଦ୍ୱାର ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଚିତ୍ର ଅଙ୍କିତ ଥିଲା।