ତପଶ୍ଚକ୍ରେ ତତସ୍ତତ୍ର ଲକ୍ଷଵର୍ଷଂ ଚ ଵାଯୁଭୁକ୍
ତାପରେ ସେ ଏଠାରେ ବାୟୁ ଖାଇ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ଗୋପଗୋପୀପରିଵୃତଂ ଦ୍ଵିଭୁଜଂ ମୁରଲୀଧରମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ ଦୁଇ ହାତ ଥିବା ବାଂଶୀଧାରୀଙ୍କୁ, ଯିଏ ଗୋପ ଓ ଗୋପୀମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହିଛନ୍ତି।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଽନୁଜ୍ଞାଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଚ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଅନୁମତି ନେଇ, ପୁନିପୁନି ଶିର ନମାଇଲେ।
ଯଃ ଶିଵଃ ସୃଷ୍ଟିସଂହର୍ତ୍ତା ସ ଚ ସ୍ରଷ୍ଟୁର୍ଲଲାଟଜଃ
ଯିଏ ଶିବ, ସେ ସୃଷ୍ଟି ଓ ସଂହାର କରନ୍ତି, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଲଳାଟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା।
ସୃଷ୍ଟିକାରଣଭୂତାଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁମହେଶ୍ଵରାଃ
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ।
ତେଽପି ଦେଵାଃ ପ୍ରାକୃତିକାଃ ପ୍ରାକୃତଶ୍ଚ ମହାଵିରାଟ୍
ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱାଭାବିକ ଶକ୍ତିର ଉତ୍ପାଦ, ଏବଂ ମହାବିରାଟ୍ ମଧ୍ୟ ସେପରି।
ନ ଶକ୍ତଃ ପରମେଶୋଽପି ତାଂ ଶକ୍ତିଂ ପ୍ରକୃତିଂ ଵିନା
ପରମେଶ୍ୱର ମଧ୍ୟ ସେଇ ଶକ୍ତି, ପ୍ରକୃତି ବିନା କିଛି କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ସା ଚ କୃଷ୍ଣେ ତିରୋଭୂଯ ସୃଷ୍ଟିସଂହାରକାରକେ
ସେଇ ଶକ୍ତି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭିତରେ ଲୀନ ହୋଇ, ସୃଷ୍ଟି ଓ ସଂହାରର କାରଣ ହୁଏ।
କୁଲାଲଶ୍ଚ କଟଂ କର୍ତୁଂ ଯଥାଽଶକ୍ତୋ ମୃଦଂ ଵିନା 3.40.
ଯେପରି ମାଟି ବିନା କୁମ୍ଭକାର ମାଟିର ଭାଣ୍ଡ ବନେଇପାରିନାହାନ୍ତି,
ସା ଚ ଶକ୍ତିଃ ସୃଷ୍ଟିକାଲେ ପଞ୍ଚଧା ଚେଶ୍ଵରେଚ୍ଛଯା
ସେଇ ଶକ୍ତି ସୃଷ୍ଟି ସମୟରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ପାଞ୍ଚ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହୁଏ।
ପ୍ରାଣାଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵୀ ଯା କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନଃ
ସେ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରାଣର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପରମାତ୍ମାଙ୍କର।
ଐଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯାଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵୀ ସର୍ଵମଙ୍ଗଲକାରିଣୀ
ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଦାତ୍ରୀ।
ଵିଦ୍ଯାଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵୀ ଯା ପରମେଶସ୍ଯ ଦୁର୍ଲଭା
ଯିଏ ଜ୍ଞାନର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ସେଉଁଠି ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ବୁଦ୍ଧ୍ଯଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵୀ ଯା ସର୍ଵଶକ୍ତିସ୍ଵରୂପିଣୀ
ଯିଏ ବୁଦ୍ଧିର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ସେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି।
ଵାଗଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵୀ ଯା ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞାନପ୍ରଦା ସଦା
ଯିଏ ବାଣୀର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ସେ ସଦା ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ପଞ୍ଚଧାଽଽଦୌ ସ୍ଵଯଂ ଦେଵୀ ମୂଲପ୍ରକୃତିରୀଶ୍ଵରୀ
ଆରମ୍ଭରେ ସେଇ ଦେବୀ ନିଜେ ପାଞ୍ଚଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହେଲେ, ସେ ମୂଳ ପ୍ରକୃତି ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ମାଲିକା।
ଯୋଷିତଃ ପ୍ରକୃତେରଂଶାଃ ପୁମାଂସଃ ପୁରୁଷସ୍ଯ ଚ
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପ୍ରକୃତିର ଅଂଶ ଓ ପୁରୁଷମାନେ ପୁରୁଷର ଅଂଶ ଅଟେ।
ସୃଷ୍ଟିଶ୍ଚ ପ୍ରତିଵିଶ୍ଵେଷୁ ବ୍ରହ୍ମନ୍ବ୍ରହ୍ମୋଦ୍ଭଵା ସଦା
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ସୃଷ୍ଟି ସଦା ବ୍ରହ୍ମାଠାରୁ ହୁଏ।
ଦତ୍ତଦତ୍ତଂ ଜ୍ଞାନମିଦଂ ରାମ ମହ୍ଯଂ ଚ ପୁଷ୍କରେ 3.40.
ହେ ରାମ, ଏହି ଜ୍ଞାନ ପୁଷ୍କରରେ ମୋତେ ଦିଆଯାଇଥିଲା ଏବଂ ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା କାର୍ତ୍ତଵୀର୍ଯ୍ଯଶ୍ଚ ରାମଂ ନତ୍ଵା ଚ ସସ୍ମିତଃ
ଏପରି କହି କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ହସି ହସି ରାମଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।
ରାମସ୍ତତୋ ରାଜସୈନ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରେଣ ଜଘାନ ହ
ତାପରେ ରାମ ନେଁ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରି ରାଜାଙ୍କ ସେନାକୁ ସଂହାର କଲେ।
ଏଵଂ ତ୍ରିସ୍ସପ୍ତକୃତ୍ଵଶ୍ଚ କ୍ରମେଣ ଚ ଵସୁନ୍ଧରାମ୍
ଏଭଳି ଭାବେ ସେ ସତେଇ ଥର ଲଗାତାର ଭୂମିକୁ ଚାରିଦିଗରେ ଘୁଞ୍ଚିଲେ।
ଗର୍ଭସ୍ଥଂ ମାତୁରଙ୍କସ୍ଥଂ ଶିଶୁଂ ଵୃଦ୍ଧଂ ଚ ମଧ୍ଯମମ୍
ଗର୍ଭରେ ଥିବା, ମାଆର କୋଳରେ ଥିବା, ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ କିମ୍ବା ଯୁବା — ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏହିପରି ହେଲା।
କାର୍ତ୍ତଵୀର୍ଯ୍ଯଶ୍ଚ ଗୋଲୋକଂ ତ୍ଵଗମତ୍କୃଷ୍ଣସନ୍ନିଧିମ୍
ତାପରେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଗୋଲୋକକୁ ଯାଇ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସମ୍ନିଧିକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ତ୍ରିସ୍ସପ୍ତକୃତ୍ଵୋ ନିର୍ଭୂପାଂ ମହୀଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହେଶ୍ଵରଃ
ମହାଦେବ ତିନି ସପ୍ତ ବେଳେ ଭୂମିକୁ ରାଜାମାନେ ଶୂନ୍ୟ କରିଦେଖିଲେ।
ଦେଵାଶ୍ଚ ମୁନଯୋ ଦେଵ୍ଯଃ ସିଦ୍ଧଗନ୍ଧର୍ଵକିନ୍ନରାଃ
ଦେବତା, ଋଷି, ଦେବୀମାନେ, ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ କିନ୍ନରମାନେ,
ସ୍ଵର୍ଗେ ଦୁନ୍ଦୁଭଯୋ ନେଦୁର୍ହର୍ଷଶବ୍ଦୋ ବଭୂଵ ହ
ସ୍ୱର୍ଗରେ ଢୋଳ ରବ ହେଲା ଓ ଆନନ୍ଦର ଶବ୍ଦ ଉଠିଲା।
ବ୍ରହ୍ମା ଭୃଗୁଶ୍ଚ ଶୁକ୍ରଶ୍ଚ ଵାଲ୍ମୀକିଶ୍ଚ୍ଯଵନସ୍ତଥା
ବ୍ରହ୍ମା, ଭୃଗୁ, ଶୁକ୍ର, ବାଲ୍ମୀକି ଓ ଚ୍ୟବନ ମଧ୍ୟ,
ପୁଲକାଞ୍ଚିତସର୍ଵାଙ୍ଗାଃ ସାନନ୍ଦାଶ୍ଚ ସମନ୍ଵିତାଃ ।। 3.40.
ସମସ୍ତଙ୍କ ଶରୀରରେ ଆନନ୍ଦର ଉତ୍ସାହରେ କୁଞ୍ଚିତ ହୋଇ ଥିଲା, ସେମାନେ ବଡ଼ ଖୁସିରେ ଭରିଥିଲେ।
ପ୍ରଣନାମ ଚ ତାନ୍ରାମୋ ଦଣ୍ଡଵତ୍ପତିତୋ ଭୁଵି
ତାପରେ ରାମ ତାଙ୍କୁ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପଡି ଶିର ନମାଇଲେ।