ଚିକ୍ଷେପ ରାମଶ୍ଚାଗ୍ନେଯଂ ବଭୂଵାଗ୍ନିମଯଂ ରଣେ
ରାମ ଅଗ୍ନିୟ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ, ଯାହା ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ ଅଗ୍ନିର ରୂପ ନେଲା।
ଚିକ୍ଷେପ ରାମୋ ଗାନ୍ଧର୍ଵଂ ଶୈଲସର୍ପସମନ୍ଵିତମ୍
ରାମ ଗାନ୍ଧର୍ବ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ, ଯାହା ପାହାଡ଼ ସର୍ପମାନେ ସହିତ ଥିଲା।
ଚିକ୍ଷେପ ରାମୋ ନାଗାସ୍ତ୍ରଂ ଦୁର୍ନିଵାର୍ଯ୍ଯଂ ଭଯଂକରମ୍
ରାମ ଭୟଙ୍କର ଓ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ନାଗାସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ।
ମାହେଶ୍ଵରଂ ଚ ଭଗଵାଂଶ୍ଚିକ୍ଷେପ ଭୃଗୁନନ୍ଦନଃ
ଭୃଗୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭଗବାନ ମାହେଶ୍ୱର ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରଂ ଚିକ୍ଷିପେ ରାମୋ ନୃପନାଶାଯ ନାରଦ
ହେ ନାରଦ, ରାମ ରାଜାଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ମୁକ୍ତ କଲେ।
ଦତ୍ତଦତ୍ତଂ ଚ ଯଚ୍ଛୂଲମଵ୍ଯର୍ଥଂ ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ଵକମ୍
ସେ ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି ସହିତ ଅଫଳ ନ ହେଉଥିବା ଶୂଳ ଦେଲେ ଓ ନେଲେ।
ଶୂଲଂ ଦଦର୍ଶ ରାମଶ୍ଚ ଶତସୂର୍ଯ୍ଯସମପ୍ରଭମ୍
ରାମ ଶୂଳଟିକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଶତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲା।
ପପାତ ଶୂଲଂ ସମରେ ରାମସ୍ଯୋପରି ନାରଦ
ହେ ନାରଦ, ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ ଶୂଳଟି ରାମଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା।
ପତିତେ ତୁ ତଦା ରାମେ ସର୍ଵେ ଦେଵା ଭଯାକୁଲାଃ
ସେତେବେଳେ ରାମ ପଡ଼ିପଡ଼ିଲେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଭୟରେ ବ୍ୟାକୁଳ ହେଲେ।
ଶଙ୍କରଶ୍ଚ ମହାଜ୍ଞାନୀ ମହାଜ୍ଞାନେନ ଲୀଲଯା 3.40.
ଶଙ୍କର, ମହାଜ୍ଞାନୀ, ତାଙ୍କର ଅତିଶୟ ଜ୍ଞାନରେ ଖେଳ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଭୃଗୁଶ୍ଚ ଚେତନାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଦଦର୍ଶ ପୁରତଃ ସୁରାନ୍
ଭୃଗୁ ସ୍ଚେତନା ପୁନି ପାଇ, ସାମ୍ନାରେ ଦେବତାମାନେକୁ ଦେଖିଲେ।
ରାଜା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସୁରେଶାଂଶ୍ଚ ଭକ୍ତିନମ୍ରାତ୍ମକନ୍ଧରଃ
ରାଜା, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାୟକମାନେକୁ ଦେଖି, ଭକ୍ତିରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ।
ତତ୍ରାଜଗାମ ଭଗଵାନ୍ଦତ୍ତାତ୍ରେଯୋ ରଣସ୍ଥଲମ୍
ସେଠାରେ ଭଗବାନ ଦତ୍ତାତ୍ରେୟ ଯୁଦ୍ଧଭୂମିକୁ ଆସିଲେ।
ଭୃଗୁଃ ପାଶୁପତାସ୍ତ୍ରଂ ଚ ସୋଽଗ୍ରହୀତ୍କୋପସଂଯୁତଃ
ଭୃଗୁ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ପାଶୁପତାସ୍ତ୍ର ଧରିଲେ।
ଦଦର୍ଶ ସ୍ତମ୍ଭିତୋ ରାମୋ ରାଜାନଂ ରଣମୂର୍ଦ୍ଧନି
ରାମ ଅଚେତ ହୋଇ ରହି, ଯୁଦ୍ଧର ମୁଣ୍ଡରେ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ସୁଦର୍ଶନଂ ପ୍ରଜ୍ଵଲନ୍ତଂ ଭ୍ରମଣଂ କୁର୍ଵତା ସଦା
ସେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଓ ସଦା ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଥିବା ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ରକୁ ଦେଖିଲେ।
ଗୋପାଲଶତଯୁକ୍ତେନ ଗୋପଵେଷଵିଧାରିଣା
ଶତଜଣ ଗୋପାଙ୍କ ସହିତ, ଗୋପାଙ୍କ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି ଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ଵାଗ୍ବଭୂଵାଶରୀରିଣୀ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ସେଠାରେ ଏକ ଦେହବିହୀନ କଣ୍ଠସ୍ୱର ଶୁଣାଗଲା।
ରାଜ୍ଞୋଽସ୍ତି ଦକ୍ଷିଣେ ବାହୌ ସଦ୍ରତ୍ନଗୁଟିକାନ୍ଵିତମ୍
ରାଜାଙ୍କ ଡାହାଣ ହାତରେ ମଣିମାଳା ରହିଛି।
ତଦା ହନ୍ତୁଂ ନୃପଂ ଶକ୍ତୋ ଭୃଗୁଶ୍ଚେତି ଚ ନାରଦ 3.40.
ସେ ସମୟରେ, ନାରଦ, ଭୃଗୁ ରାଜାଙ୍କୁ ମାରିପାରିବେ।
ଭିକ୍ଷାଂ କୃତ୍ଵା ତୁ କଵଚମାନୀଯ ଚ ନୃପସ୍ଯ ଚ
ଭିକ୍ଷା ମାଗି, ରାଜାଙ୍କ କବଚ ଆଣିଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ଦେଵା ଜଗ୍ମୁଃ ସ୍ଵସ୍ଥାନମୁତ୍ତମମ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଦେବତାମାନେ ନିଜ ଉତ୍ତମ ନିବାସକୁ ଚଲିଗଲେ।
ପରଶୁରାମ ଉଵାଚ କାଲଭେଦେ ଜଯୋ ନୃଣାଂ କାଲଭେଦେ ପରାଜଯଃ
ପରଶୁରାମ କହିଲେ: ସମୟ ଅନୁସାରେ ମଣିଷଙ୍କ ଜୟ ହୁଏ, ସମୟ ଅନୁସାରେ ପରାଜୟ ମଧ୍ୟ ହୁଏ।
ଅଧୀତଂ ଵିଧିଵଦ୍ଦତ୍ତଂ କୃତ୍ସ୍ନା ପୃଥ୍ଵୀ ସୁଶାସିତା
ଯାହା ଶିଖାଯାଇଛି, ଯାହା ନିୟମରେ ଦିଆଯାଇଛି, ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଭଲରେ ଶାସିତ ହେଉଛି।
ଜିତାଃ ସର୍ଵେ ଚ ରାଜେନ୍ଦ୍ରା ଲୀଲଯା ରାଵଣୋ ଜିତଃ
ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଜିତାଯାଇଛି, ରାବଣଙ୍କୁ ସହଜରେ ହରାଯାଇଥିଲା।
ରାମସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାଜା ପରମଧାର୍ମିକଃ
ରାମଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଧାର୍ମିକ ଥିଲେ।
ରାଜୋଵାଚ ଗତାଃ କତିଵିଧା ଭୂପା ମାଦୃଶା ଧରଣୀତଲେ
ରାଜା କହିଲେ: ଏହି ପୃଥିବୀରୁ ମୋତେ ଭଳି କେତେ ରାଜା ଚାଲିଗଲେ?
ବୁଦ୍ଧିସ୍ତେଜୋ ଵିକ୍ରମଶ୍ଚ ଵିଵିଧା ରଣମନ୍ତ୍ରଣା
ବୁଦ୍ଧି, ତେଜ, ପ୍ରତାପ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଯୁଦ୍ଧ କୌଶଳ,
ଆଚାରୋ ଵିନଯୋ ଵିଦ୍ଯା ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପରମଂ ତପଃ
ଆଚରଣ, ବିନୟ, ଜ୍ଞାନ, ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଓ ଉତ୍ତମ ତପସ୍ୟା,
ସା ଚ ସ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରାଣତୁଲ୍ଯା ମେ ସାଧ୍ଵୀ ପଦ୍ମାଂଶସମ୍ଭଵା 3.40.
ସେ ନାରୀ, ଯିଏ ମୋ ପ୍ରାଣ ସମାନ, ସତୀ, ପଦ୍ମା ନାମକ ଅମ୍ବୁଜରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।