ନାରାଯଣୀ ଚ ପାତୂର୍ଧ୍ଵମଧୋ ଵିଷ୍ଣୁପ୍ରିଯାଽଵତୁ
ଉପରେ ନାରାୟଣୀ ଓ ତଳେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରିୟା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵତ୍ସ ସର୍ଵମନ୍ତ୍ରୌଘଵିଗ୍ରହମ୍
ହେ ବତ୍ସ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରମାଳା କଥା ଏଠାରେ କହିଦେଲି।
ସୁଵର୍ଣପର୍ଵତଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ମେରୁତୁଲ୍ଯଂ ଦ୍ଵିଜାତଯେ
ମେରୁ ପର୍ବତ ସମାନ ସୁନାର ପାହାଡ଼ ଦେଇ ଯଦି କେହି ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି,
ଗୁରୁମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵିଧିଵତ୍କଵଚଂ ଧାରଯେତ୍ତୁ ଯଃ
ଯିଏ ନିୟମ ମାନି ଗୁରୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସେଇ ରକ୍ଷା କବଚ ପିନ୍ଧନ୍ତି,
ସ ସର୍ଵପୁଣ୍ଯଵାନ୍ଧୀମାନ୍ସର୍ଵଯଜ୍ଞେଷୁ ଦୀକ୍ଷିତଃ 3.38.
ସେ ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟରେ ଭାଗୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ଦୀକ୍ଷିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଯସ୍ମୈ କସ୍ମୈ ନ ଦାତଵ୍ଯଂ ଲୋଭମୋହଭଯୈରପି
ଏହି କବଚ କାହାକୁ ହେଉ, ଲୋଭ, ମୋହ କିମ୍ବା ଭୟରେ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଇଦଂ କଵଚମଜ୍ଞାତ୍ଵା ଜପେଲ୍ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଜଗତ୍ପ୍ରଭୁମ୍
ଏହି କବଚ ଜାଣିନଥିବା ଲୋକ ଯଦି ଲକ୍ଷ୍ମୀ କିମ୍ବା ଜଗତ୍ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଜପ କରନ୍ତି—
ନାରଦ ଉଵାଚ ପରଂ ଦୁର୍ଗତିନାଶିନ୍ଯାଃ କଵଚଂ କଥଯ ପ୍ରଭୋ
ନାରଦ କହିଲେ: ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦୁର୍ଗତିନାଶିନୀଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ କବଚ ମୋତେ କହନ୍ତୁ।
ପଦ୍ମାକ୍ଷପ୍ରାଣତୁଲ୍ଯଂ ଚ ଜୀଵନଂ ବଲକାରଣମ୍
ଏହା ପଦ୍ମାକ୍ଷଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାଣ ସମାନ ପ୍ରିୟ, ଏବଂ ଜୀବନ ଓ ଶକ୍ତିର କାରଣ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣେନୈଵ ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ଗୋଲୋକେ ବ୍ରହ୍ମଣେ ପୁରା
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ଯାହାକି ଗୋଲୋକରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ,
ବ୍ରହ୍ମା ତ୍ରିପୁରସଂଗ୍ରାମେ ଶଂକରାଯ ଦଦୌ ପୁରା
ବ୍ରହ୍ମା ପୂର୍ବେ ତ୍ରିପୁର ଯୁଦ୍ଧରେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଏହି କବଚ ଦେଇଥିଲେ।
ହରୋ ଦଦୌ ଗୌତମାଯ ପଦ୍ମାକ୍ଷାଯ ଚ ଗୌତମଃ
ହରା ଗୌତମଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ଗୌତମ ପୁନି ପଦ୍ମାକ୍ଷଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ପଠନାଦ୍ବ୍ରହ୍ମା ଜ୍ଞାନଵାଞ୍ଛକ୍ତିମାନ୍ଭୁଵି ଶିଵତୁଲ୍ଯୋ ଗୌତମଶ୍ଚ ବଭୂଵ ମୁନିସତ୍ତମଃ
ଏହି କବଚ ପିନ୍ଧି ଓ ପାଠ କରି, ବ୍ରହ୍ମା ପୃଥିବୀରେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ; ଏବଂ ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୌତମ ଶିବ ସମାନ ହେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଵିଜଯସ୍ଯାସ୍ଯ କଵଚସ୍ଯ ପ୍ରଜାପତିଃ
ଏହା ହେଉଛି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ବିଜୟ ପାଇଁ କବଚ, ହେ ପ୍ରଜାପତି।
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଵିଜଯେ ଚୈଵ ଵିନିଯୋଗଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତଃ
ଏହି କବଚ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ବିଜୟ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଦୁର୍ଗତିନାଶିନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ମେ ପାତୁ ମସ୍ତକମ୍
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଦୁର୍ଗତିନାଶିନୀ ସ୍ୱାହା—ମୋ ମୁଣ୍ଡକୁ ସେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍।
ପାତୁ ମେ କର୍ଣଯୁଗ୍ମଂ ଚାପ୍ଯୋଂ ଦୁର୍ଗାଯୈ ନମଃ ସଦା 3.39.
ମୋ ଦୁଇ କାନକୁ ସଦା ଦୁର୍ଗା ରକ୍ଷା କରୁନ୍—ଓଁ, ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ରୂମିତି ଦନ୍ତାଂଶ୍ଚ ପାତୁ କ୍ଲୀମୋଷ୍ଠଯୁଗ୍ମକମ୍
ହ୍ରୀଂ, ଶ୍ରୀଂ, କ୍ରୂମ୍—ମୋ ଦାନ୍ତକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; କ୍ଲୀଂ—ମୋ ଦୁଇଁ ଓଠକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ସ୍କନ୍ଧଂ ମହାକାଲି ଦୁର୍ଗେ ସ୍ଵାହା ପାତୁ ନିରନ୍ତରମ୍
ମହାକାଳୀ ଦୁର୍ଗା ସ୍ୱାହା—ମୋ ଦୁଇ କାନ୍ଧକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଦୁର୍ଗେ ଦୁର୍ଗେ ରକ୍ଷ ପାର୍ଶ୍ଵୌ ସ୍ଵାହା ନାଭିଂ ସଦାଽଵତୁ
ଦୁର୍ଗା, ଦୁର୍ଗା—ମୋ ପାଶ୍ୱକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ସ୍ୱାହା, ସେ ସଦା ମୋ ନାଭିକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଦୁର୍ଗାଯୈ ସ୍ଵାହା ଚ ହସ୍ତୌ ପାଦୌ ସଦାଽଵତୁ
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଦୁର୍ଗାୟୈ ସ୍ୱାହା ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋର ହାତ ଓ ପାଦକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ପାତୁ ମହାମାଯା ଚାଗ୍ନେଯ୍ଯାଂ ପାତୁ କାଲିକା
ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ମହାମାୟା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗରେ କାଳିକା ମୋର ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ପଶ୍ଚିମେ ପାର୍ଵତୀ ପାତୁ ଵାରାହୀ ଵାରୁଣେ ସଦା
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ପାର୍ବତୀ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ବାୟୁବ୍ୟ ଦିଗରେ ବାରାହୀ ସଦା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଊର୍ଧ୍ଵଂ ନାରାଯଣୀ ପାତୁ ତ୍ଵମ୍ବିକାଽଧଃ ସଦାଽଵତୁ
ଉପରେ ନାରାୟଣୀ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ତଳେ ଅମ୍ବିକା ସଦା ଦେଖାଶୁଣା କରୁନ୍ତୁ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵତ୍ସ ସର୍ଵମନ୍ତ୍ରୌଘଵିଗ୍ରହମ୍
ଏହିପରି, ମୁଁ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ସଂଗ୍ରହ ତୋତେ କହିଦେଲି, ବତ୍ସ।
ସୁସ୍ନାତଃ ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ସର୍ଵଯଜ୍ଞେଷୁ ଯତ୍ଫଲମ୍
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଓ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ କରିବାରୁ ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ—
ଗୁରୁମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ଵସ୍ତ୍ରାଲଂକାରଚନ୍ଦନୈଃ 3.39.
—ଗୁରୁଙ୍କୁ ଯଥାବିଧିରେ ବସ୍ତ୍ର, ଆଭୂଷଣ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ପରେ—
ସ ଚ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯୀ ସର୍ଵଶତ୍ରୁପ୍ରମର୍ଦକଃ
—ସେ ଲୋକ ତିନି ଲୋକରେ ବିଜୟୀ ହୁଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିପାରେ।
ଶତଲକ୍ଷଂ ପ୍ରଜପ୍ତୋଽପି ନ ମନ୍ତ୍ରଃ ସିଦ୍ଧିଦାଯକଃ
ମନ୍ତ୍ରକୁ ଶତ ହଜାର ଥର ପଢିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାହା ସିଦ୍ଧି ଦେଇନାହିଁ—
କଵଚଂ କାଣ୍ଵଶାଖୋକ୍ତମୁକ୍ତଂ ନାରଦ ସିଦ୍ଧିଦମ୍
—କିନ୍ତୁ କାଣ୍ବ ଶାଖାରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଏହି କବଚ, ହେ ନାରଦ, ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।