ଦତ୍ତଂ ସନତ୍କୁମାରାଯ ପ୍ରିଯପୁତ୍ରାଯ ଧୀମତେ
ଏହି କବଚ ସନତ୍କୁମାରଙ୍କୁ, ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମାନ ପୁଅକୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା.
ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ପାଠନାଦ୍ ବ୍ରହ୍ମା ସଵସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରୋ ମହାନ୍
ଏହାକୁ ଧରି ଓ ପାଠ କରି, ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିଶ୍ୱରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାନ ହେଲେ.
ଯଦ୍ଦତ୍ଵା ଚ ଧନାଧ୍ଯକ୍ଷଃ କୁବେରଶ୍ଚ ଧନାଧିପଃ
ଏହାକୁ ଦେଇ, କୁବେର ଧନର ଅଧିକାରୀ ଏବଂ ଧନର ରକ୍ଷକ ହେଲେ.
ପ୍ରିଯଵ୍ରତୋତ୍ତାନପାଦୌ ଲକ୍ଷ୍ମୀଵନ୍ତୌ ଯତୋ ମୁନେ
ପ୍ରିୟବ୍ରତ ଓ ଉତ୍ତାନପାଦ, ମୁନି, ଏହା ଦ୍ୱାରା ଲକ୍ଷ୍ମୀରେ ଅନୁଗ୍ରହିତ ହେଲେ.
କଵଚସ୍ଯ ପ୍ରସାଦେନ ସ୍ଵଯଂ ଦକ୍ଷଃ ପ୍ରଜାପତିଃ
ଏହି କବଚର କୃପାରେ ଦକ୍ଷ ନିଜେ ପ୍ରଜାପତି ହେଇଥିଲେ।
ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ଦକ୍ଷିଣେ ବାହୌ ଵିଷ୍ଣୁଃ କ୍ଷୀରୋଦଶାଯିତଃ 3.38.
ଏହି କବଚକୁ ଡାହାଣ ହାତରେ ପିନ୍ଧି, କ୍ଷୀରସାଗରରେ ଶୟନ କରୁଥିବା ବିଷ୍ଣୁ ଏହି ଫଳ ପାଇଥିଲେ।
ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା ଵାମନଂ ଲେଭେ କଶ୍ଯପଶ୍ଚ ପ୍ରଜାପତିଃ
ଏହି କବଚକୁ ପିନ୍ଧି, ପ୍ରଜାପତି କଶ୍ୟପ ବାମନ ରୂପ ପାଇଥିଲେ।
ରାଜା ମରୁତ୍ତୋ ଭଗଵାନଭଵଦ୍ଧାରଣାଦ୍ଯତଃ
ମହାରାଜ ମରୁତ୍ତ ଏହି କବଚ ପିନ୍ଧି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହେଇଥିଲେ।
ଵିଶ୍ଵଂ ଵିଜିଗ୍ଯେ ଖଟ୍ଵାଙ୍ଗଃ ପଠନାଦ୍ଧାରଣାଦ୍ଯତଃ
ଏହି କବଚ ପଢ଼ି ଓ ପିନ୍ଧି, ଖଟ୍ୱାଙ୍ଗ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଜିତିଥିଲେ।
ସର୍ଵସମ୍ପତ୍ପଦସ୍ଯାସ୍ଯ କଵଚସ୍ଯ ପ୍ରଜାପତିଃ
ହେ ପ୍ରଜାପତି, ଏହି କବଚ ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧିର ମୂଳ।
ଧର୍ମାର୍ଥକାମମୋକ୍ଷେଷୁ ଵିନିଯୋଗଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ
ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ—ଏହି ସବୁ ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ଏହାର ବ୍ୟବହାର କଥା କହାଯାଇଛି।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ କମଲଵାସିନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ମେ ପାତୁ ମସ୍ତକମ୍।। ଶ୍ରୀଂ ମେ ପାତୁ କପାଲଂ ଚ ଲୋଚନେ ଶ୍ରୀଂ ଶ୍ରିଯୈ ନମଃ
ଓଁ ହ୍ରୀଂ, କମଳାସନୀଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା—ମୋର ମୁଣ୍ଡକୁ ସେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଶ୍ରୀଂ—ମୋର କପାଳକୁ ଓ ଶ୍ରୀଂ—ମୋର ଦୁଇ ଚକୁକୁ ଶ୍ରୀ ଦେବୀ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଓଁ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ମେ ପାତୁ ନାସିକାମ
ଓଁ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା—ମୋର ନାକକୁ ସେ ନିତ୍ୟ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଓଁ ଶ୍ରୀଂ ପଦ୍ମାଲଯାଯୈ ଚ ସ୍ଵାହା ଦନ୍ତାନ୍ସଦାଽଵତୁ
ଓଁ ଶ୍ରୀଂ, ପଦ୍ମାଳୟାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା—ମୋର ଦାନ୍ତକୁ ସେ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଓଁ ଶ୍ରୀଂ ନାରାଯଣେଶାଯୈ ମମ କଣ୍ଠଂ ସଦାଽଵତୁ
ଓଁ ଶ୍ରୀଂ, ନାରାୟଣେଶୀଙ୍କୁ—ମୋର କଣ୍ଠକୁ ସେ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଓଁ ଶ୍ରୀଂ ପଦ୍ମନିଵାସିନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ନାଭିଂ ସଦାଽଵତୁ 3.38.
ଓଁ ଶ୍ରୀଂ, ପଦ୍ମନିବାସିନୀଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା—ମୋର ନାଭିକୁ ସେ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଓଂ ଶ୍ରୀଂ ମୋଂ କୃଷ୍ଣକାନ୍ତାଯୈ ସ୍ଵାହା ପୃଷ୍ଠଂ ସଦାଽଵତୁ
ଓଁ ଶ୍ରୀଂ ମଂ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା—ମୋର ପିଠିକୁ ସେ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଓଁ ଶ୍ରୀନିଵାସକାନ୍ତାଯୈ ମମ ପଦୌ ସଦାଽଵତୁ
ଶ୍ରୀନିବାସଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ—ମୋର ପାଦକୁ ସେ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ପାତୁ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀରାଗ୍ନେଯ୍ଯାଂ କମଲାଲଯା
ପୂର୍ବଦିଗରେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗରେ କମଳାଳୟା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପଦ୍ମାଲଯା ପଶ୍ଚିମେ ମାଂ ଵାଯଵ୍ଯାଂ ପାତୁ ସା ସ୍ଵଯମ୍
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ପଦ୍ମାଳୟା ଓ ବାୟବ୍ୟ ଦିଗରେ ସେ ନିଜେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ନାରାଯଣୀ ଚ ପାତୂର୍ଧ୍ଵମଧୋ ଵିଷ୍ଣୁପ୍ରିଯାଽଵତୁ
ଉପରେ ନାରାୟଣୀ ଓ ତଳେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରିୟା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵତ୍ସ ସର୍ଵମନ୍ତ୍ରୌଘଵିଗ୍ରହମ୍
ହେ ବତ୍ସ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରମାଳା କଥା ଏଠାରେ କହିଦେଲି।
ସୁଵର୍ଣପର୍ଵତଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ମେରୁତୁଲ୍ଯଂ ଦ୍ଵିଜାତଯେ
ମେରୁ ପର୍ବତ ସମାନ ସୁନାର ପାହାଡ଼ ଦେଇ ଯଦି କେହି ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି,
ଗୁରୁମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵିଧିଵତ୍କଵଚଂ ଧାରଯେତ୍ତୁ ଯଃ
ଯିଏ ନିୟମ ମାନି ଗୁରୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସେଇ ରକ୍ଷା କବଚ ପିନ୍ଧନ୍ତି,
ସ ସର୍ଵପୁଣ୍ଯଵାନ୍ଧୀମାନ୍ସର୍ଵଯଜ୍ଞେଷୁ ଦୀକ୍ଷିତଃ 3.38.
ସେ ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟରେ ଭାଗୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ଦୀକ୍ଷିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଯସ୍ମୈ କସ୍ମୈ ନ ଦାତଵ୍ଯଂ ଲୋଭମୋହଭଯୈରପି
ଏହି କବଚ କାହାକୁ ହେଉ, ଲୋଭ, ମୋହ କିମ୍ବା ଭୟରେ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଇଦଂ କଵଚମଜ୍ଞାତ୍ଵା ଜପେଲ୍ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଜଗତ୍ପ୍ରଭୁମ୍
ଏହି କବଚ ଜାଣିନଥିବା ଲୋକ ଯଦି ଲକ୍ଷ୍ମୀ କିମ୍ବା ଜଗତ୍ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଜପ କରନ୍ତି—
ନାରଦ ଉଵାଚ ପରଂ ଦୁର୍ଗତିନାଶିନ୍ଯାଃ କଵଚଂ କଥଯ ପ୍ରଭୋ
ନାରଦ କହିଲେ: ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦୁର୍ଗତିନାଶିନୀଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ କବଚ ମୋତେ କହନ୍ତୁ।
ପଦ୍ମାକ୍ଷପ୍ରାଣତୁଲ୍ଯଂ ଚ ଜୀଵନଂ ବଲକାରଣମ୍
ଏହା ପଦ୍ମାକ୍ଷଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାଣ ସମାନ ପ୍ରିୟ, ଏବଂ ଜୀବନ ଓ ଶକ୍ତିର କାରଣ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣେନୈଵ ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ଗୋଲୋକେ ବ୍ରହ୍ମଣେ ପୁରା
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ଯାହାକି ଗୋଲୋକରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ,