ବୋଧଯିତ୍ଵା ତାନ୍ନିଵାର୍ଯ୍ଯ ଜଗାମ ରଣମୂର୍ଦ୍ଧନି
ସେ ତାଙ୍କୁ ଜାଗାଇ ଏବଂ ରୋକି, ଯୁଦ୍ଧର ମୁଣ୍ଡରେ ଗଲେ।
ଛିତ୍ତ୍ଵା ରାଜ୍ଞଃ କିରୀଟଂ ଚ ପର୍ଶୁର୍ଭୂମୌ ପପାତ ହ
ରାଜାଙ୍କ ମୁକୁଟ କାଟି ଦେଇ, ପରଶୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା।
ତଦା ଶଙ୍କରଶୂଲଂ ଚ ଚିକ୍ଷିପେ ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ଵକମ୍
ତାପରେ ସେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଶଙ୍କରଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ ଛାଡ଼ିଲେ।
ରାଜା ନିହନ୍ତୁଂ ତଂ ରାମଂ ଶରଜାଲଂ ଚକାର ହ
ରାଜା ରାମଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ତୀର ଝଡ଼ ତିଆରି କଲେ।
କ୍ରମେଣ ରାଜା ନାନାସ୍ତ୍ରଂ ଚିକ୍ଷିପେ ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ଵକମ୍
ରାଜା ପରେ ପରେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ।
ଭୃଗୁଶ୍ଚିକ୍ଷେପ ନାନାସ୍ତ୍ରଂ ମହାସନ୍ଧାନପୂର୍ଵକମ୍ 3.38.
ଭୃଗୁ ମଧ୍ୟ ମହାମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ।
ରାମଶ୍ଚିକ୍ଷେପ ସନ୍ଧାଯ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରଂ ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ଵକମ୍
ରାମା ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ତିଆରି କରି ଛାଡ଼ିଲେ।
ସର୍ଵାଣ୍ଯସ୍ତ୍ରାଣି ଶସ୍ତ୍ରାଣି ରାମଃ ପାଶୁପତଂ ଵିନା
ରାମା ପାଶୁପତ ଛଡ଼ି ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରତିହତ କରିଦେଲେ।
ରାମଃ ସ୍ତୁତ୍ଵା ଶିଵଂ ନତ୍ଵାଽଽଦଦେ ପାଶୁପତଂ ମୁନେ
ରାମ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ଓ ସ୍ତୁତି କରି, ପାଶୁପତ ଅସ୍ତ୍ର ନେଲେ, ମୁନି।
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଵାଚ ନରଂ ହନ୍ତୁଂ ପାଶୁପତଂ କୋପାତ୍କିଂ କ୍ଷିପସି ଭ୍ରମାତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ: କ୍ରୋଧରେ, ଏକ ମନୁଷ୍ୟ ଉପରେ ପାଶୁପତ ଅସ୍ତ୍ର ଫେଙ୍ଗୁଛ, କାହିଁକି? ଏହା ଭୁଲ।
ଵିଶ୍ଵଂ ପାଶୁପତେନୈଵ ଭଵେଦ୍ଭସ୍ମ ଚ ସତ୍ଵରମ୍
ପାଶୁପତ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ତୁରନ୍ତ ଭସ୍ମ ହେଇଯିବ।
ଅହୋ ପାଶୁପତଂ ଜେତୁଂ ନାଲମେଵ ସୁଦର୍ଶନମ୍
ହାଁ, ପାଶୁପତ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଜିତିବା ପାଇଁ ଏବେ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ମଧ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ନୁହେଁ।
ଖଟ୍ଵାଂଗିନଃ ପାଶୁପାତଂ ହରେରେଵ ସୁଦର୍ଶନମ୍
ଖଟ୍ୱାଂଗ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଜଣେ ପାଇଁ ପାଶୁପତ ଅସ୍ତ୍ର ତାଙ୍କର, ହରିଙ୍କ ପାଇଁ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର।
ତ୍ଯଜ ପାଶୁପତଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ମଦୀଯଂ ଵଚନଂ ଶୃଣୁ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପାଶୁପତ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଛାଡିଦିଅ, ଏବଂ ମୋର କଥା ଶୁଣ।
କାର୍ତ୍ତଵୀର୍ଯ୍ଯମଜେତାରଂ ଯଥା ଜେଷ୍ଯସି ସାମ୍ପ୍ରତମ୍
କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଯେଉଁଠି ଅଜୟ, ସେଉଁଠି ଏବେ କିପରି ତୁମେ ଜିତିପାରିବ, ମୁଁ କହିଦେବି।
ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯାଶ୍ଚ କଵଚଂ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଦୁର୍ଲଭମ୍ 3.38.
ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର କବଚ, ତିନି ଲୋକରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ପରଂ ଦୁର୍ଗତିନାଶିନ୍ଯାଃ କଵଚଂ ପରମାଦ୍ଭୁତମ୍
ବଡ଼ ଦୁଃଖ ନଶାଇଦେଇଥିବା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ଏହି କବଚ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
କଵଚସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ ଵିଶ୍ଵଂ ଜେତୁଂ କ୍ଷମୌ ଚ ତୌ
ଏହି କବଚର ଶକ୍ତିରେ, ତୁମେ ବିଶ୍ୱକୁ ଓ ପୃଥିବୀରେ ସେ ଦୁଇଜଣକୁ ଜିତିପାରିବ।
ଅହଂ ଯାସ୍ଯାମି ଭିକ୍ଷାର୍ଥଂ ସନ୍ନିଧାନେ ତଯୋର୍ମୁନେ
ମୁଁ ତାଙ୍କର ସମ୍ମୁଖରେ ଭିକ୍ଷା ଚାହିଁବାକୁ ଯିବି, ମୁନି।
ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାମଃ ସଂତ୍ରସ୍ତମାନସଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ରାମଙ୍କର ମନ ଭୟଭୀତ ହେଲା।
ପରଶୁରାମ ଉଵାଚ ଶୀଘ୍ରଂ ଚ ବ୍ରୂହି ମାଂ ମୂଢଂ ତଦା ଗଚ୍ଛ ନୃପାନ୍ତିକମ୍
ପରଶୁରାମ କହିଲେ: ଶୀଘ୍ର କହ, ମୁଁ ଅସ୍ଥିର ଅଛି; ପରେ ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ।
ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରହସ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଜାମଦଗ୍ନିଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଜେ ହସିଲେ।
ଗତ୍ଵା ତଯୋଃ ସନ୍ନିଧାନଂ ଯଯାଚେ କଵଚେ ଚ ତୌ ଗୃହୀତ୍ଵା କଵଚେ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ନିର୍ଜଗାମ ସଃ
ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କର ସମ୍ମୁଖରେ ଯାଇ, କବଚ ଚାହିଲେ; କବଚ ନେଇ, ବିଷ୍ଣୁ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ପୁଷ୍କରାକ୍ଷାଯ ଭୂପାଯ ଶ୍ରୋତୁଂ କୌତୂହଲଂ ମମ
ନାରଦ କହିଲେ: ରାଜା, ପୁଷ୍କରାକ୍ଷଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା କବଚ ବିଷୟରେ ମୋତେ ଜାଣିବାକୁ ଆଗ୍ରହ ଅଛି।
କଵଚଂ ଚାପି ଦୁର୍ଗାଯାଃ ପୁଷ୍କରାକ୍ଷସୁତାଯ ଚ
ଦୁର୍ଗାଙ୍କର କବଚ ଓ ପୁଷ୍କରାକ୍ଷଙ୍କ ପୁଅକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା କବଚ।
କଵଚଂ ଚାପି କିମ୍ଭୂତଂ ତଯୋର୍ଵା ତସ୍ଯ କିଂ ଫଲମ୍ ।।। 3.38.
ସେ କବଚ କିପରି ଥିଲା, ଏବଂ ସେ ଦୁଇଜଣ କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ପାଇଁ କଣ ଫଳ ହେଲା?
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯାଶ୍ଚ କଵଚଂ ମନ୍ତ୍ରଶ୍ଚାପି ଦଶାକ୍ଷରଃ
ନାରାୟଣ କହିଲେ — ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର କବଚ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଦଶ ଅକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର,
ସ୍ତଵନଂ ଚାପି ଗୋପ୍ଯଂ ଵୈ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ତଚ୍ଚରିତଂ ଚ ଯତ୍
ତାଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ଷ୍ଟବ ଓ ତାଙ୍କର କଥା ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ,
ଦୁର୍ଗାଯାଶ୍ଚାପି କଵଚଂ ଦତ୍ତଂ ଦୁର୍ଵାସସା ପୁରା
ଦୁର୍ଗାଙ୍କର କବଚ, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ଦୁର୍ବାସା ଦେଇଥିଲେ,
ପଶ୍ଚାଚ୍ଛ୍ରୋଷ୍ଯସି ତତ୍ସର୍ଵଂ ଦେଵ୍ଯାଶ୍ଚ ପରମାଦ୍ଭୁତମ୍
ଏହି ସବୁ ଦେବୀଙ୍କ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କଥା ତୁମେ ପରେ ଶୁଣିବା.