କଥଂ ରଵିଃ କଥଂ ଚନ୍ଦ୍ରଃ କଥମତ୍ର ହୁତାଶନଃ
ଏଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ କିପରି, ଚନ୍ଦ୍ର କିପରି, ଏବଂ ଅଗ୍ନି କିପରି ଅଛି?
ହେ ମାଲାଵତି ତେ କ୍ରୋଡେ କୋଽତିଶୁଷ୍କଶ୍ଶଵୋଽନଘେ 1.14.
ହେ ମାଳାବତୀ, ତୁମ ଆଖିଁରେ ଏକ ବହୁତ ଶୁଷ୍କ ଲାଶ ପଡ଼ିଛି, ହେ ନିଷ୍ପାପିନୀ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତାଂଶ୍ଚ ତାଂ ଵିପ୍ରୋ ଵିରରାମ ସଭାତଲେ
ଏପରି କହି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଭା ମଧ୍ୟରେ ଚୁପ୍ ହୋଇ ରହିଲେ।
ମାଲାଵତ୍ଯୁଵାଚ ତୁଷ୍ଟା ଦେଵା ହରିସ୍ତୁଷ୍ଟୋ ଯସ୍ଯ ପୁଷ୍ପଜଲେନ ଚ
ମାଳାବତୀ କହିଲେ: ଯିଏ ଫୁଲ ଓ ପାଣି ଦେଇ ପୂଜା କରେ, ତାହାରେ ଦେବତାମାନେ ଓ ହରି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ଅଵଧାନଂ କୁରୁ ଵିଭୋ ଶୋକାର୍ତାଯା ନିଵେଦନେ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦୁଃଖରେ ପିଡ଼ିତ ମୋର ଅନୁରୋଧକୁ ଦୟାକରି ଶୁଣ।
ଉପବର୍ହଣଭାର୍ଯ୍ଯାଽହଂ କନ୍ଯା ଚିତ୍ରରଥସ୍ଯ ଚ
ମୁଁ ଉପବର୍ହଣଙ୍କର ଜଣେ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ଓ ଚିତ୍ରରଥଙ୍କର କନ୍ୟା।
ଦିଵ୍ଯଂ ଲକ୍ଷଯୁଗଂ ରମ୍ଯେ ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ମନୋହରେ
ଦିବ୍ୟ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ଆନନ୍ଦମୟ ଓ ଆକର୍ଷକ ସ୍ଥାନରେ ରହିଥିଲି।
ପ୍ରିଯେ ସ୍ନେହୋ ହି ସାଧ୍ଵୀନାଂ ଯାଵାନ୍ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଯୋଷିତାମ୍
ହେ ପ୍ରିୟ, ସତୀ ନାରୀମାନେ ତାଙ୍କର ପତି ପାଇଁ ଯେପରି ଭଲପାଉଛନ୍ତି, ସେଭଳି ସମସ୍ତ ନାରୀଙ୍କର ପତିପ୍ରତି ସ୍ନେହ ଥାଏ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅକସ୍ମାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଣଃ ଶାପାତ୍ପ୍ରାଣାଂସ୍ତତ୍ଯାଜ ମତ୍ପତିଃ
ଅଚାନକ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପରେ ମୋର ପତି ପ୍ରାଣ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ସ୍ଵକାର୍ଯ୍ଯସାଧନେ ସର୍ଵେ ଵ୍ଯଗ୍ରାଶ୍ଚ ଜଗତୀତଲେ
ପୃଥିବୀରେ ସମସ୍ତେ ନିଜ-ନିଜ କାମରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଅଛନ୍ତି।
ସୁଖଂ ଦୁଃଖଂ ଭଯଂ ଶୋକଂ ସନ୍ତାପଃ କର୍ମଣାଂ ନୃଣାମ୍
ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ସୁଖ, ଦୁଃଖ, ଭୟ, ଶୋକ ଓ କଷ୍ଟ ସବୁ କର୍ମର ଫଳ।
ଦେଵାଶ୍ଚ ସର୍ଵଜ ନକା ଦାତାରଃ କର୍ମଣାଂ ଫଲମ୍ 1.14.
ହେ ଦେବତାମାନେ, ତିମେମାନେ ସମସ୍ତ କର୍ମର ଫଳ ଦେବାକୁ ଶକ୍ତ।
ନ ହି ଦେଵାତ୍ପରୋ ବନ୍ଧୁର୍ନ ହି ଦେଵାତ୍ପରୋ ବଲୀ
ଦେବତାମାନେଠାରୁ ବଡ଼ ବନ୍ଧୁ କିଛି ନାହିଁ, ଦେବତାମାନେଠାରୁ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କିଏ ନୁହେଁ।
ସର୍ଵାନ୍ଦେଵାନହଂ ଯାଚେ ପତିଦାନଂ ମମେପ୍ସିତମ୍
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ମୋର ପତିକୁ ଫେରାଇ ଦେବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି।
ଯଦି ଦାସ୍ଯନ୍ତି ଦେଵା ମେ କାନ୍ତଦାନଂ ଯଥେପ୍ସିତମ୍
ଯଦି ଦେବତାମାନେ ମୋ ଇଚ୍ଛାଅନୁଯାୟୀ ମୋ ପ୍ରିୟତମଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଦେବେ,
ଶପିଷ୍ଯାମି ଚ ସର୍ଵାଂଶ୍ଚ ଦାରୁଣଂ ଦୁର୍ନିଵାରକମ୍
ତେବେ ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ଓ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଶାପ ଦେଇଦେବି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ମାଲତୀ ସାଧ୍ଵୀ ଶୋକାର୍ତା ସୁରସଂସଦି
ଏପରି କହି, ମାଳତୀ ସତୀ ଦୁଃଖରେ ପିଡ଼ିତ ଦେବସଭାରେ ବସିଥିଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଵାଚ ନ ସଦ୍ଯଃ ସୁଚିରେଣୈଵ ଧାନ୍ଯଂ କୃଷକଵନ୍ନୃଣାମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ: କୃଷକଙ୍କ ଧାନ ଯେପରି ସହଜରେ ପକେନାହିଁ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ପକେ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଲାଗି ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।
ଗୃହୀ ଚ କୃଷକଦ୍ଵାରା କ୍ଷତ୍ରେ ଧାନ୍ଯଂ ଵପେତ୍ସତି
ଗୃହସ୍ଥ ଜଣେ ଚାଷୀ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ଜମିରେ ଧାନ ବୁଆଁନ୍ତି।
କାଲେ ସୁପକ୍ଵଂ ଭଵତି କାଲେ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ତଦ୍ଗୃହୀ
ସମୟ ଆସିଲେ ଧାନ ପୁରା ଫଳିଯାଏ; ସମୟ ଆସିଲେ ଗୃହସ୍ଥ ସେଥିରୁ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଅଷ୍ଠୀ ଵପତି ସଂସାରେ ଗୃହସ୍ଥୋ ଵିଷ୍ଣୁମାଯଯା
ଏହି ସଂସାରରେ ଗୃହସ୍ଥ ଜଣେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାୟାରେ ଆଠ ପ୍ରକାରର ମାନ୍ୟ ବୁଆଁନ୍ତି।
ପୁଣ୍ଯଵାନ୍ପୁଣ୍ଯଭୂମୌ ଚ କରୋତି ସୁଚିରଂ ତପଃ 1.14.
ପୁଣ୍ୟବାନ୍ ଲୋକେ ପୁଣ୍ୟ ଭୂମିରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ମୁଖେ କ୍ଷେତ୍ରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠେଽନୂଷର ଏଵ ଚ
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମୁଖରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏବଂ ଅଚାଷି ଜମିରେ ମଧ୍ୟ।
ନ ବଲଂ ନ ଚ ସୌନ୍ଦର୍ଯଂ ନୈଶ୍ଵର୍ଯଂ ନ ଧନଂ ସୁତଃ
ଶକ୍ତି, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ଏଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ଧନ କେବେ ଜଣେ ପୁଅ ନୁହେଁ।
ସେଵତେ ପ୍ରକୃତିଂ ଯୋ ହି ଭକ୍ତ୍ଯା ଜନ୍ମନି ଜନ୍ମନି
ଯିଏ ପ୍ରତିଜନ୍ମରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରକୃତିଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି,
ଶ୍ରିଯଂ ଚ ନିଶ୍ଚଲାଂ ପୁତ୍ରଂ ପୌତ୍ରଂ ଭୂମିଂ ଧନଂ ପ୍ରଜାମ୍
ସେ ଅଚଳ ଶ୍ରୀ, ପୁଅ, ନାତି, ଜମି, ଧନ ଏବଂ ସନ୍ତାନ ପାଇଥାନ୍ତି।
ଶିଵଂ ଶିଵସ୍ଵରୂପଂ ଚ ଶିଵଦଂ ଶିଵକାରଣମ୍
ଶୁଭ, ଶିବଙ୍କ ରୂପ, ଶୁଭ ଦାତା ଏବଂ ଶୁଭର କାରଣ।
ତମୀଶଂ ସେଵତେ ଯୋ ହି ଭକ୍ତ୍ଯା ଜନ୍ମନି ଜନ୍ମନି
ଯିଏ ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରତିଜନ୍ମରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ସେବା କରନ୍ତି,
ଵିଦ୍ଯାଂ ଜ୍ଞାନଂ ସୁକଵିତାଂ ପୁତ୍ରଂ ପୌତ୍ରଂ ପରାଂ ଶ୍ରିଯମ୍
ସେ ଜ୍ଞାନ, ବୁଦ୍ଧି, କବିତାର ଦକ୍ଷତା, ପୁଅ, ନାତି ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ରୀ ପାଇଥାନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଭଜତେ ଯୋ ହି ଲଭେତ୍ସୋଽପି ପ୍ରଜାଂ ଶ୍ରିଯମ୍
ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଭଜନ୍ତି, ସେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତାନ ଏବଂ ଶ୍ରୀ ପାଇଥାନ୍ତି।