ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵତ୍ସ ସର୍ଵମନ୍ତ୍ରୌଘଵିଗ୍ରହମ୍ 3.37.
ଏହିପରି, ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ସାର ସ୍ୱରୂପ କହିଦେଲି, ବତ୍ସ।
ସପ୍ତଦ୍ଵୀପେଶ୍ଵରୋ ରାଜା ସୁଚନ୍ଦ୍ରୋଽସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵତଃ
ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି ରାଜା ସୁଚନ୍ଦ୍ର, ଏହି କବଚର ଶକ୍ତିରେ—
ପ୍ରଚେତା ଲୋମଶଶ୍ଚୈଵ ଯତଃ ସିଦ୍ଧୋ ବଭୂଵ ହ
ପ୍ରଚେତାସ ଓ ଲୋମଶ, ଏହାର ଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧିଲାଭ କରିଥିଲେ।
ଯଦି ସ୍ଯାତ୍ସିଦ୍ଧକଵଚଃ ସର୍ଵସିଦ୍ଧୀଶ୍ଵରୋ ଭଵେତ୍ ନିଶ୍ଚିତଂ କଵଚସ୍ଯାସ୍ଯ କଲାଂ ନାର୍ହନ୍ତି ଷୋଡଶୀମ୍
ଯଦି କେହି ସିଦ୍ଧ କବଚ ରଖିଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ଅଧିପତି ହୁଏ; ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ, ଏହି କବଚର ଶୋଡଶି କଳାର ଏକ ଅଂଶ ପ୍ରାପ୍ତି ମଧ୍ୟ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ଇଦଂ କଵଚମଜ୍ଞାତ୍ଵା ଭଜେତ୍କାଲୀଂ ଜଗତ୍ପ୍ରସୂମ୍
ଏହି କବଚ ଜାଣିନାହିଁ, ଯେ କେହି ଜଗତର ମା କାଳୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ—
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତେ ମହାପୁରାଣେ ତୃତୀଯେ ଗଣପତିଖଣ୍ଡେ ନାରଦନାରାଯଣସଂଵାଦେ ଭଦ୍ରକାଲୀକଵଚନିରୂପଣଂ ନାମ ସପ୍ତତ୍ରିଂଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀ ବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ ମହାପୁରାଣର ତୃତୀୟ ଗଣପତି ଖଣ୍ଡରେ ନାରଦ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କର ସଂବାଦରେ ଭଦ୍ରକାଳୀ କବଚ ବିବରଣ ନାମ ସତ୍ତର ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଅଗମତ୍ପୁଷ୍କରାକ୍ଷସ୍ତୁ ସେନାତ୍ର୍ଯକ୍ଷୌହିଣୀଯୁତଃ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ପୁଷ୍କରାକ୍ଷ ତିନି ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ସହିତ ଆସିଲେ।
ସୂର୍ଯ୍ଯଵଂଶୋଦ୍ଭଵୋ ରାଜା ସୁଚନ୍ଦ୍ରତନଯୋ ମହାନ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟବଂଶର ଉତ୍ପନ୍ନ ଏକ ମହାନ ରାଜା, ସୁଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ପୁତ୍ର।
ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯାଶ୍ଚ କଵଚଂ ଗଲେ ଯସ୍ଯ ମନୋହରମ୍
ତାଙ୍କର ଗଳାରେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ମନୋହର କବଚ ଥିଲା।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭ୍ରାତରଃ ସର୍ଵେ ରୈଣୁକେଯସ୍ଯ ଧୀମତଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଧୀମାନ୍ ରୈଣୁକେୟଙ୍କର ସମସ୍ତ ଭାଇମାନେ—
ରାଜେନ୍ଦ୍ରଃ ଶରଜାଲେନ ଚ୍ଛେଦଯାମାସ ତାଂସ୍ତଥା
ରାଜା ତୀର ଝଡ଼ରେ ସେମାନେକୁ ଏଭଳି କାଟି ଦେଲେ।
ଚିଚ୍ଛିଦୁଃ ସ୍ଯନ୍ଦନଂ ରାଜ୍ଞସ୍ତେ ଵୀରାଃ ପଞ୍ଚବାଣତଃ
ରାଜାଙ୍କ ଶୂରବିରମାନେ ପଞ୍ଚଧନୁରୁ ତୀର ଛାଡ଼ି ରଥକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ।
ତଦ୍ଧନୁଃ ସପ୍ତବାଣେନ ତୂର୍ଣଂ ଵୈ ପଞ୍ଚବାଣତଃ
ପଞ୍ଚଧନୁ ତାଙ୍କ ଧନୁକୁ ସାତି ତୀରରେ ଶୀଘ୍ର ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ।
ତେ ଚ ତ୍ର୍ଯକ୍ଷୌହିଣୀଂ ସେନାନ୍ନିଜଘ୍ନୁଶ୍ଚାପି ଲୀଲଯା ଗଲେ ବଭୂଵ ତଚ୍ଛୂଲଂ ରାଜ୍ଞଃ ପୁଷ୍କରମାଲିକା
ସେମାନେ ତିନି ଅକ୍ଷଉହିଣୀ ସେନାକୁ ସହଜରେ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ; ରାଜାଙ୍କ ଶୂଳ, ପଦ୍ମମାଳାରେ ଶୋଭିତ, ଗଳାରେ ଥିଲା।
ଶକ୍ତିଂ ଚ ପରିଘଂ ଚୈଵ ଭୁଶୁଣ୍ଡୀଂ ମୁଦ୍ଗରଂ ତଥା
ସେ ଏକ ଶକ୍ତି, ଏକ ଗଦା, ଏକ ଭୁଶୁଣ୍ଡି ଓ ଏକ ମୁଦ୍ଗର ଛାଡ଼ିଲେ।
ତାନି ଶସ୍ତ୍ରାଣି ଚୂର୍ଣାନି କ୍ଷ୍ମାଭୃତୋ ଦେହଯୋଗତଃ 3.38.
ସେ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁଲେ ରାଜାଙ୍କ ଦେହ ସହିତ ଧୂଳିରେ ପରିଣତ ହେଲା।
ରଥଂ ଧନୁଶ୍ଚ ଶସ୍ତ୍ରାଣି ଚାସ୍ତ୍ରାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ
ରଥ, ଧନୁ, ଅସ୍ତ୍ର ଓ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ—
ରାଜା ସ୍ଯନ୍ଦନମାରୁହ୍ଯ ପୁଷ୍କରାକ୍ଷୋ ମହାବଲଃ
ପୁଷ୍କରାକ୍ଷ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା, ତାଙ୍କ ରଥରେ ଚଢ଼ିଲେ।
ଚିଚ୍ଛିଦୁଃ ଶରଜାଲଂ ତେ ଵୀରାଃ ଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରପାଣଯଃ
ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଶୂରବିରମାନେ ତୀର ଝଡ଼କୁ କାଟି ଦେଲେ।
ଭ୍ରାତୄଂଶ୍ଚ ନିଦ୍ରିତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯୋ ମହାବଲଃ
ଜାମଦଗ୍ନିଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ଅଚେତନ ହେଇ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ବୋଧଯିତ୍ଵା ତାନ୍ନିଵାର୍ଯ୍ଯ ଜଗାମ ରଣମୂର୍ଦ୍ଧନି
ସେ ତାଙ୍କୁ ଜାଗାଇ ଏବଂ ରୋକି, ଯୁଦ୍ଧର ମୁଣ୍ଡରେ ଗଲେ।
ଛିତ୍ତ୍ଵା ରାଜ୍ଞଃ କିରୀଟଂ ଚ ପର୍ଶୁର୍ଭୂମୌ ପପାତ ହ
ରାଜାଙ୍କ ମୁକୁଟ କାଟି ଦେଇ, ପରଶୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା।
ତଦା ଶଙ୍କରଶୂଲଂ ଚ ଚିକ୍ଷିପେ ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ଵକମ୍
ତାପରେ ସେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଶଙ୍କରଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ ଛାଡ଼ିଲେ।
ରାଜା ନିହନ୍ତୁଂ ତଂ ରାମଂ ଶରଜାଲଂ ଚକାର ହ
ରାଜା ରାମଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ତୀର ଝଡ଼ ତିଆରି କଲେ।
କ୍ରମେଣ ରାଜା ନାନାସ୍ତ୍ରଂ ଚିକ୍ଷିପେ ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ଵକମ୍
ରାଜା ପରେ ପରେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ।
ଭୃଗୁଶ୍ଚିକ୍ଷେପ ନାନାସ୍ତ୍ରଂ ମହାସନ୍ଧାନପୂର୍ଵକମ୍ 3.38.
ଭୃଗୁ ମଧ୍ୟ ମହାମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ।
ରାମଶ୍ଚିକ୍ଷେପ ସନ୍ଧାଯ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରଂ ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ଵକମ୍
ରାମା ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ତିଆରି କରି ଛାଡ଼ିଲେ।
ସର୍ଵାଣ୍ଯସ୍ତ୍ରାଣି ଶସ୍ତ୍ରାଣି ରାମଃ ପାଶୁପତଂ ଵିନା
ରାମା ପାଶୁପତ ଛଡ଼ି ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରତିହତ କରିଦେଲେ।
ରାମଃ ସ୍ତୁତ୍ଵା ଶିଵଂ ନତ୍ଵାଽଽଦଦେ ପାଶୁପତଂ ମୁନେ
ରାମ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ଓ ସ୍ତୁତି କରି, ପାଶୁପତ ଅସ୍ତ୍ର ନେଲେ, ମୁନି।
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଵାଚ ନରଂ ହନ୍ତୁଂ ପାଶୁପତଂ କୋପାତ୍କିଂ କ୍ଷିପସି ଭ୍ରମାତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ: କ୍ରୋଧରେ, ଏକ ମନୁଷ୍ୟ ଉପରେ ପାଶୁପତ ଅସ୍ତ୍ର ଫେଙ୍ଗୁଛ, କାହିଁକି? ଏହା ଭୁଲ।