ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ କାଲିକାଯୈ ସ୍ଵାହା ମେ ପାତୁ ମସ୍ତକମ୍ 3.37.
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ କାଳିକାୟେ ସ୍ୱାହା—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋ ମସ୍ତକକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ତ୍ରିଲୋଚନେ ସ୍ଵାହା ନାସିକାଂ ମେ ସଦାଽଵତୁ
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ତ୍ରିଲୋଚନେ ସ୍ୱାହା—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସଦା ମୋ ନାକକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
କ୍ଲୀଂ ଭଦ୍ରକାଲିକେ ସ୍ଵାହା ପାତୁ ମେଽଧରଯୁଗ୍ମକମ୍
ଓ ଭଦ୍ରକାଳିକା, 'କ୍ଳୀଂ' ଏବଂ 'ସ୍ୱାହା' ମୋ ଦୁଇଟି ଓଠକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ କାଲିକାଯୈ ସ୍ଵାହା କର୍ଣଯୁଗ୍ମଂ ସଦାଽଵତୁ
'ଓଁ ହ୍ରୀଂ' କାଳିକାଙ୍କୁ 'ସ୍ୱାହା' ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେ ସଦା ମୋର ଦୁଇଟି କାନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଓଁ କ୍ରୀଂ ଭଦ୍ରକାଲ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ମମ ଵକ୍ଷଃ ସଦାଽଵତୁ
'ଓଁ କ୍ରୀଂ' ଭଦ୍ରକାଳିକାଙ୍କୁ 'ସ୍ୱାହା' ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେ ସଦା ମୋର ଛାତିକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ କାଲିକାଯୈ ସ୍ଵାହା ମମ ପୃଷ୍ଠଂ ସଦାଽଵତୁ
'ଓଁ ହ୍ରୀଂ' କାଳିକାଙ୍କୁ 'ସ୍ୱାହା' ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେ ସଦା ମୋର ପିଠକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ମୁଣ୍ଡମାଲିନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ପାଦୌ ସଦାଵତୁ
'ଓଁ ହ୍ରୀଂ କ୍ଳୀଂ' ମୁଣ୍ଡମାଳିନୀଙ୍କୁ 'ସ୍ୱାହା' ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେ ସଦା ମୋର ଦୁଇଟି ପାଦକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ପାତୁ ମହାକାଲୀ ଚାଗ୍ନେଯ୍ଯାଂ ରକ୍ତଦନ୍ତିକା
ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ମହାକାଳୀ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗରେ ରକ୍ତଦନ୍ତିକା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଶ୍ଯାମା ଚ ଵାରୁଣେ ପାତୁ ଵାଯଵ୍ଯାଂ ପାତୁ ଚଣ୍ଡିକା
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଶ୍ୟାମା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ବାୟବ୍ୟ ଦିଗରେ ଚଣ୍ଡିକା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପାତୂର୍ଧ୍ଵଂ ଲୋଲଜିହ୍ଵା ସା ମାଯାଽଽଦ୍ଯା ପାତ୍ଵଧଃ ସଦା
ଉପରେ ଲୋଳଜିହ୍ୱା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ତଳେ ମାୟା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵତ୍ସ ସର୍ଵମନ୍ତ୍ରୌଘଵିଗ୍ରହମ୍ 3.37.
ଏହିପରି, ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ସାର ସ୍ୱରୂପ କହିଦେଲି, ବତ୍ସ।
ସପ୍ତଦ୍ଵୀପେଶ୍ଵରୋ ରାଜା ସୁଚନ୍ଦ୍ରୋଽସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵତଃ
ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି ରାଜା ସୁଚନ୍ଦ୍ର, ଏହି କବଚର ଶକ୍ତିରେ—
ପ୍ରଚେତା ଲୋମଶଶ୍ଚୈଵ ଯତଃ ସିଦ୍ଧୋ ବଭୂଵ ହ
ପ୍ରଚେତାସ ଓ ଲୋମଶ, ଏହାର ଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧିଲାଭ କରିଥିଲେ।
ଯଦି ସ୍ଯାତ୍ସିଦ୍ଧକଵଚଃ ସର୍ଵସିଦ୍ଧୀଶ୍ଵରୋ ଭଵେତ୍ ନିଶ୍ଚିତଂ କଵଚସ୍ଯାସ୍ଯ କଲାଂ ନାର୍ହନ୍ତି ଷୋଡଶୀମ୍
ଯଦି କେହି ସିଦ୍ଧ କବଚ ରଖିଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ଅଧିପତି ହୁଏ; ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ, ଏହି କବଚର ଶୋଡଶି କଳାର ଏକ ଅଂଶ ପ୍ରାପ୍ତି ମଧ୍ୟ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ଇଦଂ କଵଚମଜ୍ଞାତ୍ଵା ଭଜେତ୍କାଲୀଂ ଜଗତ୍ପ୍ରସୂମ୍
ଏହି କବଚ ଜାଣିନାହିଁ, ଯେ କେହି ଜଗତର ମା କାଳୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ—
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତେ ମହାପୁରାଣେ ତୃତୀଯେ ଗଣପତିଖଣ୍ଡେ ନାରଦନାରାଯଣସଂଵାଦେ ଭଦ୍ରକାଲୀକଵଚନିରୂପଣଂ ନାମ ସପ୍ତତ୍ରିଂଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀ ବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ ମହାପୁରାଣର ତୃତୀୟ ଗଣପତି ଖଣ୍ଡରେ ନାରଦ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କର ସଂବାଦରେ ଭଦ୍ରକାଳୀ କବଚ ବିବରଣ ନାମ ସତ୍ତର ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଅଗମତ୍ପୁଷ୍କରାକ୍ଷସ୍ତୁ ସେନାତ୍ର୍ଯକ୍ଷୌହିଣୀଯୁତଃ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ପୁଷ୍କରାକ୍ଷ ତିନି ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ସହିତ ଆସିଲେ।
ସୂର୍ଯ୍ଯଵଂଶୋଦ୍ଭଵୋ ରାଜା ସୁଚନ୍ଦ୍ରତନଯୋ ମହାନ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟବଂଶର ଉତ୍ପନ୍ନ ଏକ ମହାନ ରାଜା, ସୁଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ପୁତ୍ର।
ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯାଶ୍ଚ କଵଚଂ ଗଲେ ଯସ୍ଯ ମନୋହରମ୍
ତାଙ୍କର ଗଳାରେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ମନୋହର କବଚ ଥିଲା।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭ୍ରାତରଃ ସର୍ଵେ ରୈଣୁକେଯସ୍ଯ ଧୀମତଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଧୀମାନ୍ ରୈଣୁକେୟଙ୍କର ସମସ୍ତ ଭାଇମାନେ—
ରାଜେନ୍ଦ୍ରଃ ଶରଜାଲେନ ଚ୍ଛେଦଯାମାସ ତାଂସ୍ତଥା
ରାଜା ତୀର ଝଡ଼ରେ ସେମାନେକୁ ଏଭଳି କାଟି ଦେଲେ।
ଚିଚ୍ଛିଦୁଃ ସ୍ଯନ୍ଦନଂ ରାଜ୍ଞସ୍ତେ ଵୀରାଃ ପଞ୍ଚବାଣତଃ
ରାଜାଙ୍କ ଶୂରବିରମାନେ ପଞ୍ଚଧନୁରୁ ତୀର ଛାଡ଼ି ରଥକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ।
ତଦ୍ଧନୁଃ ସପ୍ତବାଣେନ ତୂର୍ଣଂ ଵୈ ପଞ୍ଚବାଣତଃ
ପଞ୍ଚଧନୁ ତାଙ୍କ ଧନୁକୁ ସାତି ତୀରରେ ଶୀଘ୍ର ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ।
ତେ ଚ ତ୍ର୍ଯକ୍ଷୌହିଣୀଂ ସେନାନ୍ନିଜଘ୍ନୁଶ୍ଚାପି ଲୀଲଯା ଗଲେ ବଭୂଵ ତଚ୍ଛୂଲଂ ରାଜ୍ଞଃ ପୁଷ୍କରମାଲିକା
ସେମାନେ ତିନି ଅକ୍ଷଉହିଣୀ ସେନାକୁ ସହଜରେ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ; ରାଜାଙ୍କ ଶୂଳ, ପଦ୍ମମାଳାରେ ଶୋଭିତ, ଗଳାରେ ଥିଲା।
ଶକ୍ତିଂ ଚ ପରିଘଂ ଚୈଵ ଭୁଶୁଣ୍ଡୀଂ ମୁଦ୍ଗରଂ ତଥା
ସେ ଏକ ଶକ୍ତି, ଏକ ଗଦା, ଏକ ଭୁଶୁଣ୍ଡି ଓ ଏକ ମୁଦ୍ଗର ଛାଡ଼ିଲେ।
ତାନି ଶସ୍ତ୍ରାଣି ଚୂର୍ଣାନି କ୍ଷ୍ମାଭୃତୋ ଦେହଯୋଗତଃ 3.38.
ସେ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁଲେ ରାଜାଙ୍କ ଦେହ ସହିତ ଧୂଳିରେ ପରିଣତ ହେଲା।
ରଥଂ ଧନୁଶ୍ଚ ଶସ୍ତ୍ରାଣି ଚାସ୍ତ୍ରାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ
ରଥ, ଧନୁ, ଅସ୍ତ୍ର ଓ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ—
ରାଜା ସ୍ଯନ୍ଦନମାରୁହ୍ଯ ପୁଷ୍କରାକ୍ଷୋ ମହାବଲଃ
ପୁଷ୍କରାକ୍ଷ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା, ତାଙ୍କ ରଥରେ ଚଢ଼ିଲେ।
ଚିଚ୍ଛିଦୁଃ ଶରଜାଲଂ ତେ ଵୀରାଃ ଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରପାଣଯଃ
ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଶୂରବିରମାନେ ତୀର ଝଡ଼କୁ କାଟି ଦେଲେ।
ଭ୍ରାତୄଂଶ୍ଚ ନିଦ୍ରିତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯୋ ମହାବଲଃ
ଜାମଦଗ୍ନିଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ଅଚେତନ ହେଇ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖିଲେ।