ରାଜା ଦଦୌ ଚ ତନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ କଵଚଂ ପରମାଦରାତ୍
ରାଜା ସେହି ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ କବଚକୁ ଉଚ୍ଚ ଆଦରରେ ଦେଇଥିଲେ।
କଵଚଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ତାଂ ଚ ଵିଦ୍ଯାଂ ଦଶାକ୍ଷରୀମ୍
ମୁଁ କବଚ ଏବଂ ଦଶ ଅକ୍ଷରର ମହାମନ୍ତ୍ର ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଗୋପନୀଯଂ ଚ କଵଚଂ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଦୁର୍ଲଭମ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ: କବଚଟି ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଦରକାର; ଏହା ତିନି ଲୋକରେ ଦୁର୍ଲଭ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ କାଲିକାଯୈ ସ୍ଵାହେତି ଚ ଦଶାକ୍ଷରୀମ୍
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ କାଳିକାୟେ ସ୍ୱାହା—ଏହି ଦଶ ଅକ୍ଷରର ମନ୍ତ୍ର।
ଦଶଲକ୍ଷଜପେନୈଵ ମନ୍ତ୍ରସିଦ୍ଧିଃ କୃତା ପୁରା
ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦଶ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରିଲେ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ସିଦ୍ଧି ଲଭିଥିଲା।
ବଭୂଵ ସିଦ୍ଧକଵଚୋଽପ୍ଯଯୋଧ୍ଯାମାଜଗାମ ସଃ
କବଚର ସିଦ୍ଧି ଲଭି ଏହି ମହାପୁରୁଷ ଅୟୋଧ୍ୟାକୁ ଆସିଥିଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ଅଧୁନା ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି କଵଚଂ ବ୍ରୂହି ମେ ପ୍ରଭୋ
ନାରଦ କହିଲେ: ଏବେ ମୁଁ କବଚ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛି; ମୋତେ କହନ୍ତୁ, ପ୍ରଭୁ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ନାରାଯଣେନ ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ କୃପଯା ଶୂଲିନେ ପୁରା
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ଯାହାକି ନାରାୟଣ କୃପାରେ ଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଦେଇଥିଲେ,
ତ୍ରିପୁରସ୍ଯ ଵଧେ ଘୋରେ ଶିଵସ୍ଯ ଵିଜଯାଯ ଚ
ତିପୁରାର ଭୟଙ୍କର ବିନାଶ ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ବିଜୟ ପାଇଁ,
ଦୁର୍ଵାସସା ଚ ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ସୁଚନ୍ଦ୍ରାଯ ମହାତ୍ମନେ
ଦୁର୍ବାସା ମୁନି ମହାତ୍ମା ସୁଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯାହା ଦେଇଥିଲେ,
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ କାଲିକାଯୈ ସ୍ଵାହା ମେ ପାତୁ ମସ୍ତକମ୍ 3.37.
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ କାଳିକାୟେ ସ୍ୱାହା—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋ ମସ୍ତକକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ତ୍ରିଲୋଚନେ ସ୍ଵାହା ନାସିକାଂ ମେ ସଦାଽଵତୁ
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ତ୍ରିଲୋଚନେ ସ୍ୱାହା—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସଦା ମୋ ନାକକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
କ୍ଲୀଂ ଭଦ୍ରକାଲିକେ ସ୍ଵାହା ପାତୁ ମେଽଧରଯୁଗ୍ମକମ୍
ଓ ଭଦ୍ରକାଳିକା, 'କ୍ଳୀଂ' ଏବଂ 'ସ୍ୱାହା' ମୋ ଦୁଇଟି ଓଠକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ କାଲିକାଯୈ ସ୍ଵାହା କର୍ଣଯୁଗ୍ମଂ ସଦାଽଵତୁ
'ଓଁ ହ୍ରୀଂ' କାଳିକାଙ୍କୁ 'ସ୍ୱାହା' ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେ ସଦା ମୋର ଦୁଇଟି କାନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଓଁ କ୍ରୀଂ ଭଦ୍ରକାଲ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ମମ ଵକ୍ଷଃ ସଦାଽଵତୁ
'ଓଁ କ୍ରୀଂ' ଭଦ୍ରକାଳିକାଙ୍କୁ 'ସ୍ୱାହା' ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେ ସଦା ମୋର ଛାତିକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ କାଲିକାଯୈ ସ୍ଵାହା ମମ ପୃଷ୍ଠଂ ସଦାଽଵତୁ
'ଓଁ ହ୍ରୀଂ' କାଳିକାଙ୍କୁ 'ସ୍ୱାହା' ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେ ସଦା ମୋର ପିଠକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ମୁଣ୍ଡମାଲିନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ପାଦୌ ସଦାଵତୁ
'ଓଁ ହ୍ରୀଂ କ୍ଳୀଂ' ମୁଣ୍ଡମାଳିନୀଙ୍କୁ 'ସ୍ୱାହା' ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେ ସଦା ମୋର ଦୁଇଟି ପାଦକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ପାତୁ ମହାକାଲୀ ଚାଗ୍ନେଯ୍ଯାଂ ରକ୍ତଦନ୍ତିକା
ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ମହାକାଳୀ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗରେ ରକ୍ତଦନ୍ତିକା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଶ୍ଯାମା ଚ ଵାରୁଣେ ପାତୁ ଵାଯଵ୍ଯାଂ ପାତୁ ଚଣ୍ଡିକା
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଶ୍ୟାମା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ବାୟବ୍ୟ ଦିଗରେ ଚଣ୍ଡିକା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପାତୂର୍ଧ୍ଵଂ ଲୋଲଜିହ୍ଵା ସା ମାଯାଽଽଦ୍ଯା ପାତ୍ଵଧଃ ସଦା
ଉପରେ ଲୋଳଜିହ୍ୱା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ତଳେ ମାୟା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵତ୍ସ ସର୍ଵମନ୍ତ୍ରୌଘଵିଗ୍ରହମ୍ 3.37.
ଏହିପରି, ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ସାର ସ୍ୱରୂପ କହିଦେଲି, ବତ୍ସ।
ସପ୍ତଦ୍ଵୀପେଶ୍ଵରୋ ରାଜା ସୁଚନ୍ଦ୍ରୋଽସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵତଃ
ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି ରାଜା ସୁଚନ୍ଦ୍ର, ଏହି କବଚର ଶକ୍ତିରେ—
ପ୍ରଚେତା ଲୋମଶଶ୍ଚୈଵ ଯତଃ ସିଦ୍ଧୋ ବଭୂଵ ହ
ପ୍ରଚେତାସ ଓ ଲୋମଶ, ଏହାର ଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧିଲାଭ କରିଥିଲେ।
ଯଦି ସ୍ଯାତ୍ସିଦ୍ଧକଵଚଃ ସର୍ଵସିଦ୍ଧୀଶ୍ଵରୋ ଭଵେତ୍ ନିଶ୍ଚିତଂ କଵଚସ୍ଯାସ୍ଯ କଲାଂ ନାର୍ହନ୍ତି ଷୋଡଶୀମ୍
ଯଦି କେହି ସିଦ୍ଧ କବଚ ରଖିଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ଅଧିପତି ହୁଏ; ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ, ଏହି କବଚର ଶୋଡଶି କଳାର ଏକ ଅଂଶ ପ୍ରାପ୍ତି ମଧ୍ୟ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ଇଦଂ କଵଚମଜ୍ଞାତ୍ଵା ଭଜେତ୍କାଲୀଂ ଜଗତ୍ପ୍ରସୂମ୍
ଏହି କବଚ ଜାଣିନାହିଁ, ଯେ କେହି ଜଗତର ମା କାଳୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ—
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତେ ମହାପୁରାଣେ ତୃତୀଯେ ଗଣପତିଖଣ୍ଡେ ନାରଦନାରାଯଣସଂଵାଦେ ଭଦ୍ରକାଲୀକଵଚନିରୂପଣଂ ନାମ ସପ୍ତତ୍ରିଂଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀ ବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ ମହାପୁରାଣର ତୃତୀୟ ଗଣପତି ଖଣ୍ଡରେ ନାରଦ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କର ସଂବାଦରେ ଭଦ୍ରକାଳୀ କବଚ ବିବରଣ ନାମ ସତ୍ତର ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଅଗମତ୍ପୁଷ୍କରାକ୍ଷସ୍ତୁ ସେନାତ୍ର୍ଯକ୍ଷୌହିଣୀଯୁତଃ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ପୁଷ୍କରାକ୍ଷ ତିନି ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ସହିତ ଆସିଲେ।
ସୂର୍ଯ୍ଯଵଂଶୋଦ୍ଭଵୋ ରାଜା ସୁଚନ୍ଦ୍ରତନଯୋ ମହାନ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟବଂଶର ଉତ୍ପନ୍ନ ଏକ ମହାନ ରାଜା, ସୁଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ପୁତ୍ର।
ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯାଶ୍ଚ କଵଚଂ ଗଲେ ଯସ୍ଯ ମନୋହରମ୍
ତାଙ୍କର ଗଳାରେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ମନୋହର କବଚ ଥିଲା।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭ୍ରାତରଃ ସର୍ଵେ ରୈଣୁକେଯସ୍ଯ ଧୀମତଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଧୀମାନ୍ ରୈଣୁକେୟଙ୍କର ସମସ୍ତ ଭାଇମାନେ—