ଏତଦ୍ଭୃଗୁକୃତଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତଶ୍ଚ ଯଃ ପଠେତ୍
ଯେଉଁଠି ଭୃଗୁ ରଚିଥିବା ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପଢ଼େ,
ସ ପୂଜିତଶ୍ଚ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ତତ୍ରୈଵ ଵିଜଯୀ ଭଵେତ୍
ସେ ତିନି ଲୋକରେ ପୂଜିତ ହେଇ, ସେଠାରେ ଜୟୀ ହେବ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ବ୍ରହ୍ମା ଭୃଗୁଂ ଧର୍ମଭୃତାଂ ଵରମ୍
ଏହି ସମୟରେ, ଧର୍ମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମା ଭୃଗୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ସୁଚନ୍ଦ୍ରଜଯହେତୁଂ ଚ ପ୍ରତିଜ୍ଞାଫଲମେଵ ଚ
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ସୁଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଜୟର କାରଣ ଓ ପ୍ରତିଜ୍ଞାର ପୂରଣ—
ଦଶାକ୍ଷରୀ ମହାଵିଦ୍ଯା ଦତ୍ତା ଦୁର୍ଵାସସା ପୁରା
ଦୁର୍ବାସା ମୁନି ଏହି ଦଶ ଅକ୍ଷରର ମହାମନ୍ତ୍ର ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଦେଇଥିଲେ।
କଵଚଂ ଭଦ୍ରକାଲ୍ଯାଶ୍ଚ ଦେଵାନାଂ ଚ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍ 3.36.
ଭଦ୍ରକାଳୀଙ୍କର କବଚ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଅତୀଵ ପୂଜ୍ଯଂ ଶସ୍ତଂ ଚ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଜଯକାରଣମ୍
ଏହା ଅତି ପୂଜ୍ୟ ଏବଂ ଉତ୍ତମ, ତିନି ଲୋକରେ ବିଜୟର କାରଣ।
ଭୃଗୋ ଗଚ୍ଛତୁ ଭିକ୍ଷାର୍ଥଂ କରୋତୁ ପ୍ରାର୍ଥନାଂ ନୃପମ୍
ଭୃଗୁ ଭିକ୍ଷା ନେବାକୁ ଯାଆନ୍ତୁ ଏବଂ ରାଜାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତୁ।
ପ୍ରାଣାଂଶ୍ଚ କଵଚଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ସର୍ଵଂ ଦାସ୍ଯତି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ସେ ନିଶ୍ଚୟ ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣ, କବଚ ଏବଂ ମନ୍ତ୍ର ସବୁକୁ ଦେଇଦେବେ।
ଭୃଗୁଃ ସଂନ୍ଯାସିଵେଷେଣ ଗତ୍ଵା ରାଜାନ୍ତିକଂ ମୁନେ
ଭୃଗୁ ସନ୍ୟାସୀର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ, ମୁନି।
ରାଜା ଦଦୌ ଚ ତନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ କଵଚଂ ପରମାଦରାତ୍
ରାଜା ସେହି ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ କବଚକୁ ଉଚ୍ଚ ଆଦରରେ ଦେଇଥିଲେ।
କଵଚଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ତାଂ ଚ ଵିଦ୍ଯାଂ ଦଶାକ୍ଷରୀମ୍
ମୁଁ କବଚ ଏବଂ ଦଶ ଅକ୍ଷରର ମହାମନ୍ତ୍ର ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଗୋପନୀଯଂ ଚ କଵଚଂ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଦୁର୍ଲଭମ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ: କବଚଟି ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଦରକାର; ଏହା ତିନି ଲୋକରେ ଦୁର୍ଲଭ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ କାଲିକାଯୈ ସ୍ଵାହେତି ଚ ଦଶାକ୍ଷରୀମ୍
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ କାଳିକାୟେ ସ୍ୱାହା—ଏହି ଦଶ ଅକ୍ଷରର ମନ୍ତ୍ର।
ଦଶଲକ୍ଷଜପେନୈଵ ମନ୍ତ୍ରସିଦ୍ଧିଃ କୃତା ପୁରା
ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦଶ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରିଲେ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ସିଦ୍ଧି ଲଭିଥିଲା।
ବଭୂଵ ସିଦ୍ଧକଵଚୋଽପ୍ଯଯୋଧ୍ଯାମାଜଗାମ ସଃ
କବଚର ସିଦ୍ଧି ଲଭି ଏହି ମହାପୁରୁଷ ଅୟୋଧ୍ୟାକୁ ଆସିଥିଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ଅଧୁନା ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି କଵଚଂ ବ୍ରୂହି ମେ ପ୍ରଭୋ
ନାରଦ କହିଲେ: ଏବେ ମୁଁ କବଚ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛି; ମୋତେ କହନ୍ତୁ, ପ୍ରଭୁ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ନାରାଯଣେନ ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ କୃପଯା ଶୂଲିନେ ପୁରା
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ଯାହାକି ନାରାୟଣ କୃପାରେ ଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଦେଇଥିଲେ,
ତ୍ରିପୁରସ୍ଯ ଵଧେ ଘୋରେ ଶିଵସ୍ଯ ଵିଜଯାଯ ଚ
ତିପୁରାର ଭୟଙ୍କର ବିନାଶ ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ବିଜୟ ପାଇଁ,
ଦୁର୍ଵାସସା ଚ ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ସୁଚନ୍ଦ୍ରାଯ ମହାତ୍ମନେ
ଦୁର୍ବାସା ମୁନି ମହାତ୍ମା ସୁଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯାହା ଦେଇଥିଲେ,
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ କାଲିକାଯୈ ସ୍ଵାହା ମେ ପାତୁ ମସ୍ତକମ୍ 3.37.
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ କାଳିକାୟେ ସ୍ୱାହା—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋ ମସ୍ତକକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ତ୍ରିଲୋଚନେ ସ୍ଵାହା ନାସିକାଂ ମେ ସଦାଽଵତୁ
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ତ୍ରିଲୋଚନେ ସ୍ୱାହା—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସଦା ମୋ ନାକକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
କ୍ଲୀଂ ଭଦ୍ରକାଲିକେ ସ୍ଵାହା ପାତୁ ମେଽଧରଯୁଗ୍ମକମ୍
ଓ ଭଦ୍ରକାଳିକା, 'କ୍ଳୀଂ' ଏବଂ 'ସ୍ୱାହା' ମୋ ଦୁଇଟି ଓଠକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ କାଲିକାଯୈ ସ୍ଵାହା କର୍ଣଯୁଗ୍ମଂ ସଦାଽଵତୁ
'ଓଁ ହ୍ରୀଂ' କାଳିକାଙ୍କୁ 'ସ୍ୱାହା' ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେ ସଦା ମୋର ଦୁଇଟି କାନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଓଁ କ୍ରୀଂ ଭଦ୍ରକାଲ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ମମ ଵକ୍ଷଃ ସଦାଽଵତୁ
'ଓଁ କ୍ରୀଂ' ଭଦ୍ରକାଳିକାଙ୍କୁ 'ସ୍ୱାହା' ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେ ସଦା ମୋର ଛାତିକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ କାଲିକାଯୈ ସ୍ଵାହା ମମ ପୃଷ୍ଠଂ ସଦାଽଵତୁ
'ଓଁ ହ୍ରୀଂ' କାଳିକାଙ୍କୁ 'ସ୍ୱାହା' ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେ ସଦା ମୋର ପିଠକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ମୁଣ୍ଡମାଲିନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ପାଦୌ ସଦାଵତୁ
'ଓଁ ହ୍ରୀଂ କ୍ଳୀଂ' ମୁଣ୍ଡମାଳିନୀଙ୍କୁ 'ସ୍ୱାହା' ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେ ସଦା ମୋର ଦୁଇଟି ପାଦକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ପାତୁ ମହାକାଲୀ ଚାଗ୍ନେଯ୍ଯାଂ ରକ୍ତଦନ୍ତିକା
ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ମହାକାଳୀ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗରେ ରକ୍ତଦନ୍ତିକା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଶ୍ଯାମା ଚ ଵାରୁଣେ ପାତୁ ଵାଯଵ୍ଯାଂ ପାତୁ ଚଣ୍ଡିକା
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଶ୍ୟାମା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ବାୟବ୍ୟ ଦିଗରେ ଚଣ୍ଡିକା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପାତୂର୍ଧ୍ଵଂ ଲୋଲଜିହ୍ଵା ସା ମାଯାଽଽଦ୍ଯା ପାତ୍ଵଧଃ ସଦା
ଉପରେ ଲୋଳଜିହ୍ୱା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ତଳେ ମାୟା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।