ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ଯୁଯୁଧେ ରାମସ୍ତୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସମରାଜିରେ
ରାମ ତିନି ରାତି ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ସେମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ରମ୍ଭାସ୍ତମ୍ଭସମୂହ ଚ ଯଥା ଖଡ୍ଗେନ ଲୀଲଯା
ଏକ ତଳ ଗଛର ଗୁଛକୁ ଖଡ଼ାରେ ହାଲକାରେ କାଟି ଦେବା ପରି।
ସର୍ଵାଂସ୍ତାନ୍ନିହତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସୂର୍ଯ୍ଯଵଂଶସମୁଦ୍ଭଵଃ
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ ହେବା ଦେଖି, ସୂର୍ଯ୍ୟବଂଶର ଉତ୍ପନ୍ନ ମହାନ୍ତ।
ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷୌହିଣୀଭିଶ୍ଚ ସେନାଭିଃ ସହ ସଂଯୁଗେ
ବାରୋଟି ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ସହିତ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଭୃଗୁଃ ଶଙ୍କରଶୂଲେନ ନୃପଲକ୍ଷଂ ନିହତ୍ଯ ଚ
ଭୃଗୁ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଲକ୍ଷ ରାଜାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ କଲେ।
ନିହତ୍ଯ ସର୍ଵାଃ ସେନାଶ୍ଚ ସୁଚନ୍ଦ୍ରଂ ଯୁଯୁଧେ ବଲୀ 3.36.
ସମସ୍ତ ସେନାକୁ ନଷ୍ଟ କରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୁଚନ୍ଦ୍ର ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ନାଗପାଶଂ ଚ ଚିଚ୍ଛେଦ ଗାରୁଡେନ ନୃପେଶ୍ଵରଃ
ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗାରୁଡ଼ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସର୍ପର ଜାଲକୁ କାଟିଦେଲେ।
ଭୃଗୁର୍ନାରାଯଣାସ୍ତ୍ରଂ ଚ ଚିକ୍ଷେପ ରଣମୂର୍ଧନି
ଭୃଗୁ ଯୁଦ୍ଧର ଶିରୋଭାଗରେ ନାରାୟଣ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଽସ୍ତ୍ରଂ ନୃପଶାର୍ଦୂଲଶ୍ଚାଵରୁହ୍ଯ ରଥାତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଦେଖି, ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାଘ ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କ ରଥରୁ ଉତରିଗଲେ।
ତମେଵ ପ୍ରଣତଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଯଯୌ ନାରାଯଣାନ୍ତିକମ୍
ସେ ନମସ୍କାର କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଛାଡ଼ି, ନାରାୟଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଭୃଗୁଃ ଶକ୍ତିଂ ଚ ମୁସଲଂ ତୋମରଂ ପଟ୍ଟିଶଂ ତଥା
ଭୃଗୁ ଶକ୍ତି, ମୁସଳ, ତୋମର ଓ ପଟ୍ଟିଶ ନେଇଲେ।
ଜଗ୍ରାହ କାଲୀ ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ସୁଚନ୍ଦ୍ରସ୍ଯନ୍ଦନସ୍ଥିତା
ସୁଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରଥରେ ଦଉଡ଼ିଥିବା କାଳୀ ସେ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଧରିନେଲେ।
ଦଦର୍ଶ ପୁରତୋ ରାମୋ ଭଦ୍ରକାଲୀଂ ଜଗତ୍ପ୍ରସୂମ୍
ରାମ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଜଗତର ମାତା ଭଦ୍ରକାଳୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଵିହାଯ ଶସ୍ତ୍ରମସ୍ତ୍ରଂ ଚ ପିନାକଂ ଚ ଭୃଗୁସ୍ତଦା
ତାପରେ ଭୃଗୁ ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର, ଶସ୍ତ୍ର ଓ ପିନାକ ଧନୁଷକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ପରଶୁରାମ ଉଵାଚ ନମୋ ଦୁର୍ଗତିନାଶିନ୍ଯୈ ମାଯାଯୈ ତେ ନମୋ ନମଃ
ପରଶୁରାମ କହିଲେ: ଦୁଃଖ ନାଶ କରୁଥିବା ମାୟା ମା, ତୁମକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ନମୋ ଜଗଦ୍ଧାତ୍ର୍ଯୈ ଜଗତ୍କର୍ତ୍ର୍ଯୈ ନମୋନମଃ 3.36.
ଜଗତର ଧାରଣ କରୁଥିବା ଓ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ମାତା, ତୁମକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ପ୍ରସୀଦ ଜଗତାଂ ମାତଃ ସୃଷ୍ଟିସଂହାରକାରିଣି
ହେ ଜଗତର ମାତା, ସୃଷ୍ଟି ଓ ସଂହାର କରୁଥିବା, ଦୟା କର।
ତ୍ଵଯି ମେ ଵିମୁଖାଯାଂ ଚ କୋ ମାଂ ରକ୍ଷିତୁମୀଶ୍ଵରଃ
ମୁଁ ତୁମଠାରୁ ଦୂର ହେଲେ, ମୋତେ କିଏ ରକ୍ଷା କରିପାରିବ?
ଯୁଷ୍ମାଭିଃ ଶିଵଲୋକେ ଚ ମହ୍ଯଂ ଦତ୍ତୋ ଵରଃ ପୁରା
ତୁମେମାନେ ଶିବ ଲୋକରେ ପୂର୍ବରୁ ମୋତେ ଏକ ଵର ଦେଇଥିଲେ।
ରେଣୁକେଯସ୍ତଵଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରସନ୍ନାଽଭଵଦମ୍ବିକା
ରେଣୁକାଙ୍କ ଠାରୁ ତୁମର ସ୍ତୋତ୍ର ଶୁଣି, ଅମ୍ବିକା ଖୁସି ହେଲେ।
ଏତଦ୍ଭୃଗୁକୃତଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତଶ୍ଚ ଯଃ ପଠେତ୍
ଯେଉଁଠି ଭୃଗୁ ରଚିଥିବା ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପଢ଼େ,
ସ ପୂଜିତଶ୍ଚ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ତତ୍ରୈଵ ଵିଜଯୀ ଭଵେତ୍
ସେ ତିନି ଲୋକରେ ପୂଜିତ ହେଇ, ସେଠାରେ ଜୟୀ ହେବ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ବ୍ରହ୍ମା ଭୃଗୁଂ ଧର୍ମଭୃତାଂ ଵରମ୍
ଏହି ସମୟରେ, ଧର୍ମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମା ଭୃଗୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ସୁଚନ୍ଦ୍ରଜଯହେତୁଂ ଚ ପ୍ରତିଜ୍ଞାଫଲମେଵ ଚ
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ସୁଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଜୟର କାରଣ ଓ ପ୍ରତିଜ୍ଞାର ପୂରଣ—
ଦଶାକ୍ଷରୀ ମହାଵିଦ୍ଯା ଦତ୍ତା ଦୁର୍ଵାସସା ପୁରା
ଦୁର୍ବାସା ମୁନି ଏହି ଦଶ ଅକ୍ଷରର ମହାମନ୍ତ୍ର ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଦେଇଥିଲେ।
କଵଚଂ ଭଦ୍ରକାଲ୍ଯାଶ୍ଚ ଦେଵାନାଂ ଚ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍ 3.36.
ଭଦ୍ରକାଳୀଙ୍କର କବଚ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଅତୀଵ ପୂଜ୍ଯଂ ଶସ୍ତଂ ଚ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଜଯକାରଣମ୍
ଏହା ଅତି ପୂଜ୍ୟ ଏବଂ ଉତ୍ତମ, ତିନି ଲୋକରେ ବିଜୟର କାରଣ।
ଭୃଗୋ ଗଚ୍ଛତୁ ଭିକ୍ଷାର୍ଥଂ କରୋତୁ ପ୍ରାର୍ଥନାଂ ନୃପମ୍
ଭୃଗୁ ଭିକ୍ଷା ନେବାକୁ ଯାଆନ୍ତୁ ଏବଂ ରାଜାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତୁ।
ପ୍ରାଣାଂଶ୍ଚ କଵଚଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ସର୍ଵଂ ଦାସ୍ଯତି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ସେ ନିଶ୍ଚୟ ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣ, କବଚ ଏବଂ ମନ୍ତ୍ର ସବୁକୁ ଦେଇଦେବେ।
ଭୃଗୁଃ ସଂନ୍ଯାସିଵେଷେଣ ଗତ୍ଵା ରାଜାନ୍ତିକଂ ମୁନେ
ଭୃଗୁ ସନ୍ୟାସୀର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ, ମୁନି।