ପିନାକୀ ପାତୁ ମାଂ ପ୍ରୀତ୍ଯା ଭକ୍ତଂ ସଵୈ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲଃ
ପିନାକୀ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସଦା ପ୍ରେମରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, କାରଣ ସେ ସବୁବେଳେ ଭକ୍ତବତ୍ସଳ।
ଦଶଲକ୍ଷଜପେନୈଵ ସିଦ୍ଧିର୍ଭଵତି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଦଶଲକ୍ଷ ଜପ କରିଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ।
ତଵ ସ୍ନେହାନ୍ମଯାଽଽଖ୍ଯାତଂ ପ୍ରଵକ୍ତଵ୍ଯଂ ନ କସ୍ଯଚିତ୍
ତୁମ ପ୍ରତି ସ୍ନେହରୁ ଏହା କୁହିଛି; ଏହା କେହିଠିରେ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅଶ୍ଵମେଧସହସ୍ରାଣି ରାଜସୂଯଶତାନି ଚ
ଏକ ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଓ ଶତ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ,
କଵଚସ୍ଯ ପ୍ରସାଦେନ ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତୋ ଭଵେନ୍ନରଃ
ଏହି କବଚର କୃପାରେ ଜୀବନରେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଇଦଂ କଵଚମଜ୍ଞାତ୍ଵା ଭଜେଦ୍ଯଃ ଶଙ୍କରଂ ପ୍ରଭୁମ୍
ଯେ କେହି ଏହି କବଚ ଜାଣିନାହିଁ ଶଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ,
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ରାଜେନ୍ଦ୍ରାନ୍ପ୍ରେଷଯାମାସ ଯୁଦ୍ଧେ ଶସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦାନ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ।
ବୃହଦ୍ବଲଂ ସୋମଦତ୍ତଂ ଵିଦର୍ଭଂ ମିଥିଲେଶ୍ଵରମ୍
ବୃହଦ୍ବଳ, ସୋମଦତ୍ତ, ବିଦର୍ଭ ଓ ମିଥିଳାର ରାଜା।
ଆଯଯୁଃ ସମରେ ଯୋଦ୍ଧୁଂ ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯଂ ମହାରଥାଃ
ଯାମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପୁଅ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ବଡ଼ ରଥୀମାନେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଆସିଲେ।
ରାମସ୍ଯ ଭ୍ରାତରଃ ସର୍ଵେ ଵୀରାସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣାସ୍ତ୍ରପାଣଯଃ
ରାମଙ୍କ ସମସ୍ତ ଭାଇମାନେ, ସାହସୀ ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ହାତରେ ଧରି, ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ତେ ଵୀରାଃ ଶରଜାଲେନ ଦିଵ୍ଯାସ୍ତ୍ରେଣ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ସେ ସାହସୀମାନେ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କୌଶଳରେ ଅନେକ ତୀର ଛାଡ଼ିଲେ।
ଆଯଯୌ ସମରେ ଶୀଘ୍ରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଂଶ୍ଚ ପରାଜିତାନ୍
ସେମାନେ ପରାଜିତ ହେବାକୁ ଦେଖି, ସେ ତୁରନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଚିକ୍ଷେପ ନାଗପାଶଂ ଚ ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯୋ ମହାବଲଃ
ଯାମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପୁଅ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ନାଗପାଶ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ।
ଭୃଗୁଃ ଶଙ୍କରଶୂଲେନ ସୋମଦତ୍ତଂ ଜଘାନ ହ
ଭୃଗୁ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ସୋମଦତ୍ତଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।
ମୈଥିଲଂ ମୁଦ୍ଗରେଣୈଵ ଶକ୍ତ୍ଯା ଵୈ ନୈଷଧଂ ତଥା
ମୈଥିଲ ରାଜାଙ୍କୁ ଗଦାରେ ଆଘାତ କଲେ, ଏବଂ ନିଷାଧ ରାଜାଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କଲେ।
ନିହତ୍ଯ ନିଖିଲାନ୍ଭୂପାନ୍ସଂହାରାଗ୍ନିସମୋ ରଣେ 3.36.
ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ହେବା ପରେ, ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସଂହାର ଅଗ୍ନି ପରି ହେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ଯୋଦ୍ଧୁମାଯାନ୍ତଂ ରାଜାନଶ୍ଚ ମହାରଥାଃ
ସେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆଗକୁ ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖି, ରାଜାମାନେ ଓ ବଡ଼ ରଥୀମାନେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଆସିଲେ।
କାନ୍ଯକୁବ୍ଜାଶ୍ଚ ଶତଶଃ ସୌରାଷ୍ଟ୍ରାଃ ଶତଶସ୍ତଥା
କାନ୍ୟକୁବ୍ଜ ଏବଂ ସୌରାଷ୍ଟ୍ରରୁ ଶତାଧିକ ଯୋଧାମାନେ ଆସିଲେ।
ସୌମ୍ଯା ଵାଙ୍ଗାଶ୍ଚ ଶତଶୋ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରାସ୍ତଥା ଦଶ
ସୌମ୍ୟ ବଙ୍ଗ ଯୋଧାମାନେ ଶତାଧିକ ଆସିଲେ, ଏବଂ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରରୁ ଦଶ ଯୋଧାମାନେ ଆସିଲେ।
କୃତ୍ଵା ତୁ ଶରଜାଲଂ ଚ ଭୃଗୁଶ୍ଚିଚ୍ଛେଦ ତତ୍କ୍ଷଣମ୍
ତୀରର ଅନେକ ଝାଳି ତିଆରି କରିବା ପରେ, ଭୃଗୁ ସେଠାକୁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ କାଟି ଦେଲେ।
ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ଯୁଯୁଧେ ରାମସ୍ତୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସମରାଜିରେ
ରାମ ତିନି ରାତି ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ସେମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ରମ୍ଭାସ୍ତମ୍ଭସମୂହ ଚ ଯଥା ଖଡ୍ଗେନ ଲୀଲଯା
ଏକ ତଳ ଗଛର ଗୁଛକୁ ଖଡ଼ାରେ ହାଲକାରେ କାଟି ଦେବା ପରି।
ସର୍ଵାଂସ୍ତାନ୍ନିହତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସୂର୍ଯ୍ଯଵଂଶସମୁଦ୍ଭଵଃ
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ ହେବା ଦେଖି, ସୂର୍ଯ୍ୟବଂଶର ଉତ୍ପନ୍ନ ମହାନ୍ତ।
ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷୌହିଣୀଭିଶ୍ଚ ସେନାଭିଃ ସହ ସଂଯୁଗେ
ବାରୋଟି ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ସହିତ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଭୃଗୁଃ ଶଙ୍କରଶୂଲେନ ନୃପଲକ୍ଷଂ ନିହତ୍ଯ ଚ
ଭୃଗୁ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଲକ୍ଷ ରାଜାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ କଲେ।
ନିହତ୍ଯ ସର୍ଵାଃ ସେନାଶ୍ଚ ସୁଚନ୍ଦ୍ରଂ ଯୁଯୁଧେ ବଲୀ 3.36.
ସମସ୍ତ ସେନାକୁ ନଷ୍ଟ କରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୁଚନ୍ଦ୍ର ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ନାଗପାଶଂ ଚ ଚିଚ୍ଛେଦ ଗାରୁଡେନ ନୃପେଶ୍ଵରଃ
ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗାରୁଡ଼ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସର୍ପର ଜାଲକୁ କାଟିଦେଲେ।
ଭୃଗୁର୍ନାରାଯଣାସ୍ତ୍ରଂ ଚ ଚିକ୍ଷେପ ରଣମୂର୍ଧନି
ଭୃଗୁ ଯୁଦ୍ଧର ଶିରୋଭାଗରେ ନାରାୟଣ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଽସ୍ତ୍ରଂ ନୃପଶାର୍ଦୂଲଶ୍ଚାଵରୁହ୍ଯ ରଥାତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଦେଖି, ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାଘ ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କ ରଥରୁ ଉତରିଗଲେ।
ତମେଵ ପ୍ରଣତଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଯଯୌ ନାରାଯଣାନ୍ତିକମ୍
ସେ ନମସ୍କାର କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଛାଡ଼ି, ନାରାୟଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଚାଲିଗଲେ।