ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ହିଂସକାନାଂ ନ ଵେଦେଷୁ ନିରୂପିତମ୍
ହିଂସା କରୁଥିବାମାନେ ପାଇଁ ବେଦରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନୁହେଁ।
ପିତ୍ରା ତେ ନିହତା ଭୂପା ମହାବଲପରାକ୍ରମାଃ
ତୁମର ବାପା ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜାମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ।
ତ୍ରିଃସପ୍ତକୃତ୍ଵୋ ନିର୍ଭୂପାଂ କୃତ୍ସ୍ନାଂ କର୍ତୁଂ ମହୀମିତି
ସେ ତିନି ସାତ ବେଳେ ସମସ୍ତ ଭୂମିକୁ ରାଜା ଶୂନ୍ୟ କରିଥିଲେ।
କ୍ଷତ୍ରିଯାଣାଂ ରଣୋ ଧର୍ମୋ ରଣେ ମୃତ୍ଯୁର୍ନ ଗର୍ହିତଃ
କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ ହେଉଛି ଧର୍ମ; ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ୍ୟୁ ନିନ୍ଦାନୀୟ ନୁହେଁ।
ତପୋଧନାନାଂ ଵିପ୍ରାଣାଂ ଵାଗ୍ବଲାନାଂ ଯୁଗେ ଯୁଗେ
ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତପସ୍ୟାରେ ନିପୁଣ, ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ସବୁବେଳେ ତାଙ୍କର କଥାରେ ଓ ତାପରେ ଥାଏ।
କ୍ଷତ୍ରିଯାଣାଂ ବଲଂ ଯୁଦ୍ଧଂ ଵ୍ଯାପାରଶ୍ଚ ବଲଂ ଵିଶାମ୍
କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଯୁଦ୍ଧରେ ରହିଛି; ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କର ଶକ୍ତି ତାଙ୍କର କାମକାଜରେ ଅଛି।
ହରୌ ଭକ୍ତିର୍ହରେର୍ଦାସ୍ଯଂ ଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ବଲଂ ହରିଃ
ଯେଉଁ ଭକ୍ତମାନେ ହରିଙ୍କୁ ଭଜନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଓ ସେବାରେ ଅଛି; ହରି ନିଜେ ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି।
ବଲଂ ଵେଷଶ୍ଚ ଵେଶ୍ଯାନାଂ ଯୋଷିତାଂ ଯୌଵନଂ ବଲମ୍
ବେଶ୍ୟାମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ତାଙ୍କର ପୋଷାକ ଓ ଆଭୂଷଣରେ ଅଛି; ଜଣେ ଜଣେ ଝିଅମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ତାଙ୍କର ଯୁବାବସ୍ଥା।
ସତାଂ ସତ୍ଯଂ ବଲଂ ମିଥ୍ଯା ବଲମେଵାସତାଂ ସଦା 3.35.
ଭଲ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସତ୍ୟ ହେଉଛି ଶକ୍ତି; ମିଛ କଥା କହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁବେଳେ ମିଥ୍ୟା ହିଁ ଶକ୍ତି।
ଵିଦ୍ଯା ବଲଂ ପଣ୍ଡିତାନାଂ ଧୈର୍ଯ୍ଯଂ ସାହସିନାଂ ବଲମ୍
ପଣ୍ଡିତମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଶିକ୍ଷାରେ ଅଛି; ସାହସୀମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଧୈର୍ଯ୍ୟରେ ଅଛି।
ଧନଂ ବଲଂ ଚ ଧନିନାଂ ଶୁଚୀନାଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ଧନୀମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଧନରେ ଅଛି, ବିଶେଷ କରି ସଫା ମନର ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ।
ହିଂସା ଚ ହିଂସ୍ରଜନ୍ତୂନାଂ ସତୀନାଂ ପତିସେଵନମ୍
ହିଂସ୍ର ପଶୁମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ହିଂସାରେ ଅଛି; ପତିବ୍ରତା ନାରୀମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ପତିସେବାରେ ଅଛି।
ବଲଂ ଧର୍ମୋ ଗୃହସ୍ଥାନାଂ ଭୃତ୍ଯାନାଂ ରାଜସେଵନମ୍
ଗୃହସ୍ଥମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଧର୍ମରେ ଅଛି; ଚାକରମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ରାଜାଙ୍କୁ ସେବା କରିବାରେ ଅଛି।
ଯତୀନାଂ ଚ ସଦାଚାରୋ ନ୍ଯାସଃ ସଂନ୍ଯାସିନାଂ ବଲମ୍
ଯତୀମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଭଲ ଆଚରଣରେ ଅଛି; ସନ୍ନ୍ୟାସୀମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ସନ୍ନ୍ୟାସରେ ଅଛି।
ପୁଣ୍ଯଂ ବଲଂ ପୁଣ୍ଯଵତାଂ ପ୍ରଜାନାଂ ନୃପତିର୍ବଲମ୍
ପୁଣ୍ୟବାନ୍ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୁଣ୍ୟ ହେଉଛି ଶକ୍ତି; ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରାଜା ହେଉଛି ଶକ୍ତି।
ଜଲଂ ବଲଂ ଚ ସସ୍ଯାନାଂ ମତ୍ସ୍ଯାନାଂ ଚ ଜଲଂ ବଲମ୍
ଗଛପଲାମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ପାଣିରେ ଅଛି; ମାଛମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପାଣି ହିଁ ଶକ୍ତି।
ଵିପ୍ରଃ ଶାନ୍ତୋ ରଣୋଦ୍ଯୋଗୀ ନୈଵ ଦୃଷ୍ଟୋ ନ ଚ ଶ୍ରୁତଃ
ଶାନ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି କେବେ ଦେଖାଯାଇନାହିଁ, କିମ୍ବା ଶୁଣାଯାଇନାହିଁ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ରାଜେନ୍ଦ୍ରୋ ଵିରରାମ ରଣାଜିରେ 3.35.
ଏପରି କହି ରାଜା ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ନିରବ ହେଲେ।
ରାମସ୍ଯ ଭ୍ରାତରଃ ସର୍ଵେ ତୀକ୍ଷ୍ଣଶସ୍ତ୍ରାସିପାଣଯଃ
ରାମଙ୍କ ସମସ୍ତ ଭାଇମାନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତଳଓ ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଥିଲେ।
ରଣୋନ୍ମୁଖାଂଶ୍ଚ ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମତ୍ସ୍ଯରାଜୋ ମହାବଲଃ
ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ଦେଖି, ମାଛ ରାଜା ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଶରଜାଲେନ ରାଜେନ୍ଦ୍ରୋ ଵାରଯାମାସ ତାନପି
ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ବାଣ ଝଡ଼ି ଦେଇ ଅଟକାଇଦେଲେ।
ରାଜା ଚିକ୍ଷେପ ଦିଵ୍ଯାସ୍ତ୍ରଂ ଶତସୂର୍ଯ୍ଯପ୍ରଭଂ ମୁନେ
ମୁନି, ରାଜା ଏକ ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ, ଯାହା ଶତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲା।
ଦିଵ୍ଯାସ୍ତ୍ରେଣୈଵ ମୁନଯଶ୍ଚିଚ୍ଛିଦୁଃ ସଶରଂ ଧନୁଃ ୧୦୫ ନ୍ଯସ୍ତଶସ୍ତ୍ରଂ ନୃପଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମୁନଯୋ ହର୍ଷଵିହ୍ଵଲାଃ
ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୁନିମାନେ ଧନୁଷ ଓ ତୀରକୁ କାଟିଦେଲେ । ରାଜା ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଭୂମିରେ ରଖିଦେଖି, ମୁନିମାନେ ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲେ ।
ଶୂଲନିକ୍ଷେପସମଯେ ଵାଗ୍ବଭୂଵାଶରୀରିଣୀ
ଶୂଳ ଫେଙ୍ଗିବା ସମୟରେ ଏକ ଦେହବିହୀନ ସ୍ୱର ଶୁଣାଗଲା ।
ଶିଵସ୍ଯ କଵଚଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଦତ୍ତଂ ଦୁର୍ଵାସସା ପୁରା
ଶିବଙ୍କର ଦିବ୍ୟ କବଚ ପୂର୍ବେ ଦୁର୍ବାସା ଦେଇଥିଲେ ।
ପ୍ରାଣାନାଂ ଚ ପ୍ରଦାତାରଂ କଵଚଂ ଯାଚତଂ ନୃପମ୍
ଏହି କବଚ ଜୀବନ ଦେଇଥିବା, ରାଜାଙ୍କୁ ଚାହିଁବାକୁ କହ ।
ତଚ୍ଛୂଲଂ ତଂ ନୃପଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଶତଖଣ୍ଡଂ ଗତଂ ମୁନେ 3.35.
ମୁନି, ଶୂଳ ରାଜାଙ୍କୁ ଲାଗିଲାବେଳେ, ଏହା ଶତ ଖଣ୍ଡରେ ଭାଙ୍ଗିଗଲା ।
ଯଯାଚେ କଵଚଂ ଭୂପଂ ଜମଦଗ୍ନିସୁତୋ ମହାନ୍
ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କର ପୁତ୍ର ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତି ରାଜାଙ୍କୁ କବଚ ଚାହିଲେ ।
ଗୃହୀତ୍ଵା କଵଚଂ ତଚ୍ଚ ଶୂଲେନୈଵ ଜଘାନ ହ ମହାବଲିଷ୍ଠୋ ଗୁଣଵାଂଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଵଂଶସମୁଦ୍ଭଵଃ
ସେ କବଚ ନେଇ, ଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କଲେ; ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶରେ ଜନ୍ମିଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଗୁଣବାନ ଥିଲେ ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ନାରାଯଣ ମହାଭାଗ ଶ୍ରୋତୁଂ କୌତୂହଲଂ ମମ
ନାରଦ କହିଲେ: ନାରାୟଣ, ମୋତେ ଶୁଣିବାକୁ ଅତି ଆଗ୍ରହ ଅଛି ।