ପୁତ୍ରାଂଶ୍ଚ ପୁରତଃ ହୃତ୍ଵା ବାନ୍ଧଵାଂଶ୍ଚ ସ୍ଵକିଂକରାନ୍
ସେ ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ବାନ୍ଧବ ଓ ସେବକମାନେଙ୍କୁ ନିଜ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଣିଲେ।
ଯୋଗେନ ଭିତ୍ତ୍ଵା ଷଟ୍ଚକ୍ରଂ ଵାଯୁଂ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ମୂର୍ଦ୍ଧନି
ଯୋଗବଳରେ ସେ ଷଟ୍ଚକ୍ରକୁ ଭେଦି, ପ୍ରାଣକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଅବସ୍ଥିତ କଲେ।
ସ୍ଵାନ୍ତମାକୃଷ୍ଯ ଵିଷଯାଜ୍ଜଲବୁଦ୍ବୁଦସନ୍ନିଭାତ୍
ସେ ନିଜ ମନକୁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗ, ଯେଉଁମାନେ ପାଣିର ବୁଲବୁଲି ପରି ଅସ୍ଥିର, ସେଠାରୁ ଦୂରେ ନେଲେ।
ଦ୍ଵିଵିଧଂ କର୍ମ ସଂନ୍ଯସ୍ଯ ନିର୍ମୂଲମପୁନର୍ଭଵମ୍
ସେ ଦୁଇ ପ୍ରକାର କର୍ମକୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ, ଯାହା ମୂଳହୀନ ଓ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନ ଦେଇଥାଏ।
ସ ରାଜା ତାଂ ମୃତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିଲଲାପ ରୁରୋଦ ଚ
ସେ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ମୃତ ଦେଖି କନ୍ଦିଲେ ଓ ବିଳାପ କଲେ।
ରାଜୋଵାଚ ସଚେତନା ମାଂ ପଶ୍ଯେତି ଵିଲପନ୍ତଂ ମୁହୁମୁର୍ହୁଃ
ରାଜା କହିଲେ — 'ମୁଁ ସଚେତନ ଅଛି, ମୋତେ ଦେଖ; ମୁଁ ପୁନିପୁନି ବିଳାପ କରୁଛି।'
ମନୋରମେ ସମୁତ୍ତିଷ୍ଠ ମଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଗୃହଂ ଵ୍ରଜ
'ମନୋରମେ, ଉଠ; ମୋ ସହିତ ଘରକୁ ଚଳ।'
ମନୋରମେ ସମୁତ୍ତିଷ୍ଠ ଶ୍ରୀଶୈଲଂ ଵ୍ରଜ ସୁନ୍ଦରି
'ମନୋରମେ, ଉଠ; ଶ୍ରୀଶୈଳକୁ ଯାଅ, ସୁନ୍ଦରୀ।'
ମନୋରମେ ସମୁତ୍ତିଷ୍ଠ ଵ୍ରଜ ଗୋଦାଵରୀଂ ପ୍ରିଯେ 3.35.
'ମନୋରମେ, ଉଠ; ଗୋଦାବରୀକୁ ଯାଅ, ପ୍ରିୟା।'
ମନୋରମେ ସମୁତ୍ତିଷ୍ଠ ନନ୍ଦନଂ ଵ୍ରଜ ସୁନ୍ଦରି
'ମନୋରମେ, ଉଠ; ନନ୍ଦନକୁ ଯାଅ, ସୁନ୍ଦରୀ।'
ମନୋରମେ ସମୁତ୍ତିଷ୍ଠ ମଲଯଂ ଵ୍ରଜ ସୁନ୍ଦରି
'ମନୋରମେ, ଉଠ; ମଲୟକୁ ଯାଅ, ସୁନ୍ଦରୀ।'
ଶୀତେନ ଗନ୍ଧଯୁକ୍ତେନ ଵାଯୁନା ସୁରଭୀକୃତେ
ସେଠାରେ ଶୀତଳ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ପବନ ଚଲୁଥିଲା।
ଚନ୍ଦନାଗୁରୁକସ୍ତୂରୀକୁଂକୁମାଲେପନଂ କୁରୁ
ଚନ୍ଦନ, ଅଗରୁ, କଷ୍ଟୂରୀ ଓ କୁଙ୍କୁମ ଲଗାଇବା।
ସୁଧାତୁଲ୍ଯଂ ସୁମଧୁରଂ ଵଚନଂ ରଚଯ ପ୍ରିଯେ
ନୀ ମଧୁର ଓ ଅମୃତ ସମାନ କଥା କହ, ପ୍ରିୟା।
ନୃପସ୍ଯ ରୋଦନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵାଗ୍ବଭୂଵାଶରୀରିଣୀ
ରାଜାଙ୍କର କାନ୍ଦନ ଶୁଣି, କଥା ଦେହ ଛାଡ଼ିଗଲା।
ତ୍ଵଂ ମହାଜ୍ଞାନିନାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଦତ୍ତାତ୍ରେଯପ୍ରସାଦତଃ
ତୁମେ ମହାଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦତ୍ତାତ୍ରେୟଙ୍କର କୃପାରେ।
କମଲାଂଶା ଚ ସା ସାଧ୍ଵୀ ଜଗାମ କମଲାଲଯମ୍
ସେ ସତୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଅଂଶ ଥିଲେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ନିବାସକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଇତ୍ଯେଵ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଜହୌ ଶୋକଂ ନରାଧିପଃ
ଏହି କଥା ମାତ୍ର ଶୁଣି, ରାଜା ଦୁଃଖ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ସଂସ୍କାରାଗ୍ନିଂ କାରଯିତ୍ଵା ପୁତ୍ରଦ୍ଵାରା ଦଦାହ ତାମ୍ 3.35.
ଶବଦାହ ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ତିଆରି କରି, ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଦାହ କରାଗଲା।
ନାନାଵିଧାନି ଦାନାନି ଵସ୍ତ୍ରାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ
ସେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦାନ ଓ ଅନେକ ପ୍ରକାର ପୋଶାକ ଦେଲେ।
ଭୁଜ୍ଯତାଂ ଭୁଜ୍ଯତାଂ ଶଶ୍ଵଦ୍ଦୀଯତାଂ ଦୀଯତାମିତି
ଏହା ଭୋଗ କର, ସଦା ଭୋଗ କର; ଏହା ଦେ, ସବୁବେଳେ ଦେ।
କୋଷେଷୁ ସ୍ଵାଧିକାରେଷୁ ସ୍ଥିତଂ ଯଦ୍ଯଦ୍ଧନଂ ତଦା
ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଧନ ରାଜାଙ୍କ ଖଜାନା ଓ ଅଧିକାର ମଧ୍ୟରେ ଥିଲା,
ରାଜା ଜଗାମ ସମରଂ ହୃଦଯେନ ଵିଦୂଯତା
ହୃଦୟ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ରାଜା ଯୁଦ୍ଧକୁ ଗଲେ।
ଦଦର୍ଶ ମଙ୍ଗଲଂ ରାଜା ପୁରୋ ଵର୍ତ୍ମନି ଵର୍ତ୍ମନି
ପଥରେ ପଥରେ ରାଜା ଶୁଭ ସଙ୍କେତ ଦେଖିଲେ।
ମୁକ୍ତକେଶୀଂ ଛିନ୍ନନାସାଂ ରୁଦତୀଂ ଚ ଦିଗମ୍ବରାମ୍
ଖୋଲା କେଶ, କଟା ନାକ, କାନ୍ଦୁଥିବା ଓ ନିର୍ବସ୍ତ୍ର ଜଣେ ଜଣାଣୀ ଦେଖାଦେଲେ।
ମୁଖଦୁଷ୍ଟାଂ ଯୋନିଦୁଷ୍ଟାଂ ଵ୍ଯାଧିଯୁକ୍ତାଂ ଚ କୁଟ୍ଟିନୀମ୍
ମୁହଁ ଓ ଯୋନି ଅଶୁଦ୍ଧ, ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ଏକ ବେଶ୍ୟା।
କୁମ୍ଭକାରଂ ତୈଲକାରଂ ଵ୍ଯାଧଂ ସର୍ପୋପଜୀଵିନମ୍
ମାଟି କୁମ୍ଭ କରୁଥିବା, ତେଲ ବନେଇଥିବା, ଶିକାରି ଓ ସାପ ଧରି ଜୀବିକା କରୁଥିବା।
ଵସାଵିକ୍ରଯିଣଂ ଚୈଵ କନ୍ଯାଵିକ୍ରଯିଣଂ ତଥା
ଚର୍ବି ବେଚୁଥିବା ଏବଂ ଝିଅ ବେଚୁଥିବା ଲୋକ।
ସର୍ପକ୍ଷତଂ ନରଂ ସର୍ପଂ ଗୋଧାଂ ଚ ଶଶକଂ ଵିଷମ୍ 3.35.
ସାପ କାଟିଥିବା ଲୋକ, ସାପ, ଗୋଧି ଓ ବିଷାକ୍ତ ଖରାଗୋଶ।
ଦେଵଲଂ ଵୃଷଵାହଂ ଚ ଶୂଦ୍ରଶ୍ରାଦ୍ଧାନ୍ନଭୋଜିନମ୍ ।। ଶୂଦ୍ରାନ୍ନପାଚକଂ ଶୂଦ୍ରଯାଜକଂ ଗ୍ରାମଯାଜକମ୍ା
ଏକ ମେଣ୍ଡିକାଣ୍ଟ, ବଳଦ ଗାଡ଼ି ଚଳାଉଥିବା, ଶୂଦ୍ର ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଅନ୍ନ ଖାଉଥିବା, ଶୂଦ୍ର ଅନ୍ନ ରନ୍ଧୁଥିବା, ଶୂଦ୍ର ପୂଜା କରୁଥିବା ଓ ଗାଁର ପୂଜାରି।