ମନୋରମୋଵାଚ ପ୍ରାଣାତିରେକ ପ୍ରାଣେଶ ଶୃଣୁ ଵାକ୍ଯଂ ଶୁଭାଵହମ୍
ମନୋରମା କହିଲେ, 'ହେ ପ୍ରାଣନାଥ, ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ, ଏହି ଶୁଭ କଥା ଶୁଣ।'
ନାରାଯଣାଂଶୋ ଭଗଵାଞ୍ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯୋ ମହାବଲୀ
ଜାମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପୁଅ, ମହାବଳୀ ଭଗବାନ ପରଶୁରାମ, ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଂଶ।
ତ୍ରିଃସପ୍ତକୃତ୍ଵୋ ନିର୍ଭୂପାଂ କରିଷ୍ଯାମି ମହୀମିତି
ସେ କହିଛନ୍ତି, 'ମୁଁ ଏଇ ପୃଥିବୀରୁ ଏକୋଇଶିଥର ରାଜାମାନୋ କୁ ହଟାଇଦେବି।'
ପାପିନଂ ରାଵଣଂ ଜିତ୍ଵା ଶୂରଂ ତ୍ଵମପି ମନ୍ଯସେ
ପାପୀ ରାବଣଙ୍କୁ ଜିତି, ତୁମେ ନିଜକୁ ବୀର ଭାବୁଛ।
ଯୋ ନ ରକ୍ଷତି ଧର୍ମ୍ମଂ ଚ ତସ୍ଯ କୋ ରକ୍ଷିତା ଭୁଵି
ଯେ ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କରେନି, ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ତାଙ୍କୁ କିଏ ରକ୍ଷା କରିପାରିବ?
ଶୁଭାଶୁଭସ୍ଯ ସତତଂ ସାକ୍ଷୀ ଧର୍ମ୍ମସ୍ଯ କର୍ମଣଃ
ଧର୍ମ ସବୁ ସୁଭ ଓ ଅସୁଭ କାର୍ଯ୍ୟର ସଦା ସାକ୍ଷୀ।
ପୁତ୍ରଦାରାଦିକଂ ଯଦ୍ଯତ୍ସର୍ଵୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯଂ ସୁଧର୍ମିଣାମ୍
ଯେଉଁ ଲୋକେ ନିଜର ନୀତିରେ ଅଟୁଟ, ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ପୁଅ, ଝିଅ, ଜୀବନସଂଗିନୀ ଓ ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ରହିଥାଏ।
ସଂସାରଂ ସ୍ଵପ୍ନସଦୃଶଂ ମତ୍ଵା ସନ୍ତୋଽତ୍ର ଭାରତେ
ହେ ଭାରତ, ଏଇ ସଂସାରକୁ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ସ୍ୱପ୍ନ ପରି ଭାବନ୍ତି।
ଦତ୍ତେନ ଦତ୍ତଂ ଯଜ୍ଜ୍ଞାନଂ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଵିସ୍ମୃତଂ ତ୍ଵଯା 3.34.
ଦାନ ଓ ଯଜ୍ଞରେ ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନ ମିଳିଥିଲା, ସେସବୁ ତୁମେ ଭୁଲିଯାଇଛ।
ସୁଖାର୍ଥେ ମୃଗଯାଂ ଗତ୍ଵା ତତ୍ରୋପୋଷ୍ଯ ଦ୍ଵିଜାଶ୍ରମେ
ସୁଖ ପାଇବାକୁ ତୁମେ ଶିକାରକୁ ଗଲେ ଏବଂ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ରହିଲେ।
ଗୁରୁ ଵିପ୍ରସୁରାଣାଂ ଚ ଯଃ କରୋତି ପରାଭଵମ୍
ଯିଏ ନିଜ ଗୁରୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କୁ ହରାଏ, ସେ...
ସ୍ମରଣଂ କୁରୁ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଦତ୍ତାତ୍ରେଯପଦାମ୍ବୁଜମ୍
ହେ ରାଜାଧିରାଜ, ଦତ୍ତାତ୍ରେୟଙ୍କ ଚରଣକମଳକୁ ସ୍ମରଣ କର।
ଗୁରୁଦେଵଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ତଂ ଭୃଗୁଂ ଶରଣଂ ଵ୍ରଜ
ଗୁରୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜି, ଭୃଗୁଙ୍କ ଶରଣକୁ ଯାଅ।
ଵିପ୍ରସ୍ଯ କିଂକରୋ ଭୂପୋ ଵୈଶ୍ଯୋ ଭୂପସ୍ଯ ଭୂମିପ
ହେ ରାଜା, ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦାସ, ଓ ବ୍ୟବସାୟୀ ରାଜାଙ୍କ ଦାସ।
ଅଯଶଃ ଶରଣଂ ଶଶ୍ଵତ୍କ୍ଷତ୍ରିଯସ୍ଯ ଚ କ୍ଷତ୍ରିଯେ
କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ପାଇଁ, ଅପମାନ ସଦା କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ।
ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଭଜ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଗରୀଯାଂସଂ ସୁରାଦପି
ହେ ରାଜାଧିରାଜ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କର, ସେ ଦେବତାମାନେଠାରୁ ମଧ୍ୟ ବଡ଼।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ରାଜେନ୍ଦ୍ରଂ କ୍ରୋଡେ କୃତ୍ଵା ମହାସତୀ
ଏଭଳି କହି, ସେ ମହାପତିବ୍ରତା ରାଜାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ଚନ୍ଦନାଗୁରୁକସ୍ତୂରୀକର୍ପୂରୈଃ କୁଂକୁମୈର୍ଯୁତମ୍ 3.34.
ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, କଷ୍ଟୂରୀ, କର୍ପୂର ଓ କୁଙ୍କୁମ ମିଶାଇ,
କ୍ଷଣଂ ସିଂହାସନେ ତିଷ୍ଠ କ୍ଷଣଂ ଵକ୍ଷସି ମେ ପ୍ରଭୋ
ମୋ ପ୍ରଭୁ, କିଛି ଖଣ୍ଡ ସିଂହାସନରେ ବସନ୍ତୁ, କିଛି ଖଣ୍ଡ ମୋ ଚାତିରେ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତୁ।
ଶତପୁତ୍ରାଧିକଃ ପ୍ରେମ୍ଣା ସତୀନାଂ ଵୈ ପତିର୍ନୃପ
ହେ ରାଜା, ପତିବ୍ରତା ନାରୀଙ୍କର ପତି ପ୍ରେମରେ ଶତପୁତ୍ରୀଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ।
ମନୋରସ୍ତଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାଜା ପରମପଣ୍ଡିତଃ
ମନୋରାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ ରାଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପଣ୍ଡିତ ଥିଲେ।
କାର୍ତ୍ତଵୀର୍ଯ୍ଯାର୍ଜୁନ ଉଵାଚ ଶୋକାର୍ତାନାଂ ଚ ଵଚନଂ ନ ପ୍ରଶଂସ୍ଯଂ ସଭାସୁ ଚ
କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନ କହିଲେ: ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ଲୋକଙ୍କର କଥା ସଭାରେ ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ସୁଖଂ ଦୁଃଖଂ ଭଯଂ ଶୋକଃ କଲହଃ ପ୍ରୀତିରେଵ ଚ
ସୁଖ, ଦୁଃଖ, ଭୟ, ଶୋକ, କଳହ ଓ ପ୍ରେମ—
କାଲୋ ଦଦାତି ରାଜତ୍ଵଂ କାଲୋ ମୃତ୍ଯୁଂ ପୁନର୍ଭଵମ୍
କାଳ ରାଜତ୍ୱ ଦେଉଛି, କାଳ ମୃତ୍ୟୁ ଓ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଆଣେ।
କରୋତି ପାଲନଂ କାଲଃ କାଲରୂପୀ ଜନାର୍ଦନଃ
କାଳ ରକ୍ଷା କରେ; କାଳର ରୂପେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ନିଜେ।
ସଂହର୍ତ୍ତୁର୍ଵାଽପି ସଂହର୍ତ୍ତା ପାତୁଃ ପାତା ଚ କର୍ମକୃତ୍ କଃ କେନ ହନ୍ଯତେ ଜନ୍ତୁଃ କର୍ମଣା ଵୈ ଵିନା ସତି
ବିନା କର୍ମ ହେଲେ କିଏ କାହାକୁ ମାରେ? ନାଶକ ମଧ୍ୟ ନାଶ ହୁଏ, ରକ୍ଷକ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷିତ ହୁଏ; ସବୁ କାମ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।
ସ୍ରଷ୍ଟା ସୃଜତି ସୃଷ୍ଟିଂ ଚ ସଂହର୍ତ୍ତା ସଂହରେତ୍ପୁନଃ
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ନାଶକ ନାଶ କରନ୍ତି।
ଯସ୍ଯାଜ୍ଞଯା ଵାତି ଵାତଃ ସନ୍ତତଂ ଭଯଵିହ୍ଵଲଃ 3.34.
ଯାହାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ବାତାସ ସଦା ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହୋଇ ବହେ,
ଵର୍ଷତୀନ୍ଦ୍ରୋ ଦହତ୍ଯଗ୍ନିଃ କାଲୋ ଭ୍ରମତି ଭୀତଵତ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ବର୍ଷା କରନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ପୁଡ଼େ, କାଳ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଚଳିଛି।
ଵୃକ୍ଷାଶ୍ଚ ପୁଷ୍ପିତାଃ କାଲେ ଫଲିତଃ ପଲ୍ଲଵାନ୍ଵିତାଃ
ବୃକ୍ଷମାନେ ସମୟରେ ଫୁଲେ, ଫଳ ଧରେ, ନୂଆ ପତ୍ରରେ ଶୋଭିତ ହୁଅନ୍ତି।