ବାଲା ଦ୍ଵାଦଶାଵର୍ଷୀଯା ଵସ୍ତ୍ରଭୂଷଣଭୂଷିତା
ବାରହ ବର୍ଷର ଏକ ଝିଅ, ଭଲଭାବେ ପୋଷାକ ଓ ଗହନା ପିନ୍ଧିଛି।
ଆଜ୍ଞାଂ ତ୍ଵଂ ଦେହି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵଦ୍ଗେହାଦ୍ଯାମି କାନନମ୍
ରାଜା, ମୋତେ ଅନୁମତି ଦିଅ, ମୁଁ ତୁମ ଘରୁ ବାହାରି ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯିବାକୁ ଚାହେଁ।
ରୁଷ୍ଟୋ ଵିପ୍ରୋ ମାଂ ଶପତେ ସଂନ୍ଯାସୀ ଚ ତଥା ଗୁରୁଃ
କୃଧ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ଓ ଗୁରୁ ମୋତେ ଶାପ ଦେଉଛନ୍ତି।
ଚଞ୍ଚଲାନାଂ ଚ ଗୃଧ୍ରାଣାଂ କାକାନାଂ ନିକରୈଃ ସଦା
ଚଞ୍ଚଳ ଗୃଧ୍ର ଓ କାଉଁ ଦଳ ସଦା ମୋତେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଉଛି।
ପୀଡିତଂ ତୈଲଯନ୍ତ୍ରେଣ ଭ୍ରାମିତଂ ତୈଲକାରିଣା
ତେଲ ଚକାରେ ଦବାଯାଉଥିବା ପରି ମୁଁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁଛି।
ନୃତ୍ଯନ୍ତି ଗାଯକାଃ ସର୍ଵେ ଗାନଂ ଗାଯନ୍ତି ମେ ଗୃହେ
ମୋ ଘରେ ସମସ୍ତ ଗାୟକ ନାଚୁଛନ୍ତି ଓ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି।
ରମଣଂ କୁର୍ଵତୋ ଲୋକାନ୍କେଶାକେଶି ଚ କୁର୍ଵତଃ
ଲୋକମାନେ ମଜା କରୁଛନ୍ତି, କେହି କେହି କେଶକୁ କେଶରେ ଗୁଞ୍ଜାଇ ରହିଛନ୍ତି।
ମୋଟକାନି ଚ ପିଣ୍ଡାନି ଶ୍ମଶାନଂ ଶଵସଂଯୁତମ୍
ମୋଟା ଭାତ ଗୋଲା ଓ ଶବରେ ଭରିଥିବା ଶ୍ମଶାନ ଦେଖିଲି।
କୃଷ୍ଣାମ୍ବରା କୃଷ୍ଣଵର୍ଣା ନଗ୍ନା ଵୈ ମୁକ୍ତକେଶିନୀ ।। 3.34.
କଳା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, କଳା ଚାମରା, ନଙ୍ଗା ଓ ଖୋଲା କେଶ ଥିବା ଝିଅ।
ନାପିତୋ ମୁଣ୍ଡତେ ମୁଣ୍ଡଂ ଶ୍ମଶ୍ରୁଶ୍ରେଣୀଂ ଚ ମେ ପ୍ରିଯେ
ପ୍ରିୟେ, କୌଣସି ନାପିତ ମୋର ମୁଣ୍ଡ କିମ୍ବା ଦାଢ଼ି କଟେନାହିଁ।
ପାଦୁକା ଚର୍ମରଜ୍ଜୂନାମପଶ୍ଯଂ ରାଶିମୁଲ୍ବଣମ୍
ମୁଁ ଚର୍ମ ରସିରେ ବନାଇଥିବା ଚପ୍ପଳର ଏକ ଢେର ଦେଖିଲି।
ଵାତ୍ଯଯା ଘୂର୍ଣମାନଂ ଚ ଶୁଷ୍କଵୃକ୍ଷଂ ତମୁତ୍ଥିତମ୍
ପବନରେ ହଲୁଚି ଥିବା ଏକ ଶୁଖିଲା ଗଛ ଉଭା ଥିଲା।
ଗ୍ରଥିତାଂ ମୁଣ୍ଡମାଲାଂ ଚ ଚୂର୍ଣମାନାଂ ଚ ଵାତ୍ଯଯା
ପବନରେ ଉଡୁଥିବା ମୁଣ୍ଡମାଳା ଗୁଛି ଥିଲା।
ଭୂତପ୍ରେତା ମୁକ୍ତକେଶା ଵମନ୍ତଶ୍ଵ ହୁତାଶନମ୍
ଖୋଲା କେଶ ଥିବା ଭୂତ-ପ୍ରେତ ଅଗ୍ନି ଉଗଳୁଥିଲେ।
ଦଗ୍ଧଜୀଵଂ ଦଗ୍ଧଵୃକ୍ଷଂ ଵ୍ଯାଧିଗ୍ରସ୍ତଂ ନରଂ ପରମ୍
ପୁଡ଼ିଯାଇଥିବା ପ୍ରାଣୀ, ପୁଡ଼ିଯାଇଥିବା ଗଛ ଓ ଭୟଙ୍କର ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ଲୋକ।
ଗେହପର୍ଵତଵୃକ୍ଷାଣାଂ ସହସା ପତନଂ ପରମ୍
ଘର, ପାହାଡ଼ ଓ ଗଛ ହଠାତ୍ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ୁଥିଲେ।
କୁକ୍କୁରାଣାଂ ଶୃଗାଲାନାଂ ରୋଦନଂ ଚ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
କୁକୁର ଓ ଶିଆଳ ବାରମ୍ବାର ଉଲାହ ଦେଉଥିଲେ।
ଅଧଶ୍ଶିରସ୍ତୂର୍ଦ୍ଧ୍ଵପାଦଂ ମୁକ୍ତକେଶଂ ଦିଗମ୍ବରମ୍
ମୁଣ୍ଡ ତଳେ, ପାଦ ଉପରେ, ଖୋଲା କେଶ ଓ ନଙ୍ଗା ଅବସ୍ଥାରେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଦେଖୁଥିଲି।
ଵିକୃତାକାରଶବ୍ଦଂ ଚ ଗ୍ରାମାଦୌ ଦେଵ ରୋଦନମ୍ 3.34.
ହେ ଦେବ, ଗାଁ ଓ ଅନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ଅଜଣା ଶବ୍ଦ ଓ କାନ୍ଦଣ ଶୁଣାଯିବ।
ନୃପତେର୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ହୃଦଯେନ ଵିଦୂଯତା
ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲେ ହୃଦୟ ଦୁଃଖରେ ଭାଙ୍ଗିଯାଏ।
ମନୋରମୋଵାଚ ପ୍ରାଣାତିରେକ ପ୍ରାଣେଶ ଶୃଣୁ ଵାକ୍ଯଂ ଶୁଭାଵହମ୍
ମନୋରମା କହିଲେ, 'ହେ ପ୍ରାଣନାଥ, ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ, ଏହି ଶୁଭ କଥା ଶୁଣ।'
ନାରାଯଣାଂଶୋ ଭଗଵାଞ୍ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯୋ ମହାବଲୀ
ଜାମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପୁଅ, ମହାବଳୀ ଭଗବାନ ପରଶୁରାମ, ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଂଶ।
ତ୍ରିଃସପ୍ତକୃତ୍ଵୋ ନିର୍ଭୂପାଂ କରିଷ୍ଯାମି ମହୀମିତି
ସେ କହିଛନ୍ତି, 'ମୁଁ ଏଇ ପୃଥିବୀରୁ ଏକୋଇଶିଥର ରାଜାମାନୋ କୁ ହଟାଇଦେବି।'
ପାପିନଂ ରାଵଣଂ ଜିତ୍ଵା ଶୂରଂ ତ୍ଵମପି ମନ୍ଯସେ
ପାପୀ ରାବଣଙ୍କୁ ଜିତି, ତୁମେ ନିଜକୁ ବୀର ଭାବୁଛ।
ଯୋ ନ ରକ୍ଷତି ଧର୍ମ୍ମଂ ଚ ତସ୍ଯ କୋ ରକ୍ଷିତା ଭୁଵି
ଯେ ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କରେନି, ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ତାଙ୍କୁ କିଏ ରକ୍ଷା କରିପାରିବ?
ଶୁଭାଶୁଭସ୍ଯ ସତତଂ ସାକ୍ଷୀ ଧର୍ମ୍ମସ୍ଯ କର୍ମଣଃ
ଧର୍ମ ସବୁ ସୁଭ ଓ ଅସୁଭ କାର୍ଯ୍ୟର ସଦା ସାକ୍ଷୀ।
ପୁତ୍ରଦାରାଦିକଂ ଯଦ୍ଯତ୍ସର୍ଵୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯଂ ସୁଧର୍ମିଣାମ୍
ଯେଉଁ ଲୋକେ ନିଜର ନୀତିରେ ଅଟୁଟ, ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ପୁଅ, ଝିଅ, ଜୀବନସଂଗିନୀ ଓ ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ରହିଥାଏ।
ସଂସାରଂ ସ୍ଵପ୍ନସଦୃଶଂ ମତ୍ଵା ସନ୍ତୋଽତ୍ର ଭାରତେ
ହେ ଭାରତ, ଏଇ ସଂସାରକୁ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ସ୍ୱପ୍ନ ପରି ଭାବନ୍ତି।
ଦତ୍ତେନ ଦତ୍ତଂ ଯଜ୍ଜ୍ଞାନଂ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଵିସ୍ମୃତଂ ତ୍ଵଯା 3.34.
ଦାନ ଓ ଯଜ୍ଞରେ ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନ ମିଳିଥିଲା, ସେସବୁ ତୁମେ ଭୁଲିଯାଇଛ।
ସୁଖାର୍ଥେ ମୃଗଯାଂ ଗତ୍ଵା ତତ୍ରୋପୋଷ୍ଯ ଦ୍ଵିଜାଶ୍ରମେ
ସୁଖ ପାଇବାକୁ ତୁମେ ଶିକାରକୁ ଗଲେ ଏବଂ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ରହିଲେ।