ସୁଵେଷଯା କନ୍ଯକା ସ ସ୍ମିତେନ ଦ୍ଵିଜେନ ଚ
ସେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଶୃଙ୍ଗାରିତ କନ୍ୟା ଓ ହସୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦେଖିଲେ।
ଫଲିତଂ ପୁଷ୍ପିତଂ ଵୃକ୍ଷଂ ଦେଵତାପ୍ରତିମାଂ ନୃପମ୍
ସେ ଫଳ ଓ ଫୁଲ ଲାଗିଥିବା ଗଛ, ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରତିମା ଓ ଏକ ରାଜାକୁ ଦେଖିଲେ।
ପୀତଵସ୍ତ୍ରପରୀଧାନାଂ ରତ୍ନାଲଙ୍କାରଭୂଷିତାମ୍
ସେ ପିତାବରଣ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, ରତ୍ନ ଅଳଙ୍କାର ପରିଧାନ କରିଥିବା ଜନନୀମାନେକୁ ଦେଖିଲେ।
ଶଂଖଂ ଚ ସ୍ଫଟିକଂ ଶ୍ଵେତମାଲାଂ ମୁକ୍ତାଂ ଚ ଚନ୍ଦନମ୍
ସେ ଶଂଖ, ସ୍ଫଟିକ, ଧଳା ମାଳା, ମୁକ୍ତା ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଖିଲେ।
ଗଜଂ ଵୃଷଂ ଚ ସର୍ପଂ ଚ ଶ୍ଵେତଂ ଚ ଶ୍ଵେତଚାମରମ୍
ଏକ ହାତୀ, ଏକ ବୃଷଭ, ଏକ ସାପ ଏବଂ ଏକ ଧଳା ଚାମର ଦେଖାଗଲା।
ରଥସ୍ଥଂ ନଵରତ୍ନାଢ୍ଯଂ ମାଲତୀମାଲ୍ଯଭୂଷିତମ୍
ନବ ପ୍ରକାର ମଣିରେ ସଜିତ ଏକ ରଥ, ମଲତୀ ଫୁଲର ମାଳାରେ ଅଳଙ୍କୃତ।
ପଦ୍ମଶ୍ରେଣୀଂ ପୂର୍ଣକୁମ୍ଭଂ ଦଧି ଲାଜାନ୍ଘୃତଂ ମଧୁ
ପଦ୍ମ ଫୁଲର ଶାରୀ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଳଘଟ, ଦହି, ଲାଜା, ଘିଅ ଏବଂ ମଧୁ।
ବକପଂକ୍ତିଂ ହଂସପଂକ୍ତିଂ କନ୍ଯାପଂକ୍ତିଂ ଵ୍ରତାନ୍ଵିତାମ୍ 3.33.
ବକ ପଂକ୍ତି, ହଂସ ପଂକ୍ତି ଏବଂ ବ୍ରତରେ ଲିନ କନ୍ୟାମାନଙ୍କର ଶାରୀ।
ମଣ୍ଡପସ୍ଥଂ ଦ୍ଵିଜଗଣଂ ପୂଜଯନ୍ତଂ ହରଂ ହରିମ୍
ମଣ୍ଡପରେ ବସିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ହର ଓ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛନ୍ତି।
ସୁଧାଵୃଷ୍ଟିଂ ପର୍ଣଵୃଷ୍ଟିଂ ଫଲଵୃଷ୍ଟିଂ ଚ ଶାଶ୍ଵତୀମ୍
ଅମୃତ ବର୍ଷା, ପତ୍ର ବର୍ଷା ଏବଂ ଚିରକାଳ ଫଳ ବର୍ଷା।
ସଦ୍ଯୋମାଂସଂ ଜୀଵମତ୍ସ୍ଯଂ ମଯୂରଂ ଶ୍ଵେତଖଞ୍ଜନମ୍
ତାଜା ମାଂସ, ଜୀବିତ ମାଛ, ଏକ ମୟୂର ଏବଂ ଧଳା ଖଞ୍ଜନପକ୍ଷୀ।
ପାରାଵତଂ ଶୁକଂ ଚାଷଂ ଶଂଖଂ ଚିଲ୍ଲଂ ଚ ଚାତକମ୍
ଏକ ପରାବତ, ଏକ ଶୁଆ, ଏକ କାଉ, ଏକ ଶଂଖ, ଏକ ଚିଲି ଏବଂ ଏକ ଚାତକପକ୍ଷୀ।
ଗୋରୋଚନାଂ ହରିଦ୍ରାଂ ଚ ଶୁକ୍ଲଧାନ୍ଯାଚଲଂ ଵରମ୍
ଗାଈର ହଳଦୀରଙ୍ଗ ରସ, ହଳଦୀ ଏବଂ ଧଳା ଧାନ୍ୟର ଢେର, ଉତ୍ତମ।
ଦେଵାଲଯସମୂହଂ ଚ ଶିଵଲିଂଗଂ ଚ ପୂଜିତମ୍
ଦେଉଳମାନଙ୍କର ଦଳ ଏବଂ ପୂଜିତ ଶିବଲିଙ୍ଗ।
ଯଵଗୋଧୂମଚୂର୍ଣାନାଂ ଭକ୍ଷ୍ଯାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ
ଯବ ଓ ଗହୁଁ ଚୁଣାରେ ତିଆରି ନାନାପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ।
ଦିଵ୍ଯଵସ୍ତ୍ରପରୀଧାନା ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତାଃ
ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ମଣି ଗହଣାରେ ଶୋଭିତ।
ଦଦର୍ଶ ନର୍ତ୍ତକୀଂ ଵେଶ୍ଯାଂ ରୁଧିରଂ ଚ ସୁରାଂ ପପୌ
ସେ ଏକ ନୃତ୍ୟାଙ୍ଗନାକୁ ଦେଖିଲେ, ଏବଂ ରକ୍ତ ଓ ମଦ୍ୟ ପିଇଲେ।
ପକ୍ଷିଣାଂ ପୀତଵର୍ଣାନାଂ ମାନୁଷାଣାଂ ଚ ନାରଦ 3.33.
ହଳଦୀଆ ରଙ୍ଗର ପକ୍ଷୀମାନେ ଏବଂ ମାନବମାନେ, ହେ ନାରଦ।
ଅକସ୍ମାନ୍ନିଗଡୈର୍ବଦ୍ଧଂ କ୍ଷତଂ ଶସ୍ତ୍ରେଣ ସ୍ଵଂ ପୁନଃ
ଅଚାନକ ଶୃଙ୍ଖଳରେ ବାନ୍ଧା, ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆହତ, ପୁନି ସ୍ୱୟଂ।
ଅତୀଵ ହୃଷ୍ଟଃ ସ୍ଵପ୍ନେନ ପ୍ରାତଃକୃତ୍ଯଂ ଚକାର ସଃ
ସ୍ୱପ୍ନରେ ବହୁତ ଖୁସି ହୋଇ, ସେ ପ୍ରଭାତର କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଦୂତଂ ପ୍ରସ୍ଥାପଯାମାସ କାର୍ତ୍ତଵୀର୍ଯ୍ଯାଶ୍ରମଂ ଭୃଗୁଃ
ନାରାୟଣ କହିଲେ—ଭୃଗୁ ଏକ ଦୂତକୁ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ପଠାଇଲେ।
ସ ଦୂତଃଶୀଘ୍ରମାଗତ୍ଯ ଵସନ୍ତଂ ରାଜସଂସଦି
ସେ ଦୂତ ତୁରନ୍ତ ଯାଇ, ରାଜସଭାରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ରାମଦୂତ ଉଵାଚ ସ ଭୃଗୁର୍ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ତତ୍ର ତ୍ଵଂ ଗନ୍ତୁମର୍ହସି
ରାମଙ୍କ ଦୂତ କହିଲେ, 'ଭୃଗୁ ତାଙ୍କର ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ, ତୁମେ ସେଠାକୁ ଯିବା ଉଚିତ।'
ଯୁଦ୍ଧଂ କୁରୁ ମହାରାଜ ଜାତିଭିର୍ଜ୍ଞାତିଭିଃ ସହ
'ହେ ମହାରାଜ, ତୁମ ଜାତି ଓ ନିଜ ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କର।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ରାମଦୂତଶ୍ଚାପ୍ଯଗଚ୍ଛଦ୍ରାମସନ୍ନିଧିମ୍
ଏଭଳି କହି, ରାମଙ୍କ ଦୂତ ମଧ୍ୟ ରାମଙ୍କ ସମ୍ନିଧିକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଗଚ୍ଛନ୍ତଂ ସମରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରାଣେଶଂ ସା ମନୋରମା
ସେ ପ୍ରାଣନାଥ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଉଥିବାକୁ ଦେଖି, ସେ ମନୋରମା—
ରାଜା ମନୋରମାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରସନ୍ନଵଦନେକ୍ଷଣଃ
ରାଜା, ମନୋରମାଙ୍କୁ ଦେଖି, ହସୁଥିବା ମୁହଁ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ ଦୃଷ୍ଟିରେ—
କାର୍ତ୍ତଵୀର୍ଯ୍ଯାର୍ଜୁନ ଉଵାଚ ସ ତିଷ୍ଠନ୍ନର୍ମ୍ମଦାତୀରେ ରଣାଯ ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହ
କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନ କହିଲେ, 'ସେ ନର୍ମଦା ତଟରେ ନିଜ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଦଢ଼ି ଅଛନ୍ତି।'
ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଶଙ୍କରାଚ୍ଛସ୍ତ୍ରଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ଚ କଵଚଂ ହରେଃ ।' ତ୍ରିସ୍ସପ୍ତକୃତ୍ଵୋ ନିର୍ଭୂପାଂ କର୍ତୁମିଚ୍ଛତି ମେଦିନୀମ୍
'ଶଙ୍କରଙ୍କଠାରୁ ଅସ୍ତ୍ର, ଓ ହରିଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ଓ କବଚ ପାଇ, ସେ ସତରେ ତିନିଥର ଭୂମିକୁ ରାଜାମାନେ ଶୂନ୍ୟ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି।'
ଆନ୍ଦୋଲଯନ୍ତି ମେ ପ୍ରାଣା ମନଃ ସଂକ୍ଷୁଭିତଂ ମୁହୁଃ 3.34.
'ମୋର ପ୍ରାଣ ଅସ୍ଥିର ହେଉଛି, ମନ ବାରମ୍ବାର ଅଶାନ୍ତ ହେଉଛି।'