ଶତଶୃଙ୍ଗେ ମହାଶୈଲେ ଗୋଲୋକେ ରତ୍ନପର୍ଵତେ
ଗୋଲୋକର ରତ୍ନପର୍ବତରେ, ଶତଟି ଶିଖର ଥିବା ବଡ଼ ପାହାଡ଼ରେ,
ପରିପୂର୍ଣତମଂ ଶାନ୍ତଂ ରାଧାକାନ୍ତଂ ମନୋହରମ୍
ସେଠି ପୂର୍ଣ୍ଣତମ, ଶାନ୍ତ ଏବଂ ଆକର୍ଷଣୀୟ ରାଧାକାନ୍ତ ବସିଛନ୍ତି।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ଯ ସ୍ତୋତ୍ରମିଦଂ ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ଯଂ ଯଃ ପଠେନ୍ନରଃ 3.32.
ଯେଉଁ ଜଣେ ଏହି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଦିନର ତିନି ସମୟରେ ପଢ଼ନ୍ତି,
ହରିଦାସ୍ଯଂ ହରୌ ଭକ୍ତିଂ ଲଭେତ୍ସ୍ତୋତ୍ରପ୍ରସାଦତଃ
ଷ୍ଟୋତ୍ରର କୃପାରେ ସେ ହରିଙ୍କ ସେବା ଓ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି।
ସର୍ଵସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରଃ ଶାନ୍ତୋଽପ୍ଯନ୍ତେ ଯାତି ହରେଃ ପଦମ୍
ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ନାୟକ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତ ଥିଲେ, ଶେଷରେ ହରିଙ୍କ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତଃ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତଃ ସ ଭଵେନ୍ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେ ଜୀବନରେ ମୁକ୍ତ ଏବଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଷଡଭିଜ୍ଞୋ ଦଶବଲୋ ମନୋଯାଯୀ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷସମଃ ଶଶ୍ଵଦ୍ଭଵେତ୍କୃଷ୍ଣପ୍ରସାଦତଃ
କୃଷ୍ଣଙ୍କ କୃପାରେ, ସେ ଛଅ ପ୍ରକାର ଜ୍ଞାନର ଜଣେ ଜଣା, ଦଶଟି ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ ଏବଂ ଇଚ୍ଛାରେ ଚଳିପାରିବା, ଏବଂ ସଦା କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ସମାନ ହୁଅନ୍ତି।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଵତ୍ସ ତ୍ଵଂ ଗଚ୍ଛ ପୁଷ୍କରମ୍
ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର କହିଦିଆଯାଇଛି; ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି, ଏବେ ପୁଷ୍କରକୁ ଯାଅ।
ତ୍ରିସ୍ସପ୍ତକୃତ୍ଵୋ ନିର୍ଭୂପାଂ କୁରୁ ପୃଥ୍ଵୀଂ ଯଥାସୁଖମ୍
ତୁମେ ଇଚ୍ଛାମତେ ତିନି ସପ୍ତ ଥର ପୃଥିବୀକୁ ରାଜାମାନେ ଥିବାରୁ ମୁକ୍ତ କର।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଗତ୍ଵା ପୁଷ୍କରତୀର୍ଥ ଚ ମନ୍ତ୍ରସିଦ୍ଧିଂ ଚକାର ହ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ପୁଷ୍କର ତୀର୍ଥକୁ ଯାଇ, ସେ ମନ୍ତ୍ରର ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ।
ସ ବଭୂଵ ନିରାହାରୋ ମାସଂ ଭକ୍ତିସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ଏକ ମାସ ଖାଦ୍ୟ ନ ଖାଇ, ଭକ୍ତିରେ ଭରିଥିଲେ।
ଦଦର୍ଶ ଚକ୍ଷୁରୁନ୍ମୀଲ୍ଯ ଗଗନଂ ତେଜସା ଵୃତମ୍
ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲି, ସେ ଆକାଶକୁ ତେଜରେ ଢାକା ଦେଖିଲେ।
ତେଜୋମଣ୍ଡଲମଧ୍ଯସ୍ଥଂ ରତ୍ନଯାନଂ ଦଦର୍ଶ ହ
ତେଜର ମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ, ସେ ରତ୍ନର ରଥ ଦେଖିଲେ।
ଈଷଦ୍ଧାସ୍ଯପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାରକମ୍
ସେ ହାଲକା ହସିଥିବା, ଦୟାମୟ ଏବଂ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ କୃପା ଦେଉଥିବା ମୁହଁ ଦେଖିଲେ।
ତ୍ରିସ୍ସପ୍ତକୃତ୍ଵୋ ନିର୍ଭୂପାଂ କରିଷ୍ଯାମି ମହୀମିତି
ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ତିନି ସପ୍ତ ଥର ପୃଥିବୀକୁ ରାଜାମାନେ ଥିବାରୁ ମୁକ୍ତ କରିବି।
ଦାସ୍ଯଂ ସୁଦୁର୍ଲ୍ଲଭଂ ଶଶ୍ଵଵତ୍ପାଦାବ୍ଜେ ଚ ଦେହି ମେ
ତୁମର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ ଚିରକାଳ ଚରଣସେବା ଦିଅ।
ଭୃଗୁଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଭଵନଂ ତଜ୍ଜଗାମ ପରାତ୍ପରମ୍
ଭୃଗୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧାମକୁ ଗଲେ।
ଵାଞ୍ଛା ପ୍ରତୀତିଜନନଂ ସୁସ୍ଵପ୍ନଂ ଚ ଦଦର୍ଶ ହ ଭାଷ୍ଯ ସ୍ଵଜନଂ ସର୍ଵଂ ଗୃହେ ତସ୍ଥୌ ମୁଦାଽନ୍ଵିତଃ
ସେ ଇଚ୍ଛାପୂରଣ ଏବଂ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଲେ, ନିଜ ଜନମାନେ ସହ କଥା ହୋଇ, ଘରେ ଆନନ୍ଦରେ ରହିଲେ।
ସ୍ଵଶିଷ୍ଯାନ୍ପିତୃଶିଷ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଭ୍ରାତୃଵର୍ଗାଂଶ୍ଚ ବାନ୍ଧଵାନ୍ 3.33.
ସେ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନେ, ପିତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନେ, ଭାଇମାନେ ଓ ଆପଣଙ୍କ ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ପୌର୍ଵାପର୍ଯ୍ଯଂ ସ୍ଵଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ ତାନେଵୋକ୍ତ୍ଵା ଶୁଭକ୍ଷଣେ
ଏକ ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ସେ ନିଜର ପୂର୍ବ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନ ଘଟଣାଗୁଡିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ରମରେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଦଦର୍ଶ ମଙ୍ଗଲଂ ରାମଃ ଶୁଶ୍ରାଵ ଜଯସୂଚକମ୍
ରାମ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଦେଖିଲେ ଓ ବିଜୟର ସୂଚନା ଶୁଣିଲେ।
ଯାତ୍ରାକାଲେ ଚ ପୁରତଃ ଶୁଶ୍ରାଵ ସହସା ମୁନିଃ
ଯାତ୍ରା ସମୟରେ, ଏକ ଦ୍ରୁତ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ମୁନି ନିଜ ସମ୍ମୁଖରେ ଏକ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲେ।
ଆକାଶଵାଣୀସଂଗୀତଂ ଜଯସ୍ତେ ଭଵିତେତି ଚ
ଆକାଶରୁ ଗୀତ ଭାବରେ ଏକ ଶବ୍ଦ ଆସିଲା— 'ବିଜୟ ତୁମର ହେବ।'
ଚକାର ଯାତ୍ରାଂ ଭଗଵାଞ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵୈଵଂ ଵିଵିଧଂ ଶୁଭମ୍
ଏପରି ଅନେକ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଶୁଣି, ଭଗବାନ ନିଜ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଜ୍ଵଲତ୍ପ୍ରଦୀପଂ ଦଧତୀଂ ପତିପୁତ୍ରଵତୀଂ ସତୀମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ପ୍ରଦୀପ ଧରିଥିବା ଏକ ପତିପୁତ୍ରବତୀ ଶ୍ରୀମତୀ।
ଶିଵଂ ଶିଵାଂ ପୂର୍ଣକୁମ୍ଭଂ ଚାଷଂ ଚ ନକୁଲଂ ତଥା
ସେ ଦେଖିଲେ ଶିବ, ପାର୍ବତୀ, ପୂର୍ଣ୍ଣ କଳଶ, ଏକ ଶାଳିକ ଓ ଏକ ନକୁଳ।
କୃଷ୍ଣସାରଂ ଗଜଂ ସିଂହଂ ତୁରଗଂ ଗଣ୍ଡକଂ ଦ୍ଵିପମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ କୃଷ୍ଣସାର ମୃଗ, ହାତୀ, ସିଂହ, ଘୋଡା, ଏକ ନଦୀ ଓ ଏକ ଦ୍ୱୀପ।
ମଯୂରଂ ଖଞ୍ଜନଂ ଚୈଵ ଶଂଖଚିଲ୍ଲଂ ଚକୋରକମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ ମୟୂର, ଖଞ୍ଜନ, ଶଂଖ ଓ ଏକ ଚକୋର ପକ୍ଷୀ।
ସୌଦାମନୀଂ ଶକ୍ରଚାପଂ ସୂର୍ଯ୍ଯଂ ସୂର୍ଯାପ୍ରଭାଂ ଶୁଭାମ୍ 3.33.
ସେ ଦେଖିଲେ ବିଜୁଳି, ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶୁଭ ଆଲୋକ।
ମାଣିକ୍ଯଂ ରଜତଂ ମୁକ୍ତାଂ ମଣୀନ୍ଦ୍ରଂ ଚ ପ୍ରଵାଲକମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ ମାଣିକ୍ୟ, ଚାନ୍ଦି, ମୁକ୍ତା, ମଣିରାଜା ଓ ପ୍ରବାଳ।