ତୃଣାନାଂ କୁଶରୂପୋ ଯୋ ଵ୍ଯାଧିରୂପଶ୍ଚ ଵୈରିଣାମ୍
ଘାସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୁଶ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରୋଗ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଇ ମହାତ୍ମା।
ତେଜୋରୂପୋ ଜ୍ଞାନରୂପଃ ସର୍ଵରୂପଶ୍ଚ ଯୋ ମହାନ୍
ଯେଉଁଠି ତେଜ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ଜ୍ଞାନ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଇ ମହାତ୍ମା।
ସର୍ଵାଧାରେଷୁ ଯୋ ଵାଯୁର୍ଯଥାଽଽତ୍ମା ନିତ୍ଯରୂପିଣାମ୍ 3.32.
ସମସ୍ତ ଭାରବାହକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାୟୁ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ନିତ୍ୟ ରୂପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆତ୍ମା ଭଳି ଅଛନ୍ତି, ସେଇ ମହାତ୍ମା।
ଵେଦାନିର୍ଵଚନୀଯଂ ଯନ୍ନ ସ୍ତୋତୁଂ ପଣ୍ଡିତଃ କ୍ଷମଃ
ଯେଉଁଠି ବେଦ ଦ୍ୱାରା ବର୍ଣ୍ନନା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ଯେଉଁଠି ପଣ୍ଡିତମାନେ ଗାନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ସେଇ ମହାତ୍ମା।
ଵେଦା ନ ଶକ୍ତା ଯଂ ସ୍ତୋତୁଂ ଜଡୀଭୂତା ସରସ୍ଵତୀ
ଯେଉଁଠି ବେଦମାନେ ଗାନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଯେଉଁଠି ସରସ୍ୱତୀ ମୌନ ହୋଇଯାନ୍ତି, ସେଇ ମହାତ୍ମା।
ଶୁଦ୍ଧତେଜସ୍ସ୍ଵରୂପଂ ଚ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହଵିଗ୍ରହମ୍
ଯେଉଁଠି ଶୁଦ୍ଧ ତେଜ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ କୃପା କରିବା ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଇ ମହାତ୍ମା।
ଦ୍ଵିଭୁଜଂ ମୁରଲୀଵକ୍ତ୍ରଂ କିଶୋରଂ ସସ୍ମିତଂ ମୁଦା
ଦୁଇଟି ହାତ ଥିବା କିଶୋର, ମୁହଁରେ ମୁରଳୀ ଧରି, ହସି ହସି ଆନନ୍ଦରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଇ ମହାତ୍ମା।
ରାଧଯା ଦତ୍ତତାମ୍ବୂଲଂ ଭୁକ୍ତଵନ୍ତଂ ମନୋହରମ୍
ରାଧାଙ୍କ ଦିଆ ତାମ୍ବୁଳ ଭୋଜନ କରିଥିବା, ଦେଖିବାକୁ ମନୋହର, ସେଇ ମହାତ୍ମା।
ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷାଢ୍ଯଂ ସେଵିତଂ ଶ୍ଵେତଚାମରୈଃ
ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ଧଳା ଚାମର ଦ୍ୱାରା ସେବିତ, ସେଇ ମହାତ୍ମା।
ଵୃନ୍ଦାଵନାନ୍ତରେ ରମ୍ଯେ ରାସୋଲ୍ଲାସସମୁତ୍ସୁକମ୍
ବୃନ୍ଦାବନର ମଧ୍ୟରେ ସୁନ୍ଦର ସ୍ଥାନରେ, ରାସ ଉତ୍ସବର ଆନନ୍ଦ ପାଇବାକୁ ଅତି ଉତ୍ସୁକ, ସେଇ ମହାତ୍ମା।
ଶତଶୃଙ୍ଗେ ମହାଶୈଲେ ଗୋଲୋକେ ରତ୍ନପର୍ଵତେ
ଗୋଲୋକର ରତ୍ନପର୍ବତରେ, ଶତଟି ଶିଖର ଥିବା ବଡ଼ ପାହାଡ଼ରେ,
ପରିପୂର୍ଣତମଂ ଶାନ୍ତଂ ରାଧାକାନ୍ତଂ ମନୋହରମ୍
ସେଠି ପୂର୍ଣ୍ଣତମ, ଶାନ୍ତ ଏବଂ ଆକର୍ଷଣୀୟ ରାଧାକାନ୍ତ ବସିଛନ୍ତି।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ଯ ସ୍ତୋତ୍ରମିଦଂ ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ଯଂ ଯଃ ପଠେନ୍ନରଃ 3.32.
ଯେଉଁ ଜଣେ ଏହି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଦିନର ତିନି ସମୟରେ ପଢ଼ନ୍ତି,
ହରିଦାସ୍ଯଂ ହରୌ ଭକ୍ତିଂ ଲଭେତ୍ସ୍ତୋତ୍ରପ୍ରସାଦତଃ
ଷ୍ଟୋତ୍ରର କୃପାରେ ସେ ହରିଙ୍କ ସେବା ଓ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି।
ସର୍ଵସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରଃ ଶାନ୍ତୋଽପ୍ଯନ୍ତେ ଯାତି ହରେଃ ପଦମ୍
ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ନାୟକ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତ ଥିଲେ, ଶେଷରେ ହରିଙ୍କ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତଃ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତଃ ସ ଭଵେନ୍ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେ ଜୀବନରେ ମୁକ୍ତ ଏବଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଷଡଭିଜ୍ଞୋ ଦଶବଲୋ ମନୋଯାଯୀ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷସମଃ ଶଶ୍ଵଦ୍ଭଵେତ୍କୃଷ୍ଣପ୍ରସାଦତଃ
କୃଷ୍ଣଙ୍କ କୃପାରେ, ସେ ଛଅ ପ୍ରକାର ଜ୍ଞାନର ଜଣେ ଜଣା, ଦଶଟି ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ ଏବଂ ଇଚ୍ଛାରେ ଚଳିପାରିବା, ଏବଂ ସଦା କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ସମାନ ହୁଅନ୍ତି।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଵତ୍ସ ତ୍ଵଂ ଗଚ୍ଛ ପୁଷ୍କରମ୍
ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର କହିଦିଆଯାଇଛି; ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି, ଏବେ ପୁଷ୍କରକୁ ଯାଅ।
ତ୍ରିସ୍ସପ୍ତକୃତ୍ଵୋ ନିର୍ଭୂପାଂ କୁରୁ ପୃଥ୍ଵୀଂ ଯଥାସୁଖମ୍
ତୁମେ ଇଚ୍ଛାମତେ ତିନି ସପ୍ତ ଥର ପୃଥିବୀକୁ ରାଜାମାନେ ଥିବାରୁ ମୁକ୍ତ କର।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଗତ୍ଵା ପୁଷ୍କରତୀର୍ଥ ଚ ମନ୍ତ୍ରସିଦ୍ଧିଂ ଚକାର ହ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ପୁଷ୍କର ତୀର୍ଥକୁ ଯାଇ, ସେ ମନ୍ତ୍ରର ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ।
ସ ବଭୂଵ ନିରାହାରୋ ମାସଂ ଭକ୍ତିସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ଏକ ମାସ ଖାଦ୍ୟ ନ ଖାଇ, ଭକ୍ତିରେ ଭରିଥିଲେ।
ଦଦର୍ଶ ଚକ୍ଷୁରୁନ୍ମୀଲ୍ଯ ଗଗନଂ ତେଜସା ଵୃତମ୍
ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲି, ସେ ଆକାଶକୁ ତେଜରେ ଢାକା ଦେଖିଲେ।
ତେଜୋମଣ୍ଡଲମଧ୍ଯସ୍ଥଂ ରତ୍ନଯାନଂ ଦଦର୍ଶ ହ
ତେଜର ମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ, ସେ ରତ୍ନର ରଥ ଦେଖିଲେ।
ଈଷଦ୍ଧାସ୍ଯପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାରକମ୍
ସେ ହାଲକା ହସିଥିବା, ଦୟାମୟ ଏବଂ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ କୃପା ଦେଉଥିବା ମୁହଁ ଦେଖିଲେ।
ତ୍ରିସ୍ସପ୍ତକୃତ୍ଵୋ ନିର୍ଭୂପାଂ କରିଷ୍ଯାମି ମହୀମିତି
ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ତିନି ସପ୍ତ ଥର ପୃଥିବୀକୁ ରାଜାମାନେ ଥିବାରୁ ମୁକ୍ତ କରିବି।
ଦାସ୍ଯଂ ସୁଦୁର୍ଲ୍ଲଭଂ ଶଶ୍ଵଵତ୍ପାଦାବ୍ଜେ ଚ ଦେହି ମେ
ତୁମର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ ଚିରକାଳ ଚରଣସେବା ଦିଅ।
ଭୃଗୁଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଭଵନଂ ତଜ୍ଜଗାମ ପରାତ୍ପରମ୍
ଭୃଗୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧାମକୁ ଗଲେ।
ଵାଞ୍ଛା ପ୍ରତୀତିଜନନଂ ସୁସ୍ଵପ୍ନଂ ଚ ଦଦର୍ଶ ହ ଭାଷ୍ଯ ସ୍ଵଜନଂ ସର୍ଵଂ ଗୃହେ ତସ୍ଥୌ ମୁଦାଽନ୍ଵିତଃ
ସେ ଇଚ୍ଛାପୂରଣ ଏବଂ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଲେ, ନିଜ ଜନମାନେ ସହ କଥା ହୋଇ, ଘରେ ଆନନ୍ଦରେ ରହିଲେ।
ସ୍ଵଶିଷ୍ଯାନ୍ପିତୃଶିଷ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଭ୍ରାତୃଵର୍ଗାଂଶ୍ଚ ବାନ୍ଧଵାନ୍ 3.33.
ସେ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନେ, ପିତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନେ, ଭାଇମାନେ ଓ ଆପଣଙ୍କ ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ପୌର୍ଵାପର୍ଯ୍ଯଂ ସ୍ଵଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ ତାନେଵୋକ୍ତ୍ଵା ଶୁଭକ୍ଷଣେ
ଏକ ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ସେ ନିଜର ପୂର୍ବ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନ ଘଟଣାଗୁଡିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ରମରେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।