ଵ୍ରତୋପଵାସନିଯମଂ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯାଧ୍ଯଯନଂ ତପଃ
ବ୍ରତ, ଉପବାସ, ନିୟମ, ଅଧ୍ୟୟନ, ଅନୁଷ୍ଠାନ ଓ ତପସ୍ୟା ଯେପରି ହେଉ,
ଯଦି ସ୍ଯାତ୍ସିଦ୍ଧକଵଚଃ ସର୍ଵଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ନିଶ୍ଚିତମ୍ ଯୋ ଭଵେତ୍ସିଦ୍ଧକଵଚଃ ସର୍ଵଜ୍ଞଃ ସ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯଦି କେହି ସିଦ୍ଧ କବଚ ଧାରଣ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ସମସ୍ତ କିଛି ପାଇଁଥାଏ; ଯେଉଁଠାରେ ସିଦ୍ଧ କବଚ ଅଛି, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସବୁକିଛି ଜାଣିଥାଏ।
ଇଦଂ କଵଚମଜ୍ଞାତ୍ଵା ଭଜେତ୍କୃଷ୍ଣଂ ସୁମନ୍ଦଧୀଃ
ଏହି କବଚ ଜାଣିନଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଯଦି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଭଜେ, ସେ ଖୁବ ମନ୍ଦ ବୁଦ୍ଧିର ହୁଏ।
ଗୃହୀତ୍ଵା କଵଚଂ ଵତ୍ସ ମହୀଂ ନିଃକ୍ଷତ୍ରିଯାଂ କୁରୁ
ଏହି କବଚ ଧାରଣ କର, ପୁତ୍ର, ଏବଂ ପୃଥିବୀକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଶୂନ୍ୟ କର।
ରାଜ୍ଯଂ ଦେଯଂ ଶିରୋ ଦେଯଂ ପ୍ରାଣା ଦେଯାଶ୍ଚ ପୁତ୍ରକ
ରାଜ୍ୟ ଦେଇଦିଅ, ମୁଣ୍ଡ ଦେଇଦିଅ, ଏଠାକୁ ଛାଡ଼ି ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ଦେଇଦିଅ, ଓ ପୁତ୍ର।
ଭୃଗୁରୁଵାଚ ସୁଖଦଂ ମୋକ୍ଷଦଂ ସାରଂ ଶତ୍ରୁସଂହାରକାରଣମ୍
ଭୃଗୁ କହିଲେ: ଯାହା ସୁଖ ଦେଉଛି, ମୋକ୍ଷ ଦେଉଛି, ସାର ଅଟୁଟ ଅଛି, ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରିବାର କାରଣ ହେଉଛି—
ଅଧୁନା ଭଗଵନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ପୂଜାଵିଧିଂ ପ୍ରଭୋ
ଏବେ, ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ମନ୍ତ୍ର, ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ପୂଜା ବିଧି ଶିଖାଇଦିଅ।
ମହାଦେଵ ଉଵାଚ ମନ୍ତ୍ରେଷୁ ମନ୍ତ୍ରରାଜୋଽଯଂ ମହାନ୍ସପ୍ତଦଶାକ୍ଷରଃ
ମହାଦେବ କହିଲେ: ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ, ଏହି ମହା ସପ୍ତଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ହେଉଛି ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ରାଜା।
ସିଦ୍ଧୋଽଯଂ ପଞ୍ଚଲକ୍ଷେଣ ଜପେନ ମୁନିପୁଂଗଵଃ ତର୍ପଣଂ ତଦ୍ଦଶାଂଶଂ ଚ ତଦ୍ଦଶାଂଶଂ ଚ ମାର୍ଜନମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପାଞ୍ଚଲକ୍ଷ ବାର ପଢ଼ିଲେ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତାପରେ ଦଶମାଂଶ ତର୍ପଣ ଓ ମାର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ମନ୍ତ୍ରସିଦ୍ଧସ୍ଯ ପୁଂସଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵଂ କରତଲେ ମୁନେ
ଯେଉଁ ଲୋକ ମନ୍ତ୍ରରେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ହାତରେ ରହିଥାଏ, ମୁନି।
ପାଞ୍ଚଭୌତିକଦେହେନ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ଗନ୍ତୁମୀଶ୍ଵରଃ ପୂତାନି ସର୍ଵତୀର୍ଥାନି ସଦ୍ଯଃ ପୂତା ଵସୁନ୍ଧରା
ପଞ୍ଚଭୌତିକ ଦେହ ନେଇ, ପ୍ରଭୁ ଭଗବାନ୍ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯାଇପାରନ୍ତି; ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଏକକ୍ଷଣରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ, ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
| ଧ୍ଯାନଂ ଚ ସାମଵେଦୋକ୍ତଂ ଶୃଣୁ ମନ୍ମୁଖତୋ ମୁନେ
ସାମବେଦରେ ଯେପରି ଧ୍ୟାନ କୁହାଯାଇଛି, ମୁନି, ଏହିବେ ମୋ ମୁଖରୁ ଶୁଣ।
ନଵୀନଜଲଦଶ୍ଯାମଂ ନୀଲେନ୍ଦୀଵରଲୋଚନମ୍
ସେ ନୂତନ ବର୍ଷା ମେଘ ଭଳି ଶ୍ୟାମ, ନୀଳ କମଳ ଭଳି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା।
ଚନ୍ଦନୋକ୍ଷିତସର୍ଵାଂଗଂ ପୀତାମ୍ବରଧରଂ ଵରମ୍ 3.32.
ସମଗ୍ର ଦେହ ଚନ୍ଦନ ଲେପିତ, ପୀତ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଏବଂ ଅତି ଉତ୍ତମ।
ପ୍ରଫୁଲ୍ଲମାଲତୀମାଲାଵନମାଲା ଵିଭୂଷିତମ୍
ଫୁଲିଥିବା ମଲ୍ଲିକା ଓ ବନଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧି ଶୋଭିତ।
ପ୍ରଭାଂ କ୍ଷିପନ୍ତୀଂ ନଭସଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରତାରାନ୍ଵିତସ୍ଯ ଚ
ସେ ଏମିତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ଦେଉଛନ୍ତି, ଯାହା ଆକାଶର ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରାକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରେ।
ସିଦ୍ଧେନ୍ଦ୍ରୈଶ୍ଚ ମୁନୀନ୍ଦ୍ରୈଶ୍ଚ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରୈଃ ପରିସେଵିତମ୍
ସିଦ୍ଧମାନେ, ବଡ଼ ବଡ଼ ଋଷିମାନେ ଓ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ସେବା କରନ୍ତି।
ଧ୍ଯାନେନାନେନ ତଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଚୋପଚାରାଂସ୍ତୁ ଷୋଡଶ
ଏହି ଧ୍ୟାନରେ ତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରି, ଷୋଳ ଧରଣର ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅର୍ଘ୍ଯଂ ପାଦ୍ଯଂ ଚାସନଂ ଚ ଵସନଂ ଭୂଷଣଂ ତଥା
ପାଦଧୋଇବା ପାଇଁ ପାଣି, ଅର୍ଘ୍ୟ, ବସିବା ପାଇଁ ଆସନ, ପୋଷାକ ଓ ଗହନା।
ଧୂପଦୀପୌ ଚ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ପୁନରାଚମନୀଯକମ୍
ଧୂପ, ଦୀପ, ଭୋଗ ଓ ପୁଣି ମୁଁହ ଧୋଇବା ପାଇଁ ପାଣି।
ମନୋହରଂ ଦିଵ୍ଯତଲ୍ପଂ କସ୍ତୂର୍ଯଗରୁଚନ୍ଦନୈଃ
କସ୍ତୂରୀ, ଅଗରୁ ଓ ଚନ୍ଦନରେ ଶୋଭିତ ଦିବ୍ୟ ଶୟ୍ୟା।
ତତଃ ଷଡଂଗଂ ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ପଶ୍ଚାତ୍ସ ମ୍ପୂଜଯେଦ୍ଗଣମ୍
ତାପରେ ଛଅ ଅଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରି, ପରେ ସହଚରମାନେଙ୍କୁ ପୂଜିବା।
ହରିଭାନୁଂ ଚନ୍ଦ୍ରଭାନୁଂ ସୂର୍ଯ୍ଯଭାନୁଂ ସୁଭାନୁକମ୍
ହରିଭାନୁ, ଚନ୍ଦ୍ରଭାନୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟଭାନୁ ଓ ସୁଭାନୁକ।
ଗୋପୀଶ୍ଵରୀଂ ରାଧିକାଂ ଚ ମୂଲପ୍ରକୃତିମୀଶ୍ଵରୀମ୍ 3.32.
ଗୋପୀମାନଙ୍କର ମହାରାଣୀ, ରାଧିକା, ମୂଳ ପ୍ରକୃତି ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବୀ।
ଗୋପଗୋପୀଗଣଂ ଶାନ୍ତଂ ମାଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଚ ପାର୍ଵତୀମ୍
ଶାନ୍ତ ଗୋପ ଓ ଗୋପୀମାନେ, ମୁଁ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ପାର୍ବ୍ବତୀ।
ଦେଵଷଟ୍କଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ପୁନଃ ପଞ୍ଚୋପଚାରତଃ
ଛଅ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜି, ପୁଣି ପାଞ୍ଚ ଧରଣର ସମ୍ମାନ ଦେବା।
ଗଣେଶଂ ଚ ଦିନେଶଂ ଚ ଵହ୍ନିଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଶିଵଂ ଶିଵାମ୍
ଗଣେଶ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟୀ ଦେବୀ।
ଗଣେଶଂ ଵିଘ୍ନନାଶାଯ ଵ୍ଯାଧିନାଶାଯ ଭାସ୍କରମ୍
ବିଘ୍ନ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଗଣେଶ, ରୋଗ ନାଶ କରିବା ପାଇଁ ଭାସ୍କର।
ଜ୍ଞାନାଯ ଶଙ୍କରଂ ଦୁର୍ଗାଂ ପରମୈଶ୍ଵ ର୍ଯ୍ଯହେତଵେ
ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ଶଙ୍କର, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଦୁର୍ଗା।
ତତଃ କୃତ୍ଵା ପରୀହାରମିଷ୍ଟଦେଵଂ ଚ ଭକ୍ତିତଃ
ତାପରେ ବିଦାୟ କରି, ଇଷ୍ଟଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା।