ଗୋଵିନ୍ଦଃ ପାତୁ ମାଂ ଶଶ୍ଵଦ୍ଵାଯଵ୍ଯାଂ ଦିଶି ନିତ୍ଯଶଃ
ଗୋବିନ୍ଦ ସଦା ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଐଶାନ୍ଯାଂ ମାଂ ସଦା ପାତୁ ଵୃନ୍ଦାଵନଵିହାରକୃତ୍
ବୃନ୍ଦାବନରେ ଯିଏ ଖେଳନ୍ତି, ସେ ପ୍ରଭୁ ସଦା ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ସଦୈଵ ମାଧଵଃ ପାତୁ ବଲିହାରୀ ମହାବଲଃ
ବଳିଙ୍କୁ ଦଳନ କରିଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାଧବ ସଦା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ସ୍ଵପ୍ନେ ଜାଗରଣେ ଶଶ୍ଵତ୍ପାତୁ ମାଂ ମାଧଵଃ ସଦା
ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ଜାଗ୍ରତ ଦୁହିଁବେଳେ ମାଧବ ସଦା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵତ୍ସ ସର୍ଵମନ୍ତ୍ରୌଘଵିଗ୍ରହମ୍
ଏଭଳି ମୁଁ ତୋତେ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରମାଳା କହିଦେଲି, ବତ୍ସ।
| ମଯା ଶ୍ରୁତଂ କୃଷ୍ଣଵକ୍ତ୍ରାତ୍ପ୍ରଵକ୍ତଵ୍ଯଂ ନ କସ୍ଯଚିତ୍
ମୁଁ ଏହା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣିଛି; ଏହା କାହାକୁ ବି କୁହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
କଣ୍ଠେ ଵା ଦକ୍ଷିଣେ ବାହୌ ସୋଽପି ଵିଷ୍ଣୁର୍ନ ସଂଶଯଃ
ଏହା ଗଳାରେ କିମ୍ବା ଦକ୍ଷିଣ ବାହୁରେ ପିନ୍ଧିଲେ ବି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି।
ଯଦି ସ୍ଯାତ୍ସିଦ୍ଧକଵଚୋ ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତୋ ଭଵେତ୍ତୁ ସଃ
ଯଦି ଏହି କବଚ ସିଦ୍ଧି ହୁଏ, ତେବେ ଲୋକ ଜୀବନ୍ତାବସ୍ଥାରେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ।
ରାଜସୂଯସହସ୍ରାଣି ଵାଜପେଯଶତାନି ଚ 3.31.
ହଜାର ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ଶତ-ଶତ ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ,
ମହାଦାନାନି ଯାନ୍ଯେଵ ପ୍ରାଦକ୍ଷିଣ୍ଯଂ ଭୁଵସ୍ତଥା
ବଡ଼ ବଡ଼ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ, କିମ୍ବା ପୃଥିବୀକୁ ପରିକ୍ରମା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ,
ଵ୍ରତୋପଵାସନିଯମଂ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯାଧ୍ଯଯନଂ ତପଃ
ବ୍ରତ, ଉପବାସ, ନିୟମ, ଅଧ୍ୟୟନ, ଅନୁଷ୍ଠାନ ଓ ତପସ୍ୟା ଯେପରି ହେଉ,
ଯଦି ସ୍ଯାତ୍ସିଦ୍ଧକଵଚଃ ସର୍ଵଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ନିଶ୍ଚିତମ୍ ଯୋ ଭଵେତ୍ସିଦ୍ଧକଵଚଃ ସର୍ଵଜ୍ଞଃ ସ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯଦି କେହି ସିଦ୍ଧ କବଚ ଧାରଣ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ସମସ୍ତ କିଛି ପାଇଁଥାଏ; ଯେଉଁଠାରେ ସିଦ୍ଧ କବଚ ଅଛି, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସବୁକିଛି ଜାଣିଥାଏ।
ଇଦଂ କଵଚମଜ୍ଞାତ୍ଵା ଭଜେତ୍କୃଷ୍ଣଂ ସୁମନ୍ଦଧୀଃ
ଏହି କବଚ ଜାଣିନଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଯଦି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଭଜେ, ସେ ଖୁବ ମନ୍ଦ ବୁଦ୍ଧିର ହୁଏ।
ଗୃହୀତ୍ଵା କଵଚଂ ଵତ୍ସ ମହୀଂ ନିଃକ୍ଷତ୍ରିଯାଂ କୁରୁ
ଏହି କବଚ ଧାରଣ କର, ପୁତ୍ର, ଏବଂ ପୃଥିବୀକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଶୂନ୍ୟ କର।
ରାଜ୍ଯଂ ଦେଯଂ ଶିରୋ ଦେଯଂ ପ୍ରାଣା ଦେଯାଶ୍ଚ ପୁତ୍ରକ
ରାଜ୍ୟ ଦେଇଦିଅ, ମୁଣ୍ଡ ଦେଇଦିଅ, ଏଠାକୁ ଛାଡ଼ି ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ଦେଇଦିଅ, ଓ ପୁତ୍ର।
ଭୃଗୁରୁଵାଚ ସୁଖଦଂ ମୋକ୍ଷଦଂ ସାରଂ ଶତ୍ରୁସଂହାରକାରଣମ୍
ଭୃଗୁ କହିଲେ: ଯାହା ସୁଖ ଦେଉଛି, ମୋକ୍ଷ ଦେଉଛି, ସାର ଅଟୁଟ ଅଛି, ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରିବାର କାରଣ ହେଉଛି—
ଅଧୁନା ଭଗଵନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ପୂଜାଵିଧିଂ ପ୍ରଭୋ
ଏବେ, ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ମନ୍ତ୍ର, ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ପୂଜା ବିଧି ଶିଖାଇଦିଅ।
ମହାଦେଵ ଉଵାଚ ମନ୍ତ୍ରେଷୁ ମନ୍ତ୍ରରାଜୋଽଯଂ ମହାନ୍ସପ୍ତଦଶାକ୍ଷରଃ
ମହାଦେବ କହିଲେ: ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ, ଏହି ମହା ସପ୍ତଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ହେଉଛି ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ରାଜା।
ସିଦ୍ଧୋଽଯଂ ପଞ୍ଚଲକ୍ଷେଣ ଜପେନ ମୁନିପୁଂଗଵଃ ତର୍ପଣଂ ତଦ୍ଦଶାଂଶଂ ଚ ତଦ୍ଦଶାଂଶଂ ଚ ମାର୍ଜନମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପାଞ୍ଚଲକ୍ଷ ବାର ପଢ଼ିଲେ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତାପରେ ଦଶମାଂଶ ତର୍ପଣ ଓ ମାର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ମନ୍ତ୍ରସିଦ୍ଧସ୍ଯ ପୁଂସଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵଂ କରତଲେ ମୁନେ
ଯେଉଁ ଲୋକ ମନ୍ତ୍ରରେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ହାତରେ ରହିଥାଏ, ମୁନି।
ପାଞ୍ଚଭୌତିକଦେହେନ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ଗନ୍ତୁମୀଶ୍ଵରଃ ପୂତାନି ସର୍ଵତୀର୍ଥାନି ସଦ୍ଯଃ ପୂତା ଵସୁନ୍ଧରା
ପଞ୍ଚଭୌତିକ ଦେହ ନେଇ, ପ୍ରଭୁ ଭଗବାନ୍ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯାଇପାରନ୍ତି; ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଏକକ୍ଷଣରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ, ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
| ଧ୍ଯାନଂ ଚ ସାମଵେଦୋକ୍ତଂ ଶୃଣୁ ମନ୍ମୁଖତୋ ମୁନେ
ସାମବେଦରେ ଯେପରି ଧ୍ୟାନ କୁହାଯାଇଛି, ମୁନି, ଏହିବେ ମୋ ମୁଖରୁ ଶୁଣ।
ନଵୀନଜଲଦଶ୍ଯାମଂ ନୀଲେନ୍ଦୀଵରଲୋଚନମ୍
ସେ ନୂତନ ବର୍ଷା ମେଘ ଭଳି ଶ୍ୟାମ, ନୀଳ କମଳ ଭଳି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା।
ଚନ୍ଦନୋକ୍ଷିତସର୍ଵାଂଗଂ ପୀତାମ୍ବରଧରଂ ଵରମ୍ 3.32.
ସମଗ୍ର ଦେହ ଚନ୍ଦନ ଲେପିତ, ପୀତ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଏବଂ ଅତି ଉତ୍ତମ।
ପ୍ରଫୁଲ୍ଲମାଲତୀମାଲାଵନମାଲା ଵିଭୂଷିତମ୍
ଫୁଲିଥିବା ମଲ୍ଲିକା ଓ ବନଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧି ଶୋଭିତ।
ପ୍ରଭାଂ କ୍ଷିପନ୍ତୀଂ ନଭସଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରତାରାନ୍ଵିତସ୍ଯ ଚ
ସେ ଏମିତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ଦେଉଛନ୍ତି, ଯାହା ଆକାଶର ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରାକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରେ।
ସିଦ୍ଧେନ୍ଦ୍ରୈଶ୍ଚ ମୁନୀନ୍ଦ୍ରୈଶ୍ଚ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରୈଃ ପରିସେଵିତମ୍
ସିଦ୍ଧମାନେ, ବଡ଼ ବଡ଼ ଋଷିମାନେ ଓ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ସେବା କରନ୍ତି।
ଧ୍ଯାନେନାନେନ ତଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଚୋପଚାରାଂସ୍ତୁ ଷୋଡଶ
ଏହି ଧ୍ୟାନରେ ତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରି, ଷୋଳ ଧରଣର ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅର୍ଘ୍ଯଂ ପାଦ୍ଯଂ ଚାସନଂ ଚ ଵସନଂ ଭୂଷଣଂ ତଥା
ପାଦଧୋଇବା ପାଇଁ ପାଣି, ଅର୍ଘ୍ୟ, ବସିବା ପାଇଁ ଆସନ, ପୋଷାକ ଓ ଗହନା।
ଧୂପଦୀପୌ ଚ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ପୁନରାଚମନୀଯକମ୍
ଧୂପ, ଦୀପ, ଭୋଗ ଓ ପୁଣି ମୁଁହ ଧୋଇବା ପାଇଁ ପାଣି।