ଓଁ ଗୋପେଶାଯ ସ୍ଵାହେତି ସ୍କନ୍ଧଂ ପାତୁ ସଦା ମମ
ଓଁ ଗୋପୀଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା—ସେ ସଦା ମୋର କାନ୍ଧକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଉଦରଂ ପାତୁ ମେ ନିତ୍ଯଂ ମୁକୁନ୍ଦାଯ ନମଃ ସଦା
ମୁଁ ସଦା ଯାହାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ସେ ମୁକୁନ୍ଦ ସଦା ମୋର ପେଟକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଓଁ ଵିଷ୍ଣଵେ ନମୋ ବାହୁଯୁଗ୍ମଂ ପାତୁ ସଦା ମମ
ଓଁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର—ସେ ସଦା ମୋର ଦୁଇଟି ବାହୁକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଓଁ ନମୋ ନାରାଯଣାଯେତି ନଖରନ୍ଧ୍ରଂ ସଦାଽଵତୁ
ଓଁ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର—ସେ ସଦା ମୋର ନଖର ଛିଦ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଓଁ ସର୍ଵେଶାଯ ସ୍ଵାହେତି କଙ୍କାଲଂ ପାତୁ ମେ ସଦା
ଓଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା—ସେ ସଦା ମୋର ହାଡ଼କୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଓଁ ଗୋପୀରମଣନାଥାଯ ପାଦୌ ପାତୁ ସଦା ମମ
ଓଁ ଗୋପୀମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଭଲପାଆନ୍ତି, ସେ ପ୍ରଭୁ ସଦା ମୋର ପାଦକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଓଁ କେଶଵାଯ ସ୍ଵାହେତି ମମ କେଶାନ୍ସଦାଽଵତୁ
ଓଁ କେଶବଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା—ସେ ସଦା ମୋର କେଶକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଓଁ ମାଧଵାଯ ସ୍ଵାହେତି ମେ ଲୋମାନି ସଦାଽଵତୁ
ଓଁ ମାଧବଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା—ସେ ସଦା ମୋର ଲୋମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ପରିପୂର୍ଣତମଃ କୃଷ୍ଣଃ ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ମାଂ ସର୍ଵଦାଽଵତୁ 3.31.
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କୃଷ୍ଣ ସଦା ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ପୂର୍ଣବ୍ରହ୍ମସ୍ଵରୂପଶ୍ଚ ଦକ୍ଷିଣେ ମାଂ ସଦାଽଵତୁ
ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମର ମୂର୍ତ୍ତି ସଦା ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଗୋଵିନ୍ଦଃ ପାତୁ ମାଂ ଶଶ୍ଵଦ୍ଵାଯଵ୍ଯାଂ ଦିଶି ନିତ୍ଯଶଃ
ଗୋବିନ୍ଦ ସଦା ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଐଶାନ୍ଯାଂ ମାଂ ସଦା ପାତୁ ଵୃନ୍ଦାଵନଵିହାରକୃତ୍
ବୃନ୍ଦାବନରେ ଯିଏ ଖେଳନ୍ତି, ସେ ପ୍ରଭୁ ସଦା ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ସଦୈଵ ମାଧଵଃ ପାତୁ ବଲିହାରୀ ମହାବଲଃ
ବଳିଙ୍କୁ ଦଳନ କରିଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାଧବ ସଦା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ସ୍ଵପ୍ନେ ଜାଗରଣେ ଶଶ୍ଵତ୍ପାତୁ ମାଂ ମାଧଵଃ ସଦା
ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ଜାଗ୍ରତ ଦୁହିଁବେଳେ ମାଧବ ସଦା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵତ୍ସ ସର୍ଵମନ୍ତ୍ରୌଘଵିଗ୍ରହମ୍
ଏଭଳି ମୁଁ ତୋତେ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରମାଳା କହିଦେଲି, ବତ୍ସ।
| ମଯା ଶ୍ରୁତଂ କୃଷ୍ଣଵକ୍ତ୍ରାତ୍ପ୍ରଵକ୍ତଵ୍ଯଂ ନ କସ୍ଯଚିତ୍
ମୁଁ ଏହା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣିଛି; ଏହା କାହାକୁ ବି କୁହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
କଣ୍ଠେ ଵା ଦକ୍ଷିଣେ ବାହୌ ସୋଽପି ଵିଷ୍ଣୁର୍ନ ସଂଶଯଃ
ଏହା ଗଳାରେ କିମ୍ବା ଦକ୍ଷିଣ ବାହୁରେ ପିନ୍ଧିଲେ ବି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି।
ଯଦି ସ୍ଯାତ୍ସିଦ୍ଧକଵଚୋ ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତୋ ଭଵେତ୍ତୁ ସଃ
ଯଦି ଏହି କବଚ ସିଦ୍ଧି ହୁଏ, ତେବେ ଲୋକ ଜୀବନ୍ତାବସ୍ଥାରେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ।
ରାଜସୂଯସହସ୍ରାଣି ଵାଜପେଯଶତାନି ଚ 3.31.
ହଜାର ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ଶତ-ଶତ ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ,
ମହାଦାନାନି ଯାନ୍ଯେଵ ପ୍ରାଦକ୍ଷିଣ୍ଯଂ ଭୁଵସ୍ତଥା
ବଡ଼ ବଡ଼ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ, କିମ୍ବା ପୃଥିବୀକୁ ପରିକ୍ରମା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ,
ଵ୍ରତୋପଵାସନିଯମଂ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯାଧ୍ଯଯନଂ ତପଃ
ବ୍ରତ, ଉପବାସ, ନିୟମ, ଅଧ୍ୟୟନ, ଅନୁଷ୍ଠାନ ଓ ତପସ୍ୟା ଯେପରି ହେଉ,
ଯଦି ସ୍ଯାତ୍ସିଦ୍ଧକଵଚଃ ସର୍ଵଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ନିଶ୍ଚିତମ୍ ଯୋ ଭଵେତ୍ସିଦ୍ଧକଵଚଃ ସର୍ଵଜ୍ଞଃ ସ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯଦି କେହି ସିଦ୍ଧ କବଚ ଧାରଣ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ସମସ୍ତ କିଛି ପାଇଁଥାଏ; ଯେଉଁଠାରେ ସିଦ୍ଧ କବଚ ଅଛି, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସବୁକିଛି ଜାଣିଥାଏ।
ଇଦଂ କଵଚମଜ୍ଞାତ୍ଵା ଭଜେତ୍କୃଷ୍ଣଂ ସୁମନ୍ଦଧୀଃ
ଏହି କବଚ ଜାଣିନଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଯଦି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଭଜେ, ସେ ଖୁବ ମନ୍ଦ ବୁଦ୍ଧିର ହୁଏ।
ଗୃହୀତ୍ଵା କଵଚଂ ଵତ୍ସ ମହୀଂ ନିଃକ୍ଷତ୍ରିଯାଂ କୁରୁ
ଏହି କବଚ ଧାରଣ କର, ପୁତ୍ର, ଏବଂ ପୃଥିବୀକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଶୂନ୍ୟ କର।
ରାଜ୍ଯଂ ଦେଯଂ ଶିରୋ ଦେଯଂ ପ୍ରାଣା ଦେଯାଶ୍ଚ ପୁତ୍ରକ
ରାଜ୍ୟ ଦେଇଦିଅ, ମୁଣ୍ଡ ଦେଇଦିଅ, ଏଠାକୁ ଛାଡ଼ି ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ଦେଇଦିଅ, ଓ ପୁତ୍ର।
ଭୃଗୁରୁଵାଚ ସୁଖଦଂ ମୋକ୍ଷଦଂ ସାରଂ ଶତ୍ରୁସଂହାରକାରଣମ୍
ଭୃଗୁ କହିଲେ: ଯାହା ସୁଖ ଦେଉଛି, ମୋକ୍ଷ ଦେଉଛି, ସାର ଅଟୁଟ ଅଛି, ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରିବାର କାରଣ ହେଉଛି—
ଅଧୁନା ଭଗଵନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ପୂଜାଵିଧିଂ ପ୍ରଭୋ
ଏବେ, ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ମନ୍ତ୍ର, ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ପୂଜା ବିଧି ଶିଖାଇଦିଅ।
ମହାଦେଵ ଉଵାଚ ମନ୍ତ୍ରେଷୁ ମନ୍ତ୍ରରାଜୋଽଯଂ ମହାନ୍ସପ୍ତଦଶାକ୍ଷରଃ
ମହାଦେବ କହିଲେ: ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ, ଏହି ମହା ସପ୍ତଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ହେଉଛି ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ରାଜା।
ସିଦ୍ଧୋଽଯଂ ପଞ୍ଚଲକ୍ଷେଣ ଜପେନ ମୁନିପୁଂଗଵଃ ତର୍ପଣଂ ତଦ୍ଦଶାଂଶଂ ଚ ତଦ୍ଦଶାଂଶଂ ଚ ମାର୍ଜନମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପାଞ୍ଚଲକ୍ଷ ବାର ପଢ଼ିଲେ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତାପରେ ଦଶମାଂଶ ତର୍ପଣ ଓ ମାର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ମନ୍ତ୍ରସିଦ୍ଧସ୍ଯ ପୁଂସଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵଂ କରତଲେ ମୁନେ
ଯେଉଁ ଲୋକ ମନ୍ତ୍ରରେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ହାତରେ ରହିଥାଏ, ମୁନି।