ଉପାଯଂ କୁରୁ ଯତ୍ନେନ ଜଯବୀଜଂ ଶୁଭାଵହମ୍
ବିଜୟ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଆଣିଥିବା ଉପାୟ ଚେଷ୍ଟା କରି ଖୋଜ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣମନ୍ତ୍ରକଵଚଗ୍ରହଣଂ କୁରୁ ଶଙ୍କରାତ୍
ଶଙ୍କରଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର, କବଚ ଓ ସୁରକ୍ଷା ନିଅ।
ଗୁରୁସ୍ତେ ଜଗତାଂ ନାଥଃ ଶିଵୋ ଜନ୍ମନି ଜନ୍ମନି
ତୁମର ଗୁରୁ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ ଶିବ, ପ୍ରତିଟି ଜନ୍ମରେ।
କର୍ମଣା ଲଭ୍ଯତେ ମନ୍ତ୍ରଃ କର୍ମଣା ଲଭ୍ଯତେ ଗୁରୁଃ
କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମନ୍ତ୍ର ମିଳେ, କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଗୁରୁ ମିଳେ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯ ଵିଜଯଂ ନାମ ଗୃହୀତ୍ଵା କଵଚଂ ଵରମ୍
ତିନି ଲୋକର ବିଜୟ ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କବଚ ପାଇଅ।
ଦିଵ୍ଯଂ ପାଶୁପତଂ ତୁଭ୍ଯଂ ଦାତା ଦାସ୍ଯତି ଶଂକରଃ
ଶଙ୍କର ତୁମକୁ ଦିବ୍ୟ ପାଶୁପତା ଅସ୍ତ୍ର ଦେବେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ସ୍ଫୀତସ୍ତସ୍ମାଦ୍ଵରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଶିଵଲୋକଂ ଜଗାମ ସଃ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ବର ପାଇଁ ଶିବଲୋକକୁ ଗଲା ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧି ହେଲା।
ଲକ୍ଷଯୋଜନମୂର୍ଧ୍ଵଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଲୋକାଦ୍ଵିଲକ୍ଷଣମ୍
ଏହା ବ୍ରହ୍ମଲୋକଠାରୁ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନ ଉପରେ ଏବଂ ସେଠାରୁ ଅଲଗା।
ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ଦକ୍ଷିଣେ ଯସ୍ଯ ଗୌରୀଲୋକଶ୍ଚ ଵାମତଃ
ତାହାର ଦକ୍ଷିଣରେ ବୈକୁଣ୍ଠ ଓ ବାମପାଖରେ ଗୌରୀଲୋକ ଅଛି।
ତେଷାମୂର୍ଧ୍ଵଂ ଚ ଗୋଲୋକଃ ପଞ୍ଚାଶତ୍କୋଟିଯୋଜନଃ
ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଞ୍ଚାଶି କୋଟି ଯୋଜନ ଦୂରରେ ଗୋଲୋକ ଅଛି।
ମନୋଯାଯୀ ସ ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରଃ ଶିଵଲୋକଂ ଦଦର୍ଶ ହ
ସେ ଯୋଗୀ ମନରେ ଯାଇ ଶିବଲୋକକୁ ଦେଖିଲେ।
ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ଵରେଣ୍ଯୈଶ୍ଚ ସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାଵିଶାରଦୈଃ
ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗୀ, ସିଦ୍ଧି ଓ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ।
ଵେଷ୍ଟିତଂ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷାଣାଂ ସମୂହୈର୍ଵାଞ୍ଛିତପ୍ରଦୈଃ
ସେଠାରେ ଇଚ୍ଛାପୂରଣ କଳ୍ପବୃକ୍ଷମାନଙ୍କର ଝୁପଡ଼ି ଦ୍ୱାରା ଚାରିପଟେ ଘେରାଯାଇଥିଲା।
ପାରିଜାତତରୂଣାଂ ଚ ଵନରାଜିଵିରାଜିତମ୍
ପାରିଜାତ ଗଛମାନଙ୍କର ଶାରି ଦ୍ୱାରା ଏହି ଉଦ୍ୟାନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
ମଣୀନ୍ଦ୍ରସାରରଚିତୈଃ ଶୋଭିତୈର୍ମଣିଵେଦିଭିଃ
ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିରେ ତିଆରି ମଣିମଞ୍ଚ ଦ୍ୱାରା ସେଠି ଅପୂର୍ବ ଶୋଭା ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ମଣୀନ୍ଦ୍ରାସାରନିର୍ମାଣଶତକୋଟିଗୃହୈର୍ଯୁତମ୍
ମହାମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିର ସାର ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଲକ୍ଷ-ଲକ୍ଷ ମହଳ ସେଠି ଏକାଠି ହୋଇଥିଲା।
ତନ୍ମଧ୍ଯଦେଶେ ରମ୍ଯେ ଚ ଦଦର୍ଶ ଶଙ୍କରାଲଯମ୍
ସେ ଶୁଭ୍ର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଶିବଙ୍କର ନିବାସକୁ ଦେଖିଲେ।
ଅତ୍ଯୂର୍ଧ୍ଵମମ୍ବରସ୍ପର୍ଶି କ୍ଷୀରନୀରନିଭଂ ପରମ୍
ସେ ଗୃହଟି ଅତି ଉଚ୍ଚ, ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଥିବା ଏବଂ ଦୁଧର ନିର୍ମଳ ପାଣି ପରି ଧଳା ଏବଂ ଦୀପ୍ତିମାନ୍।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନରଚିତୈ ରତ୍ନସୋପାନଭୂଷିତୈଃ
ଅମୂଲ୍ୟ ମଣିରେ ତିଆରି ଓ ମଣିର ସିଢ଼ି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ମାଣିକ୍ଯଜାଲମାଲାଭିଃ ସଦ୍ରତ୍ନକଲଶୋଜ୍ଜ୍ଵଲୈଃ
ମାଣିକ୍ୟର ମାଳା ଓ ଉତ୍ତମ ମଣିର ଦୀପ୍ତିମାନ୍ କଳଶ ଦ୍ୱାରା ଅଲଙ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା।
ଆଲଯସ୍ଯ ପୁରସ୍ତତ୍ର ସିଂହଦ୍ଵାରଂ ଦଦର୍ଶ ସଃ
ସେଠି ମହଳର ସାମ୍ନାରେ ସିଂହଦ୍ୱାର ଦେଖିଲେ।
ଶୋଭିତଂ ଵେଦିକାଭିଶ୍ଚ ବାହ୍ଯାଭ୍ଯନ୍ତରତଃ ସଦା
ବାହାରେ ଓ ଭିତରେ ସବୁବେଳେ ବେଦିକା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ନାନାପ୍ରକାରଚିତ୍ରେଣ ଚିତ୍ରିତଂ ସୁମନୋହରମ୍
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଆକର୍ଷକ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଚିତ୍ରରେ ସେଠି ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
ମହାକରାଲଦନ୍ତାସ୍ଯୌ ଵିରକ୍ତୌ ରକ୍ତଲୋଚନୌ
ବଡ଼ ବିଭୀଷଣ ଦାନ୍ତ ଓ ମୁହଁ, ରକ୍ତ ଆଖି ଓ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଵିଭୂତିଭୂଷିତାଂଗୌ ଚ ଵ୍ଯାଘ୍ରଚର୍ମାମ୍ବରୌ ଵରୌ
ତାଙ୍କର ଦେହ ପବିତ୍ର ଭସ୍ମରେ ଅଲଙ୍କୃତ, ବାଘ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା ଓ ଉତ୍ତମ ରୂପରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ତ୍ରିଶୂଲପଟ୍ଟିଶଧରୌ ଜ୍ଵଲନ୍ତୌ ବ୍ରହ୍ମତେଜସା
ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ବାଣ ଧରିଥିଲେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହୋଇଥିଲେ।
ଵିନଯେନ ଵିନୀତଶ୍ଚ ଦୁର୍ଵିନୀତୌ ମହାବଲୌ
ବିନୟ ଦ୍ୱାରା ନମ୍ର, କିନ୍ତୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଅଜୟ।
ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କୃପାଯୁକ୍ତୌ ବଭୂଵତୁଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ସେମାନେ କୃପାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ପ୍ରଵେଷ୍ଟୁମାଜ୍ଞାଂ ଦଦତୁରୀଶ୍ଵରାନୁଚରୌ ଵରୌ
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦୁଇ ଉତ୍ତମ ସେବକ ତାଙ୍କୁ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ଷୋଡଶ ଦ୍ଵାରୋ ଦଦର୍ଶ ସୁମନୋହରାଃ
ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଦେଖିଲେ—ଷୋଳ ଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଦ୍ୱାର।