ତୌ ଦମ୍ପତୀ ଚ ଵୈକୁଣ୍ଠେ ତସ୍ଥତୁର୍ହରିସନ୍ନିଧୌ
ସେ ଦମ୍ପତି ହରିଙ୍କ ସମ୍ନିଧାନରେ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଅଥ ରାମୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୈଶ୍ଚ ଭୃଗୁଣା ସହ ନାରଦ
ତାପରେ ରାମ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଭୃଗୁ ଓ ନାରଦ ସହିତ,
ଗୋଭୂହିରଣ୍ଯଵାସାଂସି ଦିଵ୍ଯଶଯ୍ଯାଂ ମନୋରମାମ୍
ଗାଈ, ଜମି, ସୁନା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ମନୋହର ଦିବ୍ୟ ଶୋଇବା ଶଯ୍ୟା—
ରତ୍ନଦୀପଂ ରୌପ୍ଯଶୈଲଂ ସୁଵର୍ଣାସନମୁତ୍ତମମ୍
ମଣିର ଦୀପ, ଚାଁଦିର ପାହାଡ଼ ଓ ଉତ୍ତମ ସୁନାର ସିଂହାସନ—
ଛତ୍ରଂ ଚ ପାଦୁକେ ଚୈଵ ଫଲଂ ମାଲ୍ଯଂ ମନୋହରମ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଧନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ଜଗାମ ସଃ
ଛତା, ପାଉଁଜୁଟି, ଫଳ ଓ ମନୋହର ମାଳା—ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଂକୁ ଧନ ଦେଇ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଗଲେ।
ଦଦର୍ଶ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ସ ଶାତକୁମ୍ଭଵିନିର୍ମିତମ୍
ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଶୁଦ୍ଧ ସୁନାରେ ତିଆରି।
ଦଦର୍ଶ ତତ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଜ୍ଵଲନ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମତେଜସା
ସେଠାରେ ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାନ୍ଦର ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଦେଖିଲେ।
ସିଦ୍ଧୈସ୍ତପଶ୍ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣୈର୍ଋଷୀନ୍ଦ୍ରୈଃ ପରିଵେଷ୍ଟିତମ୍
ସେଠି ସିଦ୍ଧ, ତପସ୍ୱୀ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରିଥିବା ବଡ଼ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ।
ସଂଗୀତମୁପଶୃଣ୍ଵନ୍ତଂ ଗୀଯମାନଂ ଚ ଗାଯକୈଃ
ଗାୟକମାନେ ଗୀତ ଗାଉଥିବା ସଙ୍ଗୀତ ଶୁଣୁଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସେ ଦେଖିଲେ।
ତପସାଂ ଫଲଦାତାରଂ ଦାତାରଂ ସର୍ଵସମ୍ପଦାମ୍
ଯିଏ ତପସ୍ୟାର ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦର ଦାତା।
ପରିପୂର୍ଣତମଂ ବ୍ରହ୍ମ ଜପନ୍ତଂ କୃଷ୍ଣମୀଶ୍ଵରମ୍
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତମ ବ୍ରହ୍ମା କୃଷ୍ଣ ନାମ ଜପ କରୁଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତମଵ୍ଯଯଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରଣନାମ ଭୃଗୁଃ ପୁରଃ
ସେ ଅବିନାଶୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ଭୃଗୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ସାମ୍ନାରେ ଶିର ନମାଇଲେ।
ଭୃଗୁରୁଵାଚ ପିତାମହସ୍ତ୍ଵମସ୍ମାକଂ ସର୍ଵଜ୍ଞଂ କଥଯାମି କିମ୍
ଭୃଗୁ କହିଲେ: ଆପଣ ଆମ ପ୍ରପିତାମହ, ସବୁ କିଛି ଜାଣନ୍ତି। ମୁଁ କଣ କହିବି?
ମୃଗଯାମାଗତଂ ଭୂପଂ ପିତା ମେ ଚୋପଵାସିନମ୍
ମୋ ବାପା ଉପବାସ କରୁଛନ୍ତି, ରାଜା ଶିକାର କରିବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ସ ରାଜା କପିଲାଲୋଭାତ୍କାର୍ତଵୀର୍ଯ୍ଯାର୍ଜୁନଃ ସ୍ଵଯମ୍
ସେ ରାଜା କୃତାବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନ ନିଜେ କପିଳା ଗାଈ ପାଇଁ ଲୋଭ କଲେ।
ନିରୁଧ୍ଯ ବାଷ୍ପଂ ସ ପୁନରୁଵାଚ କରୁଣାନିଧିଃ
ସେ କରୁଣାର ସାଗର ନିଜ ଅଶୁ ଦମନ କରି ପୁଣି କହିଲେ।
ଅଧୁନାଽହମନାଥଶ୍ଚ ତ୍ଵଂ ମେ ମାତା ପିତା ଗୁରୁଃ
ଏବେ ମୁଁ ଅନାଥ, ଆପଣ ମୋର ମା, ବାପା ଓ ଗୁରୁ।
ଆଗତୋଽହଂ ତଵ ସଭାଂ ପ୍ରମାତୁର୍ମାତୁରାଜ୍ଞଯା
ମୁଁ ମୋର ମା ଓ ମାମୁଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ଆପଣଙ୍କ ସଭାକୁ ଆସିଛି।
ସ ରାଜା ସ ଚ ଧର୍ମିଷ୍ଠଃ ସ ଦଯାଲୁର୍ଯଶସ୍କରଃ
ସେ ରାଜା ଧର୍ମିକ, ଦୟାଳୁ ଏବଂ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଧନିଦୀନୌ ସମଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଯଃ ପ୍ରଜାଂ ନ ଚ ପାଲଯେତ୍
ଧନୀ ଓ ଦରିଦ୍ରକୁ ସମାନ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖି, ସେ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇନଥିଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିପ୍ରବଟୋର୍ଵାକ୍ଯଂ କରୁଣାସାଗରୋ ଵିଧିଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶିଶୁଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, କରୁଣାର ସାଗର ବିଧି ଶ୍ରବଣ କଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭୃଗୋଃ ପ୍ରତିଜ୍ଞାଂ ଚ ଵିସ୍ମିତଶ୍ଚତୁରାନନଃ
ଭୃଗୁଙ୍କ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ଶୁଣି, ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
କର୍ମଣା ତଦ୍ଭଵେତ୍ସର୍ଵମିତି କୃତ୍ଵା ତୁ ମାନସେ
ସେ ମନରେ ଭାବିଲେ: କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସବୁ କିଛି ଘଟେ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ସୃଷ୍ଟିରେଷା ଭଗଵତଃ ସମ୍ଭଵେଦୀଶ୍ଵରେଚ୍ଛଯା
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ଏହି ସୃଷ୍ଟି ପ୍ରଭୁଙ୍କର, ଏହା ଭଗବାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ହୁଏ।
ସୃଷ୍ଟିଃ ସୃଷ୍ଟା ମଯା ପୁତ୍ର କ୍ଲେଶେନୈଵେଶ୍ଵରାଜ୍ଞଯା
ମୁଁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲି, ପୁଅ, ବହୁତ କଷ୍ଟରେ ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ।
ତ୍ରିସ୍ସପ୍ତକୃତ୍ଵୋ ନିର୍ଭୂପାଂ କର୍ତୁମିଚ୍ଛସି ମେଦିନୀମ୍
ତୁମେ ସତରେ ତିନିଥର ଏଇ ପୃଥିବୀକୁ ରାଜାମାନେ ବିନା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ।
ବ୍ରହ୍ମକ୍ଷତ୍ତ୍ରିଯଵିଟ୍ଛୂଦ୍ରୈର୍ନିତ୍ଯା ସୃଷ୍ଟିଶ୍ଚତୁର୍ଵିଧୈଃ
ସଦା ସୃଷ୍ଟି ଚାରି ପ୍ରକାରର — ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଓ ଶୂଦ୍ର।
ଅନ୍ଯଥା ତ୍ଵତ୍ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଚ ଭଵିତା ପ୍ରାକ୍ତନେନ ତେ
ଏହା ଅନ୍ୟଥା ହେଲେ, ତୁମର ପୂର୍ବ ଶପଥ ସତ୍ୟ ହେବ।
ଶିଵଲୋକଂ ଗଚ୍ଛ ଵତ୍ସ ଶଙ୍କରଂ ଶରଣଂ ଵ୍ରଜ
ପୁଅ, ଶିବଲୋକକୁ ଯାଅ; ଶଙ୍କରଙ୍କ ଶରଣ ନିଅ।
ଵିନାଽଜ୍ଞଯା ମହେଶସ୍ଯ କୋ ଵା ତାନ୍ହନ୍ତୁମୀଶ୍ଵରଃ
ମହେଶଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ବିନା କିଏ ସେମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କରିପାରିବ, ହେ ପ୍ରଭୁ?