ରାଜଭୋଜନଯୋଗ୍ଯାର୍ହଂ ଯଦ୍ଯଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ପ୍ରଯାଚସେ
ତୁମେ ରାଜାଙ୍କ ଭୋଜନ ପାଇଁ ଯେଉଁଠିକି ବସ୍ତୁ ଦେଉଛ, ସେସବୁ ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରିଛି।
ସୌଵର୍ଣାନି ଚ ରୌପ୍ଯାଣି ପାତ୍ରାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ
ସୁନା ଓ ଚାଁଦିର ବାତିଲା ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଭାଣ୍ଡା ମଧ୍ୟ ଦେଉଛ।
ପାତ୍ରାଣି ସ୍ଵାଦୁପୂର୍ଣାନି ପ୍ରଦଦୌ ମୁନଯେ ଚ ସା
ସେ ମୁନିଙ୍କୁ ମିଠା ଖାଦ୍ୟରେ ଭରିଥିବା ଭାଣ୍ଡା ଦେଲେ।
ପନସାମ୍ରଶ୍ରୀଫଲାନି ନାରିକେଲାଦିକାନି ଚ
ପନସ, ଆମ୍ବ, ବେଲ, ନଡିଆ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫଳ ମଧ୍ୟ ଦେଲେ।
ଯଵଗୋଧୂମଚୂର୍ଣାନାଂ ଭକ୍ଷ୍ଯାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ
ଯବ ଓ ଗହମ ଚୁଣାରୁ ବନାଇଥିବା ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଦେଲେ।
ଦୁଗ୍ଧାନାଂ ଚ ଘୃତାନାଂ ଚ ନଦୀର୍ଦଧ୍ନାଂ ଦଦୌ ମୁଦା
ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଦୁଧ, ଘିଅ ଓ ଦହିର ଧାରା ଦେଲେ।
ପୃଥୁକାନାଂ ସୁଶାଲୀନାଂ ପର୍ଵତାନ୍ପ୍ରଦଦୌ ମୁଦା
ସେ ଖୁସିରେ ଉତ୍ତମ ଓ ସୁସିଧା ଚିଡ଼ାର ପାହାଡ଼ ଦେଲେ।
ନୃପଯୋଗ୍ଯଂ କୌତୁକାଚ୍ଚ ସୁନ୍ଦରଂ ଵସ୍ତ୍ରଭୂଷଣମ୍
ଖୁସିରେ ରାଜାଙ୍କ ଯୋଗ୍ୟ ସୁନ୍ଦର ବସ୍ତ୍ର ଓ ଆଭୂଷଣ ଦେଲେ।
ଭୋଜଯାମାସ ରାଜାନଂ ସସୈନ୍ଯମପି ଲୀଲଯା ଜଗାମ ଵିସ୍ମଯଂ ରାଜା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପାତ୍ରାଣ୍ଯୁଵାଚ ହ
ସେ ହସି ହସି ରାଜାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ଖାଇବାକୁ ଦେଲେ। ରାଜା ଏତେ ଭାଣ୍ଡା ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ ଏବଂ କହିଲେ,
ରାଜୋଵାଚ ମମାସାଧ୍ଯାନି ସହସା କ୍ଵାଗତାନ୍ଯଵଲୋକଯ
ରାଜା କହିଲେ: "ମୋ ପାଇଁ ଅପ୍ରାପ୍ୟ ଥିବା ବସ୍ତୁ ଏତେ ହଠାତ୍ କେଉଁଠୁ ଆସିଗଲା?"
ନୃପାଜ୍ଞଯା ଚ ସଚିଵଃ ସର୍ଵଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମୁନେର୍ଗୃହେ
ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ମନ୍ତ୍ରୀ ମୁନିଙ୍କ ଘରେ ସବୁକିଛି ଦେଖିଲେ।
ସଚିଵ ଉଵାଚ ଵହ୍ନିକୁଣ୍ଡଂ ଯଜ୍ଞକାଷ୍ଠକୁଶପୁଷ୍ପଫଲାନ୍ଵିତମ୍
ମନ୍ତ୍ରୀ କହିଲେ: "ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ, ଯଜ୍ଞ କାଠ, କୁଶ ଘାସ, ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଦେଖିଲି।"
କୃଷ୍ଣଚର୍ମସ୍ରୁଵସ୍ରୁଗ୍ଭିଃ ଶିଷ୍ଯସଂଘୈଶ୍ଚ ସଂକୁଲମ୍
କଳା ମୃଗଚର୍ମ, ଚମଚ ଓ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଭିତରେ ଭିଡ଼ ହୋଇଥିଲେ।
ଵୃକ୍ଷଚର୍ମପରୀଧାନା ଦୃଷ୍ଟାଃ ସର୍ଵେ ଜଟାଧରାଃ
ସମସ୍ତେ ଗଛ ଛାଲର ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିଲେ ଏବଂ ଜଟାଧାରୀ ଥିଲେ।
ଚାର୍ଵଂଗୀ ରୁଦ୍ରଵର୍ଣାଭା ରକ୍ତପଙ୍କଜଲୋଚନା
ଏକ ସୁନ୍ଦର ଶରୀର ଥିବା ଜଣେ ଜଣା ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ରଙ୍ଗ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଏବଂ ଆଖି ଲାଲ ମାନ୍ଦାର ଫୁଲ ପରି।
ସର୍ଵସମ୍ପଦ୍ଗୁଣାଧାରା ସାକ୍ଷାଦିଵ ହରିପ୍ରିଯା
ସେ ସମସ୍ତ ଧନ ଓ ଗୁଣର ଆଧାର, ମନେ ହେଉଛି ନିଜେ ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟା।
ମୁନିଂ ଯଯାଚେ ତାଂ ଧେନୁଂ ନିବଦ୍ଧଃ କାଲପାଶତଃ
ସମୟର ବନ୍ଧନରେ ପଡ଼ି, ସେ ମୁନିଙ୍କୁ ସେ ଗାଈ ମାଗିଲେ।
ପୁଣ୍ଯଵାନ୍ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ଦୈଵାଦ୍ରାଜେନ୍ଦ୍ରୋ ଽଯାଚତ ଦ୍ଵିଜମ୍
ଭାଗ୍ୟରେ ପୁଣ୍ୟବାନ୍ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଥିବା ରାଜା ଦ୍ୱିଜକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ।
ପାପାତ୍ପ୍ରଜାଯତେ କର୍ମ ପାପରୂପଂ ଭଯାଵହମ୍
ପାପରୁ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯାହା ଭୟ ଆଣେ।
ପାପାଦ୍ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ନରକଂ କୁତ୍ସିତଂ ଜନ୍ମ ଜୀଵିନାମ୍
ପାପ କରି ନରକ ଭୋଗିଲାପରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଦୁଃଖଦ ଜନ୍ମ ପାଉଛନ୍ତି।
ତେନ କୁର୍ଵନ୍ତି ସନ୍ତଶ୍ଚ ସନ୍ତତଂ କର୍ମଣଃ କ୍ଷଯମ୍
ଏହିକାରଣରୁ ଭଲ ଲୋକମାନେ ସଦା କାର୍ମିକ ବନ୍ଧନ ଶେଷ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି।
ସା ମାତା ସ ପିତା ପୁତ୍ରସ୍ତତ୍କ୍ଷଯଂ କାରଯେତ୍ତୁ ଯଃ
ଯିଏ ଏହାର ଶେଷ କରେ, ସେଇ ପୁଅ; ସେ ମାଆ, ସେ ବାପା।
ଭକ୍ତଵୈଦ୍ଯସ୍ତଂ ନିହନ୍ତି କୃଷ୍ଣଭକ୍ତିରସାଯନାତ୍
ଭକ୍ତ ଚିକିତ୍ସକ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତିର ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ନଶାଇଦିଅନ୍ତି।
ପରିତୁଷ୍ଟା ଜଗଦ୍ଧାତ୍ରୀ ଭକ୍ତେଭ୍ଯୋ ବୁଦ୍ଧିଦାଯିନୀ
ସମସ୍ତ ଜଗତ୍କୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା ମାଆ ଭକ୍ତମାନେ ଖୁସି ହେଲେ ବୁଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ମାଯାଂ ତସ୍ମୈ ମୋହଯିତୁଂ ନ ଵିଵେକଂ କଦାଚନ
ସେ ତାଙ୍କୁ କେବେ ମୋହ ଦେଇନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ବିବେକ କେବେ ନେଇନାହାନ୍ତି।
ରାଜୋଵାଚ ମହ୍ଯଂ ଭକ୍ତାଯ ଭକ୍ତେଶ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାରକ
ରାଜା କହିଲେ: ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ନାଥ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଦୟା କରୁଥିବା, ମୁଁ ତୁମର ଭକ୍ତ—
ଯୁଷ୍ମଦ୍ଵିଧାନାଂ ଦାତୄଣାମଦେଯଂ ନାସ୍ତି ଭାରତେ
ତୁମ ପରି ଦାତାଙ୍କ ପାଇଁ ଭାରତରେ କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ୟ ନାହିଁ।
ଭ୍ରୂଭଂଗଲୀଲାମାତ୍ରେଣ ତପୋରାଶେ ତପୋଧନ
ତୁମ ଭୂଁହ ଚଳାଣର ଖେଳରେ, ତପସ୍ଵୀ ଧନୀ, ସମସ୍ତ କିଛି ସମ୍ଭବ।
ମୁନିରୁଵାଚ ଦାନଂ ଦାସ୍ଯାମି ଵିପ୍ରୋଽହଂ କ୍ଷତ୍ରିଯାଯ କଥଂ ନୃପ
ମୁନି କହିଲେ: ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୋଇ କିପରି କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବି, ରାଜା?
କୃଷ୍ଣେନ ଦତ୍ତା ଗୋଲୋକେ ବ୍ରହ୍ମଣେ ପରମାତ୍ମନା
ଗୋଲୋକରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ, ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲା।