ତେଷାଂ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତାନୁଵାଚ ଜଗତ୍ପ୍ରସୂଃ
ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଜଗତ୍ ଜନନୀ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଶ୍ରୀମହାଲକ୍ଷ୍ମୀରୁଵାଚ ଯେଷାଂ ଗେହଂ ନ ଗଚ୍ଛାମି ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ଭାରତେଷୁ ଚ
ଶ୍ରୀ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ କହିଲେ: ଭାରତରେ କାହା ଘରକୁ ମୁଁ ପ୍ରବେଶ କରେନି, ସେଥିରେ ଶୁଣ।
ସ୍ଥିରା ପୁଣ୍ଯଵତାଂ ଗେହେ ସୁନୀତିପଥଵେଦିନାମ୍
ମୁଁ ସଦା ସେମାନଙ୍କ ଘରେ ରହେଉଛି, ଯେଉଁମାନେ ପୁଣ୍ୟବାନ ଓ ନୀତିର ପଥ ଜାଣନ୍ତି।
ଯଂ ଯଂ ରୁଷ୍ଟୋ ଗୁରୁର୍ଦେଵୋ ମାତା ତାତଶ୍ଚ ବାନ୍ଧଵାଃ
ଯାହାଉପରେ ଗୁରୁ, ଦେବତା, ମାଆ, ବାପା କିମ୍ବା ଆତ୍ମୀୟମାନେ କ୍ରୁଧ୍ଧ—
ମିଥ୍ଯାଵାଦୀ ଚ ଯଃ ଶଶ୍ଵଦନଧ୍ଯାଯୀ ଚ ଯଃ ସଦା
ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକେ ସବୁବେଳେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହେ ଏବଂ ପଢ଼ାଶୁଣାକୁ ସଦା ଅବହେଳା କରେ।
ସତ୍ଯହୀନଃ ସ୍ଥାପ୍ଯହାରୀ ମିଥ୍ଯାସାକ୍ଷ୍ଯପ୍ରଦାଯକଃ
ଯିଏ ସତ୍ୟରୁ ବଞ୍ଚିତ, ଅନ୍ୟର ଜିନିଷ ନେଇଥାଏ, ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷୀ ଦେଇଥାଏ।
ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତୋ ଭଯଗ୍ରସ୍ତଃ ଶତ୍ରୁଗ୍ରସ୍ତୋଽତିପାତକୀ
ଯିଏ ଚିନ୍ତାରେ ଦୁଃଖିତ, ଭୟରେ ଆତଙ୍କିତ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ଏବଂ ଅତି ପାପୀ।
ଦୀକ୍ଷାହୀନଶ୍ଚ ଶୋକାର୍ତ୍ତୋ ମନ୍ଦଧୀଃ ସ୍ତ୍ରୀଜିତଃ ସଦା
ଯିଏ ଦୀକ୍ଷା ନାହିଁ, ଶୋକରେ ଭାଗ୍ନ, ମନ୍ଦମତି ଏବଂ ସଦା ଜନାନୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଶୀଭୂତ।
ଯୋ ଦୁର୍ଵାକ୍କଲହାଵିଷ୍ଟଃ କଲିଃ ଶଶ୍ଵଦ୍ଯଦାଲଯେ
ଯିଏ କଠୋର କଥା କହେ ଏବଂ ଝଗଡ଼ାରେ ଲିପ୍ତ, ସେଠାରେ କଳିଯୁଗ ସବୁବେଳେ ବାସ କରେ।
ଯତ୍ର ନାସ୍ତି ହରେଃ ପୂଜା ତଦୀଯଗୁଣକୀର୍ତ୍ତନମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ହରିଙ୍କ ପୂଜା ନାହିଁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଗୁଣଗାନ ହୁଏ ନାହିଁ।
କନ୍ଯାନ୍ନଵେଦଵିକ୍ରେତା ନରଘାତୀ ଚ ହିଂସକଃ
ଯିଏ କନ୍ୟା ବା ବେଦ ବିକ୍ରୟ କରେ, ମଣିଷ ହତ୍ୟା କରେ ଏବଂ ହିଂସା କରେ।
ମାତରଂ ପିତରଂ ଭାର୍ଯାଂ ଗୁରୁପତ୍ନୀଂ ଗୁରୁଂ ସୁତମ୍
ମାଆ, ବାପା, ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଗୁରୁଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଗୁରୁ ଏବଂ ପୁଅ—
କାର୍ପଣ୍ଯାଦ୍ଯୋ ନ ପୁଷ୍ଣାତି ସଞ୍ଚଯଂ କୁରୁତେ ସଦା
ଯିଏ କଞ୍ଜୁସି ଦ୍ୱାରା ଏମାନେଠାରେ ରଖିବା ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇନଥାଏ ଏବଂ ସବୁବେଳେ ଧନ ସଞ୍ଚୟ କରେ।
ଦଶନଂ ଵସନଂ ଯସ୍ଯ ସମଲଂ ରୂକ୍ଷମସ୍ତକମ୍
ଯାହାର ଦାନ୍ତ, ପୋଶାକ ଏବଂ ମୁଣ୍ଡ ମେଳା ଏବଂ କଠୋର।
ମୂତ୍ରଂ ପୁରୀଷମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ଯସ୍ତତ୍ପଶ୍ଯତି ମନ୍ଦଧୀଃ
ଯିଏ ପିଶାବ କିମ୍ବା ପଖାନ୍ଡ କରିବା ପରେ, ତାହାକୁ ଦେଖେ, ସେ ମନ୍ଦମତି।
ଅଧୌତପାଦଶାଯୀ ଯୋ ନଗ୍ନଃ ଶେତେଽତିନିଦ୍ରିତଃ
ଯିଏ ଅଧୋଇଥିବା ପା ନେଇ ଶୋଏ, ନଗ୍ନ ହୋଇ ଶୋଏ କିମ୍ବା ଅତିରିକ୍ତ ଶୋଏ।
ମୂର୍ଧ୍ନି ତୈଲଂ ପୁରୋ ଦତ୍ତ୍ଵା ଯୋଽନ୍ଯଦଙ୍ଗମୁପସ୍ପୃଶେତ୍
ମୁଣ୍ଡରେ ତେଲ ଲଗାଇ ଧୋଇନଥିବାବେଳେ ଅନ୍ୟ ଅଙ୍ଗକୁ ଛୁଏ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ତୈଲଂ ମୂର୍ଧ୍ନି ଗାତ୍ରେ ଵିଣ୍ମୂତ୍ରଂ ଯଃ ସମୁତ୍ସୃଜେତ୍
ମୁଣ୍ଡ କିମ୍ବା ଦେହରେ ତେଲ ଲଗାଇ ପରେ ଯିଏ ପଖାନ୍ଡ କିମ୍ବା ପିଶାବ କରେ।
ତୃଣଂ ଛିନତ୍ତି ନଖରୈର୍ନଖରୈର୍ଵିଲିଖେନ୍ମହୀମ୍
ଯିଏ ନଖରେ ଘାସ କାଟେ କିମ୍ବା ନଖରେ ମାଟି ଖୋଦେ।
ସ୍ଵଦତ୍ତାଂ ପରଦତ୍ତାଂ ଵା ବ୍ରହ୍ମଵୃତ୍ତିଂ ସୁରସ୍ଯ ଚ
ଯିଏ ନିଜେ ଦେଇଥିବା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟେ ଦେଇଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଜୀବିକା କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କର ଜିନିଷ ନିଜେ ନେଇଥାଏ।
ଯତ୍କର୍ମ ଦକ୍ଷିଣାହୀନଂ କୁରୁତେ ମୂଢଧୀଃ ଶଠଃ
ଯିଏ ମୂଢ଼ ଏବଂ ଚତୁର୍ ଲୋକେ ଦାନ ଛାଡ଼ି କୌଣସି କାମ କରେ।
ମନ୍ତ୍ରଵିଦ୍ଯୋପଜୀଵୀ ଚ ଗ୍ରାମଯାଜୀ ଚିକିତ୍ସକଃ
ଯିଏ ମନ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନ ଉପରେ ଜୀବିକା ଚାଲାଏ, ଗ୍ରାମ ପୁରୋହିତ କିମ୍ବା ଚିକିତ୍ସକ।
ଵିଵାହଂ ଧର୍ମକାର୍ଯଂ ଵା ଯୋ ନିହନ୍ତି ଚ କୋପତଃ
ଯେ କେହି କ୍ରୋଧରେ ବିବାହ କିମ୍ବା ଧର୍ମକାମ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ କରେ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀରନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନଂ ଜଗାମ ହ
ଏପରି କହି, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ତାଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ମୁନଯଶ୍ଚ ମୁଦାଽନ୍ଵିତାଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏବଂ ଋଷିମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିଲେ।
ନେଦୁର୍ଦୁନ୍ଦୁଭଯଃ ସ୍ଵର୍ଗେ ବଭୂଵୁଃ ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟଯଃ
ସ୍ୱର୍ଗରେ ଡ଼଼ମ୍ବ ଶବ୍ଦ ହେଲା ଏବଂ ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି ପଡ଼ିଲା।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ଵତ୍ସ ଲକ୍ଷ୍ମୀଚରିତମୁତ୍ତମମ୍
ଏଭଳି, ଓ ଶିଶୁ, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କଥା କହାଯାଇଛି।
ନାରଦ ଉଵାଚ ସର୍ଵଂ ଶ୍ରୁତଂ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ଗଣେଶଚରିତଂ ଶୁଭମ୍
ନାରଦ କହିଲେ: ଆପଣଙ୍କର କୃପାରେ, ମୁଁ ଗଣେଶଙ୍କର ଶୁଭ କଥା ଶୁଣିଛି।
ଦନ୍ତଦ୍ଵଯଯୁତଂ ଵକ୍ତ୍ରଂ ଗଜରାଜସ୍ଯ ବାଲକେ
ହାତୀମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କ ପୁଅ, ତୁମର ମୁହଁରେ ଦୁଇଟି ଦାଁତ ଅଛି—
କୁତୋ ଗତୋଽସ୍ଯ ଦନ୍ତୋଽନ୍ଯସ୍ତଦ୍ଭଵାନ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହତି
ତାହାର ଅନ୍ୟ ଦାଁତ କେଉଁଠି ଗଲା? ଏହି କଥା କହିବାକୁ ତୁମେ ଯୋଗ୍ୟ।