ସ୍ତନନ୍ଧଯେଭ୍ଯ ଇଵ ମେ ହେ ମାତର୍ଦେହି ଦର୍ଶନମ୍
ମାଆ, ଯେପରି ଷ୍ଟନଧାର ଶିଶୁମାନେ ଦେଖନ୍ତି, ତେଉଁପରି ମୋତେ ତୁମର ଦର୍ଶନ ଦିଅ।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ଵତ୍ସ ପଦ୍ମାଯାଶ୍ଚ ଶୁଭାଵହମ୍
ଏଭଳି, ମୁଁ ଶୁଭ ଦେଇଥିବା ପଦ୍ମାଙ୍କ ଏହି ସ୍ତୁତି କହିଲି, ମୋ ପୁଅ।
ଇଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ମହାପୁଣ୍ଯଂ ପୂଜାକାଲେ ଚ ଯଃ ପଠେତ୍
ଯେଉଁଠି ଏହି ମହାପୁଣ୍ୟ ଶ୍ଲୋକ ପୂଜାବେଳେ ପଢେ, ସେ ଉତ୍ତମ ଫଳ ପାଇଥାଏ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରୀହରିସ୍ତଂ ଚ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ
ଏଭଳି କହି, ଶ୍ରୀହରି ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଜଗାମ ଶୀଘ୍ରଂ ପଦ୍ମାଯୈ ତୀରଂ କ୍ଷୀରପଯୋନିଧେଃ ମନସା ସ୍ତଵନଂ ଦିଵ୍ଯଂ ସ୍ମାରଂ ସ୍ମରଂ ପୁନଃପୁନଃ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ଶୀଘ୍ର ଦୁଧ ସାଗର ତୀରେ ପଦ୍ମାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, ମନରେ ପୁନଃପୁନଃ ଦିବ୍ୟ ସ୍ତୁତି ସ୍ମରଣ କରୁଥିଲେ।
ତେ ସର୍ଵେ ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତାଶ୍ଚ ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ କମଲାଲଯାମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଭକ୍ତିରେ ଭରି, କମଳାଳୟଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ସା ତେଷାଂ ସ୍ତଵନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସଦ୍ଯଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ବଭୂଵ ହ
ସେମାନଙ୍କର ସ୍ତୁତି ଶୁଣି, ସେ ତୁରନ୍ତ ସାମ୍ନାରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଜଗଦ୍ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ସୁପ୍ରଭଯା ଜଗନ୍ମାତ୍ରଂ ଯଯା ମୁନେ
ହେ ମୁନି, ଯିଏ ତାଙ୍କର ଦୀପ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଆଲୋକିତ କରନ୍ତି, ସେଇ ଜଗତ୍ ଜନନୀ ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ।
ଶ୍ରୀ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀରୁଵାଚ ଭ୍ରଷ୍ଟାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଶାପାଦ୍ବିଭେମି ବ୍ରହ୍ମଶାପତଃ
ଶ୍ରୀ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ କହିଲେ: ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପରେ ଏମାନେ ପତିତ ହେବାକୁ ଦେଖି, ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପକୁ ଭୟ କରୁଛି।
ପ୍ରାଣା ମେ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ସର୍ଵେ ଶଶ୍ଵତ୍ପୁତ୍ରାଧିକଂ ପ୍ରିଯାଃ
ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୋ ପ୍ରାଣ, ସେମାନେ ସଦା ମୋ ପୁଅଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ।
ଵିପ୍ରା ବ୍ରୁଵନ୍ତୁ ମାଂ ତୁଷ୍ଟା ଯାସ୍ଯାମି ଭଵଦାଜ୍ଞଯା
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯଦି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ମୋ ସହ କଥାହେବେ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ଯିବି।
ଗୁରୁଭିର୍ବ୍ରାହ୍ମଣୈର୍ଦେଵୈର୍ଭିକ୍ଷୁଭିର୍ଵୈଷ୍ଣଵୈସ୍ତଥା
ଗୁରୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବତା, ଭିକ୍ଷୁ ଏବଂ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ମଧ୍ୟ—
ନାରାଯଣଶ୍ଚ ଭଗଵାନ୍ବିଭେତି ବ୍ରହ୍ମଶାପତଃ
ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପକୁ ଦେଖି ଭଗବାନ ନାରାୟଣ ମଧ୍ୟ ଭୟ କରନ୍ତି।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣା ହୃଷ୍ଟମାନସାଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅନ୍ତରରେ ଅନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଅଂଗିରାଶ୍ଚ ପ୍ରଚେତାଶ୍ଚ କ୍ରତୁଶ୍ଚ ଭୃଗୁରେଵ ଚ
ଅଙ୍ଗିରା, ପ୍ରଚେତା, କ୍ରତୁ ଏବଂ ଭୃଗୁ—
ସନକଶ୍ଚ ସନନ୍ଦଶ୍ଚ ତୃତୀଯଶ୍ଚ ସନାତନଃ
ସନକ, ସନନ୍ଦ, ଏବଂ ତୃତୀୟ ସନାତନ—
କପିଲଶ୍ଚାସୁରିଶ୍ଚୈଵ ଵୋଢୁଃ ପଞ୍ଚଶିଖସ୍ତଥା
କପିଳ, ଅସୁରି, ବୋଢୁ ଏବଂ ପଞ୍ଚଶିଖ ମଧ୍ୟ—
ଔର୍ଵଃ କାତ୍ଯାଯନଶ୍ଚୈଵ କଣାଦଃ ପାଣିନିସ୍ତଥା
ଔର୍ବ, କାତ୍ୟାୟନ, କଣାଦ ଏବଂ ପାଣିନି—
ବ୍ରାହ୍ମଣା ଵିଵିଧୈର୍ଦ୍ରଵ୍ଯୈଃ ପୂଜଯାମାସୁରୀଶ୍ଵରୀମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଉପହାର ଦେଇ ଈଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ସ୍ତୁତ୍ଵା ମୁନୀନ୍ଦ୍ରାସ୍ତାଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚକ୍ରୁରାରାଧନଂ ମୁଦା
ମହାମୁନିମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କର ଆରାଧନା କଲେ।
ତେଷାଂ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତାନୁଵାଚ ଜଗତ୍ପ୍ରସୂଃ
ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଜଗତ୍ ଜନନୀ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଶ୍ରୀମହାଲକ୍ଷ୍ମୀରୁଵାଚ ଯେଷାଂ ଗେହଂ ନ ଗଚ୍ଛାମି ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ଭାରତେଷୁ ଚ
ଶ୍ରୀ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ କହିଲେ: ଭାରତରେ କାହା ଘରକୁ ମୁଁ ପ୍ରବେଶ କରେନି, ସେଥିରେ ଶୁଣ।
ସ୍ଥିରା ପୁଣ୍ଯଵତାଂ ଗେହେ ସୁନୀତିପଥଵେଦିନାମ୍
ମୁଁ ସଦା ସେମାନଙ୍କ ଘରେ ରହେଉଛି, ଯେଉଁମାନେ ପୁଣ୍ୟବାନ ଓ ନୀତିର ପଥ ଜାଣନ୍ତି।
ଯଂ ଯଂ ରୁଷ୍ଟୋ ଗୁରୁର୍ଦେଵୋ ମାତା ତାତଶ୍ଚ ବାନ୍ଧଵାଃ
ଯାହାଉପରେ ଗୁରୁ, ଦେବତା, ମାଆ, ବାପା କିମ୍ବା ଆତ୍ମୀୟମାନେ କ୍ରୁଧ୍ଧ—
ମିଥ୍ଯାଵାଦୀ ଚ ଯଃ ଶଶ୍ଵଦନଧ୍ଯାଯୀ ଚ ଯଃ ସଦା
ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକେ ସବୁବେଳେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହେ ଏବଂ ପଢ଼ାଶୁଣାକୁ ସଦା ଅବହେଳା କରେ।
ସତ୍ଯହୀନଃ ସ୍ଥାପ୍ଯହାରୀ ମିଥ୍ଯାସାକ୍ଷ୍ଯପ୍ରଦାଯକଃ
ଯିଏ ସତ୍ୟରୁ ବଞ୍ଚିତ, ଅନ୍ୟର ଜିନିଷ ନେଇଥାଏ, ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷୀ ଦେଇଥାଏ।
ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତୋ ଭଯଗ୍ରସ୍ତଃ ଶତ୍ରୁଗ୍ରସ୍ତୋଽତିପାତକୀ
ଯିଏ ଚିନ୍ତାରେ ଦୁଃଖିତ, ଭୟରେ ଆତଙ୍କିତ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ଏବଂ ଅତି ପାପୀ।
ଦୀକ୍ଷାହୀନଶ୍ଚ ଶୋକାର୍ତ୍ତୋ ମନ୍ଦଧୀଃ ସ୍ତ୍ରୀଜିତଃ ସଦା
ଯିଏ ଦୀକ୍ଷା ନାହିଁ, ଶୋକରେ ଭାଗ୍ନ, ମନ୍ଦମତି ଏବଂ ସଦା ଜନାନୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଶୀଭୂତ।
ଯୋ ଦୁର୍ଵାକ୍କଲହାଵିଷ୍ଟଃ କଲିଃ ଶଶ୍ଵଦ୍ଯଦାଲଯେ
ଯିଏ କଠୋର କଥା କହେ ଏବଂ ଝଗଡ଼ାରେ ଲିପ୍ତ, ସେଠାରେ କଳିଯୁଗ ସବୁବେଳେ ବାସ କରେ।
ଯତ୍ର ନାସ୍ତି ହରେଃ ପୂଜା ତଦୀଯଗୁଣକୀର୍ତ୍ତନମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ହରିଙ୍କ ପୂଜା ନାହିଁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଗୁଣଗାନ ହୁଏ ନାହିଁ।