ସ୍ତଵନଂ ଶୃଣୁ ଦେଵେନ୍ଦ୍ର ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯାଃ ସୁଖପ୍ରଦମ୍
ଦେବେନ୍ଦ୍ର, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଏହି ସ୍ତୁତି ଶୁଣ, ଯାହା ଶୁଭ ଦେଇଥାଏ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ବୁଦ୍ଧେରଗୋଚରାଂ ସୂକ୍ଷ୍ମାଂ ତେଜୋରୂପାଂ ସନାତନୀମ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ଯିଏ ବୁଦ୍ଧିର ଅପହ୍ରାୟ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ଆଲୋକର ରୂପ, ଚିରକାଳୀନ।
ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯୀଂ ନିରାକାରାଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହଵିଗ୍ରହାମ୍
ସ୍ୱଇଚ୍ଛାରେ ଚଳିଥିବା, ନିରାକାର, ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପା ଦେବା ହେଉଛି ତାଙ୍କର ରୂପ।
ପରାଂ ଚତୁର୍ଣାଂ ଵେଦାନାଂ ପାରବୀଜଂ ଭଵାର୍ଣଵେ
ଚାରିଟି ବେଦର ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଭବସାଗରରେ ପରମ ବୀଜ।
ଯୋଗିନାଂ ଚୈଵ ଯୋଗାନାଂ ଜ୍ଞାନାନାଂ ଜ୍ଞାନିନାଂ ତଥା
ଯୋଗୀମାନେ, ଯୋଗ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପରମ।
ଯଯା ଵିନା ଜଗତ୍ସର୍ଵମବୀଜଂ ନିଷ୍ଫଲଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯାହା ବିନା, ସମସ୍ତ ଜଗତ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବୀଜହୀନ ଓ ଫଳହୀନ।
ପ୍ରସୀଦ ଜଗତାଂ ମାତା ରକ୍ଷାସ୍ମାନତିକାତରାନ୍
ଜଗତର ମାଆ, ଦୟା କର; ଆମେ ଯେ ଅତି ଦୁଃଖିତ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ନମଃ ଶକ୍ତିସ୍ଵରୂପାଯୈ ଜଗନ୍ମାତ୍ରେ ନମୋ ନମଃ
ଶକ୍ତିର ରୂପା ଜଗତମାତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ପୁନଃ ପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ହରିଭକ୍ତିପ୍ରଦାଯିନ୍ଯୈ ମୁକ୍ତିଦାଯୈ ନମୋ ନମଃ
ହରିଭକ୍ତି ଦେଇଥିବା, ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ମାତାଙ୍କୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ନମସ୍କାର।
କୁପୁତ୍ରାଃ କୁତ୍ରଚିତ୍ସନ୍ତି ନ କୁତ୍ରାପି କୁମାତରଃ
କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ଖରାପ ପୁଅ ଥାଇପାରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଖରାପ ମାଆ ନଥାଏ।
ସ୍ତନନ୍ଧଯେଭ୍ଯ ଇଵ ମେ ହେ ମାତର୍ଦେହି ଦର୍ଶନମ୍
ମାଆ, ଯେପରି ଷ୍ଟନଧାର ଶିଶୁମାନେ ଦେଖନ୍ତି, ତେଉଁପରି ମୋତେ ତୁମର ଦର୍ଶନ ଦିଅ।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ଵତ୍ସ ପଦ୍ମାଯାଶ୍ଚ ଶୁଭାଵହମ୍
ଏଭଳି, ମୁଁ ଶୁଭ ଦେଇଥିବା ପଦ୍ମାଙ୍କ ଏହି ସ୍ତୁତି କହିଲି, ମୋ ପୁଅ।
ଇଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ମହାପୁଣ୍ଯଂ ପୂଜାକାଲେ ଚ ଯଃ ପଠେତ୍
ଯେଉଁଠି ଏହି ମହାପୁଣ୍ୟ ଶ୍ଲୋକ ପୂଜାବେଳେ ପଢେ, ସେ ଉତ୍ତମ ଫଳ ପାଇଥାଏ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରୀହରିସ୍ତଂ ଚ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ
ଏଭଳି କହି, ଶ୍ରୀହରି ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଜଗାମ ଶୀଘ୍ରଂ ପଦ୍ମାଯୈ ତୀରଂ କ୍ଷୀରପଯୋନିଧେଃ ମନସା ସ୍ତଵନଂ ଦିଵ୍ଯଂ ସ୍ମାରଂ ସ୍ମରଂ ପୁନଃପୁନଃ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ଶୀଘ୍ର ଦୁଧ ସାଗର ତୀରେ ପଦ୍ମାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, ମନରେ ପୁନଃପୁନଃ ଦିବ୍ୟ ସ୍ତୁତି ସ୍ମରଣ କରୁଥିଲେ।
ତେ ସର୍ଵେ ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତାଶ୍ଚ ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ କମଲାଲଯାମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଭକ୍ତିରେ ଭରି, କମଳାଳୟଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ସା ତେଷାଂ ସ୍ତଵନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସଦ୍ଯଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ବଭୂଵ ହ
ସେମାନଙ୍କର ସ୍ତୁତି ଶୁଣି, ସେ ତୁରନ୍ତ ସାମ୍ନାରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଜଗଦ୍ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ସୁପ୍ରଭଯା ଜଗନ୍ମାତ୍ରଂ ଯଯା ମୁନେ
ହେ ମୁନି, ଯିଏ ତାଙ୍କର ଦୀପ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଆଲୋକିତ କରନ୍ତି, ସେଇ ଜଗତ୍ ଜନନୀ ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ।
ଶ୍ରୀ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀରୁଵାଚ ଭ୍ରଷ୍ଟାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଶାପାଦ୍ବିଭେମି ବ୍ରହ୍ମଶାପତଃ
ଶ୍ରୀ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ କହିଲେ: ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପରେ ଏମାନେ ପତିତ ହେବାକୁ ଦେଖି, ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପକୁ ଭୟ କରୁଛି।
ପ୍ରାଣା ମେ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ସର୍ଵେ ଶଶ୍ଵତ୍ପୁତ୍ରାଧିକଂ ପ୍ରିଯାଃ
ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୋ ପ୍ରାଣ, ସେମାନେ ସଦା ମୋ ପୁଅଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ।
ଵିପ୍ରା ବ୍ରୁଵନ୍ତୁ ମାଂ ତୁଷ୍ଟା ଯାସ୍ଯାମି ଭଵଦାଜ୍ଞଯା
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯଦି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ମୋ ସହ କଥାହେବେ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ଯିବି।
ଗୁରୁଭିର୍ବ୍ରାହ୍ମଣୈର୍ଦେଵୈର୍ଭିକ୍ଷୁଭିର୍ଵୈଷ୍ଣଵୈସ୍ତଥା
ଗୁରୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବତା, ଭିକ୍ଷୁ ଏବଂ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ମଧ୍ୟ—
ନାରାଯଣଶ୍ଚ ଭଗଵାନ୍ବିଭେତି ବ୍ରହ୍ମଶାପତଃ
ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପକୁ ଦେଖି ଭଗବାନ ନାରାୟଣ ମଧ୍ୟ ଭୟ କରନ୍ତି।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣା ହୃଷ୍ଟମାନସାଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅନ୍ତରରେ ଅନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଅଂଗିରାଶ୍ଚ ପ୍ରଚେତାଶ୍ଚ କ୍ରତୁଶ୍ଚ ଭୃଗୁରେଵ ଚ
ଅଙ୍ଗିରା, ପ୍ରଚେତା, କ୍ରତୁ ଏବଂ ଭୃଗୁ—
ସନକଶ୍ଚ ସନନ୍ଦଶ୍ଚ ତୃତୀଯଶ୍ଚ ସନାତନଃ
ସନକ, ସନନ୍ଦ, ଏବଂ ତୃତୀୟ ସନାତନ—
କପିଲଶ୍ଚାସୁରିଶ୍ଚୈଵ ଵୋଢୁଃ ପଞ୍ଚଶିଖସ୍ତଥା
କପିଳ, ଅସୁରି, ବୋଢୁ ଏବଂ ପଞ୍ଚଶିଖ ମଧ୍ୟ—
ଔର୍ଵଃ କାତ୍ଯାଯନଶ୍ଚୈଵ କଣାଦଃ ପାଣିନିସ୍ତଥା
ଔର୍ବ, କାତ୍ୟାୟନ, କଣାଦ ଏବଂ ପାଣିନି—
ବ୍ରାହ୍ମଣା ଵିଵିଧୈର୍ଦ୍ରଵ୍ଯୈଃ ପୂଜଯାମାସୁରୀଶ୍ଵରୀମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଉପହାର ଦେଇ ଈଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ସ୍ତୁତ୍ଵା ମୁନୀନ୍ଦ୍ରାସ୍ତାଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚକ୍ରୁରାରାଧନଂ ମୁଦା
ମହାମୁନିମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କର ଆରାଧନା କଲେ।