ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଗୃହଂ ତସ୍ଯ ନ ଜହାତି କଦାଚନ
ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ କେବେ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଛାଡି ଯାନ୍ତି ନାହିଁ।
ଇଦଂ କଵଚମଜ୍ଞାତ୍ଵା ଭଜେଲ୍ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ସ ମନ୍ଦଧୀଃ
ଯିଏ ଏହି କବଚ ଜାଣିନାହିଁ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ମୂଢ଼ ମନ୍ତି।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ସନ୍ତୁଷ୍ଟଶ୍ଚ ଜଗନ୍ନାଥୋ ଜଗତାଂ ହିତକାରଣମ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ଜଗନ୍ନାଥ ଖୁସି ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ କାମ କରନ୍ତି।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ନମୋ ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା
ଓଁ ହ୍ରୀଁ ଶ୍ରୀଁ କ୍ଲୀଁ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସ୍ୱାହା।
ଧ୍ଯାନଂ ଚ ସାମଵେଦୋକ୍ତଂ ଗୋପନୀଯଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ସାମବେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଧ୍ୟାନ ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଉଚିତ୍, ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଶ୍ଵେତଚମ୍ପକଵର୍ଣାଭାଂ ଶତଚନ୍ଦ୍ରସମପ୍ରଭାମ୍
ତାଙ୍କର ଚାହାଣି ଶ୍ୱେତ ଚମ୍ପା ଫୁଲ ଭଳି, ଏବଂ ଶତ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଈଷଦ୍ଧାସ୍ଯପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯାଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାରିକାମ୍
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ହଳକା ହସି ଏବଂ ଦୟାମୟ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବା ପାଇଁ ସେ କାମ କରନ୍ତି।
ଶାନ୍ତାଂ ଚ ଶ୍ରୀହରେଃ କାନ୍ତାଂ ତାଂ ଭଜେଜ୍ଜଗତାଂ ପ୍ରସୂମ୍
ସେ ଶାନ୍ତ, ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ଜଗତର ମାତା; ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ।
ଧ୍ଯାନେନାନେନ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରୋ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ମନୋହରାମ୍
ଏହି ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା, ଦେବେନ୍ଦ୍ର ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ମନୋହର ରୂପରେ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ସ୍ତୁତ୍ଵାଽନେନ ସ୍ତଵେନୈଵ ଵକ୍ଷ୍ଯମାଣେନ ଵାସଵ
ଏହି ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା, ଯାହା ମୁଁ ଏବେ କହିବି, ବାସବ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ସ୍ତଵନଂ ଶୃଣୁ ଦେଵେନ୍ଦ୍ର ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯାଃ ସୁଖପ୍ରଦମ୍
ଦେବେନ୍ଦ୍ର, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଏହି ସ୍ତୁତି ଶୁଣ, ଯାହା ଶୁଭ ଦେଇଥାଏ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ବୁଦ୍ଧେରଗୋଚରାଂ ସୂକ୍ଷ୍ମାଂ ତେଜୋରୂପାଂ ସନାତନୀମ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ଯିଏ ବୁଦ୍ଧିର ଅପହ୍ରାୟ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ଆଲୋକର ରୂପ, ଚିରକାଳୀନ।
ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯୀଂ ନିରାକାରାଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହଵିଗ୍ରହାମ୍
ସ୍ୱଇଚ୍ଛାରେ ଚଳିଥିବା, ନିରାକାର, ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପା ଦେବା ହେଉଛି ତାଙ୍କର ରୂପ।
ପରାଂ ଚତୁର୍ଣାଂ ଵେଦାନାଂ ପାରବୀଜଂ ଭଵାର୍ଣଵେ
ଚାରିଟି ବେଦର ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଭବସାଗରରେ ପରମ ବୀଜ।
ଯୋଗିନାଂ ଚୈଵ ଯୋଗାନାଂ ଜ୍ଞାନାନାଂ ଜ୍ଞାନିନାଂ ତଥା
ଯୋଗୀମାନେ, ଯୋଗ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପରମ।
ଯଯା ଵିନା ଜଗତ୍ସର୍ଵମବୀଜଂ ନିଷ୍ଫଲଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯାହା ବିନା, ସମସ୍ତ ଜଗତ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବୀଜହୀନ ଓ ଫଳହୀନ।
ପ୍ରସୀଦ ଜଗତାଂ ମାତା ରକ୍ଷାସ୍ମାନତିକାତରାନ୍
ଜଗତର ମାଆ, ଦୟା କର; ଆମେ ଯେ ଅତି ଦୁଃଖିତ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ନମଃ ଶକ୍ତିସ୍ଵରୂପାଯୈ ଜଗନ୍ମାତ୍ରେ ନମୋ ନମଃ
ଶକ୍ତିର ରୂପା ଜଗତମାତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ପୁନଃ ପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ହରିଭକ୍ତିପ୍ରଦାଯିନ୍ଯୈ ମୁକ୍ତିଦାଯୈ ନମୋ ନମଃ
ହରିଭକ୍ତି ଦେଇଥିବା, ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ମାତାଙ୍କୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ନମସ୍କାର।
କୁପୁତ୍ରାଃ କୁତ୍ରଚିତ୍ସନ୍ତି ନ କୁତ୍ରାପି କୁମାତରଃ
କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ଖରାପ ପୁଅ ଥାଇପାରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଖରାପ ମାଆ ନଥାଏ।
ସ୍ତନନ୍ଧଯେଭ୍ଯ ଇଵ ମେ ହେ ମାତର୍ଦେହି ଦର୍ଶନମ୍
ମାଆ, ଯେପରି ଷ୍ଟନଧାର ଶିଶୁମାନେ ଦେଖନ୍ତି, ତେଉଁପରି ମୋତେ ତୁମର ଦର୍ଶନ ଦିଅ।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ଵତ୍ସ ପଦ୍ମାଯାଶ୍ଚ ଶୁଭାଵହମ୍
ଏଭଳି, ମୁଁ ଶୁଭ ଦେଇଥିବା ପଦ୍ମାଙ୍କ ଏହି ସ୍ତୁତି କହିଲି, ମୋ ପୁଅ।
ଇଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ମହାପୁଣ୍ଯଂ ପୂଜାକାଲେ ଚ ଯଃ ପଠେତ୍
ଯେଉଁଠି ଏହି ମହାପୁଣ୍ୟ ଶ୍ଲୋକ ପୂଜାବେଳେ ପଢେ, ସେ ଉତ୍ତମ ଫଳ ପାଇଥାଏ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରୀହରିସ୍ତଂ ଚ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ
ଏଭଳି କହି, ଶ୍ରୀହରି ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଜଗାମ ଶୀଘ୍ରଂ ପଦ୍ମାଯୈ ତୀରଂ କ୍ଷୀରପଯୋନିଧେଃ ମନସା ସ୍ତଵନଂ ଦିଵ୍ଯଂ ସ୍ମାରଂ ସ୍ମରଂ ପୁନଃପୁନଃ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ଶୀଘ୍ର ଦୁଧ ସାଗର ତୀରେ ପଦ୍ମାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, ମନରେ ପୁନଃପୁନଃ ଦିବ୍ୟ ସ୍ତୁତି ସ୍ମରଣ କରୁଥିଲେ।
ତେ ସର୍ଵେ ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତାଶ୍ଚ ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ କମଲାଲଯାମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଭକ୍ତିରେ ଭରି, କମଳାଳୟଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ସା ତେଷାଂ ସ୍ତଵନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସଦ୍ଯଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ବଭୂଵ ହ
ସେମାନଙ୍କର ସ୍ତୁତି ଶୁଣି, ସେ ତୁରନ୍ତ ସାମ୍ନାରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଜଗଦ୍ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ସୁପ୍ରଭଯା ଜଗନ୍ମାତ୍ରଂ ଯଯା ମୁନେ
ହେ ମୁନି, ଯିଏ ତାଙ୍କର ଦୀପ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଆଲୋକିତ କରନ୍ତି, ସେଇ ଜଗତ୍ ଜନନୀ ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ।
ଶ୍ରୀ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀରୁଵାଚ ଭ୍ରଷ୍ଟାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଶାପାଦ୍ବିଭେମି ବ୍ରହ୍ମଶାପତଃ
ଶ୍ରୀ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ କହିଲେ: ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପରେ ଏମାନେ ପତିତ ହେବାକୁ ଦେଖି, ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପକୁ ଭୟ କରୁଛି।
ପ୍ରାଣା ମେ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ସର୍ଵେ ଶଶ୍ଵତ୍ପୁତ୍ରାଧିକଂ ପ୍ରିଯାଃ
ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୋ ପ୍ରାଣ, ସେମାନେ ସଦା ମୋ ପୁଅଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ।