ଵର୍ଷମେକଂ ନିରାହାରୋ ଭାରତେ ପୁଣ୍ଯଦେ ଶୁଭେ
ସେ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ଭାରତ ଭୂମିରେ ଅନ୍ନ ଛାଡି ତପସ୍ୟା କଲେ।
ଆଗତ୍ଯ ତଂ ହରିସ୍ତସ୍ମୈ ଵାଞ୍ଛିତଂ ଚ ଵରଂ ଦଦୌ
ହରି ଆସି, ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛିତ ବର ପ୍ରଦାନ କଲେ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ଜଗାମ ଵୈକୁଣ୍ଠମିନ୍ଦ୍ରଃ କ୍ଷୀରୋଦମେଵ ଚ
ବର ଦେଇ, ସେ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଚାଲିଗଲେ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ଷୀରସାଗରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ସୁରେଶ୍ଵରୋଽରିଂ ଜିତ୍ଵା ଵୈ ହ୍ଯଲଭଚ୍ଚାମରାଵତୀମ୍
ଦେବତାଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ, ଶତ୍ରୁକୁ ଜିତି, ଅମରାବତୀ ଅଧିକାର କଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତ୍ତେ ମହାପୁରାଣେ ତୃତୀଯେ ଗଣପତିଖଣ୍ଡେ ନାରଦନାରାଯଣସଂଵାଦେ ଶକ୍ରଲକ୍ଷ୍ମୀପ୍ରାପ୍ତିର୍ନାମୈକଵିଂଶତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ମହାପୁରାଣର ତୃତୀୟ ଗଣେଶଖଣ୍ଡରେ ନାରଦ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ସଂବାଦରେ 'ଶକ୍ରଙ୍କ ଲକ୍ଷ୍ମୀଲାଭ' ନାମକ ଏକୋଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯାଶ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ମୀଶସ୍ତନ୍ମେ ବ୍ରୂହି ତପୋଧନ
ନାରଦ କହିଲେ: ତପୋଧନ, ମୋତେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ବିଷୟରେ କହ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଆଵିର୍ବଭୂଵ ତତ୍ରୈଵ କ୍ଲିଷ୍ଟଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହରିଃ ସ୍ଵଯମ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେଠାରେ ଦୁଃଖିତ ଜଣକୁ ଦେଖି, ହରି ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ତମୁଵାଚ ହୃଷୀକେଶୋ ଵରଂ ଵୃଣୁ ଯଥେପ୍ସିତମ୍
ହୃଷୀକେଶ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ତୁମେ ଯେଉଁ ବର ଚାହଁ, ଚୟନ କର।'
ଵରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ହୃଷୀକେଶଃ ପ୍ରଵକ୍ତୁମୁପଚକ୍ରମେ
ବର ଦେଇ, ହୃଷୀକେଶ ପୁଣି କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଶ୍ରୀମଧୁସୂଦନ ଉଵାଚ ପରମୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯଜନକଂ ସର୍ଵଶତ୍ରୁଵିମର୍ଦନମ୍
ଶ୍ରୀମଧୁସୂଦନ କହିଲେ: ଏହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଦେଇଥାଏ ଓ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦଳନ କରେ।
ବ୍ରହ୍ମଣେ ଚ ପୁରା ଦତ୍ତଂ ଵିଷ୍ଟପେ ଚ ଜଲପ୍ଲୁତେ
ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଏହା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଜଳରେ ବିଲିନ ହୋଇଥିଲା।
ବଭୂଵୁର୍ମନଵଃ ସର୍ଵେ ସର୍ଵୈଶ୍ଵର୍ଯଯୁତା ଯତଃ
ଏହାର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ମନୁମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଐଶ୍ୱର୍ୟରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ପଙ୍କ୍ତିଶ୍ଛନ୍ଦଶ୍ଚ ସା ଦେଵୀ ସ୍ଵଯଂ ପଦ୍ମାଲଯା ଵରା ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା କଵଚଂ ଲୋକଃ ସର୍ଵତ୍ର ଵିଜଯୀ ଭଵେତ୍
ପଙ୍କ୍ତି ଛନ୍ଦରେ ଥିବା ସେ ଦେବୀ, ଦୟାଳୁ ଦେବୀ, ନିଜେ ପଦ୍ମରେ ବସିଛନ୍ତି; ଯେଉଁଠି ଏହି କବଚ ଧରିଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତଠାରେ ଜୟୀ ହୁଏ।
ମସ୍ତକଂ ପାତୁ ମେ ପଦ୍ମା କଣ୍ଠଂ ପାତୁ ହରିପ୍ରିଯା
ମୋ ମୁଣ୍ଡକୁ ପଦ୍ମା ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଏବଂ ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟା ମୋ ଗଳାକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
କେଶାନ୍କେଶଵକାନ୍ତା ଚ କପାଲଂ କମଲାଲଯା
କେଶବଙ୍କ ପ୍ରିୟା ମୋ କେଶକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, କମଳାଳୟା ମୋ ମାଥାକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଓଁ ଶ୍ରୀଂ କମଲଵାସିନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ପୃଷ୍ଠଂ ସଦାଽଵତୁ ପାତୁ ଶ୍ରୀର୍ମମ କଙ୍କାଲଂ ବାହୁଯୁଗ୍ମଂ ଚ ତେ ନମଃ
ଓଁ ଶ୍ରୀଁ କମଳବାସିନୀଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ସେ ସଦା ମୋ ପିଠକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଶ୍ରୀ ମୋ ଅସ୍ଥିକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ତୁମେ ମୋ ଦୁଇଟି ବାହୁକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯୈ ନମଃ ପାଦୌ ପାତୁ ମେ ସଂତତଂ ଚିରମ୍
ଓଁ ହ୍ରୀଁ ଶ୍ରୀଁ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋ ପାଦକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଓଁ ଶ୍ରୀଂ ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ସର୍ଵାଙ୍ଗଂ ପାତୁ ମେ ସଦା
ଓଁ ଶ୍ରୀଁ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ସେ ସଦା ମୋ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵତ୍ସ ସର୍ଵସମ୍ପତ୍କରଂ ପରମ୍
ଏଭଳି, ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦ ଦେଇଥିବା ସର୍ବୋତ୍ତମ ବିଷୟ କହିଦେଲି।
ଗୁରୁମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵିଧିଵତ୍କଵଚଂ ଧାରଯେତ୍ତୁ ଯଃ
ଯେଉଁଠି ଗୁରୁଙ୍କୁ ଯଥାବିଧି ପୂଜା କରି, ଏହି କବଚ ଧରିଥାଏ,
ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଗୃହଂ ତସ୍ଯ ନ ଜହାତି କଦାଚନ
ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ କେବେ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଛାଡି ଯାନ୍ତି ନାହିଁ।
ଇଦଂ କଵଚମଜ୍ଞାତ୍ଵା ଭଜେଲ୍ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ସ ମନ୍ଦଧୀଃ
ଯିଏ ଏହି କବଚ ଜାଣିନାହିଁ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ମୂଢ଼ ମନ୍ତି।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ସନ୍ତୁଷ୍ଟଶ୍ଚ ଜଗନ୍ନାଥୋ ଜଗତାଂ ହିତକାରଣମ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ଜଗନ୍ନାଥ ଖୁସି ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ କାମ କରନ୍ତି।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ନମୋ ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା
ଓଁ ହ୍ରୀଁ ଶ୍ରୀଁ କ୍ଲୀଁ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସ୍ୱାହା।
ଧ୍ଯାନଂ ଚ ସାମଵେଦୋକ୍ତଂ ଗୋପନୀଯଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ସାମବେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଧ୍ୟାନ ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଉଚିତ୍, ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଶ୍ଵେତଚମ୍ପକଵର୍ଣାଭାଂ ଶତଚନ୍ଦ୍ରସମପ୍ରଭାମ୍
ତାଙ୍କର ଚାହାଣି ଶ୍ୱେତ ଚମ୍ପା ଫୁଲ ଭଳି, ଏବଂ ଶତ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଈଷଦ୍ଧାସ୍ଯପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯାଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାରିକାମ୍
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ହଳକା ହସି ଏବଂ ଦୟାମୟ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବା ପାଇଁ ସେ କାମ କରନ୍ତି।
ଶାନ୍ତାଂ ଚ ଶ୍ରୀହରେଃ କାନ୍ତାଂ ତାଂ ଭଜେଜ୍ଜଗତାଂ ପ୍ରସୂମ୍
ସେ ଶାନ୍ତ, ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ଜଗତର ମାତା; ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ।
ଧ୍ଯାନେନାନେନ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରୋ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ମନୋହରାମ୍
ଏହି ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା, ଦେବେନ୍ଦ୍ର ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ମନୋହର ରୂପରେ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ସ୍ତୁତ୍ଵାଽନେନ ସ୍ତଵେନୈଵ ଵକ୍ଷ୍ଯମାଣେନ ଵାସଵ
ଏହି ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା, ଯାହା ମୁଁ ଏବେ କହିବି, ବାସବ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।