ପ୍ରଵୃତ୍ତିଂ କଥଯାମାସ ଵାକ୍ପତିସ୍ତଂ ପ୍ରଜାପତିମ୍
ବାକ୍ପଟି ସେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ଘଟଣା ବିବରଣ କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ଲକ୍ଷ୍ମୀସମଶଚୀଭର୍ତ୍ତା ପରସ୍ତ୍ରୀଲୋଲୁପଃ ସଦା
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ଶଚୀଙ୍କ ପତି ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସମାନ, କିନ୍ତୁ ସେ ସଦା ଅନ୍ୟା ନାରୀ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତ।
ଗୌତମସ୍ଯାଭିଶାପେନ ଭଗାଂଗଃ ସୁରସଂସଦି
ଗୌତମଙ୍କର ଶାପରେ ଭଗାଙ୍କର ଦେହରୁ ଏକ ଚକ୍ଷୁ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ସଭାରେ ହରାଇଗଲା।
ଯଃ ପରସ୍ତ୍ରୀଷୁ ନିରତସ୍ତସ୍ଯ ଶ୍ରୀ ଵା କୁତୋ ଯଶଃ
ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟର ଝିଅମାନେ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତି ରହିଥାଏ, ସେଠି ଧନ କିମ୍ବା ମାନ୍ୟ ରହିପାରିବ କେମିତି?
ନୈଵେଦ୍ଯଂ ଶ୍ରୀହରେରେଵ ଦତ୍ତଂ ଦୁର୍ଵାସସା ଚ ତେ
ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ନୈବେଦ୍ୟ ଦୁର୍ବାସାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
କ୍ଵ ସା ରମ୍ଭା ସର୍ଵଭୋଗ୍ଯା କ୍ଵାଧୁନା ତ୍ଵଂ ଶ୍ରିଯା ହତଃ
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରିୟ ରମ୍ଭା କେଉଁଠି? ଏବେ ତୁମେ ଧନ ହରାଇ ଅବସ୍ଥା କେମିତି ହେଲା?
ଵେଶ୍ଯା ସଶ୍ରୀକମିଚ୍ଛନ୍ତୀ ନିଃଶ୍ରୀକଂ ନ ଚ ଚଞ୍ଚଲା
ଏକ ବେଶ୍ୟା ଧନ ଚାହିଁ ଅନେକ ଠାରେ ଘୁଞ୍ଚିଯାଏ, ଦରିଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ସେ କେବେ ରହେନାହିଁ।
ଯଦ୍ଗତଂ ତଦ୍ଗତଂ ଵତ୍ସ ନିଷ୍ପନ୍ନଂ ନ ନିଵର୍ତ୍ତତେ
ଯାହା ଘଟିଯାଇଛି, ବୋଉ, ସେ ହେଇଯାଇଛି; ଏହା ପୁଣି ଫେରିଆସିପାରିବ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତଂ ଜଗତ୍ସ୍ରଷ୍ଟୁଃ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଚ କଵଚଂ ଦଦୌ
ଏପରି କହି, ସେ ତାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଶ୍ଲୋକ ଓ କବଚ ଦେଲେ।
ସ ତୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଚ ଗୁରୁଣା ହ୍ଯଜପନ୍ମନ୍ତ୍ରମୀପ୍ସିତମ୍
ସେ ଗୁରୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଇଚ୍ଛିତ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ।
ଵର୍ଷମେକଂ ନିରାହାରୋ ଭାରତେ ପୁଣ୍ଯଦେ ଶୁଭେ
ସେ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ଭାରତ ଭୂମିରେ ଅନ୍ନ ଛାଡି ତପସ୍ୟା କଲେ।
ଆଗତ୍ଯ ତଂ ହରିସ୍ତସ୍ମୈ ଵାଞ୍ଛିତଂ ଚ ଵରଂ ଦଦୌ
ହରି ଆସି, ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛିତ ବର ପ୍ରଦାନ କଲେ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ଜଗାମ ଵୈକୁଣ୍ଠମିନ୍ଦ୍ରଃ କ୍ଷୀରୋଦମେଵ ଚ
ବର ଦେଇ, ସେ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଚାଲିଗଲେ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ଷୀରସାଗରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ସୁରେଶ୍ଵରୋଽରିଂ ଜିତ୍ଵା ଵୈ ହ୍ଯଲଭଚ୍ଚାମରାଵତୀମ୍
ଦେବତାଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ, ଶତ୍ରୁକୁ ଜିତି, ଅମରାବତୀ ଅଧିକାର କଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତ୍ତେ ମହାପୁରାଣେ ତୃତୀଯେ ଗଣପତିଖଣ୍ଡେ ନାରଦନାରାଯଣସଂଵାଦେ ଶକ୍ରଲକ୍ଷ୍ମୀପ୍ରାପ୍ତିର୍ନାମୈକଵିଂଶତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ମହାପୁରାଣର ତୃତୀୟ ଗଣେଶଖଣ୍ଡରେ ନାରଦ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ସଂବାଦରେ 'ଶକ୍ରଙ୍କ ଲକ୍ଷ୍ମୀଲାଭ' ନାମକ ଏକୋଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯାଶ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ମୀଶସ୍ତନ୍ମେ ବ୍ରୂହି ତପୋଧନ
ନାରଦ କହିଲେ: ତପୋଧନ, ମୋତେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ବିଷୟରେ କହ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଆଵିର୍ବଭୂଵ ତତ୍ରୈଵ କ୍ଲିଷ୍ଟଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହରିଃ ସ୍ଵଯମ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେଠାରେ ଦୁଃଖିତ ଜଣକୁ ଦେଖି, ହରି ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ତମୁଵାଚ ହୃଷୀକେଶୋ ଵରଂ ଵୃଣୁ ଯଥେପ୍ସିତମ୍
ହୃଷୀକେଶ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ତୁମେ ଯେଉଁ ବର ଚାହଁ, ଚୟନ କର।'
ଵରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ହୃଷୀକେଶଃ ପ୍ରଵକ୍ତୁମୁପଚକ୍ରମେ
ବର ଦେଇ, ହୃଷୀକେଶ ପୁଣି କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଶ୍ରୀମଧୁସୂଦନ ଉଵାଚ ପରମୈଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯଜନକଂ ସର୍ଵଶତ୍ରୁଵିମର୍ଦନମ୍
ଶ୍ରୀମଧୁସୂଦନ କହିଲେ: ଏହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଦେଇଥାଏ ଓ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦଳନ କରେ।
ବ୍ରହ୍ମଣେ ଚ ପୁରା ଦତ୍ତଂ ଵିଷ୍ଟପେ ଚ ଜଲପ୍ଲୁତେ
ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଏହା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଜଳରେ ବିଲିନ ହୋଇଥିଲା।
ବଭୂଵୁର୍ମନଵଃ ସର୍ଵେ ସର୍ଵୈଶ୍ଵର୍ଯଯୁତା ଯତଃ
ଏହାର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ମନୁମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଐଶ୍ୱର୍ୟରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ପଙ୍କ୍ତିଶ୍ଛନ୍ଦଶ୍ଚ ସା ଦେଵୀ ସ୍ଵଯଂ ପଦ୍ମାଲଯା ଵରା ଯଦ୍ଧୃତ୍ଵା କଵଚଂ ଲୋକଃ ସର୍ଵତ୍ର ଵିଜଯୀ ଭଵେତ୍
ପଙ୍କ୍ତି ଛନ୍ଦରେ ଥିବା ସେ ଦେବୀ, ଦୟାଳୁ ଦେବୀ, ନିଜେ ପଦ୍ମରେ ବସିଛନ୍ତି; ଯେଉଁଠି ଏହି କବଚ ଧରିଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତଠାରେ ଜୟୀ ହୁଏ।
ମସ୍ତକଂ ପାତୁ ମେ ପଦ୍ମା କଣ୍ଠଂ ପାତୁ ହରିପ୍ରିଯା
ମୋ ମୁଣ୍ଡକୁ ପଦ୍ମା ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଏବଂ ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟା ମୋ ଗଳାକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
କେଶାନ୍କେଶଵକାନ୍ତା ଚ କପାଲଂ କମଲାଲଯା
କେଶବଙ୍କ ପ୍ରିୟା ମୋ କେଶକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, କମଳାଳୟା ମୋ ମାଥାକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଓଁ ଶ୍ରୀଂ କମଲଵାସିନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ପୃଷ୍ଠଂ ସଦାଽଵତୁ ପାତୁ ଶ୍ରୀର୍ମମ କଙ୍କାଲଂ ବାହୁଯୁଗ୍ମଂ ଚ ତେ ନମଃ
ଓଁ ଶ୍ରୀଁ କମଳବାସିନୀଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ସେ ସଦା ମୋ ପିଠକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଶ୍ରୀ ମୋ ଅସ୍ଥିକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ତୁମେ ମୋ ଦୁଇଟି ବାହୁକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯୈ ନମଃ ପାଦୌ ପାତୁ ମେ ସଂତତଂ ଚିରମ୍
ଓଁ ହ୍ରୀଁ ଶ୍ରୀଁ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋ ପାଦକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଓଁ ଶ୍ରୀଂ ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ସର୍ଵାଙ୍ଗଂ ପାତୁ ମେ ସଦା
ଓଁ ଶ୍ରୀଁ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା, ସେ ସଦା ମୋ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵତ୍ସ ସର୍ଵସମ୍ପତ୍କରଂ ପରମ୍
ଏଭଳି, ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦ ଦେଇଥିବା ସର୍ବୋତ୍ତମ ବିଷୟ କହିଦେଲି।
ଗୁରୁମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵିଧିଵତ୍କଵଚଂ ଧାରଯେତ୍ତୁ ଯଃ
ଯେଉଁଠି ଗୁରୁଙ୍କୁ ଯଥାବିଧି ପୂଜା କରି, ଏହି କବଚ ଧରିଥାଏ,