ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ତ୍ଵାମହଂ ସ୍ତୋତୁମିଚ୍ଛାମି ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାରକମ୍
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ମୁଁ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଚାହେଁ, ଯିଏ ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ କୃପା କରନ୍ତି।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଲୋଚନଂ ଲୋକନାଥଂ ପାପଵିମୋଚନମ୍
ତିନି ଲୋକର ଚକ୍ଷୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ପାପରୁ ମୁକ୍ତିଦାତା।
କର୍ମାନୁରୂପଫଲଦଂ କର୍ମବୀଜଂ ଦଯାନିଧିମ୍
କର୍ମାନୁସାରେ ଫଳ ଦେଇଥିବା, କର୍ମର ମୂଳ, ଦୟାର ଭଣ୍ଡାର।
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁମହେଶାନାମଂଶଂ ଚ ତ୍ରିଗୁଣାତ୍ମକମ୍ ସୁଖଦଂ ମୋକ୍ଷଦଂ ସାରଂ ଭକ୍ତିଦଂ ସର୍ଵକାମଦମ୍
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅଂଶ, ତିନି ଗୁଣର ମୂଳ, ସୁଖ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା, ସାର, ଭକ୍ତି ଦେଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଥିବା।
ସର୍ଵେଶ୍ଵରଂ ସର୍ଵରୂପଂ ସାକ୍ଷିଣଂ ସର୍ଵକର୍ମଣାମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ସମସ୍ତ ଆକୃତିରେ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ।
ଶଶ୍ଵଦ୍ରସହରଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ରସଦଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଦମ୍
ସଦା ରସର ସାର, ପରେ ମଧ୍ୟ ରସର ସାର, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା।
ସ୍ତଵରାଜମିଦଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଗୁହ୍ଯାଦ୍ଗୁହ୍ଯତରଂ ପରମ୍
ଏହି ସ୍ତୁତିରାଜ କହାଯାଇଛି, ସମସ୍ତ ଗୁପ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ପରମ।
ଆନ୍ଧ୍ଯଂ କୁଷ୍ଠଂ ଚ ଦାରିଦ୍ର୍ଯଂ ରୋଗଃ ଶୋକୋ ଭଯଂ କଲିଃ
ଅନ୍ଧତା, କୁଷ୍ଠରୋଗ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ରୋଗ, ଦୁଃଖ, ଭୟ ଓ କଳିଯୁଗ।
ମହାକୁଷ୍ଠୀ ଚ ଗଲିତଶ୍ଚକ୍ଷୁର୍ହୀନୋ ମହାଵ୍ରଣୀ
ଯିଏ ଭୟଙ୍କର କୁଷ୍ଠରୋଗରେ ପୀଡିତ, ପତିତ, ଦୃଷ୍ଟିହୀନ ଓ ବଡ଼ ଘାଉ ଧାରଣ କରିଥିବା।
ମାସଂ କୃତ୍ଵା ହଵିଷ୍ଯାନ୍ନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵାଽତୋ ମୁଚ୍ଯତେ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏକ ମାସ ଧରି ହବିଷ୍ୟ ଭୋଜନ କରି ଏହି ଶ୍ରବଣ କଲେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ପୁଷ୍କରଂ ଗଚ୍ଛତଂ ଶୀଘ୍ରଂ ଭାସ୍କରଂ ଭଜତଂ ସୁତୌ
ପୁଷ୍କରକୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଉଥିବା ସମୟରେ, ଦୁଇ ଜଣେ ପୁଅ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଲେ।
ତୌ ନିଷେଵ୍ଯ ଦିନେଶଂ ତଂ ନୀରୁଜୌ ସଂବଭୂଵତୁଃ
ସେମାନେ ଦିନର ଦେବତାଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ପରେ, ଦୁଇ ଜଣେ ରୋଗମୁକ୍ତ ହେଲେ।
ସର୍ଵଵିଘ୍ନହରଂ ସାରଂ ଵିଘ୍ନେଶଂ ଵିଘ୍ନନାଶନମ୍
ଯିଏ ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଦୂର କରେ, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ବାଧାର ମୂଳ, ବିଘ୍ନର ନାଥ, ବିଘ୍ନକୁ ନଶ୍ଟ କରିବାରେ ସମର୍ଥ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ତେଜସା ଵିକ୍ରମେଣୈଵ ମତ୍ପ୍ରଶ୍ନଂ ଶ୍ରୋତୁମର୍ହସି
ନାରଦ କହିଲେ: ତୁମର ତେଜ ଓ ପ୍ରଭାବ ଦ୍ୱାରା, ମୋ ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣିବାକୁ ତୁମେ ଯୋଗ୍ୟ।
ଵିଘ୍ନନିଘ୍ନସ୍ଯ ଯଦ୍ଵିଘ୍ନଂ ଶ୍ରୁତଂ ତତ୍ପରମାଦ୍ଭୁତମ୍
ବିଘ୍ନକୁ ଦୂର କରୁଥିବା ଦେବତା ନିଜେ ବିଘ୍ନର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଇଥିଲେ, ଏହା ମୁଁ ଶୁଣିଛି, ଏହା ବଡ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର କଥା।
ଅଧୁନା ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ପରଂ ସନ୍ଦେହଭଞ୍ଜନମ୍
ଏବେ ମୁଁ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛି, ଯାହା ଉଚ୍ଚତମ ସନ୍ଦେହକୁ ଦୂର କରେ।
ସ୍ଥିତେଷ୍ଵନ୍ଯେଷୁ ବହୁଷୁ ଜନ୍ତୁଷ୍ଵବ୍ଜଭୁଵଃ ପତେ
ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମିତ ନାଥ, ଅନେକ ଜୀବ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ଅଛନ୍ତି—
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଗୋପ୍ଯଂ ସର୍ଵପୁରାଣେଷୁ ଵେଦେଷୁ ଚ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ଏହା ସମସ୍ତ ପୁରାଣରେ ଗୁପ୍ତ ଏବଂ ବେଦରେ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ।
ତାରଣଂ ସର୍ଵଦୁଃଖାନାଂ କାରଣଂ ସର୍ଵସମ୍ପଦାମ୍
ଏହା ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧିର କାରଣ।
ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯାଶ୍ଚ ଚରିତଂ ସର୍ଵମଙ୍ଗଲମଙ୍ଗଲମ୍
ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ଚରିତ୍ର, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳ।
ଶୃଣୁ ତାତ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯେଽହମିତିହାସଂ ପୁରାତନମ୍
ଶୁଣ, ପ୍ରିୟ, ମୁଁ ଏବେ ପୁରାତନ ଏକ ଉପାଖ୍ୟାନ କହିବି।
ଏକଦୈଵ ମହେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ପୁଷ୍ପଭଦ୍ରାଂ ନଦୀଂ ଯଯୌ
ଏକ ଦିନ, ମହେନ୍ଦ୍ର ପୁଷ୍ପଭଦ୍ରା ନଦୀକୁ ଗଲେ।
ତତ୍ତୀରେଽତିରହଃସ୍ଥାନେ ପୁଷ୍ପୋଦ୍ଯାନେ ମନୋହରେ
ସେ ନଦୀର ତୀରରେ, ଅତି ମନୋହର ଫୁଲବାଗ ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହିବା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ସ୍ଥାନରେ—
ଭ୍ରମରଧ୍ଵନିସଂଯୁକ୍ତେ ପୁଂସ୍କୋକିଲରୁତଶ୍ରଵେ
ଯେଉଁଠାରେ ମଧୁମକୁ ଗୁଞ୍ଜନ ଓ କୋଇଲାର ଡାକ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳୁଥିଲା—
ଦଦର୍ଶ ରମ୍ଭାଂ ତତ୍ରୈଵ ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକାତ୍ସମାଗତାମ୍
ସେଠାରେ ମହେନ୍ଦ୍ର ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକରୁ ଆସିଥିବା ରମ୍ଭାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଇଚ୍ଛନ୍ତୀମୀପ୍ସିତାଂ କ୍ରୀଡାଂ ଗଚ୍ଛନ୍ତୀଂ ମଦନାଶ୍ରମମ୍
ସେ ନିଜ ଇଛିତ କ୍ରୀଡା ପାଇଁ ମଦନ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଉଥିଲେ।
ସୁଶ୍ରୋଣୀଂ ସୁଦତୀଂ ଶ୍ଯାମାଂ ବିମ୍ବାଧରସରୋରୁହାମ୍
ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସୁନାହିଁ, ସୁନ୍ଦର ଦାନ୍ତ, ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ବିମ୍ବଫଳ ଭଳି ଓ ପଦ୍ମ ଭଳି ଠୋଡ଼।
ସସ୍ମିତାସ୍ଯଶରଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରାଂ ସୁକଟାକ୍ଷଂ ଚ ବିଭ୍ରତୀମ୍
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ହସୁଥିଲା, ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଏବଂ ସେ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଉଥିଲେ।
ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକଧରାଂ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତାମ୍
ସେ ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ ଏବଂ ମଣିର ଗହଣାରେ ଭୂଷିତ ଥିଲେ।
ନୀଲୋତ୍ପଲଦଲଶ୍ଯାମକଜ୍ଜଲୋଜ୍ଜଲଲୋଚନାମ୍
ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଗାଢ଼ କଜଳରେ ଚମକୁଥିଲା ଏବଂ ତାଙ୍କର ଚାମ୍ବା ନୀଳ ପଦ୍ମର ପତ୍ର ପରି ଥିଲା।